Η θεωρία χορδών-Βίντεο!...

Μια χορδή αν την δούμε από πολύ μακριά (ισοδύναμα αν είναι πολύ μικρή) φαίνεται σαν σημειακό σωματίδιο. Μονο με μεγθυντικό φακό (επιταχυντή;) μπορούμε ίσως να δούμε το μέγεθος και το ποιόν της.
Η θεωρία χορδών προτείνει ότι οι θεμελιώδεις δομικοί λίθοι του σύμπαντος δεν είναι σημειακά σωματίδια, αλλά μονοδιάστατες χορδές. Αυτά που αντιλαμβανόμαστε ως σωματίδια είναι στην πραγματικότητα δονήσεις βρόχων από χορδές, η καθεμία με τη δική της χαρακτηριστική συχνότητα.

Η θεωρία χορδών αποτέλεσε αρχικά μία προσπάθεια να περιγραφούν οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ σωματιδίων όπως τα πρωτόνια. Από τότε έχει εξελιχθεί σε κάτι πολύ πιο φιλόδοξο: μία προσέγγιση της κατασκευής μίας πλήρους και ενοποιημένης θεωρίας όλων των θεμελιωδών σωματιδίων και δυνάμεων.

Προηγούμενες προσπάθειες για ενοποίηση της φυσικής αντιμετώπισαν προβλήματα στην ενσωμάτωση της βαρύτητας. Η θεωρία χορδών όχι μόνο περιλαμβάνει τη βαρύτητα, αλλά την απαιτεί. Η θεωρία χορδών απαιτεί έξι ή και επτά διαστάσεις του χώρου και παρέχει τρόπους συσχετισμού ρων μεγάλων επιπλέον διαστάσεων με τις μικρότερες. Η μελέτη της θεωρίας χορδών οδήγησε και στην ιδέα της υπερσυμμετρίας, η οποία διπλασιάζει τον αριθμό των στοιχειωδών σωματιδίων.

Όσοι φυσικοί ασχολούνται με την θεωρία των χορδών αισιοδοξούν ότι θα κάνει τελικά προβλέψεις που θα μπορούν να ελεγχθούν πειραματικά. Η θεωρία των χορδών έχει ήδη επηρεάσει τα μαθηματικά, την κοσμολογία (δηλαδή τη μελέτη του σύμπαντος) και τον τρόπο που ερμηνεύονται τα πειράματα στη σωματιδιακή φυσική, προτείνοντας νέες προσεγγίσεις και δυνατότητες εξερεύνησης.

John H. Schwarz, California Institute of Technology
τεύχος 94/2007
Μετάφραση: Γρηγόρης Πατέλλης


Οι υπότιτλοι μπαίνουν πατώντας το άσπρο κουτάκι κάτω δεξιά.
Τους φτιάχνουμε όπως θέλουμε δίπλα στις ρυθμίσεις.
Ρυθμίσεις - Ελληνικά - Επιλογές. 

http://dia-kosmos.blogspot.gr/

Κείμενο

Η Αντίληψη είναι το παν, η πραγματικότητα έρχεται δεύτερη!....

Αριστοτέλης: "εάν το πλήθος είναι δουλόφρον («ανδραποδώδες») ή μη δουλόφρον, εξαρτάται από την μόρφωση και την παιδεία"

Για τον Κλαούζεβιτς ο στρατιωτικός αντικειμενικός σκοπός του πολέμου είναι ο αφοπλισμός του εχθρού και για να επιτευχθεί αυτός χρειάζεται συμπλοκή πράγμα το οποίο συνεπάγεται αιματοχυσία.

Είναι ευσεβής πόθος για «καλόκαρδους ανθρώπους» όπως αναφέρει να πιστεύει κάποιος ότι «μπορεί να νικήσει χωρίς πολύ αιματοχυσία».

Αναγνώστες