Stratfor:Αμήχανη η Ευρώπη απέναντι στη Λαθρομετανάστευση...Τα μέτρα που αποφασίστηκαν από τους ηγέτες της ΕΕ είναι απίθανο να εφαρμοστούν

Η Ευρωπαϊκή Ενωση για άλλη μία φορά προσπαθεί να καταλήξει σε μια λογική στρατηγική παροχής ασύλου. Τα τελευταία χρόνια, η αύξηση του αριθμού των αιτούντων για άσυλο που εισέρχονται στην Ε.Ε. μέσω χωρών όπως η Ιταλία και η Ελλάδα, δημιούργησε τριβές μεταξύ των κρατών-μελών, τροφοδότησε την κριτική κατά της συμφωνίας Σένγκεν και συνέβαλε στην αυξανόμενη δημοτικότητα των εθνικιστικών κομμάτων.

Ωστόσο, η Ε.Ε. δεν θα κάνει σημαντικές μεταρρυθμίσεις στην πολιτική παροχής ασύλου. Τα κράτη-μέλη θα παράσχουν μεγαλύτερη οικονομική βοήθεια προς τις χώρες της Μεσογείου, θα αρνηθούν ωστόσο να δεχθούν τις ποσοστώσεις των μεταναστών. Το αίσθημα κατά της μετανάστευσης θα συνεχίσει να υπάρχει στην Ευρώπη, ασκώντας σημαντική πίεση σε μία από τις θεμελιώδεις αρχές της Ε.Ε.: την ελεύθερη διακίνηση ατόμων.

Στις 23 Απριλίου, η Ε.Ε., υπό τις πιέσεις της Ιταλίας και της Μάλτας, πραγματοποίησε έκτακτη σύνοδο κορυφής για την αντιμετώπιση της μεταναστευτικής κρίσης στη Μεσόγειο. Από τον Ιανουάριο έως και τον Απρίλιο περισσότεροι από 1.750 μετανάστες έχασαν τη ζωή τους σε ναυάγια στη θάλασσα, αριθμός 30 φορές υψηλότερος από εκείνο της αντίστοιχης περιόδου του 2014. Κατά τον προηγούμενο ενάμιση χρόνο, ιταλικά πλοία έχουν διασώσει πάνω από 200.000 ανθρώπους στη Μεσόγειο.

Μετά το τέλος της Συνόδου, οι ηγέτες της Ε.Ε. αποφάσισαν να τριπλασιάσουν τους οικονομικούς πόρους για τις επιχειρήσεις στη Μεσόγειο Θάλασσα και για την ενίσχυση της συνεργασίας με χώρες όπως η Τυνησία, η Αίγυπτος, το Σουδάν, το Μαλί και ο Νίγηρας για τον καλύτερο έλεγχο των συνόρων και την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων. Ζήτησαν επίσης από την επικεφαλής της Εξωτερικής Πολιτικής της Ε.Ε., Federica Mogherini, να αρχίσει να προετοιμάζεται για μια ενδεχόμενη στρατιωτική επιχείρηση με στόχο τον εντοπισμό, τη σύλληψη και την καταστροφή των σκαφών, ώστε να μην μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν οι διακινητές. Ωστόσο, οι ηγέτες του μπλοκ δεν κατέληξαν σε κάποια συμφωνία για την κατανομή των αιτούντων άσυλο σε ολόκληρη την ήπειρο. Επιπλέον, πολλοί από τους στόχους που συζητήθηκαν κατά τη διάρκεια της Συνόδου Κορυφής θα αποδειχθεί ότι είναι δύσκολο να επιτευχθούν.

Η Ιταλία πρωτοστάτησε στην κριτική εναντίον της απάντησης του μπλοκ στο θέμα του ασύλου. Τον Οκτώβριο του 2013, μετά το ναυάγιο κοντά στο νησί Λαμπεντούζα, που άφησε εκατοντάδες νεκρούς, η Ρώμη ξεκίνησε την επιχείρηση Mare Nostrum, για τη διάσωση μεταναστών στη Μεσόγειο Θάλασσα. Το υψηλό λειτουργικό κόστος οδήγησε την Ιταλία να ζητήσει βοήθεια από την Ευρωπαϊκή Ενωση, η οποία, στη συνέχεια, τον Νοέμβριο του 2014 ξεκίνησε την επιχείρηση διάσωσης Triton. (Η Triton ήταν μια μικρότερη αποστολή, εντός 30 μιλίων στις ακτές της Ιταλίας και της Μάλτας, σε σύγκριση με τα πλοία της επιχείρησης Mare Nostrum, τα οποία έκαναν περιπολίες κοντά στις ακτές της Λιβύης).

Η Ρώμη έχει επανειλημμένα ζητήσει από την Ε.Ε. μεγαλύτερη αλληλεγγύη με τη μορφή χρηματοδότησης αποστολών διάσωσης, καθώς και μια πιο ισορροπημένη κατανομή των μεταναστών μεταξύ των κρατών-μελών. 
Και τα δύο ζητήματα είναι εξαιρετικά αμφιλεγόμενα, δεδομένου ότι ορισμένες κυβερνήσεις, όπως αυτή του Ηνωμένου Βασιλείου, θεωρούν ότι μια μεγαλύτερη επιχείρηση διάσωσης θα προσελκύσει περισσότερους αιτούντες άσυλο, ενώ άλλες κυβερνήσεις στη Βόρεια Ευρώπη αντιπαθούν την ιδέα της θέσπισης μεταναστευτικής ποσόστωσης στην Ε.Ε.
Υπάρχουν διάφοροι λόγοι που η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα καταφέρει να υλοποιήσει πολλές από τις προτάσεις που συζητήθηκαν στις 23 Απριλίου, ιδιαίτερα εκείνη που αφορά τη χρήση βίας εναντίον των κυκλωμάτων λαθρεμπόρων στη Βόρεια Αφρική.

Πρώτον, είναι δύσκολο να καθοριστεί το πεδίο εφαρμογής και οι στόχοι της αποστολής, ενώ αμφίβολη παραμένει η επιτυχία του. Δεύτερον, πολλά κράτη-μέλη της Ε.Ε. θα αντιταχθούν στη χρήση βίας στη Λιβύη σε μια εποχή που το μπλοκ πιέζει για μια διπλωματική λύση για τον εμφύλιο πόλεμο της χώρας. Τέλος, είναι πιθανό να υπάρξουν διαφωνίες για το ποιος θα στελεχώσει την αποστολή και κατά πόσον τα Ηνωμένα Εθνη θα πρέπει να το εγκρίνουν.

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες είναι επίσης πιθανόν να μην καταφέρουν να συμφωνήσουν σχετικά με την ανακατανομή των αιτούντων άσυλο. Κατά τη διάρκεια της έκτακτης συνόδου κορυφής, ο Βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον προσφέρθηκε να στείλει ένα βρετανικό πολεμικό πλοίο στη Μεσόγειο για να βοηθήσει στη διάσωση των μεταναστών, μια κίνηση που σηματοδότησε στροφή από την προηγούμενη θέση του Λονδίνου στο θέμα.

Ωστόσο, ο Κάμερον τόνισε ότι όσοι αιτούντες άσυλο διασωθούν από βρετανικά πλοία, δεν θα πληρούν τις προϋποθέσεις για άσυλο στο Ηνωμένο Βασίλειο και θα σταλούν στην Ιταλία. Επειδή η Μ. Βρετανία έχει εκλογές στα μέσα Μαΐου, ο Κάμερον δεν κάνει καμιά θαρραλέα κίνηση, η οποία θα μπορούσε να βλάψει τις προοπτικές του.

Η κυβέρνηση της Δανίας κάνει παρόμοια υπολογισμούς. Ωρες πριν από τη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε., η πρωθυπουργός της Δανίας, Helle Thorning-Schmidt, δήλωσε ότι η χώρα της δεν θα συμβάλει στην αναδιανομή των μεταναστών. Η Thorning-Schmidt είπε, επίσης, ότι η Δανία θα υποστηρίξει τις επιχειρήσεις της Ε.Ε. με πράξεις, αλλά ότι η Κοπεγχάγη δεν θα στείλει πλοία στη Μεσόγειο. Οι εκλογές στη Δανία είναι τον Σεπτέμβριο. Το Λαϊκό Κόμμα που αντιτίθεται στη μετανάστευση φτάνει σήμερα στο 19% -σημαντικά υψηλότερο ποσοστό από το 12,3% που έλαβε στις γενικές εκλογές του 2011. Με πιο χαμηλούς τόνους, ο υπουργός Εσωτερικών της Λετονίας, Rihards Kozlovskis, ανέφερε ότι η αποδοχή των προσφύγων θα πρέπει να αποτελεί εθελοντική απόφαση για τα μέλη της Ε.Ε.

Λαμβάνοντας υπόψη τις πολιτικές αυτές εκτιμήσεις, η Ευρωπαϊκή Ενωση είναι πιθανό να συνεχίζει να πετά λεφτά στο πρόβλημα, την ώρα που ένας συνολικός επανασχεδιασμός της ευρωπαϊκής πολιτικής για το άσυλο φαίνεται απίθανος. Οι επιχειρήσεις διάσωσης πιθανότατα θα ενισχυθούν, αλλά τα μέλη της Ε.Ε. δεν θα προχωρήσουν σε σημαντικές μεταρρυθμίσεις της πολιτικής τους.

Πιο σημαντικό, το μπλοκ κατά πάσα πιθανότητα θα αποφύγει τη στρατιωτική δράση στη Λιβύη, όπου η πολιτική κρίση απέχει πολύ από το να τελειώσει. Στο μεταξύ, οι αιτούντες άσυλο θα συνεχίσουν να εισέρχονται στην Ευρωπαϊκή Ενωση, πυροδοτώντας εντάσεις μεταξύ των κρατών-μελών, ενισχύοντας τα εθνικιστικά κόμματα και διαβρώνοντας τη λαϊκή υποστήριξη για τις ιδρυτικές αρχές της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Πηγή
http://dia-kosmos.blogspot.gr/