“Το ανάλογο αξίωμα της κοινωνικής μηχανικής είναι: Αν κάτι δεν έχει αναφερθεί, δεν συνέβη ποτέ”

Η Αντίληψη είναι το παν, η πραγματικότητα έρχεται δεύτερη!....

Αριστοτέλης: "εάν το πλήθος είναι δουλόφρον («ανδραποδώδες») ή μη δουλόφρον, εξαρτάται από την μόρφωση και την παιδεία"

Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017

Για 70 εκατ. ευρώ πούλησε η Attica Bank δάνεια 1,3 δισ. ευρώ!

Γιατί η τράπεζα δεν κάλεσε τους δανειολήπτες να πληρώσουν σε αυτό το ποσοστό το χρέος τους;

 - Αυτός θα έπρεπε να είναι ο όρος για όλα τα «κόκκινα» δάνεια 

- Τώρα οι οφειλέτες θα είναι κάτω από τον εκβιασμό της Aldridge EDC, που θα τους ζητάει όλο το ποσό
Δυστυχώς, και σε αυτήν τη σκανδαλώδη συναλλαγή επιβεβαιώθηκε το «ΠΑΡΟΝ»! Στις 21 Μαΐου είχαμε αποκαλύψει την απόφαση της Attica Bank να πουλήσει «κόκκινα» δάνεια αξίας 1,3 δισ. για 104 εκατ. ευρώ. Η διοίκηση της τράπεζας απέφυγε να αμφισβητήσει το δημοσίευμα και αυτή η σιωπή ήταν ουσιαστικά πλήρης επιβεβαίωση.

Το μόνο στο οποίο... πέσαμε έξω ήταν η τιμή στην οποία θα έπαιρνε το πακέτο ο αγοραστής. Το παζάρι κατέληξε υπέρ του. Έδωσε 34 εκατ. ευρώ λιγότερα!

Την περασμένη Δευτέρα έγινε η επίσημη ανακοίνωση της παράδοσης δεκάδων χιλιάδων δανειοληπτών, με χρέη 1,3 δισ. ευρώ, έναντι μόλις 70 εκατ. ευρώ (εβδομήντα, για να μη νομίσει κανείς ότι έχει γίνει λάθος) στην Aldridge EDC Specialty Finance, η οποία έχει έδρα το Λουξεμβούργο. 

Να σημειωθεί ότι η Τράπεζα της Ελλάδος έδωσε την απαιτούμενη άδεια! Αποδεικνύεται ότι η κυβέρνηση δεν έχει βάλει καμία κόκκινη γραμμή σε όλες τις τράπεζες που έχουν «κόκκινα» δάνεια (ή μη εξυπηρετούμενα) να μην πουλήσουν κανένα δάνειο σε funds (τα γνωστά «κοράκια», που ψάχνουν για «ψοφίμια») αν προηγουμένως δεν καλέσουν –αποδεδειγμένα– τον δανειολήπτη για να του προτείνουν να αγοράσει το δάνειό του στην τιμή που θα το πουλήσουν στα «αρπακτικά». 

Δεν είναι δυνατόν να παραδώσει η κυβέρνηση, αλλά και όλη η Βουλή με τη σιωπή της, εκατοντάδες χιλιάδες δανειολήπτες στα νύχια των γυπών- funds. Είναι έγκλημα, ανέντιμη πράξη, να πουλάς τον πολίτη σου γιατί δεν έχει να πληρώσει την οφειλή του στην τράπεζα, κάτι που σε μεγάλο ποσοστό οφείλεται στην κρίση, είτε γιατί δεν υπάρχει πλέον ο τζίρος που έκανε κάποτε είτε γιατί αναγκάσθηκε να βάλει λουκέτο ή είναι άνεργος.

Να σημειωθεί ότι η Attica Bank για την πώληση των «κόκκινων» δανείων, ύψους 1,3 δισ. ευρώ, συνεργάστηκε με την εταιρεία Clayton Euro Risk ως σύμβουλο και με τις δικηγορικές εταιρείες Shearman & Sterling LLP, Ζέπος & Γιαννόπουλος και Μπαχάς Γραμματίδης & Συνεργάτες ως νομικούς συμβούλους. 

Άραγε, ποια να ήταν η αμοιβή τους για αυτή την υπόθεση, την παράδοση εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων στην Aldridge EDC;

Άλλοι 1.170 στο κυνήγι...

Στα βήματα της Attica Bank κινείται και η PQH, η οποία έχει αναλάβει την εκκαθάριση των τραπεζών που έκλεισαν τα τελευταία χρόνια. Ήδη βγάζει στο σφυρί 1.170 οφειλέτες των υπό εκκαθάριση τραπεζών PROTON, Αχαϊκή Συνεταιριστική, FBB, ATE Leasing και Πανελλήνια.

Σύμφωνα με την πρόσκληση... ενδιαφέροντος που δημοσίευσε η «Ενιαία Ειδική Εκκαθάριση» PQH, το χαρτοφυλάκιο που πουλάει αφορά απαιτήσεις leasing ύψους 271 εκατ. ευρώ.

Παρόν

http://dia-kosmos.blogspot.gr/

Η κρίση του βουτύρου: Κίσσιγκερ-Εβραίος, ελέγξτε τα τρόφιμα και δημιουργήστε ΣΚΛΑΒΟΥΣ



Η αλλαγή των διατροφικών συνηθειών των καταναλωτών, η ανεπάρκεια στην παραγωγή γάλακτος και η μείωση των αποθεμάτων, έχουν οδηγήσει σε εκτίναξη της τιμής του βουτύρου στην Ευρώπη, που τον Ιούνιο άγγιξε ιστορικό ρεκόρ.

Οι ευρωπαίοι καταναλώνουν όλο και περισσότερο βούτυρο σε μια περίοδο που οι τιμές εκτινάσσονται στα ύψη, τα αποθέματα μειώνονται και οι κολοσσοί της γαλακτοκομίας προειδοποιούν για επικείμενη έλλειψη.

Η chef Severine Nobis, που έχει σχολή ζαχαροπλαστικής στο Παρίσι, δήλωσε στο CNBC πως οι φόβοι της αγοράς για ελλείψεις βουτύρου στην Ευρώπη δεν μπορούν να αγνοηθούν.

«Ο πραγματικός φόβος θα ήταν η επέκταση των παγκόσμιων αλλαγών στις διατροφικές συνήθειες. Αν κάνει «έκρηξη» η ζήτηση για βούτυρο, τότε θα μπορούσε να υπάρξει έλλειψη και στην περίπτωση αυτή η τιμή των γλυκών επίσης θα εκτινάσσονταν», είπε.

Όπως εξήγησε, η Pâtisserie à la Carte δεν έχει ακόμα μετακυλίσει την άνοδο στις τιμές του βουτύρου στους καταναλωτές, όμως παραδέχθηκε πως το ζαχαροπλαστείο θα αναγκαστεί να σκεφτεί να περάσει τις τιμές με «λογικό» τρόπο, αν δεν σταθεροποιηθεί η αγορά μέχρι το φθινόπωρο.

«Σήμερα οι παραγωγοί γάλακτος παράγουν με ζημιά. Χρειάζεται να ξανασκεφούμε το σύστημα ώστε να μπορούν να βγάζουν τα προς το ζειν, να αποφύγουμε το κλείσιμο γαλακτοκομικών μονάδων και να αποφύγουμε την μελλοντική έλλειψη βουτύρου».

Στην αρχή του Ιουλίου, ο επικεφαλής της Arla, Peder Tuborgh προκάλεσε πανικό στους καταναλωτές όταν άφησε να εννοηθεί πως η ανεπάρκεια γάλακτος θα μπορούσε να οδηγήσει σε ελλείψεις στο βούτυρο. Ο CEO της τέταρτης μεγαλύτερης εταιρείας γαλακτοκομικών στον κόσμο, δήλωσε στο BBC πως οι καταναλωτές στην Ευρώπη θα αρχίσουν να νοιώθουν την επίπτωση τους επόμενους μήνες.

Αν και οι προειδοποιήσεις του Tuborgh απορρίφθηκαν ως «καταστροφολογικές» από την Εθνική Ένωση Αγροτών, ωστόσο ισχύει πως η άνοδος της ζήτησης για βούτυρο έρχεται σε μια περίοδο που η παραγωγή γάλακτος μειώνεται και οι τιμές εκτινάσσονται. Η έλλειψη γάλακτος φέρεται να είναι ιδιαίτερα έντονη στη Γαλλία, όπου οι αγρότες ανησυχούν για το πλεόνασμα 350.000 τόνων γάλακτος σε σκόνη, που πιέζει περαιτέρω τις τιμές.

Τον Ιούνιο, οι τιμές του βουτύρου αυξήθηκαν κατά 14%, φτάνοντας σε ιστορικό ρεκόρ, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ.

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ένας δείκτης αποθεμάτων βουτύρου μειώθηκε σε μόλις 1.396 τόνους στα τέλη Μαΐου, σημειώνοντας πτώση 99% από τους 92.548 τόνους τον Μάιο του 2016.

Σύμφωνα με τον αναλυτή της Rabobank, Kevin Bellamy, η έλλειψη προμηθειών σε συνδυασμό με μια μακροχρόνια στροφή των καταναλωτών σε πιο φυσικά προϊόντα, έχουν επίσης συμβάλει στην απότομη άνοδο των τιμών του βουτύρου.

Παρέπεμψε, δε, στο εξώφυλλο που είχε βγάλει πριν από τρία χρόνια το περιοδικό Time, που στην αμερικανική έκδοση ανέφερε πως οι επιστήμονες έκαναν «λάθος» για τους κινδύνους των κορεσμένων λιπαρών και ενθάρρυνε τους καταναλωτές να τρώνε βούτυρο.

Στην αύξηση της κατανάλωσης βουτύρου έχουν επίσης συμβάλει πρόσφατες μελέτες που αμφισβητούν τη σχέση βουτύρου-καρδιαγγιακών παθήσεων, και η κακή δημοσιότητα που έχουν πάρει ορισμένα spreads με βάση τα φυτικά έλαια, όπως η μαργαρίνη.

Τον Αύγουστο του 2015, η McDonald’s ανακοίνωσε πως θα χρησιμοποιεί πλέον βούτυρο και το παράδειγμά της ακολούθησαν και άλλες εταιρείες.

Η Ομοσπονδία Αρτοποιίων της Γαλλίας (FEB) δήλωσε πως η εκτίναξη της τιμής του βουτύρου τους τελευταίους 12 μήνες αποτελεί «μέγιστη κρίση». Ο εκπρόσωπος της Ομοσπονδίας, Matthieu Labbé, δήλωσε στο CNBC πως οι τιμές έχουν σκαρφαλώσει σε «τρελά» επίπεδα, λέγοντας πως πλέον οι καταναλωτές θα πρέπει να πληρώσουν περισσότερα για να αγοράσουν ποιοτικά προϊόντα.

Πηγή


Σχόλιο MELISSOCOSMOU

Οι ποσοστώσεις αυτές ισχύουν μέχρι σήμερα.

Αν ένας νέος άνεργος θελήσει να ασχοληθεί με την κτηνοτροφία και την παραγωγή αγελαδινού γάλακτος δεν μπορεί γιατί αυτό απαγορεύεται και καμία εταιρεία δεν θα δεχτεί να αγοράσει το γάλα του βάση νόμου.

Μόνο όσοι ασχολούνται ήδη μπορούν κι όταν θα γεράσουν και θα τα παρατήσουν τότε τέλος το Ελληνικό γάλα.

Αυτό το κάνουν για να εισάγουμε από Γερμανία και Γαλλία γάλα σε μορφή παγοκολώνας.

Παρόμοια απαγόρευση υπάρχει και στα κρασιά και στα σταφύλια.

Στα καλαμπόκια στο σκληρό σιτάρι, το βαμβάκι, τις ιχθυοκαλλιέργειες και σε πολλά προϊόντα ακόμα.

Για να μην επαναστατήσουμε μας λαδώνουν με μερικές επιδοτήσεις που όλο και μειώνονται κάθε χρόνο που περνάει κατά 10%.

Μόνο που έτσι η ανεργία δεν καταπολεμιέται και μεγαλώνει.
Αυτή είναι η Ε.Ε και το νόμισμα της το Ευρώ.

Όμως με 27% ανεργία από την οποία το 65% είναι στις νέες ηλικίες, είναι μαθηματικώς βέβαιο ότι η οικονομία θα πηγαίνει όλο και χειρότερα.

Οι φόροι δεν θα μπορούν να πληρωθούν και είναι λογικό αυτό από την στιγμή που ο άλλος είναι άνεργος πως να πληρώσει ενφια πχ;

Θα δημιουργείται έλλειμμα στα ταμεία και η τρόικα θα λέει ότι για να εκταμιεύσω την επόμενη δόση βάλε κι άλλους φόρους να καλύψεις το έλλειμμα.

Ούτε τότε ο άνεργος θα έχει να πληρώσει φόρο όμως και η ανεργία μαλιστα όλο και περισσότερο θα αυξάνει....

Τα μαθηματικά λάθος δεν κάνουν αυτό είναι νόμος.

Μέχρι την ερχόμενη άνοιξη λοιπόν θα βρισκόμαστε ξανά σε οριακό σημείο και θα μιλάμε πάλι για Grexit, οι τράπεζες θα είναι ακόμα κλειστές και δεν θα κυκλοφορεί ρευστό ούτε για κουλούρι στην Ομόνοια.

Τότε θα μας διώξουν κακήν κακώς από το Ευρώ και θα είναι πολύ πιο δύσκολο από το να φύγουμε τώρα μόνοι μας και με σχέδιο.

Γιατί το θέμα δεν είναι το αν θα φύγουμε από το Ευρώ, αλλά το πότε θα φύγουμε από το Ευρώ.

Και οι Ευρωπαίοι το ξέρουν αυτό, και μας κρατάνε μέχρι να ετοιμαστούν αυτοί όσο καλύτερα γίνεται για να μην κινδυνέψουν οι οικονομίες τους και το ευρώ.

Το ζητούμενο είναι εμείς τι κάνουμε για να μην πονέσουμε πολύ.

Η απάντηση είναι τίποτα...

Ο ένας πρωθυπουργός μετά τον άλλον προσπαθεί να μην σκάσει απλός στα χέρια του η χειροβομβίδα της εξόδου.
Αυτή θα σκάσει όμως κάποια στιγμή είναι απολύτως σίγουρο αυτό, και δυστυχώς δεν έχουμε φτιάξει ούτε ένα ανάχωμα να καλυφτούμε με ασφάλεια για αυτό το ενδεχόμενο.

Πορευόμαστε προς το Ζάλογγο χορεύοντας σαν σύγχρονες σουλιώτισσες, μόνο αυτό κάνουμε!!!


MELISSOCOSMOS

http://dia-kosmos.blogspot.gr/

Izvestia: Οι Αμερικανοί θα Περιορίσουν τις Μετακίνησεις Ρώσων Διπλωμάτων στις ΗΠΑ

Η Ουάσιγκτον προτίθεται να περιορίσει την ακτίνα δράσης στις μετακινήσεις των Ρώσων διπλωματών εντός της επικράτειας των Ηνωμένων Πολιτειών, γράφει η ρωσική εφημερίδα Izvestia, σε άρθρο της με τίτλο "κυρώσεις μικρού βεληνεκούς", επικαλούμενη διπλωματικές πηγές στην Ουάσιγκτον.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες της εφημερίδας, οι Ρώσοι διπλωμάτες θα μπορούν να μετακινούνται σε μια περίμετρο 16-24 χιλιομέτρων, σε σχέση με την περίμετρο των 40 χιλιομέτρων μέσα στην οποία έχουν δικαίωμα να μετακινούνται σήμερα.

Εκτός των άλλων η Ουάσιγκτον θα εφαρμόσει την διαδικασία της υποχρεωτικής κοινοποίησης, σύμφωνα με την οποία όσοι εργάζονται στην ρωσική διπλωματική αντιπροσωπεία στις ΗΠΑ θα πρέπει, σε περίπτωση που θέλουν να επισκεφθούν κάποιο προορισμό, να ενημερώνουν το Στέητ Ντιπάρτμεντ, τρεις εργάσιμες μέρες πριν αναχωρήσουν για τον εν λόγω προορισμό, ο οποίος θα βρίσκεται σε απόσταση που δεν θα υπερβαίνει την απόσταση που θα καθορίσει το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών για τις μετακινήσεις τους.

Σύμφωνα με τον Ρώσο πρώην υφυπουργό Εξωτερικών και πρώην αναπληρωτή του Γ.Γ του ΟΗΕ, Σεργκέι Ορντζονικίτζε, η επιβολή παρόμοιων περιορισμών είναι πολύ πιθανή, ενώ εκφράζει την πεποίθηση ότι θα προκαλέσει την απάντηση της Μόσχας με την λήψη νέων μέτρων κατά των Αμερικανών διπλωματών στην Ρωσία.

Μετά την πρόσφατη απόφαση του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών να περιορίσει με εντολή του προέδρου Πούτιν, στους 455 των αριθμό των Αμερικανών διπλωματών και εργαζομένων, από 1ης Σεπτεμβρίου, η Μόσχα εικάζει ότι θα επακολουθήσει η αμερικανική απάντηση, μετά την δήλωση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ ότι απάντηση στις ρωσικές κυρώσεις υπάρχει και θα την ανακοινώσει στις αρχές Σεπτεμβρίου.

Πηγή

http://dia-kosmos.blogspot.gr/

Τρίτη, 15 Αυγούστου 2017

UNESCO: Διαχείριση των κοινωνικών μετασχηματισμών

Επιτροπή του Προγράμματος της UNESCO MOST «Διαχείριση Κοινωνικών Μετασχηματισμών»
300 Δισεκατομμύρια Ευρώ, τα τελευταία 15 έτη.
Το MOST είναι ένα πρόγραμμα της UNESCO το οποίο προωθεί τη διεθνή, συγκριτική και σχετιζόμενη με την άσκηση πολιτικής έρευνα των σύγχρονων κοινωνικών μετασχηματισμών, καθώς και θεμάτων παγκόσμιας σημασίας.

Δημιουργήθηκε το 1994 και στοχεύει στην περαιτέρω κατανόηση των κοινωνικών μετασχηματισμών. 


Θεσπίζει βιώσιμες επαφές μεταξύ των ερευνητών των κοινωνικών επιστημών και των φορέων λήψης αποφάσεων. 

Ενισχύει τις επιστημονικές, επαγγελματικές και θεσμικές δυνατότητες, ιδίως στις αναπτυσσόμενες χώρες. Ενθαρρύνει το σχεδιασμό πολιτικής συνδεδεμένης με την σχετική έρευνα. 

Η πρόγραμμα MOST διευθύνεται από ένα Διακυβερνητικό Συμβούλιο και μία ανεξάρτητη επιστημονική συντονιστική επιτροπή, ενώ συνεργάζεται στενά με τις Εθνικές Επιτροπές Συνδέσμου για το MOST. 

Συντονίζεται από την Γραμματεία του MOST στα κεντρικά γραφεία της UNESCO στο Παρίσι. 

Τα έργα και οι δραστηριότητες στο πλαίσιο του MOST επικεντρώνονται σε θέματα όπως η πολυπολιτισμική και πολυεθνική κοινωνία, η αστική ανάπτυξη, η παγκοσμιοποίηση και η διακυβέρνηση. 

Επιπλέον, συμβάλλει στην πλέον το σύστημα των Ηνωμένων Εθνών σε επίπεδο προτεραιοτήτων, όπως η εξάλειψη της φτώχειας, της διακυβέρνησης και των αυτοχθόνων πληθυσμών.

Πηγή: UNESCO

Ανασφάλεια, πολιτικός καθωσπρεπισμός και παράνοια: Τα ψεύτικα δάκρυα της Μογκερίνι



ΣΥΝΟΠΤΙΚΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ 
ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ Ε.Ε.Ε. ΓΙΑ ΤΗΝ UNESCO

Η κα. Τζιτζικώστα διαθέτει μια τεσσαρακονταετή επιτυχημένη πορεία στο μάνατζμεντ στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, αλλά και σε διάφορους φορείς και οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών.

Από την αρχή της καριέρας της και για περισσότερο από μια εικοσαετία (1965-1987) συνεργάστηκε με Διεθνείς Οργανισμούς, όπως η World Bank (Παγκόσμια Τράπεζα), ο FAO (Παγκόσμιος Οργανισμός Τροφίμων), η EBI (Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων) κλπ.

Στην συνέχεια και για άλλη μία περίπου εικοσαετία προσφέρει στο κοινωνικό σύνολο της Ελλάδας και των Βαλκανικών κυρίως χωρών, αλλά και των χωρών της Μαύρης Θάλασσας και της Βόρειας Αφρικής, στο πλαίσιο Διεθνών Οργανισμών και ιδιαιτέρως της UNESCO, εισηγούμενη και υλοποιώντας πρωτότυπες πρωτοβουλίες της, οι οποίες καταξιώθηκαν ως θεσμοθετημένες δράσεις σε εθνικό αλλά και διεθνές επίπεδο.

Είναι εμπνευστής, ιδρυτής και Πρόεδρος του Κέντρου UNESCO για τις Γυναίκες και την Ειρήνη στα Βαλκάνια και έχει διενεργήσει στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του την οργάνωση 6 Διεθνών Συνεδρίων, ενώ έχει υλοποιήσει δεκάδες επαναλαμβανόμενων καθ’ έτος προγραμμάτων. Στο πλαίσιο διαφόρων διεθνών οργανισμών όπως η ECOSOC, FAO, UN Commission on the Status of Women, UNESCO, κλπ από το 1989 εργάστηκε σε επιτροπές θεμάτων φύλου και για την δικτύωση των γυναικείων κινημάτων στα Βαλκάνια. 

Ίδρυσε την SIWC (Society of Interbalkan Women’s Cooperation), στην οποίο έχει παραχωρηθεί συμβουλευτικός ρόλος από σημαντικούς διεθνείς οργανισμούς, φέρνοντας σε επαφή 11 χώρες της Ν.Α. Ευρώπης και δρώντας καταλυτικά στην δικτύωσή τους υπό τον AIWCS (Association of Ιnterbalcan Women’s Cooperation Societies) (1999), με εκτενή οργάνωση της ανθρωπιστικής βοήθειας στις πλέον πληττόμενες από αυτές. Είναι Πρόεδρος του Κέντρου UNESCO για τις Γυναίκες και την Ειρήνη στα Βαλκάνια, το οποίο σήμερα αριθμεί 420 μέλη, από 14 οργανώσεις σε 12 χώρες, και τυγχάνει του τίτλου «UNESCO Center Internationally Recognized», παρουσιάζοντας μια πολυσχιδή δράση.

Δραστηριοποιείται στα Όργανα του ΟΗΕ και σε άλλους Διεθνείς Οργανισμούς αλλά και σε πρωτοβουλίες προς όφελος της δημοκρατίας, της ειρήνης, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της προόδου των γυναικών πχ στο Φόρουμ Ευρωπαϊκής Οικογένειας, στο Συμβούλιο FCEM, στο Ευρωπαϊκό Κοινωνικοοικονομικό Συνέδριο, κ.λπ., ενώ διατελεί Γενική Γραμματέας του Διεθνούς Μεσογειακού Forum Γυναικών, 16 χωρών την τελευταία 15ετία, και είναι Μέλος στο Ευρωπαϊκό Lobby Γυναικών και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στο Διεθνές Συνέδριο «Vital voices in democracy» (Βιέννη, 1997) μεταξύ άλλων διεθνούς κύρους προσωπικοτήτων.

Έχει διατελέσει επί δεκαετίες σε πολλές θέσεις ευθύνης, επ’ ωφελεία του κοινωνικού συνόλου, της συμμετοχής της γυναίκας στην δημόσια ζωή, και μάλιστα σε συνδυασμό με την έμπρακτη αγάπη της στον πάσχοντα συνάνθρωπο και το παιδί. Μεταξύ άλλων, κα Τζιτζικώστα έχει αναπτύξει σημαντική κοινωνική δραστηριότητα ως Μέλος του ΕΛΕΠΑΠ (Ελληνική Εταιρία Προστασίας και Αποκατάστασης Αναπήρων Παίδων) Θεσσαλονίκης, ενώ έχει διατελέσει μέλος του ΔΣ Ελληνίδων Οδηγών.

Η κα Τζιτζικώστα έχει τύχει πολλών σημαντικών διεθνών διακρίσεων. Μεταξύ άλλων, επελέγει ως μία εκ των 60 διαπρεπών για την προσφορά τους γυναικείων προσωπικοτήτων του πλανήτη, κατά τις επετειακές εκδόσεις οι οποίες συνόδεψαν τους εορτασμούς των 60 συναπτών ετών λειτουργίας της UNESCO. 

Επίσης, επελέγει μεταξύ των 100 σημαντικότερων γυναικών του 21ου αιώνα για την ιδρυτική συνεδρίαση του Προγράμματος «Πλανήτης Γη», ενώ διατελεί Επίσημο Μέλος της Διεθνούς Επιτροπής για την Διαμόρφωση της Πολιτικής της UNESCO, αναφορικά με το καθεστώς των Ομίλων και Κέντρων της UNESCO, συνεισφέροντας με σημαντικές μεταρρυθμιστικές δράσεις οι οποίες υιοθετήθηκαν. Επιπροσθέτως, τιμήθηκε να τυγχάνει Επίσημο Μέλος της Εκδοτικής Επιτροπής του περιοδικού “Entre Nous” για την Υγιή Αναπαραγωγή, του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας στην Ευρώπη.

Στον ελληνικό χώρο είναι Μέλος του Διοικητικού Συμβούλιου του Ινστιτούτου Δημοκρατίας «Κωνσταντίνος Καραμανλής», αναπτύσσοντας συνεργασίες με την Ευρωπαϊκή Ένωση Γυναικών και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Επίσης, είναι εκλεγμένο μέλος του Δ.Σ. του «Ιδρύματος Λίλιαν Βουδούρη»

Έχει σπουδάσει σε μεταπτυχιακό επίπεδο στο Case Western Reserve, Cleveland των ΗΠΑ μάνατζμεντ και τις δημόσιες σχέσεις, ως υπότροφος του Ιδρύματος Fulbright και Διεθνείς σχέσεις Ευρώπης – ΗΠΑ στο Salzburg Global Seminar του Πανεπιστημίου του Harvard.

Ομιλεί 3 ξένες γλώσσες, τα Αγγλικά, τα Γαλλικά και τα Ιταλικά. Είναι έγγαμη και έχει ένα γιό.

Η Προεδρεία στην Ελληνική Εθνική Επιτροπή για την UNESCO

Η κα Τζιτζικώστα, διατελεί από το 2004 μέχρι σήμερα Πρόεδρος της Ε.Ε.Ε. για την UNESCO.

Η προσφορά της στην Ελληνική Εθνική Επιτροπή για την UNESCO εκτείνεται από την διεθνή εκπροσώπηση της Ε.Ε.Ε. UNESCO έως τις ενεργές συμμετοχές στις Γενικές Διασκέψεις UNESCO, την οργάνωση Επίσημων Αποστολών την ενεργή συμμετοχή σε Διεθνείς Διασκέψεις, οργάνωση και συνδιοργάνωση με άλλους ελληνικούς και ξένους φορείς Σεμιναρίων, Fora, Συνεδρίων, Συμποσίων, απονομές Υποτροφιών καθώς και Διεθνών και Ελληνικών Βραβείων UNESCO, διοργάνωση εκθέσεων για την παρουσίαση της πολιτιστικής κληρονομιάς και Ανακηρύξεις νέων ελληνικών μνημείων που εντάσσονται στον κατάλογο μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO, Δράσεις Προώθησης της Αναγνωσιμότητας της UNESCO, Αιγίδες Ε. Ε. Ε για την UNESCO σε μια πλειάδα εκδηλώσεων.

Συγκεκριμένα:

Συμμετέχει ανελλιπώς από το 1993 στις Γενικές Διασκέψεις της UNESCO ως επίσημη προσκεκλημένη, ενώ από το 2005 εκπροσωπεί την ΕΕΕ UNESCO σε Διεθνείς Διασκέψεις.
Οργανώνει και συνδιοργανώνει δεκάδες συνέδρια και συμπόσια της UNESCO καθώς και περιφερειακών και εθνικών της οργανώσεων

Πρωτοστατεί στην αύξηση της αναγνωρισιμότητας των ελληνικών μνημείων με βαρύνουσα σημασία για την Παγκόσμια Πολιτιστική Κληρονομιά, στην ανακήρυξη της ένταξης και άλλων ελληνικών μνημείων στον κατάλογο αυτό, αλλά και την προβολή τους στον Βαλκανικό χώρο.
Συμβάλλει στην επιβράβευση της επιστημονικής διάκρισης και της κοινωνικής προσφοράς με την διεκδίκηση, οργάνωση και απονομή Διεθνών & Ελληνικών Βραβείων UNESCO σε 8 διακριτές διοργανώσεις.

Προωθεί την έκδοση αρκετών μνημειωδών πνευματικών πονημάτων με στόχο την προβολή της Ελληνικής Γραμματείας στα διεθνή δρώμενα.

Έχει αναπτύξει και εφαρμόσει μια συντονισμένη στρατηγική εκχώρησης 58 Αιγίδων της Ε. Ε. Ε για την UNESCO την τελευταία τριετία, παράγοντας συνέργιες που αξιοποιούνται ως πολλαπλασιαστές της αναγνωρισιμότητας της προσφοράς της Ε. Ε. Ε για την UNESCO και προβάλλοντας την Ελλάδα ως χώρας η οποία προάγει και προωθεί πρωτότυπες και καινοτόμες δράσεις για την εκπαίδευση, τον πολιτισμό και την ευημερία της κοινωνίας των πολιτών.

http://www.unesco-hellas.gr/gr/2_1a.htm


https://unesco-hellas.org/about/hellenic-national-commission/minima-proedrou/

http://dia-kosmos.blogspot.gr/

VIDEO - CBC News Canada: Smartphone κλέβει εξ αποστάσεως τα στοιχεία πιστωτικής Κάρτας (με RFID πλινθίο)

CBC News Canada: Μια τεχνολογία που έχει σχεδιαστεί ώστε να γίνονται ευκολότερες οι πληρωμές με την πιστωτική κάρτα, μπορεί να θέσει τους Καναδούς σε κίνδυνο απάτης και κλοπής ταυτότητας, προειδοποιούν ειδικοί για την ασφάλεια και την προστασία της ιδιωτικής ζωής.

Πολλές νέες πιστωτικές και χρεωστικές κάρτες έχουν μέσα τους (κρυμμένο) πλινθίο (μικροτσίπ) το οποίο ενεργοποιείται όταν οι πελάτες αξιοποιούν την κάρτα για να κάνουν μια αγορά. Αυτά τα τσιπ, χρησιμοποιούνται σε πολλά σημεία λιανικής πώλησης από τα καταστήματα Tim Hortons (http://www.timhortons.com/ca/en/index.html) μέχρι σε υψηλής τεχνολογίας καταστήματα ηλεκτρονικών υπολογιστών, διαβάζονται από μηχανήματα πληρωμών και υποτίθεται ότι είναι ένας ασφαλής και βολικός τρόπος για να πληρώσει κάποιος για αγαθά.

Αλλά το CBC News ανακάλυψε ότι τα πλινθία (μικροτσίπ) μπορούν επίσης να διαβαστούν με μια συσκευή την οποία εκατομμύρια Καναδών φέρουν μαζί τους κάθε μέρα : ένα κινητό τηλέφωνο smartphone.


Χρησιμοποιώντας ένα Samsung Galaxy SIII - ένα από τα πιο δημοφιλή smartphones που διατίθενται στον Καναδά - και μια δωρεάν εφαρμογή (app) από το ηλεκτρονικό κατάστημα το Google Play Store, το CBC ήταν σε θέση να διαβάσει πληροφορίες, όπως τον αριθμό της κάρτας, την ημερομηνία λήξης της και το όνομα του κατόχου της, απλά κρατώντας το smartphone πάνω από μια χρεωστική ή πιστωτική κάρτα.

Και θα μπορούσε να γίνει αυτό ακόμη κι αν οι Κάρτες ήταν μέσα σε πορτοφόλια, ή τσέπες.

«Εντυπωσιακό αλλά και τρομακτικό»



Η εφαρμογή χρησιμοποιεί την κεραία επικοινωνίας κοντινού πεδίου (NFC) η οποία είναι ενσωματωμένη στο τηλέφωνο Galaxy SIII, ένα τεχνολογικό χαρακτηριστικό που διατίθενται σε πολλά τηλέφωνα που τρέχουν το λειτουργικό σύστημα της Google, το Android. Η κεραία συνήθως χρησιμοποιείται για να επιτρέψει σε δύο τηλέφωνα για να μιλήσουν ο ένας στον άλλο.

Ο Michael Legary (http://ca.linkedin.com/in/michaellegary) είπε ότι η εταιρεία του, Seccuris Α.Ε. (http://www.seccuris.com/), έχει ερευνήσει υποθέσεις όπου τα τηλέφωνα σε συνδυασμό με αυτές τις εφαρμογές χρησιμοποιήθηκαν για τη διάπραξη απάτης με πιστωτικές κάρτες, και είπε ότι οι πληροφορίες που διαβάζουν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να αγοραστεί «οτιδήποτε, από ένα ποτό του $ 1,50 από ένα μηχάνημα, μέχρι laptop αξίας $ 4.000 έως $ 5.000.»

Ο Legary είπε ότι η συγκεκριμένη εφαρμογή (app) έχει γίνει εργαλείο για το οργανωμένο έγκλημα στην Ευρώπη.

«Δεν χρειάζεται καν να σας μιλήσουν ή να σας αγγίξουν για να πάρουν πληροφορίες σχετικά με το ποιος είστε. Αυτό μπορεί να σας καταστήσει κάτι παραπάνω από στόχο για συγκεκριμένα είδη εγκλημάτων», είπε.

Αν και οι κεραίες NFC στην τρέχοντα smartphones πρέπει να είναι πολύ κοντά σε μια κάρτα, προκειμένου να δουλέψουν - όχι μακρύτερα από 10 εκατοστά – αυτό θα μπορούσε να αλλάξει με την επόμενη γενιά των Android smartphones.

Ο Legary είπε ότι το Samsung Galaxy S4, που έχει σχεδιαστεί να βγει στην αγορά αυτή την άνοιξη, θα μπορούσε να έχει μια πολύ πιο «ικανή» (δυνατή) κεραία NFC, κι έτσι θα μπορούσε όχι μόνο να διαβάσει τις πιστωτικές κάρτες από μεγαλύτερη απόσταση, αλλά θα μπορούσε επίσης να είναι σε θέση να διαβάσει τα πλινθία (μικτροτσίπ) που ενσωματώνονται στα αναβαθμισμένα διπλώματα οδήγησης και τα διαβατήρια.

Η τεχνολογία αυτή κάνει τους ειδικούς επί των θεμάτων προστασίας των προσωπικών δεδομένων να ανησυχούν.

Ο Brian Bowman, ένας συνεργάτης της δικηγορικής εταιρείας Pitblado στο Winnipeg (http://www.pitblado.com/OurPeople/Brian-Bowman), δήλωσε ότι η ευκολία με την οποία ένα smartphone μπορεί να μετατραπεί σε μια συσκευή αντιγραφής πιστωτικών καρτών είναι «εντυπωσιακή από τεχνολογική άποψη και τρομακτική από τη σκοπιά της ιδιωτικής ζωής».

«Οι Καναδοί θα πρέπει να καταλάβουν ότι υπάρχει κίνδυνος με όλους αυτούς τους διαφορετικούς αριθμούς και τα μέσα ταυτοποίησης που χρησιμοποιούν», δήλωσε ο Μπόουμαν.

Ο ίδιος πιστεύει ότι οι κατασκευαστές κινητών τηλεφώνων, οι προγραμματιστές εφαρμογών και οι εκδότες καρτών θα πρέπει να «εντείνουν την προσπάθειά τους και να βρουν τρόπους για την καταπολέμηση αυτού του κινδύνου».

Αντίδραση των επιχειρήσεων πιστωτικών καρτών.

Εκπρόσωποι της Visa και της MasterCard αναφέρουν ότι ήταν σίγουροι για την ασφάλεια των καρτών τους, αλλά θα καλύψουν τις ζημίες του πελάτη εάν κάποιος κλέψει τις πληροφορίες της κάρτας του.

«Τα πολλαπλά επίπεδα ασφάλειας και οι προηγμένες τεχνολογικές μέθδοι ανίχνευσης της απάτης που προστατεύουν κάθε συναλλαγή Κάρτας Visa, συνέβαλαν στο να διατηρηθούν τα παγκόσμια ποσοστά απάτης της Visa κοντά σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα», δήλωσε ηλεκτρονικά η Visa Canada.

«Στην πραγματικότητα, δεν έχουν υπάρξει αναφορές για απάτη που διαπράχθηκε από την ανάγνωση κάρτας Visa payWave, όπως παρουσιάζεται [από το ρεπορτάζ του CBC].»

Η MasterCard δήλωσε στο CBC ότι εφαρμόζει μια αντίστοιχη πολιτική.

Το CBC News ρώτησε την Google γιατί εφαρμογές με τις οποίες αντιγράφονται πιστωτικές κάρτες, είναι ανηρτημένες στην ιστοσελίδα της.

H Google δεν σχολίασε κάτι για αυτά τα προγράμματα που χρησιμοποίησε το CBC News, αλλά δήλωσε μέσω email ότι θα αφαιρούσε κάθε εφαρμογή που παραβιάζει την πολιτική ανάπτυξης και διαμοιρασμού εφαρμoγών της Google ή την πολιτική περιεχομένου.

Οι εφαρμογές πάντως που δοκιμάστηκαν από το CBC News ήταν ακόμη διαθέσιμες και μετά τα σχόλια της Google.

http://id-ont.blogspot.gr/2013/05/video-cbc-news-canada-smartphone-rfid.html

Smartphones easily used to skim credit card data

Popular smartphone and free app used to get data from chip-enabled debit or credit cards

A technology designed to make it easier to pay with your credit card may be putting Canadians at risk of fraud and identity theft, security and privacy experts warn.

Many new credit and debit cards come with chips that allow customers to tap the card to make a purchase. These chips, used in many retail outlets from Tim Hortons to high-end computer shops, are read by payment machines and are supposed to be a safe and convenient way to pay for goods.

But CBC News has found out those chips can also be read with a device millions of Canadians carry with them every day — a smartphone.

Using a Samsung Galaxy SIII — one of the most popular smartphones available in Canada — and a free app downloaded from the Google Play store, CBC was able to read information such as a card number, expiry date and cardholder name simply by holding the smartphone over a debit or credit card.

And it could be done through wallets, pockets and purses.

'Impressive and scary'

The app used the near field communication (NFC) antenna built into the Galaxy SIII phone, a feature available on many phones running Google’s Android operating system. The antenna is normally used to allow two phones to talk to each other.

Michael Legary said his company, Seccuris Inc., has investigated cases where phones paired with these apps were used to commit credit card fraud, and said the information read can be used to buy “anything from a $1.50 drink from a machine to a $4,000 to $5,000 laptop.”

Legary said the app has become a tool for organized crime in Europe.

The ease with which a smartphone can be turned into a credit card skimmer is 'impressive from a technology [perspective] and scary from a privacy perspective,' said a Winnipeg lawyer. The ease with which a smartphone can be turned into a credit card skimmer is 'impressive from a technology [perspective] and scary from a privacy perspective,' said a Winnipeg lawyer. (Leif Larsen/CBC)

“They don't even need to talk to you or touch you, they can get information about who you are. That may make you more of a target for certain types of crime,” he said.

Although the NFC antennas in current smartphones need to be very close to a card in order to work — no farther than 10 centimetres — that could change with the next generation of Android smartphones.

Legary said the Samsung Galaxy S4, set to go on sale this spring, might have a much more capable NFC antenna, which could not only read credit cards from a greater distance, but could also be able to read the chips embedded in enhanced driver's licences and passports.

The technology also has privacy experts concerned.

Brian Bowman, a partner with Pitblado Law in Winnipeg, said the ease with which a smartphone can be turned into a credit card skimmer is “impressive from a technology [perspective], and scary from a privacy perspective.”

“The fact that you can gather those different numbers and pieces of identifiers definitely is something that Canadians need to know, that the risk is there,” Bowman said.

He expects cellphone manufacturers, app developers and card issuers are going to have to “step up and find ways to combat [this] risk.”

Credit card companies react

Officials with Visa and MasterCard said they were confident in the security their cards provided, but would cover a customer’s losses should someone steal cardholder information.

“Multiple layers of security and advanced fraud detection technologies that protect every Visa transaction have helped keep Visa’s global fraud rates near historic lows," Visa Canada said in an emailed statement.

"In fact, there have been no reports of fraud perpetrated by reading Visa payWave cards as shown by [CBC].”

MasterCard told CBC it has a similar policy in place.

“Though it’s rare that a fraudulent transaction would take place, in the event that unauthorized use of your MasterCard card occurs with fraudulent cards or devices, MasterCard cardholders are protected by MasterCard’s Zero Liability Policy, which means they are not held liable for unauthorized transactions,” the company said in a statement.

Neither MasterCard nor Visa would agree to an interview.

CBC News asked Google why apps capable of skimming credit card information were available on the Google Play store.

Google did not comment on the apps CBC used, but said in an email it would remove any app that violated Google’s developer distribution agreement or content policies.

The apps tested by CBC were still available following Google’s comments.

http://www.cbc.ca/news/canada/manitoba/story/2013/04/23/mb-smartphones-skimmer-credit-card-winnipeg.html

http://dia-kosmos.blogspot.gr/

Μπίλντερμπεργκ 2017: Το Λόμπυ της Παγκόσμιας Απορρύθμισης

του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη*

Κάθε χρόνο, από το 1954 μέχρι σήμερα, η πιο πλούσια και ισχυρή ελίτ του κόσμου -τραπεζίτες, πολιτικοί, CEO πολυεθνικών, ιδιοκτήτες και διευθυντές των μίντια- και τα διακεκριμένα τσιράκια τους, συγκεντρώνονται σε ένα πολυτελές και εξαιρετικά προστατευόμενο από εκατοντάδες ενόπλους μέρος για να καταστρώσουν τις επόμενες κινήσεις τους. 

Μακριά από τα μάτια της κοινής γνώμης, με την αθόρυβη πανουργία ενός πύθωνα που γλυστράει πεινασμένος γύρω από το θύμα του, συζητούν για το πώς θα διαμορφώσουν το “παγκόσμιο χωριό” μέσα στα νεοταξικά πλαίσια που έχουν ορίσει για να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους και να σιγουρέψουν ότι τα πράγματα θα συνεχίζουν να λειτουργούν επωφελώς για τους λίγους εκλεκτούς που εκπροσωπούν. 

Μιλάμε, φυσικά, για την ετήσια Σύνοδο της Λέσχης Μπίλνετρμπεργκ, η οποία εφέτος έγινε από την 1η έως την 4η Ιουνίου, στο Chantilly (Σαντιγύ) της Βιρτζίνιας των ΗΠΑ, υπό την προστασία της αμερικανικής αστυνομίας, της CIA αλλά και του ΝΑΤΟ, το οποίο είχε τιμητική θέση στην ατζέντα της συνάντησης.

Στην περσινή συνάντηση της Δρέσδης, στην Γερμανία, κυριάρχησε η ανησυχία για την οργισμένη αντίδραση του “πρεκαριάτου”, των δεκάδων εκατομμυρίων ανθρώπων της μεσαίας τάξης που ζουν σήμερα στην επισφάλεια και απεχθάνονται όλων των ειδών τις συστημικές πολιτικές και πνευματικές ελίτ της παγκοσμιοποίησης. 

Οι Μπιλντερμπέργκερς, φοβούμενοι προφανώς το τέρας που οι ίδιοι δημιούργησαν, αναζήτησαν απεγνωσμένα λύσεις μπροστά στο επερχόμενο Brexit και την εκλογική νίκη του Τραμπ, χωρίς να το καταφέρουν. Σε συνέχεια της περσινής θεματολογίας, κυριάρχησε και φέτος η αναφορά στα πεπραγμένα της διακυβέρνησης Τραμπ υπό τον τίτλο “αναφορά προόδου”, αποδεικνύοντας πόσο σοβαρά απασχολεί το βαθύ κράτος των Ηνωμένων Πολιτειών η αντιπαράθεση με τον σημερινό ένοικο του Οβάλ Γραφείου και η επιχείρηση χειραγώγησής του.

Η ειρωνεία είναι ότι η μυστικοπαθής τριήμερη σύνοδος της πολιτικο-οικονομικής ελίτ πέρασε “γενεές δεκατέσσερις” τον επίμαχο Πρόεδρο, λίγα μόνο χιλιόμετρα δυτικά του Λευκού Οίκου, υποδεικνύοντας ποιος είναι ο πραγματικός “πλανητάρχης”. Το αν τον έκριναν “μεταξεταστέο” ή αποφάσισαν να τον απολύσουν, θα το δούμε στην συνέχεια. Σίγουρα, πάντως, ο τελευταίος που θα το μάθει είναι ο “κυρίαρχος λαός” που τον εξέλεξε.

Η συνάντηση των 130 “ντροπαλών πολυεκατομμυριούχων και αρχιτοκογλύφων”, όπως τους αποκαλεί ο ερευνητής Tyler Durden στο zerohedge.com, ξεκίνησε την Πέμπτη, 1 Ιουνίου, στο αυστηρά φυλασσόμενο τμήμα του πολυτελούς ξενοδοχείου Westfields Marriott, το οποίο είχε αποκλεισθεί πολύ νωρίτερα. Μια στρατιά κηπουρών φύτευε βιαστικά έλατα γύρω-γύρω για την προστασία των καλεσμένων από τα αδιάκριτα βλέμματα των εχθρών τους, δηλαδή των πολιτών.

Ιδιαίτερης σημασίας συμμετοχές

Ο Χένρυ Κίσσινγκερ, πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, παλιός θαμών της πανίσχυρης Λέσχης, μαζί με τον πρώην διευθυντή της CIA, John O' Brennan, πρόεδρος και σύμβουλος της Kissinger Associates Inc. αντίστοιχα, ήταν στην λίστα των προσκεκλημένων της φετινής χρονιάς, που έβριθε από “μεγάλα κεφάλια” στον χώρο της γεωπολιτικής. Μάλιστα, ο στυλοβάτης της παγκοσμιοποίησης Χένρυ, σκεπτικιστής όμως τα τελευταία χρόνια, φρόντισε να επισκεφθεί λίγο πριν τον Λευκό Οίκο για να συζητήσει τα σημαντικά παγκόσμια ζητήματα με τον ίδιο τον Τραμπ, πριν τοποθετηθεί στην Μπίλντερμπεργκ.

Το τι ειπώθηκε, φυσικά, δεν το γνωρίζουμε, αλλά και από την πλευρά του Λευκού Οίκου υπήρχε αξιόλογη ομάδα “υπερασπιστών” με τους Wilbur Ross, υπουργό Εμπορίου, τον HR McMaster, σύμβουλο Εθνικής Ασφαλείας, και τον νέο στρατηγικό σύμβουλο του Τραμπ, Chris Liddell. Μαζί με την ομάδα Τραμπ συμμετείχαν δύο Αμερικανοί γερουσιαστές και ο κυβερνήτης της Βιρτζίνια.

Ο Τραμπ μάλλον δεν θα υποστηρίχθηκε ιδιαίτερα από τους αφοσιωμένους Ευρωλάτρες και Γκλομπαλιστές της Μπίλντερμπεργκ, όπως ο Eric Schmidt, επικεφαλής της Google, που τον έχει κατηγορήσει για “αντι-παγκοσμιοποιητή” και, φυσικά, “λαϊκιστή” στο παρελθόν.



Ο δισεκατομμυριούχος συνάδελφός του Henry Kravis, επικεφαλής των επενδυτικών κεφαλαίων KKR και άτυπος ταμίας του ISIS/Νταές, σύμφωνα με το γαλλικό δίκτυο Voltaire (www.voltairenet.org/article169651.html), ήταν πιο πιο διαλλακτικός πρόσφατα, όταν είπε ότι ο Τραμπ “θα τηρήσει τις υποσχέσεις του”. Προφανώς ποντάρει στο γεγονός ότι σε λίγο κανείς δεν θα θυμάται πλέον ποιες ήταν αυτές οι υποσχέσεις του 45ου Αμερικανού προέδρου.

Εκτός από τους John Brenan (πρώην διευθυντή της CIA) και Henry Kravis, στο στρατόπεδο των “συνωμοτών” της ισλαμικής τρομοκρατίας ανήκαν και άλλοι συνδαιτυμόνες, όπως ο Sir John Sawers, πρώην διευθυντής της βρετανικής ΜΙ6 και υπεύθυνος για την Μουσουλμανική Αδελφότητα, ο neocon Bruno Tertrais του υπουργείου Άμυνας της Γαλλίας, οDavid Cohen της CIA, ανακατεμένος με την χρηματοδότηση της τρομοκρατίας, και ο στρατηγός David H. Petraeus, συν-ιδρυτής του ISIS/Νταές.

Έκπληξη αποτέλεσε η πρόσκληση του Κινέζου πρεσβευτή στις ΗΠΑ Cui Tiankai, η οποία πυροδότησε και αντιδράσεις, στην βάση ενός αμερικανικού νόμου που απαγορεύει στους πολίτες των ΗΠΑ να διαπραγματεύονται με οποιαδήποτε ξένη δύναμη για τις μεταξύ των χωρών τους διενέξεις. Τα σχετικά δημοσιεύματα θεώρησαν ότι, με βάση την διένεξη για το θέμα της Θάλασσας της Νότιας Κίνας, έγινε παραβίαση του νόμου. Το θέμα “Κίνα” πρέπει να συζητήθηκε σε μια συνεδρίαση με την παρουσία του Κινέζου πρεσβευτή, των Αμερικανών αξιωματούχων της κυβέρνησης και των μυστικών υπηρεσιών, αλλά και πολλών επενδυτών στην Κίνα που παρευρίσκονταν. 


Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Eric Schmidt της Google μόλις είχε επιστρέψει από ένα ταξίδι στο Πεκίνο, όπου παρουσιάστηκε το τελευταίο παιχνίδι τεχνητής νοημοσύνης της εταιρείας, το Go. Το Πεκίνο, το οποίο μετά το Brexit οδηγείται σε μια στρατηγική οικονομική συμμαχία με το Λονδίνο, επιδιώκει την εξομάλυνση των σχέσεων και με τον Τραμπ, για να ανοίξει η προοπτική των ΗΠΑ προς τον “Δρόμο του Μεταξιού” και τις ευνοϊκές εμπορικές συμφωνίες που αυτό σημαίνει για την Κίνα, αλλά και όλο τον κόσμο. Η υπόσχεση του προέδρου Τραμπ να “κάνει ξανά μεγάλη την Αμερική” δεν έρχεται σε αντίθεση με τα συμφέροντα της Κίνας. Τουναντίον, εάν οι δύο μεγαλύτερες οικονομίες του πλανήτη συνεργασθούν, πολλά προβλήματα μπορούν να λυθούν.

Ο πόλεμος της πληροφορίας


Η Βιρτζίνια των ΗΠΑ είναι η τέταρτη φορά που φιλοξένησε την συνάντηση της Μπίλντερμπεργκ. Καθ' όλη την ημέρα της έναρξης, η μία λιμουζίνα μετά την άλλη περνούσε τις πύλες του “φρουρίου” όπου μερικοί από τους ισχυρότερους οικονομικούς παράγοντες του κόσμου θα συναντούσαν κρυφά πολιτικούς και κρατικούς αξιωματούχους. 


Σημαντικά πρόσωπα του τζετ-σετ φιγουράριζαν στον κατάλογο, όπως ο βασιλιάς της Ολλανδίας Willem Alexander, που κατέχει μεγάλο μέρος της Royal Dutch Shell, και η διευθύντρια του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, αλλά και ένα ιδιαίτερο “άρωμα” ΝΑΤΟ και Goldman Sachs υπήρχε στην συνάντηση: ο πρώην πρόεδρος της Κομισιόν Χοσέ Μπαρόζο, σημερινός πρόεδρος της Goldman Sachs, ο διευθυντής της James A. Johnson και άλλα στελέχη της τράπεζας αυτής, που είναι ο πιο μισητός χρηματοπιστωτικός οργανισμός στον πλανήτη. 

Μαζί τους, δύο ονομαστοί πρώην πρόεδροι της Παγκόσμιας Τράπεζας, οι Robert B. Zoellick, πρόεδρος της Alliance Bernstein LP, και James D. Wolfensohn, πρόεδρος της Wolfensohn & Company. Τρανταχτά ονόματα-βαμπίρ του διεθνούς τουρμπο-καπιταλισμού και του χρηματο-στρατιωτικού “χταποδιού” που επιχειρεί να συνθλίψει τον κόσμο, σφίγγοντάς τον ασφυκτικά.
Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Jens Stoltenberg, ήταν ένα από τα πλοκάμια αυτού του συστήματος, που, μαζί με τον Rodoslaw Sikorski, πρώην υπουργό Άμυνας της Πολωνίας, και τον πρώην υφυπουργό Άμυνας για πυρηνικά θέματα των ΗΠΑ, Elaine M. Burn, συμμετείχαν στην θεματική συνεδρίαση με τον τίτλο: “Η Ατλαντική Αμυντική Συμμαχία: σφαίρες, bytes και δολλάρια”. 

Ο Stoltenberg συναντήθηκε επίσης με τον Ολλανδό υπουργό Άμυνας, τον CEO της Airbus, της 7ης μεγαλύτερης εταιρείας κατασκευής όπλων στον κόσμο, και άλλους υψηλόβαθμους Ευρωπαίους πολιτικούς, σε μια προσπάθεια επούλωσης της σοβαρά τραυματισμένης διατλαντικής σχέσης, μετά την εκρηκτική επίσκεψη Τραμπ στις Βρυξέλλες.

Τώρα, όταν η Μπίλντερμπεργκ μιλάει για τον “Πόλεμο της Πληροφορίας”, άλλο ένα θέμα της φετινής ατζέντας της, θα πρέπει όλοι να κουμπωνόμαστε. Δεν χρειάζεται να αναρωτηθεί κανείς με το μέρος ποιανού είναι αυτοί οι κύριοι με τις θωρακισμένες λιμουζίνες και το αστυνομικό κράτος γύρω τους να τους φυλάει.


Σίγουρα, δεν έπιασε ξαφνικά την Μπίλντερμπεργκ η αγωνία να ασχοληθεί με τα “Fake News” και την “προπαγάνδα του λαϊκισμού” -στην επόμενη θεματική με τίτλο “Γιατί ο Λαϊκισμός αναπτύσσεται;”- για να προστατεύσει την αλήθεια. Δεν συνάδει αυτό με το προφίλ μιας μυστικής οργάνωσης, που επί 60 χρόνια έχει πολεμήσει την ελεύθερη πληροφόρηση, κρύβοντας της αλήθεια για τον εαυτό της από την διεθνή κοινή γνώμη. Την ώρα, μάλιστα, που τα κατεστημένα μέσα ενημέρωσης της Δύσης βρίθουν από κατασκευασμένες θεωρίες κατά της Ρωσσίας, τις οποίες προωθούν οι ίδιοι οι Μπιλντερμπέργκερς.

Θέλουν να τελειώνουν με την εθνική ταυτότητα


Οι συναντήσεις της Μπίλντερμπεργκ χρηματοδοτούνται αφειδώς από το μεγάλο κεφάλαιο και το ΝΑΤΟ, γι' αυτό οι θαμώνες της είναι όλοι “λυσσασμένα σκυλιά” της παγκοσμιοποίησης, για την οποία επανειλημμένα έχουν πει δημοσίως ότι είναι ...“ο καλύτερος δυνατός κόσμος”, στα πρότυπα της μεσαιωνικής θρησκευτικής απολυτότητας. Και πώς να μην είναι άλλωστε, όταν μιλάμε για επικεφαλής των SBC, Deutsche Bank, AXA, Bayer, ING, Lazard, Fiat Chrysler και, βέβαια, τα φιντάνια του Internet, όπως η Google και η εταιρεία διαδικτυακών πληρωμών Stripe, οι CEO των οποίων ήταν εκεί, μαζί με τον συνιδρυτή του PayPal και του eBay καθώς και τον ιδρυτή της LinkedIn.


Δυστυχώς, δεν υπάρχει πρόσβαση στο υλικό των συζητήσεων, παρ' όλο που τα τελευταία χρόνια ο αριθμός των θεμάτων που συζητιούνται έχει επεκταθεί ώστε να περιλαμβάνει τα τεκταινόμενα στον πραγματικό κόσμο. Γνωστοποιείται μόνο η σχετική λίστα, και μόνο να εικάσουμε μπορούμε. Για το μέλλον, όμως, των εθνών της Ευρώπης δεν χρειάζεται να φαντασθούμε τις διαθέσεις της Μπίλντερμπεργκ, γιατί οι ίδιοι τις έχουν ομολογήσει.

Ένας πρώην επίτροπος της Ε.Ε., ο Peter Sutherland, μέλος της διοικητικής επιτροπής της Μπίλντερμπεργκ, είπε, το 2012, ενώπιον της Βουλής των Λόρδων, ότι “η μαζική μετανάστευση είναι ζωτικό θέμα” και ότι τα ομοιογενή ευρωπαϊκά κράτη απλώς “δεν έχουν μέλλον”. Αν τα κράτη δεν “προσελκύσουν” μετανάστες, συνέχισε ο Sutherland, δεν μπορούν να γίνουν ανταγωνιστικά σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι μεταναστευτικές ροές πρέπει να γίνουν ευνοϊκά αποδεκτές. Η μετανάστευση είναι τόσο “ηθικό” όσο και “οικονομικό” πλεονέκτημα. Δεν υπάρχουν σύνορα. Μετανάστευση χωρίς περιορισμούς... Φυσικά, το παράδοξο είναι ότι, αν η Ευρώπη χρειαζόταν μετανάστες τόσο απεγνωσμένα όσο ισχυρίστηκε ο Sutherland, γιατί δεν δίνει δουλειά στα εκατομμύρια ανέργων μεταναστών που τριγυρίζουν ήδη, εξαντλημένοι και αποξενωμένοι, σε φτωχογειτονιές έξω από το Παρίσι ή τις Βρυξέλλες; Οι Γάλλοι πολίτες βορειοαφρικανικής καταγωγής με πανεπιστημιακή μόρφωση βρίσκονται αντιμέτωποι με το γιγαντιαίο ποσοστό ανεργίας του 26,5%. Αλλά κανείς δεν μιλά με βάση την πραγματικότητα. Πράγματι, όταν ήρθε αντιμέτωπος με ανάλογα επίσημα στοιχεία, τα οποία δείχνουν ότι οι μετανάστες έχουν πολύ χαμηλότερο δείκτη απασχόλησης στην Ευρώπη απ' ό,τι στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Sutherland δεν μπορούσε να δώσει καμμιά ρεαλιστική απάντηση. (sputniknews.com/blogs/20160724-un-eu-migration-crisis)

Οι Ευρωπαίοι γηγενείς “δεν έχουν κανένα μέλλον”, σύμφωνα με την Μπίλντερμπεργκ, εκτός αν αποφασίσουν να θυσιάσουν την ταυτότητά τους για να εξαγοράσουν την επιβίωσή τους. Το ειδεχθές κόστος για τους λαούς, ιδιαίτερα όσους έχουν ορθόδοξες-βυζαντινές ρίζες, προκειμένου να ενταχθούν στην Ε.Ε., σημαίνει να απεμπολήσουν μια χιλιετή πολιτισμική παράδοση, πετώντας την στον σκουπιδοτενεκέ των παγκοσμιοποιητών.


Η “ειλικρίνεια” του Peter Sutherland στην Βουλή των Λόρδων και η ωμότητα της “σταύρωσης” της Ελλάδας αρκούν για να παραδειγματιστούν όσοι ακόμα δυσπιστούν

Από την Στρογγυλή Τράπεζα στην Λέσχη Μπίλντερμπεργκ


Επί 60 και πλέον χρόνια,
οι τροχοί της Μπίλντερμπεργκ στριφογυρίζουν γύρω από κάθε παγκόσμιο γεγονός, αλλά το κρυμμένο χέρι πίσω από τον στόχο της παγκόσμιας διακυβέρνησης είναι πολύ πιο παλιό. Στην δεκαετία μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο επικεντρώνονται οι προσπάθειες των σοβαρότερων μυστικών εταιρειών και των ηγετών τους για τον σκοπό αυτόν, σύμφωνα με τον ιστορικό και συγγραφέα Michael Howard, ο οποίος μελετά τις μυστικές εταιρείες και την παραπολιτική επί πολλά χρόνια. (Michael Howard, The Occult Conspiracy, London 1989)


Οι ομάδες μεγάλης επιρροής παρακινούσαν ήδη τα αναπτυγμένα κράτη, ενώ ο πόλεμος ξεκινούσε, να δημιουργήσουν έναν ουδέτερο οργανισμό αφιερωμένο στην διεθνή συνεργασία.


Μια από τις πολιτικές προσωπικότητες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στο κίνημα για την παγκόσμια διακυβέρνηση ήταν ο πρόεδρος των ΗΠΑ Woodrow Wilson, που λέγεται ότι ήταν μυστικό μέλος ενός Ροδοσταυρικού Τάγματος.


Ο πρόεδρος Wilson είχε ήδη στείλει τον ειδικό σύμβουλό του, συνταγματάρχη E.M. House, να ξεκινήσει συνομιλίες με αρκετές από τις συμμαχικές κυβερνήσεις, με απώτερο στόχο την δημιουργία ενός διεθνούς οργανισμού για την παγκόσμια ασφάλεια.


Την δεκαετία του '20, η Λίγκα των Εθνών έστησε το αρχηγείο της στη Γενεύη, μια πόλη που οι μυστικές εταιρείες θεωρούν ως ένα από τα μεγαλύτερα ιερά κέντρα δύναμης στον κόσμο. Όμως, η άρνηση του Κογκρέσσου να επικυρώσει την αμερικανική συμμετοχή αποδυνάμωσε την θέση της Λίγκας.


Παρά την αποτυχία των Ηνωμένων Πολιτειών να γίνουν πλήρες μέλος της Λίγκας των Εθνών, ο Wilson δεν εγκατέλειψε το σχέδιό του για μια παγκόσμια διακυβέρνηση. 


Το 1919, ο συνταγματάρχης House ταξίδεψε ξανά στο Παρίσι, αλλά την φορά αυτή για συνομιλίες με μέλη μιας βρετανικής αποκρυφιστικο-πολιτικής ομάδας με το όνομα “Στρογγυλή Τράπεζα”, η οποία είχε επίσης κλάδους στην Βόρεια Αμερική. Σε μια συνάντηση που έγινε στο Majestic Hotel, τον Μάϊο του 1919, προτάθηκε η ιδέα ενός εναλλακτικού διεθνούς οργανισμού απέναντι στην Λίγκα των Εθνών. Αυτή η νέα ομάδα θα δρούσε ως συντονιστικό όργανο για την εγκαθίδρυση μιας μελλοντικής παγκόσμιας διακυβέρνησης, η οποία θα κυριαρχείτο από την Βρετανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Την ιδέα της “Στρογγυλής Τραπέζης” είχε συλλάβει ο Cecil Rhodes, ένας μεγιστάνας των διαμαντιών και του χρυσού του 19ου αιώνα, που έδωσε το όνομά του στην Ροδεσία (σημερινή Ζιμπάμπουε). Ο Rhodes ήταν φανατικός υποστηρικτής της ιδέας της παγκόσμιας κυβέρνησης, πίσω από την οποία κρυβόταν η επικράτηση παγκοσμίως του βρετανικού ιμπεριαλισμού.


Είχε ιδρυθεί ήδη αμερικανικός κλάδος της ομάδας και, όταν ο συνταγματάρχης House την προσέγγισε με το σχέδιο του Αμερικανού προέδρου, η Στρογγυλή Τράπεζα ήταν παραπάνω από πρόθυμη να συμμετάσχει σ' αυτό το υπερεθνικό εγχείρημα. Ο νέος οργανισμός, που προέκυψε από την συνάντηση του Παρισιού, ήταν μικρότερης κλίμακας από την Λίγκα των Εθνών, αλλά είχε τις ίδιες επιδιώξεις. Στην Βρετανία ο οργανισμός αποκαλεί το Ινστιτούτο Διεθνών Υποθέσεων (IIA), ενώ στην Νέα Υόρκη λειτουργούσε ως Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων (CFR). 


Η χρηματοδότηση του οργανισμού προήλθε από πλούσιους διεθνείς τραπεζίτες και γρήγορα στρατολόγησε εξέχουσες πολιτικές προσωπικότητες από την Αμερική και την Βρετανία, που υποστήριξαν τους στόχους του. Αρχικά, το CFR θεωρείτο από τους επικριτές του ως μια ελιτίστικη, ακροδεξιά ομάδα εξουσίας και έφθασαν να το κατηγορήσουν ότι βοήθησε τον Χίτλερ, χρηματοδοτώντας τον, να ανέλθει στην εξουσία.

Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, το CFR έστρεψε την προσοχή του στην υποστήριξη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, που ιδρύθηκε το 1945 για να αντικαταστήσει την παλιά Λίγκα των Εθνών.


Οι δραστηριότητες του CFR έχουν συνδεθεί με δύο άλλα πολιτικά “think-tanks”, τα οποία εμφανίστηκαν κατά την μεταπολεμική περίοδο και των οποίων η κρυφή προέλευση και οι ανορθόδοξες πολιτικές απόψεις τα έκαναν να χαρακτηριστούν ως προκάλυμμα μυστικών εταιρειών. 


Οι οργανώσεις αυτές -τα “think-tanks”- είναι η Ομάδα Μπίλντερμπεργκ και η Τριμερής Επιτροπή, τις οποίες πολλοί τις ταυτίζουν με κρυφές ομάδες εξουσίας, που εμπλέκονται στην μυστική διαχείριση των διεθνών υποθέσεων. Επειδή οι ομάδες αυτές φθάνουν στα άκρα προκειμένου να αποφύγουν την δημοσιότητα, κάνουν εν κρυπτώ τις τακτικές τους συναντήσεις και φρουρούν τα σημαντικά μέλη τους λαμβάνοντας υπερβολικά μέτρα ασφαλείας, οι φήμες που κυκλοφορούν για τα πραγματικά κίνητρά τους γίνονται όλο και πιο απίστευτες με τα χρόνια.

Οι παγκόσμιοι χειραγωγοί


Η Ομάδα Μπίλντερμπεργκ ιδρύθηκε τον Μάϊο του 1954 και η πρώτη συνάντησή της έγινε στο Ξενοδοχείο Bilderberg, στο Osterbeck της Ολλανδίας, απ' όπου και πήρε το όνομά της. Πρόεδρος στην πρώτη συνάντηση ήταν ο πρίγκηπας Βερνάρδος της Ολλανδίας, που παρέμεινε στην θέση του μέχρι το 1976, όταν υποχρεώθηκε να παραιτηθεί λόγω του οικονομικού σκανδάλου που αφορούσε την Lockheed Aircraft Corporation.


Τι υπαγόρευσε την ίδρυση της Ομάδας Μπίλντερμπεργκ; Στο βιβλίο του The Global Manipulators, ο Robert Eringer τους συνδέει με την CIA και τον διεθνή Ελευθεροτεκτονισμό. Σύμφωνα με τον Eringer, η πρώτη διάσκεψη της Μπίλντερμπεργκ οργανώθηκε από ένα μυστήριο άτομο με το όνομα Dr Joseph Retinger. Ήταν ανακατεμένος σε μυστικές δραστηριότητες επί μισό αιώνα περίπου και είχε την φήμη του αρχιπράκτορα του διεθνούς Ελευθεροτεκτονισμού. Ο Retinger ήξερε όλους όσους είχαν οποιαδήποτε ανάμειξη με την πολιτική στην Ευρώπη.
Την δεκαετία του '20, παρά τις σχέσεις του με την Μασονία, ενεπλάκη σε ειδικές αποστολές για το Βατικανό και το 1924 ίδρυσε μια μυστική οργάνωση με στόχο την ευρωπαϊκή ένωση.


Το 1946, σε μια διάλεξη που δόθηκε στο ΙΙΑ (τον βρετανικό κλάδο του CFR) στο Λονδίνο, ο Retinger επικεντρώθηκε στην προοπτική μιας ενωμένης Ευρώπης ως προμαχώνα κατά του κομμουνισμού. Αυτό τον οδήγησε να ενταχθεί στην Αμερικανική Επιτροπή για μια Ενωμένη Ευρώπη (ACUE), η οποία προωθούσε κονδύλια σε αντι-κομμουνιστικές ομάδες στην Ευρώπη και περιελάμβανε τον μελλοντικό Πάπα Παύλο ΣΤ' ως αρχιπράκτορά της στο Βατικανό. Στην δράση του ως μέλος της ACUE, ο Retinger προσέγγισε τον Πρίγκηπα Βερνάρδο της Ολλανδίας και του πρότεινε να χρησιμοποιήσει την βασιλική του επιρροή για να βοηθήσει στην συγκρότηση μιας ομάδας σημαντικών Ευρωπαίων, οι οποίοι συμμερίζονταν τις αντι-κομμουνιστικές απόψεις των δύο ανδρών και την πίστη τους σε μια ενωμένη Ευρώπη. Αυτή η νέα ομάδα θα δρούσε ως εκλεκτό “think-tank” και θα συντόνιζε τις πολιτικές που είχαν σχεδιαστεί για να πολεμήσουν την θεωρούμενη κομμουνιστική απειλή για την δυτική κοινωνία. Το 1952, ο Retinger ήρθε σε επαφή με την CIA και της ζήτησε να προσφέρει οικονομική και ηθική υποστήριξη για το εγχείρημα. 


Δύο χρόνια αργότερα, έγινε η πρώτη συνάντηση της ομάδας στην Ολλανδία, με συμμετέχοντες εκπροσώπους από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ, και επικεφαλής την τότε Βασίλισσα Τζουλιάνα της Ολλανδίας, που συνήθιζε να συμμετέχει σε αποκρυφιστικές πρακτικές!

Ο νέος Ψυχρός Πόλεμος


Η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ ιδρύθηκε αρχικά ως (αντικομμουνιστική ομάδα), σημ. διαγγελέα: Λάθος, δεν ιδρύθηκε ως τέτοια ομάδα)... με μέλη κυρίως δεξιάς πολιτικής τοποθέτησης, για να αντιμετωπίσει την ισχύ και την αίγλη ανάμεσα στους λαούς της Ευρώπης τής τότε Σοβιετικής Ένωσης.


Όμως, το 1976, δεκαπέντε εκπρόσωποι από την Σοβιετική Ένωση κλήθηκαν και παρακολούθησαν μία από τις διασκέψεις της στην έρημο της Αριζόνα. Η κίνηση αυτή ερμηνεύθηκε από τους παρατηρητές ως αλλαγή της επικέντρωσης της Ομάδας από τον στόχο μιας Ενωμένης Ευρώπης, αντιτιθέμενης στο Ανατολικό μπλοκ, στην μαξιμαλιστική σύλληψη μιας παγκόσμιας διακυβέρνησης, που προωθείται από τους διεθνιστές στο εσωτερικό των μυστικών εταιρειών. Η αλλαγή αυτή συνέπεσε με τη νέα πολιτική της προσέγγισης που ακολούθησε το μέλος του CFR, Τζίμμυ Κάρτερ, όταν έγινε πρόεδρος των ΗΠΑ.
Ίσως η πραγματικότητα της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ και η αληθινή ισχύς της να είναι λιγότερο εξωτική απ' ό,τι φανταζόμαστε.


Η απίστευτη ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων για την ασφάλεια κατά την διάρκεια των Συνόδων της μπορεί να μην είναι τόσο για την προστασία των καλεσμένων, όσο για τον εντυπωσιασμό τους, για να καταδείξει ότι η πραγματική δύναμη στην Δύση είναι το ΝΑΤΟ.


Παρ' όλο που η Λέσχη ανέπτυξε μια αντικομμουνιστική ρητορική όταν ιδρύθηκε, δεν στρεφόταν κατά της Ρωσσίας μετά την διάλυση της ΕΣΣΔ. Το ΝΑΤΟ είχε ελπίσει να ενσωματώσει την Ρωσσία του Γιέλτσιν, υπό την προϋπόθεση ότι η Μόσχα δεν θα επέμενε στην εθνική της κυριαρχία και στο μοίρασμα του κόσμου, όπως απέρρεε από τις Συμφωνίες του Πότσδαμ και της Γιάλτας. 


Μάλιστα, η Ατλαντική Συμμαχία είχε συναντηθεί με τον τότε Ρώσσο πρόεδρο Ντμίτρυ Μεντβέντεβ στην Σύνοδο της Λισσαβώνας και είχε προτείνει να ενταχθεί η Ρωσσία στον συνασπισμό, αναγνωρίζοντας την υπάρχουσα Νέα Τάξη, όπου ολόκληρη η Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη σιγά-σιγά έμπαινε στην τροχιά της Δύσης.

Εάν η Μόσχα αναγνώριζε την ήττα της, τότε η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ θα άρχιζε να καλεί προσωπικότητες από την Ρωσσία στις ετήσιες συναντήσεις της. Οι παγκοσμιοποιητές ήθελαν να επηρεάσουν υπέρ τους την κοινή γνώμη στην Ρωσσία προκειμένου να επιταχύνουν τον εξαμερικανισμό της και να πείσουν τους Ρώσσους πολίτες να πάψουν να ονειρεύονται την δόξα του παρελθόντος.


Όμως, η ιστορία δεν τους χάρισε την συντριπτική νίκη που φαινόταν να τους υπόσχεται την δεκαετία του '90, πριν την εμφάνιση του ισχυρότερου ηγέτη της εποχής μας, του Βλαδίμηρου Πούτιν, ο οποίος ξανάδωσε στους Ρώσσους την χαμένη τους αξιοπρέπεια.


Σήμερα, απέναντι στο Κρεμλίνο, η Ατλαντική Συμμαχία ίσως να μην ανακτήσει ποτέ την ενότητα και την σημασία που απέκτησε κατά τον Ψυχρό Πόλεμο. Δευτερευόντως, δεν θα είναι εφικτό ούτε επιθυμητό να εμποδίσει το εμπόριο με την Ρωσσία. Το νέο μπλοκ δύναμης Ρωσσίας-Κίνας και των ανερχομένων χωρών της Ασίας είναι αυτό που έχει πάρει την σκυτάλη από την Μπίλντερμπεργκ και κινεί τα νήματα σήμερα.


Οι τροχοί της Μπίλντερμπεργκ, ή άλλων μυστικών think-tanks, και των μηχανισμών της αγοράς, που κινούσαν τον κόσμο, έχουν κολλήσει τώρα μέσα στην λάσπη. Η απορρύθμιση του κόσμου έχει πάρει τέτοια έκταση, που για πρώτη φορά οι υπεύθυνοι των εθνικών οικονομιών αδυνατούν να παρακολουθήσουν τις ακροβασίες των τζογαδόρων της οικονομίας-καζίνο. Για πρώτη φορά οι χρηματοπιστωτικοί φορείς, που διαχειρίζονται δισεκατομμύρια και καταστρέφουν ολόκληρες χώρες, δεν έχουν ιδέα από πολιτική οικονομία και αδιαφορούν εντελώς για τον αντίκτυπο των σχεδιασμών τους στην κοινωνία. 


Από τις εντονότερες εικόνες αυτής της απορρύθμισης είναι η κατάθεση του Άλαν Γκρίνσπαν, πρώην προέδρου της Ομοσπονδιακής Τράπεζας (FED) των ΗΠΑ, ενώπιον επιτροπής του Κογκρέσσου, τον Οκτώβριο του 2008: 
“βρίσκομαι σε κατάσταση σύγχυσης κι έντονου προβληματισμού... όλο αυτό το διανοητικό οικοδόμημα που στηριζόμαστε κατέρρευσε...”. 
Τα λόγια αυτά του συντηρητικού Γκρίνσπαν σηματοδοτούν το τέλος μιας εποχής.

Όλα αυτά βέβαια δεν γίνονται πρωτοσέλιδα, εφόσον στην λίστα της Μπίλντερμπεργκ συμμετέχουν σταθερά οι πρόεδροι των διεθνών καναλιών, όπως το CNN και το Bloomberg, και οι εκδότες των μεγάλων συγκροτημάτων τύπου, όπως της London Evening Standard, της La Stampa και του Economist, που ήταν και φέτος στην λίστα.

*Δημοσιεύθηκε στο Hellenic Nexus τ.250 – Ιούλιος 2017

pylitonfilon

http://dia-kosmos.blogspot.gr/

Η ιστορία των Καννών: Πως από Πρωθυπουργός, επιστρέφει στην Ελλάδα παλιάτσος!....

Ο Μπερλουσκόνι «δίνει στεγνά» Μέρκελ και Σαρκοζί

Με τον… δικό του τρόπο («Μy Way») έρχεται ο πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας και ηγέτης της ιταλικής Κεντροδεξιάς Σίλβιο Μπερλουσκόνι να απομυθοποιήσει πρόσωπα και καταστάσεις που διαμορφώνουν και εν πολλοίς καθορίζουν στο παρασκήνιο τις εξελίξεις στην Ευρώπη. Μέσα από τις σελίδες της αυτοβιογραφίας του, που έγραψε ο Αμερικανός δημοσιογράφος Αλαν Φρίντμαν αξιοποιώντας εκατοντάδες ώρες συνομιλιών που είχε με τον Καβαλιέρε, ξεδιπλώνονται περιστατικά που γράφουν την Ιστορία με τα λόγια ενός ανθρώπου που φαίνεται ότι επιζητεί να έχει ξεχωριστή θέση στην παρουσίαση των γεγονότων.

Το βιβλίο που κυκλοφόρησε στην Ιταλία πριν από μερικούς μήνες, αλλά δεν μεταφράστηκε στα ελληνικά (όπως και το βιβλίο του Ισπανού πρωθυπουργού Θαπατέρο), εξιστορεί τα δραματικά γεγονότα που εκτυλίχθηκαν στις Κάννες, παρουσιάζοντας το κλίμα έντασης ανάμεσα στον Γ. Παπανδρέου και στους εταίρους, αποκαλύπτει άγνωστες πτυχές που άπτονται των εξελίξεων που επακολούθησαν μετά την επιστροφή στην Αθήνα τού τότε πρωθυπουργού και του Ευ. Βενιζέλου, καταδεικνύει το σχέδιο για την υπαγωγή της Ελλάδας και της Ιταλίας στο ΔΝΤ, μιλάει για τον ρόλο του προέδρου Ομπάμα και της Λαγκάρντ, κατονομάζει εκείνους που προώθησαν τον Λ. Παπαδήμο και τον Μ. Μόντι να αντικαταστήσουν εκλεγμένους πρωθυπουργούς, ενώ παρουσιάζει το δίδυμο Μέρκελ - Σαρκοζί, καθώς και τα πρόσωπα που διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο στην «αιχμαλωσία» της Ελλάδας, με τα πλέον μελανά χρώματα.

Ο ΕΞΑΛΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑ ΚΑΙ Η ΛΥΣΗ ΤΟΥ ΠΑΠΑΔΗΜΟΥ

Ποιους «πρόδωσε» ο Γ. Παπανδρέου με την απειλή δημοψηφίσματος

Το πρωί της 2ας Νοεμβρίου του 2011 ο Σαρκοζί ξύπνησε στο Παλάτι των Ηλυσίων, όμως η μάλλον καλή του διάθεση εν όψει των Καννών χάλασε γρήγορα από τα πρωτοσέλιδα: «Το ευρώ κινδυνεύει», «Αστραπές στην Ελλάδα». Λίγες μέρες πριν είχε ολοκληρωθεί η συμφωνία για τη διάσωση ύψους 200 δισ. ευρώ της χώρας μας, η οποία χρειάστηκε μήνες διαπραγματεύσεων, όμως εν τω μεταξύ ο Γιώργος Παπανδρέου έριξε τη «βόμβα» του δημοψηφίσματος. Μέρκελ και Σαρκοζί κάλεσαν εκτάκτως τον Ελληνα πρωθυπουργό στις Κάννες, «ήταν έξαλλοι μαζί του», θυμάται ο Μπαρόζο. Σύμφωνα με πολλούς συμμετέχοντας, εκείνο το απόγευμα «ο Σαρκοζί ήταν πιο επιθετικός απ’ ό,τι συνήθως». Λίγο πριν από τη συνάντηση ο Γάλλος πρόεδρος είδε τον Κινέζο ομόλογό του, ο οποίος απέρριψε το αίτημα συμμετοχής στο ευρωπαϊκό πακέτο διάσωσης και αυτό είχε διαρρεύσει… με πολύ αρνητικά σχόλια.

Ο Μπαρόζο έφτασε πρώτος στην προγραμματισμένη συνάντηση, στην οποία είχε κληθεί ο Γιώργος Παπανδρέου. Ο Ελληνας πρωθυπουργός κρατούσε έναν φάκελο και περιφερόταν «μόνος» στο κτίριο των Καννών. Η Λαγκάρντ, ως συνήθως, «ήταν ήρεμη και κομψή». Το τραπέζι των Καννών στρώθηκε, όμως κανείς δεν φαινόταν να έχει όρεξη για φαγητό… Η Μέρκελ και ο Σαρκοζί, μπροστά σε ένα τέλειο τραπέζι με γαλλικές πορσελάνες, κοιτούσαν επίμονα τους δύο άνδρες απέναντί τους, τον Γιώργο Παπανδρέου και τον τότε υπουργό Οικονομικών Ευάγγελο Βενιζέλο. Η ατμόσφαιρα ήταν παγωμένη. Ο Σαρκοζί όμως δεν περίμενε για πολύ. Αρχισε να φωνάζει, ήταν τόσο έξαλλος που κανείς δεν προλάβαινε να μιλήσει. Η Μέρκελ δεν μιλούσε πολύ, αλλά επιδοκίμαζε. Οι παρόντες λένε ότι ο Γάλλος πρόεδρος «έδειξε το πραγματικό του πρόσωπο». Αργότερα ο Βενιζέλος έλεγε ότι «ποτέ στη ζωή μου δεν είχα ξαναδεί τόσο αντιδιπλωματική συμπεριφορά».

Ο Μπαρόζο θυμάται ότι ουσιαστικά έλεγαν στον Ελληνα πρωθυπουργό πως «τους πρόδωσε» και τότε η Μέρκελ, παρότι ήταν ήρεμη, παρέδωσε ένα ξεκάθαρο μήνυμα: «Ή ακυρώνετε το δημοψήφισμα ή το ερώτημα θα έπρεπε να είναι “ναι ή όχι στο ευρώ”». «Ο Παπανδρέου στριμώχτηκε. Το Grexit δεν ήταν πια ταμπού». Hταν μια πολύ έντονη συνάντηση, με τον Σαρκοζί να πιέζει αφόρητα τον Παπανδρέου.


Αυτό που δεν γνώριζε ο Παπανδρέου ήταν ότι νωρίτερα ο πρόεδρος της Κομισιόν είχε τηλεφωνήσει στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης στην Αθήνα και συζήτησαν πώς θα σταματήσουν το δημοψήφισμα και θα σχηματιστεί μια κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας. «Ο Παπανδρέου φαινόταν έτοιμος να καταρρεύσει» γράφει στο βιβλίο του ο Μπερλουσκόνι. Τότε ο Μπαρόζο ψιθύρισε κάτι στον Βενιζέλο, το οποίο ο τότε υπουργός Οικονομικών δεν άκουσε. «Του είπα να σταματήσουν το δημοψήφισμα ώστε να σταματήσουν και αυτοί (Μέρκελ και Σαρκοζί) να μιλούν για έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ» θυμάται ο Μπαρόζο.

Εκείνη τη νύχτα, συγκεκριμένα στις πέντε παρά τέταρτο τα ξημερώματα, Παπανδρέου και Βενιζέλος προσγειώνονταν στο αεροδρόμιο. Ο Βενιζέλος έδωσε στη δημοσιότητα μια ανακοίνωση όπου απέρριπτε το δημοψήφισμα και, ουσιαστικά, ερχόταν σε αντιπαράθεση με τον πρωθυπουργό του. «Λίγες μέρες μετά, ο Παπανδρέου έφυγε. Ο αντικαταστάτης του, Λουκάς Παπαδήμος, ένας τεχνοκράτης, πρώην μέλος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, βρισκόταν ήδη σε επαφή με τον Μπαρόζο και τους συμβούλους του στις Κάννες» γράφει στο βιβλίο του, συσχετίζοντας ουσιαστικά τη δική του αντικατάσταση με εκείνη του Γιώργου Παπανδρέου από τεχνοκράτες, εκλεκτούς των Βρυξελλών.

«Εν μέσω της κρίσης της ευρωζώνης, στις Κάννες κάποιες κοινές έννοιες για τη δημοκρατία βρέθηκαν σε προσωρινή αναστολή, καθώς μια μικρή κλίκα Ευρωπαίων ηγετών, με τη βοήθεια της Λαγκάρντ του ΔΝΤ, έκαναν αυτό που θεωρούσαν καλύτερο για το ευρώ» γράφει ο δημοσιογράφος Αλαν Φρίντμαν που υπογράφει το βιβλίο του Μπερλουσκόνι και καταλήγει: «Οι πράξεις τους δεν έχουν ακόμη κριθεί από την Ιστορία».

ΠΙΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ 1 ΤΡΙΣ.€

Η ημέρα που έκλαψε η καγκελάριος και ο ρόλος του Ομπάμα ως διαιτητής

Η μέρα που έκλαψε η Μέρκελ… σίγουρα είναι μια στιγμή που θα μείνει στην Ιστορία, καθώς η επί τρεις τετραετίες καγκελάριος της Γερμανίας δεν έχει συνηθίσει το κοινό και τους ομολόγους της ούτε σε συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά ούτε καν σε υψηλούς τόνους. Ωστόσο εκείνο το βράδυ του Νοεμβρίου στις Κάννες -με την κρίση χρέους στο αποκορύφωμά της- όταν ο Ομπάμα, οι Ευρωπαίοι, αλλά και ο ίδιος ο Σαρκοζί την πίεσαν να χρηματοδοτήσει ένα «τείχος προστασίας» ύψους 1 τρισ. ευρώ για την ευρωζώνη, η Ανγκελα Μέρκελ λύγισε. Φάνηκε να σηκώνει στους ώμους της το βάρος της ευρωπαϊκής ιστορίας…

Ο πρωθυπουργός της Ισπανίας Θαπατέρο θυμάται: Υπήρξε μια στιγμή προς το τέλος της βραδιάς που είδαμε τη Μέρκελ φανερά καταβεβλημένη, με δάκρυα στα μάτια. Δεν ήθελε να νομίζουν ότι η Γερμανία δεν ήταν πρόθυμη να βοηθήσει ή ότι δεν ήθελε να πληρώσει. Μιλούσε για το τι είχε συμβεί στην Ιστορία. Ολοι ήταν αμίλητοι. Θυμάμαι ότι κοιτούσα τον υπουργό των Οικονομικών μου. Ηταν μια πολύ έντονη στιγμή. Ολη η ιστορία του 20ού αιώνα είχε συγκεντρωθεί εκεί σε αυτά τα λίγα δευτερόλεπτα».

Είχαν προηγηθεί οι έντονες πιέσεις προς τον Ιταλό πρωθυπουργό να αποδεχθεί την πιστωτική γραμμή ύψους 80 δισ. ευρώ από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. «Η Ιταλία είναι πλούσια χώρα. Μπορούμε να χειριστούμε τα υψηλά επιτόκια, αν χρειαστεί, για έναν χρόνο» έλεγε ο Μπερλουσκόνι στον Ομπάμα, στη Μέρκελ, στον Σαρκοζί και στη Λαγκάρντ, που είχε διοριστεί λίγους μήνες πριν γενική διευθύντρια του Ταμείου, αλλά παρέμενε πιστή στις επιταγές του πρώην προέδρου της, Νικολά Σαρκοζί. Ο Σίλβιο την παρουσιάζει σχεδόν σαν το σκυλάκι του Σαρκοζί, να κάνει ό,τι της λέει.

Η συνάντηση των ηγετών στις Κάννες, όπου τελικά ο Ομπάμα έκανε, σύμφωνα με τον Μπερλουσκόνι, τον «διαιτητή», ξεκίνησε στις 9.40 το βράδυ και ολοκληρώθηκε στις 11. Παρά τις έντονες πιέσεις, ο Μπερλουσκόνι δεν υπέκυψε στο αίτημά τους για το ΔΝΤ, κάτι που ήθελαν Μέρκελ και Σαρκοζί. Ο Μπερλουσκόνι θυμάται ότι ο Ομπάμα ήταν πιο συγκαταβατικός, ενώ ο τότε πρόεδρος της Κομισιόν Μπαρόζο ήταν αρνητικός. Μάλιστα, είχε δηλώσει την αντίθεσή του στο σχέδιο και είχε προτρέψει τον Μπερλουσκόνι να αντισταθεί. Κάτι που έκανε. Ομως, παρότι τελικά δεν υποχώρησε, η αντίστροφη μέτρηση για τον Μπερλουσκόνι είχε ξεκινήσει. Ο πρώην Ιταλός πρωθυπουργός πιστεύει ότι ο Σαρκοζί συνωμότησε με τη Μέρκελ και τον Ναπολιτάνο ώστε να προετοιμάσουν το έδαφος για την αντικατάστασή του από τον τραπεζίτη Μάριο Μόντι. Αλλωστε γνώριζε καλά ότι η Μέρκελ μιλούσε τακτικά με τον Ναπολιτάνο.

Ο τότε υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Τιμ Γκάιτνερ ερωτήθηκε μετά τη συνάντηση από έναν βοηθό του αν οι Ευρωπαίοι κατάφεραν τελικά να απαλλαγούν από τον Μπερλουσκόνι. «Τελικά ναι» απάντησε ο Γκάιτνερ. Υστερα από λίγες μέρες ο Ναπολιτάνο κάλεσε το Σίλβιο και του ζήτησε να παραιτηθεί. Ο ίδιος λέει ότι μέχρι εκείνη τη στιγμή «δεν είχε καταλάβει ότι όλα ήταν μέρος ενός σχεδίου», που είχε στόχο να πάρει τη θέση του ο Μόντι, όπως στην Ελλάδα ο Λουκάς Παπαδήμος είχε πάρει τη θέση του Παπανδρέου.

Στο βιβλίο του υποστηρίζει ότι η Μέρκελ τον σιχαινόταν, επειδή κάποτε είχε γραφτεί ότι την είχε αποκαλέσει «αγ@@@η χωντρο@@@α», κάτι που ο ίδιος διαψεύδει κατηγορηματικά. Πλέον καταλαβαίνει πόσο κακό τού είχε κάνει αυτή η διαρροή, αλλά υποστηρίζει ότι συμπαθούσε την καγκελάριο και όποτε τη συναντούσε της έκανε ακριβά δώρα, τα οποία πλήρωνε από την τσέπη του. Ωστόσο η καγκελάριος πίστεψε τα δημοσιεύματα, το «Spiegel» χαρακτήριζε τον Μπερλουσκόνι «πρόστυχο και αγροίκο» και η Μέρκελ δεν του ξαναμίλησε ποτέ καλά. Στην Ιστορία έχει μείνει η συνέντευξη Τύπου μετά τη Σύνοδο Κορυφής του Οκτωβρίου στις Βρυξέλλες όπου ένα νεύμα της Μέρκελ και ένα του Σαρκοζί ήταν αρκετά για να θεωρηθεί από τον παγκόσμιο Τύπο ότι είχαν ξεφτιλίσει διά παντός τον Καβαλιέρε. Ο Μπερλουσκόνι αποκαλύπτει ότι λίγο μετά τη δημοσιοποίηση του σχολίου για τη Μέρκελ συνάντησε τον πρώην Γερμανό καγκελάριο των Σοσιαλδημοκρατών σε ένα πάρτι στη Ρώμη. Μόλις τον είδε ο Μπερλουσκόνι, του φώναξε «δεν το είπα ποτέ», αλλά ο Σρέντερ φέρεται να του απάντησε: «Καλά τα είπες. Είναι αλήθεια».

ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΕΒΕΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ Ο ΜΟΝΤΙ

Η συνομωσία για να μπει η χώρα του Καβαλιέρε στο ΔΝΤ

Ο Μπερλουσκόνι αναφέρει τα… χειρότερα για τον πρώην πρόεδρο της Γαλλίας: «Ηταν πολύ επιθετικός μαζί μου» υποστηρίζει και προσθέτει: «Δεν θα ξεχάσω ποτέ τι μου έκανε». Εξιστορεί την αντιπαράθεσή του με τον πρώην πρόεδρο της Γαλλίας ξεκινώντας από ένα συμβάν στις Βρυξέλλες όπου ο Σαρκοζί όχι μόνο αρνήθηκε να κάνει χειραψία μαζί του, αλλά του γύρισε επιδεικτικά την πλάτη. «Τότε σκέφτηκα: Τι μ@@@ς! Τι αλαζόνας» λέει ο Σίλβιο και διηγείται ότι ο Σαρκοζί τριγύριζε στους διαδρόμους των Βρυξελλών λέγοντας ότι «δεν θα ξανασφίξω ποτέ το χέρι του Μπερλουσκόνι».

Η κόντρα των δύο όμως ξεκινά από παλιά, από τότε που ο Σαρκοζί αποφάσισε τον πρόωρο βομβαρδισμό της Λιβύης. Με άπειρα σκάνδαλα στο κεφάλι και των δύο ηγετών, ο Σαρκοζί δεν εκτίμησε καθόλου το εξώφυλλο περιοδικού που ανήκε στον Μπερλουσκόνι, το οποίο έδειχνε τον πρώην Γάλλο πρόεδρο ως «Ναπολέοντα» που κατακτά τη Λιβύη. Ομως η πραγματική κρίση ξεκίνησε όταν ο Μπερλουσκόνι ζήτησε τη βοήθεια του Σαρκοζί για τον διορισμό του Μάριο Ντράγκι ως επικεφαλής της ΕΚΤ στη θέση του Ζαν-Κλοντ Τρισέ. Ο Σαρκοζί δέχθηκε, υπό τον όρο να φύγει ένας άλλος Ιταλός από το ΔΣ, ο Μπίνι Σμάγκι, για να διοριστεί ένας Γάλλος. Ο Σμάγκι αρνήθηκε και ο Σαρκοζί, γνωστός για τα… νεύρα του, κατηγόρησε τον Μπερλουσκόνι για αθέτηση συμφωνίας. Ο Σίλβιο όμως έχει άλλη ερμηνεία γι’ αυτή την αντιπάθεια: «Ημουν πλούσιος και αυτός ήταν φτωχός» λέει και διηγείται ότι όταν παντρεύτηκε την Κάρλα Μπρούνι ο Σαρκοζί τού είπε: «Είδες, Σίλβιο; Τώρα είμαι κι εγώ πλούσιος».

Υστερα από μερικούς μήνες ο Σμάγκι παραιτήθηκε. Ομως οι σχέσεις των δύο ανδρών δεν έφτιαξαν ποτέ, ίσα-ίσα επιδεινώνονταν. Την εποχή εκείνη φούντωνε η κρίση χρέους στην ευρωζώνη, με την Ελλάδα να βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού, έτοιμη να εγκαταλείψει το ευρώ, και την Ιταλία να βρίσκεται επίσης στα πρωτοσέλιδα του διεθνούς Τύπου, λόγω του τεράστιου χρέους της και της μεγάλης ανόδου των επιτοκίων της.

Ο Σαρκοζί τότε είχε τα δικά του προβλήματα, τα σκάνδαλα με τη Λαγκάρντ, τη διαχείριση της κρίσης και το μόνο που τον ενδιέφερε, λέει ο Μπερλουσκόνι, ήταν να υποδεχθεί τη Σύνοδο του G8 και του G20, να βρεθεί στο επίκεντρο των φλας και να ανακάμψει στις δημοσκοπήσεις. Ηθελε πάση θυσία να πετύχει η Σύνοδος των Καννών. Οσον αφορά τον Μπερλουσκόνι; Ακόμη και η Κάρλα Μπρούνι τού φέρθηκε άσχημα. Φτάνοντας στις Κάννες, η όμορφη Γαλλίδα πρώτη κυρία φίλησε όλους τους προσκεκλημένους, εκτός από τον Σίλβιο. Ισως είχε τσατιστεί και αυτή με ένα «αστείο» του Μπερλουσκόνι στον Σαρκοζί που μάλλον δεν έκανε τον Γάλλο πρόεδρο να γελάσει… Το 2009 είχε πει στον Γάλλο πρόεδρο ότι του «έδωσε» την Ιταλίδα σύζυγό του, επειδή η Μπρούνι είχε γεννηθεί στην Ιταλία. Ο Σαρκοζί δεν γέλασε και όταν το αστείο διέρρευσε ο Μπερλουσκόνι χαρακτηρίστηκε και πάλι ως «ο βασιλιάς της γκάφας» από τους ευγενικούς και «πρόστυχος» από τους άλλους.

Ο Μπερλουσκόνι καταλογίζει στον Σαρκοζί συνωμοσία για την αντικατάστασή του από τον Μάριο Μόντι, συνωμοσία μαζί με τη Μέρκελ να μπει η Ιταλία στο ΔΝΤ, αλλά και υπέρμετρες φιλοδοξίες. Είχε φτάσει μια εποχή που, όπως υποστηρίζει, ο Σαρκοζί και η Μέρκελ τον θεωρούσαν πρόβλημα, ένα εμπόδιο στον δρόμο για την ανάκαμψη της ευρωζώνης, που τότε ταλανιζόταν. Ηταν η εποχή που ο Ναπολιτάνο συναναστρεφόταν με τον πρώην ισχυρό Ιταλό επίτροπο Μάριο Μόντι και τη φιλόδοξη σύζυγό του και σχεδίαζαν την αντικατάσταση του δημοκρατικά εκλεγμένου πρωθυπουργού. Ο Μόντι άλλωστε ήταν «σταρ», ο επίτροπος που είχε επιβάλει πρόστιμο 600.000.000 δολαρίων στη Microsoft για αθέμιτες πρακτικές. Το σχέδιο ολοκληρώθηκε λίγους μήνες μετά, στο απόηχο της επεισοδιακής Συνόδου Κορυφής των Καννών.

Πηγή: http://www.parapolitika.gr/article/istoria-ton-kannon-mperlouskoni-dini-stegna-merkel-ke-sarkozi


http://dia-kosmos.blogspot.gr/

Τυχαίες Αναρτήσεις

Labels

Blog Archive

Αναγνώστες

About

Διά-Κόσμος