Αυτό που συμβαίνει είναι πολύ ύπουλο και καταχθόνιο: θέλουν οι πολίτες να εξοικειώνονται με τέτοιου είδους γεγονότα, να τους φαίνονται σαν κάτι το αναμενόμενο, κάτι που είναι μέσα στην 'φυσική τάξη πραγμάτων': Είναι επόμενο, όταν κάποιος ακούει τρεις φορές την ημέρα ότι εκεί βίασαν, εκεί κρέμασαν, εκεί στραγγάλισαν, όταν παρακολουθήσει καμιά δεκαριά αποκεφαλισμούς με σπαθιά, μπαλτάδες και τσεκούρια, στο τέλος ο άνθρωπος αυτός θα έχει μία αλλοιωμένη αίσθηση της πραγματικότητας: θα νομίζει ότι ζει στις στέπες μαζί με τον Αττίλα, ότι μόλις βγει από το σπίτι του θα συναντήσει τον Τζένγκις Χαν.
Για να συνηθίσουμε! Να νοιώσουμε οικειότητα, να καταλάβουμε ότι είμαστε όλοι κάτοικοι του… 'πλανητικού χωριού' .
Εξάλλου, η δικηγόρος (υποθέτουμε προοδευτικών πεποιθήσεων και η ίδια) που υπερασπίστηκε τον πακιστανό 'προλετάριο' που κακοποίησε βάναυσα την άμοιρη Μυρτώ, είπε στο δικαστήριο: "δείξτε επιείκεια, διότι ΕΤΣΙ ΚΑΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΟΥ."
Comments