"Το πιο επικίνδυνο από όλα τα ηθικά διλήμματα είναι όταν: είμαστε υποχρεωμένοι να κρύβουμε την αλήθεια για να βοηθήσουμε την αλήθεια να νικήσει!..."

O Άλεξ Ρόντος στο Νότιο Σουδάν ως εντεταλμένος της ΕΕ

ΟΑΛΕΞ ΡΟΝΤΟΣ ΔΕΞΙΑ ΦΙΛΟΣ ΤΟΥ ΤΖΕΦΡΥ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΟ ΥΠ.ΕΞ. ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΤΟΥ ΣΑΑΚΑΣΒΙΛΙ-ΓΕΩΡΓΙΑ.....
Στα πρόθυρα εμφύλιας σύρραξης

Εκτεταμένη βία, πολλοί νεκροί και χιλιάδες πρόσφυγες. Δύο χρόνια μετά την ίδρυση του, το Νότιο Σουδάν οδηγείται σε εμφύλιο. Ο ΟΗΕ ενισχύει τις δυνάμεις του στη χώρα και η ΕΕ στέλνει στην περιοχή τον Αλέξανδρο Ρόντο.


Σε εξέλιξη βρίσκεται εδώ και μία εβδομάδα μια αιματηρή σύγκρουση στο Νότιο Σουδάν, το νεώτερο κράτος του κόσμου. Σύμφωνα με εκτιμήσεις των Ηνωμένων Εθνών, χιλιάδες άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους από την ημέρα που άρχισαν οι συγκρούσεις. Περισσότεροι από 80 χιλιάδες είναι οι πρόσφυγες. Μόνο στον καταυλισμό του ΟΗΕ έχουν βρει καταφύγιο 20 χιλιάδες άνθρωποι. Όπως αναφέρει η ανταποκρίτρια της Deutsche Welle στην περιοχή Χάνα Μακνέις, «ήδη η πολιτική σύγκρουση μετεξελίσσεται σε εθνοτική σφαγή».

Υπάρχει ο κίνδυνος να μετεξελιχθεί η σύγκρουση αυτή σε γενικευμένο εμφύλιο, εκτιμά ο ΟΗΕ που ενισχύει τις δυνάμεις του στη χώρα. Το Συμβουλίου Ασφαλείας,
ενέκρινε χθες την αποστολή περίπου 5.500 κυανόκρανων για την προστασία των αμάχων στη χώρα. Η συνολική δύναμη του ΟΗΕ φτάνει στους 12.500 στρατιώτες. Επίσης θα αυξηθεί η ο αριθμός των αστυνομικών από τους 900 στους1.320.

Η Μαρίνα Πέτερ, εκπρόσωπος της οργάνωσης προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Sudan Focal Point, χαιρετίζει την απόφαση του ΟΗΕ, εκφράζοντας όμως και επιφυλάξεις. «Είναι θετική η μεγαλύτερη παρουσία των κυανοκράνων, οι οποίοι καλούνται να περιπολούν σε πολλές περιοχές προκειμένου με την παρουσία τους να στείλουν το μήνυμα ότι δεν θα επιτρέψουν να σκοτώνονται άνθρωποι. Ωστόσο, μακροπρόθεσμα δεν θα μπορέσουν να κάνουν πολλά, εάν η σύγκρουση κλιμακωθεί», επισημαίνει η Μαρίνα Πέτερ.

O Άλεξ Ρόντος στο Νότιο Σουδάν ως εντεταλμένος της ΕΕ

Σε μήνυμά του ο γενικός γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών Μπαν Κι Μουν κάλεσε τις αντιμαχόμενες πλευρές να σταματήσουν τις συγκρούσεις και ζήτησε να αρχίσουν άμεσα διαπραγματεύσεις ανάμεσα στον πρόεδρο του Νοτίου Σουδάν Σάλβα Κιρ και τον πρώην αντιπρόεδρό του Ρικ Μάκαρ. "Αυτοί που ευθύνονται για την παραβίαση των νόμων για τα ανθρώπινα δικαιώματα θα πρέπει να λογοδοτήσουν", επισημαίνεται στην απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Η ΕΕ στέλνει στην περιοχή ως ειδικό εντεταλμένο τον διπλωμάτη Αλέξανδρο Ρόντο, προκειμένου να συμβάλει στην πολιτική επίλυση του προβλήματος, όπως ανακοίνωσε στο twitter η εντεταλμένη της ΕΕ για την εξωτερική πολιτική Κάθριν Άστον. Την ερχόμενη Πέμπτη και Παρασκευή θα συναντηθούν στην Τζούμπα οι ηγέτες πολλών κρατών της ανατολικής Αφρικής προκειμένου να συζητήσουν τις εξελίξεις στην περιοχή.

Όπως επισημαίνει η Μαρίνα Πέτερ, «δεν πρόκειται μόνο για μια σύγκρουση μεταξύ δύο γηραιών κυρίων, αλλά για μια κρίση με εθνοτικό χαρακτήρα». Πέραν τούτου, υπογραμμίζει η εκπρόσωπος της οργάνωσης, στο Νότιο Σουδάν συγκρούονται και οικονομικά συμφέροντα διαφόρων χωρών της Αφρικής και των μεγάλων δυνάμεων, ΗΠΑ και Κίνας, εξαιτίας του πετρελαίου αλλά και της στρατηγικής θέσης του Νοτίου Σουδάν.

http://www.dw.de/%CF%83%CF%84%CE%B1-%CF%80%CF%81%CF%8C%CE%B8%CF%85%CF%81%CE%B1-%CE%B5%CE%BC%CF%86%CF%8D%CE%BB%CE%B9%CE%B1%CF%82-%CF%83%CF%8D%CF%81%CF%81%CE%B1%CE%BE%CE%B7%CF%82/a-17325197

Stephanie Höppner / Σταμάτης Ασημένιος
http://dia-kosmos.blogspot.gr/

Ο Nelson Mandela εκπαιδεύτηκε από την Mossad

Haaretz: Σύμφωνα με αποκλειστική δημοσίευση της διαδικτυακής συνδρομητικής έκδοσης της έγκριτης ισραηλινής ε/φ Haaretz, ο άρτι αποβιώσας πρώην ηγέτης της Νοτίου Αφρικής και εξέχουσα παγκόσμια φυσιογνωμία, Nelson Mandela, είχε τύχει εκπαίδευσης στα οπλικά συστήματα από την ισραηλινή υπηρεσία πληροφοριών, την Mossad, στην Αιθιοπία


Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσής του, ο Mandela είχε δείξει ενδιαφέρον για τις τακτικές της Haganah, εβραϊκής παραστρατιωτικής οργάνωσης, η οποία υπήρξε ενεργή από το 1920-1948 στην τότε βρετανική Παλαιστίνη. Άξιο αναφοράς είναι ότι λόγω του ενδιαφέροντος που είχε δείξει ο Mandela για την Haganah (σημειωτέον ότι μετά την ίδρυση του Κράτους του Ισραήλ, αποτέλεσαν τον πυρήνα των Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων, IDF), θεωρήθηκε από την Mossad ως έχων τάση προς τον κομμουνισμό (leaning toward communism).

Όπως υποστηρίζει η ε/φ, στηρίζει τις πληροφορίες της από TOP SECRET κρατικό έγγραφο, το οποίο βλέπει για πρώτη φορά τη δημοσιότητα. Από το έγγραφο προκύπτει, επίσης, ότι οι πράκτορες της Mossad προσπάθησαν να ενθαρρύνουν σιωνιστική συμπάθεια στον υπό εκπαίδευση Mandela. Σε επιστολή που έστειλε η Mossad στο Υπουργείο Εξωτερικών στην Ιερουσαλήμ, η υπηρεσία αποκαλύπτει ότι ο Mandela είχε τύχει στρατιωτικής εκπαίδευσης από επιτελείς της Mossad στην Αιθιοπία, κατά το 1962. Σημειωτέον ότι οι επιτελείς-εκπαιδευτές της Mossad δεν γνώριζαν την αληθινή ταυτότητα του Mandela. Το άκρως απόρρητο έγγραφο, είχε ημερομηνία την 11η Οκτωβρίου 1962. Περίπου δύο μήνες μετά, ο Mandela συνελήφθη στη Νότια Αφρική, λίγο μετά την επιστροφή του στη χώρα.

Η επιστολή ανέφερε επίσης ότι το ο Mandela έδειξε ενδιαφέρον για τις μεθόδους της Haganah, ιδιαίτερα σε τακτικές sabotage και οπλική εκπαίδευση, καθώς επίσης και για άλλα ισραηλινά underground ένοπλα κινήματα. Η επιστολή προσθέτει ότι ο Mandela “χαιρέτησε τους άνδρες μας με Shalom, και ήταν πολύ εξοικειωμένος με τα προβλήματα των Εβραίων και του Ισραήλ, καθώς επίσης έδινε την εντύπωση ότι ότι ήταν διανοούμενος”. Ο Mandela, εξέφραζε ανοικτά την σοσιαλιστική κοσμοθεωρία και κατά καιρούς δημιουργούσε την εντύπωση ότι είχε τάση προς τον κομμουνισμό.

Η επιστολή αυτή διατηρήθηκε για δεκαετίες στο Κρατικό Αρχείο του Ισραήλ και ποτέ δεν αποκαλύφθηκε στο κοινό. Ανακαλύφθηκε εκεί πριν από μερικά χρόνια από τον David Fachler, κάτοικο Alon Shvut, ο οποίος ερευνά τα έγγραφα σχετικά με τη Νότια Αφρική, στα πλαίσια της μεταπτυχιακής του διπλωματικής η οποία εκπονείται στο Ινστιτούτο Σύγχρονου Εβραϊσμού του Εβραϊκού Πανεπιστημίου.

http://nstylianou.com/?p=726#more-726
http://dia-kosmos.blogspot.gr/

1993-Ο νέος ρόλος του ΝΑΤΟ. (RRF) και το σχέδιο Φαιδώρα!..

Το άρθρο αυτό είναι από το βιβλίο του Αθανάσιου Στριγά το 1993, Παγκόσμιοι Εντολοδότες. (Δεύτερος Τόμος) .

Αρχηγείο του ΝΑΤΟ-που θα έχει υπό τις διαταγές του τρείς ετοιμοπόλεμες αερομεταφερόμενες ταξιαρχίες Ειδικών Δυνάμεων, προερχόμενες από την Ιταλία, την Τουρκία και την Ελλάδα, με τον πλέον σύγχρονο εξοπλισμό, οι οποίες θα εξορμούν από τη χώρα μας για αποστολές ΕΠΙΒΟΛΗΣ ειρήνης σε διάφορες περιοχές στα Βαλκάνια, τη Μεσόγειο και τη Βαλτική-είναι απόλυτα βέβαιο ότι πολύ σύντομα θα ιδρυθεί στην καρδιά της Μακεδονίας και θα διοικείται από Έλληνα στρατηγό.

Πρόκειται για το αρχηγείο των Δυνάμεων Αμέσου Δράσης (RRF) για την έδρα του οποίου ερίζουν οι τρείς χώρες (Ιταλία, Τουρκία, Ελλάς) και το οποίο θα αποτελέσει τον ΣΙΔΕΡΕΝΙΟ Βραχίονα του Βορειοατλαντικού Συμφώνου.

Οι αερομεταφερόμενες αυτές δυνάμεις, θα μπορούν ανά πάσα στιγμή και μέσα σε οκτώ ώρες το πολύ, σύμφωνα με τα σχέδια του ΝΑΤΟ, να συγκεντρωθούν και να μεταφερθούν οπουδήποτε, όχι μόνο για ειρηνευτικές αποστολές (PEECE KEEPING) αλλά και για αποστολές επιβολής της ειρήνης με τα όπλα (REACE INFORCING) σύμφωνα με τις αποφάσεις του ΟΗΕ, της ΔΑΣΕ ή της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης.

Η Ιταλία ήταν η πρώτη χώρα που διεκδίκησε το αρχηγείο της Δύναμης αυτής και ακολούθησαν η Ελλάς και η Τουρκία. Ως τώρα, οι διαπραγματεύσεις για την ίδρυση του αρχηγείου αυτού, είχαν μείνει στάσιμες, λόγω της κατάστασης στη Γιουγκοσλαβία και κυρίως λόγω της επιμονής της Τουρκίας να μην δεχθεί το αρχηγείο της Δύναμης στην Ελλάδα.

Πρόσφατα όμως σημειώθηκε η πρώτη θετική εξέλιξη για την λειτουργία της (RRF) (μετά την συνάντηση της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ, στην Αθήνα), αφού σύμφωνα με την πρόσφατη δρομολογημένη απόφαση των Υπουργών Άμυνας της Συμμαχίας, η Δύναμη Ταχείας Δράσης, όχι μόνο έπρεπε να είχε σχηματισθεί αλλά και να είναι ήδη έτοιμη ώστε να λειτουργήσει στις αρχές του 1994!...

Έτσι, αρχές Ιουλίου του 1993 επισκέφτηκαν την Ελλάδα ανώτατοι αξιωματικοί του ΝΑΤΟ, οι οποίοι με υπόδειξη της ελληνική στρατιωτικής ηγεσίας έκριναν τις εγκαταστάσεις του Γ’ Σώματος Στρατού στη Θεσσαλονίκη ως έναν από τους πλέον κατάλληλους χώρους για να στεγαστεί το αρχηγείο της (RRF)…

Η κλιμάκωση της κρίσης στη Βαλκανική και ο κίνδυνος των εθνικιστικών συγκρούσεων προς Νότον, ανάγκασαν την Συμμαχία να θέσει σε νέα βάση τα θέματα ασφαλείας που αντιμετωπίζει και να ενεργοποιήσει την παλιότερη απόφασή της για την δημιουργία ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ και ΕΥΕΛΙΚΤΩΝ δυνάμεων υπό κοινό ΔΙΟΙΚΗΤΗ, μια απόφαση που έμενε επί 17 μήνες ανενεργός λόγω των τουρκικών κυρίως, αλλά και άλλων αντιρρήσεων…

Οι ΑΕΡΟΜΕΤΑΦΕΡΟΜΕΝΕΣ ταξιαρχίες θα εδρεύουν στη χώρα μας, αλλά η διοίκηση του ΑΡΧΗΓΕΙΟΥ θα είναι σε μία από τις τρείς χώρες της νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ, δηλαδή στην Ελλάδα, που πρόσφατα επελέγη.

Και εδώ ακριβώς δημιουργούνται τα ΠΡΩΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ.

Είναι πιθανόν, εφ’ όσον τελικά εξευρεθεί μόνιμη λύση για ένα σταθερό διοικητή της (RRF), η διοίκηση να περνάει εκ ΠΕΡΙΤΡΟΠΗΣ (ROTATION), σε ένα Έλληνα, σε έναν Ιταλό και σε έναν Τούρκο.

Θα έχουμε δηλαδή στην ΚΑΡΔΙΑ της ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ κάποια στιγμή έναν Τούρκο, ο οποίος θα ΔΙΟΙΚΕΙ μια ειδικά εκπαιδευμένη ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ.Το δεύτερο πρόβλημα που είναι πιθανόν να ανακύψει, έχει άμεση σχέση κρίση στη Βοσνία. Τι θα συμβεί αν το ΝΑΤΟ διατάξει την (RRF) να αρχίσει επιχειρήσεις επιβολής –ΕΙΡΗΝΗΣ- στη ΒΟΣΝΙΑ; Ή ΣΗΜΕΡΑ στο Κόσσοβο στην νότια Σερβία;

Το πάγιο ελληνικό δόγμα για την μη συμμετοχή των βαλκανικών χωρών στην κρίση της πρώην Γιουγκοσλαβίας εξανεμίζεται αυτομάτως. Τα προβλήματα όμως αυτά, θεωρούνται εντελώς ΑΣΗΜΑΝΤΑ, επειδή ως τη στιγμή που θα λειτουργήσει η (RRF), το βοσνιακό ζήτημα θα έχει λυθεί έτσι η αλλιώς όπως και η γενικώτερη κρίση στα Βαλκάνια.

Οι νατοϊκοί στρατηγοί που επισκέφθηκαν και επιθεώρησαν τις εγκαταστάσεις του Γ’ Σώματος Στρατού εξέφρασαν την άποψη ότι: « είναι στρατηγική θέση» για την ίδρυση του Στρατηγείου.

Η Ελλάδα πρόκειται να διαθέσει για την (RRF) μία μηχανοκίνητη ταξιαρχία, περιλαμβανομένου ενός αυτοκινούμενου οβιδοβόλου των 15ΜΜ καθώς και μία μοίρα αεραμύνης F16.

Τις ίδιες περίπου δυνάμεις θα διαθέσουν η Τουρκία και η Ιταλία. Η τελική απόφαση για το ποιοι θα αποτελέσουν το Επιτελείο της Δύναμης αυτής, θα ληφθεί κατά την προσεχή σύνοδο των Υπουργών Άμυνας της Συμμαχίας.

Η ευνοϊκώτατη-κατά τους Έλληνες στρατηγούς-αυτή εξέλιξη στα πλαίσια του ΝΑΤΟ, μόλις λίγους μήνες μετά την λειτουργία του χερσαίου Στρατηγείου στη Λάρισα, θα πρέπει να συναρτηθεί με τα δυσχέρειες που αντιμετώπισε, και εξακολουθεί ν’ αντιμετωπίζει η Ελλάς στην ένταξή της στην Δυτικοευρωπαϊκή Ένωση-και βεβαίως όλοι θεωρούν την ίδρυση του αρχηγείου της (RRF) ως την «Χρυσή ευκαιρία» για την άμυνα της χώρας μας!.....

Αν και η επίσκεψη του Αρχιστράτηγου του ΝΑΤΟ, Αμερικανού στρατηγού Τζων Σκαλικασβίλι στην Αθήνα, το δεύτερο δεκαήμερο του Ιουλίου 1993-ήταν όπως η κυβέρνηση Μητσοτάκη την απεκάλεσε «εθιμοτυπική», συζητήθηκαν, όπως αναμενόταν όλα τα επί μέρους θέματα που αντιμετωπίζει η χώρα μας στο ΝΑΤΟ.

Και πρώτα απ’ όλα η ίδρυση και λειτουργία των τριών νατοϊκών Στρατηγείων, που πρέπει να λειτουργήσουν το ταχύτερο, όπως αποφάσισε η Συμμαχία, παρά τις έντονες αντιδράσεις που πρόβαλε η Τουρκία και ασφαλώς η εμπέδωση με τον πιο επίσημο και κατηγορηματικό τρόπο, η κατοχυρωμένη διεκδίκηση της έδρας του ΑΡΧΗΓΕΙΟΥ της ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ στην Καρδιά της ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ.

ΚΑΙ ασφαλώς αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης ότι Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ του «ΣΧΕΔΙΟΥ ΦΑΙΔΩΡΑ» όπως γράψαμε παραπάνω θα είναι ευκολώτερα αποτελεσματική, ΕΠΕΙΔΗ ο ΔΙΑΜΕΛΙΣΜΟΣ της ΕΛΛΑΔΑΣ μπορεί να επιτευχθεί και με τη βοήθεια της (RRF) μέσα ……………σε………..ΜΙΑ……… και μόνο……ΝΥΧΤΑ..!!!!!!!!Αυτό και με την βοήθεια της κυβέρνηση ΔΟΣΙΛΟΓΩΝ που θα κυβερνούν τη δεδομένη στιγμή…..
Αλλά η (RRF) θα χρησιμοποιηθεί και για χτυπήματα κατά τρομοκρατών.

Αυτό θα είναι το ΠΡΟΟΙΜΙΟ- η δοκιμαστική περίοδος του ΝΑΤΟ-για τη σταδιακή μετατροπή του σε μια ενιαία δύναμη ταχείας δράσης επιβολής της ειρήνης σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου!...

Η οργάνωση του στρατού του ΝΑΤΟ είναι τέτοια, ώστε σε κάθε ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ να αντιστοιχούν επτά τεχνοκράτες, που εργάζονται πάνω σε ειδικά ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ στήριξης του συγκεκριμένου στρατιώτη. (ΡΟΜΠΟΚΟΠ;)…

Γι’ αυτό και οι Ένοπλες Δυνάμεις του μέλλοντος στο ΝΑΤΟ θα έχουν λιγώτερους στρατιώτες και επτά φορές περισσότερους τεχνοκράτες.

Τα συμπεράσματα δικά σας.
Αθανάσιος Στριγάς

ΣΧΕΔΙΟ '' ΦΑΙΔΩΡΑ'' ΔΙΑΜΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ -- ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΑΠΟΡΡΗΤΟΥ ΕΠΙΤΕΛΙΚΟΥ ΕΓΓΡΑΦΟΥ‏

Στις 2 του Ιούνη 1988, ο τότε γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Γιόζεφ Λουνς, με απόρρητο έγγραφότου προς τον τότε Υπουργό Άμυνας των ΗΠΑ Γκάσπαρ Ουάϊνμπεργκερ, αναφερόταν στο γνωστό “σχέδιο φαιδώρα”,με την διαβεβαίωση ότι αποτελούσε πλέον την “λυδία λίθο” για την επίλυση των προβλημάτων τα οποία αφορούσαν την Ελλάδα στις σχέσεις της με την Τουρκία, και την “τελική χάραξη” των συνόρων των κρατών της περιοχής της νότιας Βαλκανικής.

Το έγγραφο εκείνο με αριθμό πρωτόκολλου:
NA/SG-SECDEF/WASHDC/264/83
Έλεγε τα εξής :

Συμφωνούμε απόλυτα με το μνημόνιο σας της 20ης Μαΐου 1988. Έστειλα τον προσωπικό μου βοηθό μου Van de Campen ο οποίος συζήτησε το θέμα με προσωπικότητες της Ελλάδας. Επεσήμαναν, ότι πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στο Αιγαίο πέλαγος. Συμφωνούν για κοινή εκμετάλλευση των πετρελαίων του Αιγαίου με τους Τούρκους από το 1994 και μετά. Παράλληλα θα αναγκαστούν οι σημερινοί αρχηγοί των πολιτικών κομμάτων της Ελλάδας, να αποδεχθούν την δημιουργία Μακεδονικού κράτους σύμφωνα με το “Σχέδιο Φαιδώρα” υποτίθεται έναντι της συγκεκριμένης πρότασης συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου Πελάγους.

Ήδη ενημέρωσα τους συμμάχους και συμφωνούν όλοι με το σχέδιο. Τους παρακάλεσα να βοηθήσουν μέσω των μέσων μαζικής ενημέρωσης να δοθεί έκταση στο ζήτημα αυτό σαν ειδησεογραφία και πολιτικό σχόλιο.

Τελικά, η εφαρμογή του “Σχεδίου Φαιδώρα”, θα γίνει αφορμή για αλλαγή του πολιτικού χάρτη της Ελλάδας. Με τον τρόπο αυτόν οι νέοι πολιτικοί ηγέτες θα είναι απαλλαγμένοι από τα φορτία των προβλημάτων των παλαιών.

Υπογραφή Γιόζεφ Λούνς, Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ.

Επιτελικό Σχέδιο Φαιδώρα:

Σήμερα ξανάρχομαι σε εκείνο το τόσο σημαντικό έγγραφο, για το οποίο ελάχιστα ενημερώθηκε ο μέσος Έλληνας πολίτης, εξ αιτίας κυρίως του πέπλου σιωπής με το οποίο το σκέπασαν τα δύο μεγάλα πολιτικά κόμματα της Ελλάδας στην προσπάθεια τους να ξεπεράσουν τα λοφία και τις πολιτικές παγίδες που θα δημιουργούσαν συνέπειες στα συμφέροντά τους.
Είναι γνωστό ότι για την εφαρμογή του σχεδίου έχουν διατεθεί τις δύο τελευταίες δεκαετίες εκατομμύρια δολάρια, για την αγορά του τύπου και την δημιουργία ευνοϊκών συνθηκών για την αποδοχή του από την ελληνική κοινή γνώμη.

Η εφαρμογή του σχεδίου, αρχικά, είχε ανατεθεί σε μια ομάδα “νατοϊκών” διπλωματών της Ελλάδας, οι οποίοι είχαν τοποθετηθεί σε θέσεις κλειδιά της διοίκησης, με μοναδικό στόχο την παραπληροφόρηση και δημιουργία συνθηκών ανασφάλειας για τις λαϊκές μάζες, έτσι ώστε να μπορέσει να γίνει αποδεκτό κάτω από παρόμοιες συνθήκες το σχέδιο και η εφαρμογή του.
Για τον πολιτικό παρατηρητή, το σχέδιο εφαρμογής και παρουσίασης της όλης επιχείρησης θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί μοναδικό.

Τα Βραβεία Ιππεχτσί, οι δημοσιογράφοι του Αιγαίου, τα γνωστά δημοσιογραφικά συνέδρια της Σαμοθράκης, από κοινού με ένα τόνο χρήματα για την αγορά της πένας μελών τουδημοσιογραφικού κατεστημένου της Αθήνας με σκοπό την παραπληροφόρηση των πολιτών. Tα εκατομμύρια δολάρια που δόθηκαν στην διάθεση της ηγεσίας των δύο μεγάλων πολιτικών κομμάτων της Ελλάδας και τέλος από κοινού και χάρις στις μεγάλες σεισμικές καταστροφές της Κωνσταντινούπολης και τις αντίστοιχες στην ελληνική χερσόνησο (ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΤΥΧΑΙΕΣ…!!!) , δημιούργησαν ένα μοναδικά ευνοϊκό περιβάλλον για την προώθηση των σχεδίων και την τελική παρουσίαση και εφαρμογή του.

Αυτός ήταν ο λόγος, εξ άλλου, που συμφωνήθηκε να δοθούν στην Αθήνα και οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004,προκειμένου να πεισθούν οι Έλληνες πολίτες για τις ικανότητες της πολιτικής τους ηγεσίας και το πετυχημένο πρόγραμμα των ηγετών των δύο μεγάλων κομμάτων της Ελλάδας.
Όλα αυτά βέβαια πραγματοποιήθηκαν ύστερα από σχετικές εισηγήσεις του τότε αρχηγού της σοσιαλιστικής παράταξης της Ελλάδας Ανδρέα Παπανδρέου, o οποίος επέμεινε στο αίτημά του αυτό.

Προκειμένου δε να αναλάβει οποιαδήποτε δέσμευση έναντι της Ουάσιγκτον και του ΝΑΤΟ, ζήτησε προηγουμένως διαβεβαιώσεις για την παράλληλη συμφωνία του τότε πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, του Πρόεδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Καραμανλή, και την εγγύηση των δύο ενδιαφερομένων μερών ότι σε περίπτωση διάσπασης διαφωνούντων στελεχών των μηχανισμών των δύο πολιτικών κομμάτων και της δημιουργίας νέων πολιτικών κινήσεων, τόσο η Ουάσιγκτον όσο και το ΝΑΤΟ θα φρόντιζαν για την “ πολιτική εξαφάνιση των διασπαστών.”Ακόμα, την συμφωνία θα έπρεπε να συνοδεύει και ένα μεγάλο χρηματικό ποσό, το οποίο σύμφωνα με τον Μητσοτάκη θα έπρεπε να διατεθεί στα “βασικά στελέχη των δύο κομμάτων”, προκειμένου να “πεισθούν” να υποστηρίξουν το σχέδιο. Κάθε υπουργός ή και κομματικό στέλεχος που τυχόν θα διαφωνούσε, θα έπρεπε να αποβληθεί από το κόμμα στο οποίο ανήκε, ώστε να πάψουν αμέσως οι διάφορες αντιπολιτευόμενες φωνές και κινήσεις.

Για την εφαρμογή των συμφωνημένων θα ήταν υπεύθυνοι και οι τρεις καθιερωμένοι ηγέτες της Ελλάδας, οι οποίοι έλαβαν διαβεβαιώσεις ότι τόσο το ΝΑΤΟ, όσο και η Ουάσιγκτον δεν επρόκειτο να δεχθούν ή και να ενθαρρύνουν οποιαδήποτε διασπαστική κίνηση. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, (Πρόεδρος), ήταν εκείνος που έφερε στο τραπέζι των συζητήσεων το θέμα της διαδοχής στην ηγεσία των δύο μεγάλων κομμάτων. Την πρόταση υποστήριξαν και οι άλλοι δύο κομματάρχες, οι οποίοι με την σειρά τους επέμειναν να λάβουν διαβεβαιώσεις ότι θα βοηθηθούν οι διάδοχοί τους προκειμένου να αναλάβουν την ηγεσία των κομματικών παρατάξεων στις οποίες ανήκουν. Έτσι αποφασίστηκε ότι από πλευράς Καραμανλή επρόκειτο να προωθηθεί ο ανιψιός από αδελφό, Κώστας Καραμανλής, ο οποίος σπούδαζε στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, από την πλευρά Ανδρέα ο γιος του Γιώργος, και από εκείνην του Μητσοτάκη ο γαμβρός και η κόρη του, την οποία προόριζε για πολιτική σταδιοδρομία.

Σχετικά με την προεργασία του σχεδίου αποφασίστηκε, ύστερα από σχετική πρόταση του Ανδρέα υπευθυνότητα να δοθεί στο Γιώργο, ο οποίος ήδη ήταν ενεργός στην πολιτική σκηνή. Το σχέδιο αρχικά προέβλεπε την “ρύθμιση των εκκρεμοτήτων” μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας μέχρι το 1998.

Μεταξύ των εκκρεμοτήτων αναφερόταν το πολιτικό καθεστώς των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, η δημιουργία δύο διοικητικών καντονίων κάτω από κάποιο σύστημα ελαφράς ομοσπονδίας για την Κύπρο, η οικονομική μεταφορά αρχικά και αργότερα και η διοικητική της Δυτικής Θράκης και η συνένωσή της με τηνΑνατολική.

Και τέλος η δημιουργία “Μακεδονικού κράτους” αρχικά με πυρήνα την περιοχή των Σκοπίων, με την αργότερη συμμετοχή και της περιοχής που ανήκε διοικητικά στην Ελλάδα. Η κωδική ονομασία του σχεδίου ήταν “Φαιδώρα”, η ευθύνη για την “προετοιμασία” της κοινής γνώμης της Ελλάδας και Τουρκίας δόθηκε στον Γιώργο Παπανδρέου από την πλευρά των Αθηνών, και του Ισμαήλ Τζέμ, ενός νεαρού Τούρκου δημοσιογράφου τον οποίο εμπιστευόταν απόλυτα η Ουάσιγκτον, για την πλευρά της Άγκυρας. Οι δύο νεαροί ηγέτες έλαβαν εντολή να δημιουργήσουν “προσωπική φιλία”. Τα έξοδα για την προετοιμασία και εφαρμογή του σχεδίου ανέλαβαν να καλύψουν η ΓΓ του ΝΑΤΟ, η Ουάσιγκτον, ο ΟΗΕ, και κατά ένα μικρό μέρος η Αθήνα και Άγκυρα.

Η πρακτική εφαρμογή του σχεδίου αποφασίστηκε να αφεθεί στην φροντίδα ενός αριθμού διπλωματών των Αθηνών και της Άγκυρας, της εμπιστοσύνης του ΝΑΤΟ.

Οι διπλωμάτες αυτοί με τον καιρό απέκτησαν τόση δύναμη, ώστε να χαράζουν την επίσημη πολιτική της Κυβέρνησης των Αθηνών, άπαξ και η Άγκυρα συνέχισε να τελεί υπό τον έλεγχο και την αποδοχή των στρατηγών .

Σύμφωνα με τις πληροφορίες μου ο Γιώργος έβαλε αμέσως σε εφαρμογή το σχέδιο προετοιμασίας της κοινής γνώμης με τον προσεταιρισμό των πιο γνωστών δημοσιογράφων των Αθηνών. Μεταξύ των πρώτων κινήσεών του αναφέρεται η δημιουργία των “ Δημοσιογράφων του Αιγαίου”, τα δημοσιογραφικά συνέδρια της Σαμοθράκης, η δαπάνη διοργάνωσης των οποίων αρχικά δόθηκε στην Νομαρχία της περιοχής, για τον φόβο διαφυγής του μυστικού και το πολιτικό τίμημα που θα είχε κάτι παρόμοιο πάνω στα δύο πολιτικά κόμματα της Ελλάδας.

“ Βραβεία Ιππεκτσι”

Σε μια θεαματική κίνηση “Καλής θέλησης” των υπευθύνων από τις δύο πλευρές του Αιγαίου, δημιουργήθηκε η επιτροπή βραβείων της “Έλληνο-Τουρκικής φιλίας Ιπεκτσι”. Στην μνήμη, δήθεν, ενός Τούρκου δημοσιογράφου εβραϊκής καταγωγής, ο οποίος είχε δολοφονηθεί από αντιδραστικά αντιδικτατορικά στοιχεία στους δρόμους της Κωνσταντινούπολης. Για την τάξη και μόνον θα ήθελα να προσθέσω στο σημείο αυτό ότι ο Ιππεκτσί ήταν ο πρώτος που έφερε με την αρθρογραφία του θέμα Ανατολικού Αιγαίου και τα δικαιώματα της Τουρκίας πάνω στα νησιά της περιοχής. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Ιππεκτσί έχαιρε της εμπιστοσύνης των στρατηγών της Άγκυρας, μέχρις την ημέρα του θανάτου του. Αποτελεί δε καθαρή ειρωνεία το γεγονός ότι οι στρατηγοί της Άγκυρας ζήτησαν τα βραβεία να πάρουν το όνομα του “ντονμέ” Ιππεκτσί,( εβραίος ο οποίος ασπάσθηκε το Ισλάμ), η δε Αθήνα το δέχθηκε.

Έτσι σχηματίσθηκε μια ομάδα από έμπιστους ακαδημαϊκούς από τις δύο πλευρές, οι οποίοι κάθε χρόνο θα έδιναν βραβείο σε άτομα που εργάσθηκαν για την προώθηση της υπόθεσης της “Έλληνο-Τουρκικής Φιλίας”.

Ένα από τα μέλη της επιτροπής των βραβείων Ιππεκτσί, είναι και ο πρύτανης του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης γνωστός από τις δηλώσεις του ότι “η Τουρκία θα πρέπει τελικά να αποφασίσει να διαθέσει εκατό χιλιάδες στρατιώτες της νεκρούς, προκειμένου να καταλάβει την Ελλάδα και να τελειώσει αυτός ο πονοκέφαλος μια και για πάντα”.Όπως ήταν επόμενο, κάτω από αυτές τις συνθήκες, το βασικό πρόβλημα που αντιμετώπισε η επιτροπή των βραβείων ήταν το γεγονός ότι κανένας σοβαρός παράγοντας της Αθήνας δεν δέχθηκε να “τιμηθεί” με το βραβείο.

Για τον λόγο αυτό λοιπόν, αποφασίστηκε να συμπεριληφθούν μεταξύ των αποδεχτών των βραβείων και να τιμηθούν Έλληνες και Τούρκοι πολιτικοί.

Μεταξύ των πρώτων που δέχθηκαν την “τιμή”, ήταν ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και ο Ισμαήλ Τζέμ. Παράλληλα άρχισε μια εκστρατεία στρατολόγησης ατόμων της διασποράς για την απονομή των βραβείων, άπαξ και στο εσωτερικό των δύο χωρών δεν υπήρξαν πολλοί εκείνοι που έτρεξαν να “τιμηθούν”.
Σαν παράδειγμα της αστειότητας του θεσμού θα ήθελα να αναφέρω την περίπτωση του Γιώργου Ανδρεάδη, από την Θεσσαλονίκη.
Ο Γιώργος Ανδρεάδης, είναι ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας της Θεσσαλονίκης με καταγωγή από τον Πόντο.

Στην προσπάθεια του να ενημερώσει τον Έλληνα αναγνώστη και όχι μόνον, άρχισε την συγγραφή μιας σειράς βιβλίων γύρω από την γενοκτονία, τα βάσανα και τις καταδιώξεις που υπέστησαν οι Πόντιοι πατέρες του, από το απάνθρωπο Κεμαλικό καθεστώς. Προκειμένου να προωθήσει τα βιβλία του ο συγγραφέας επισκέφθηκε αρκετές φορές την Τουρκία και ιδιαίτερα τον Πόντο, όπου προσπαθούσε να ενθαρρύνει το κοινό να αγοράσει τα βιβλία του, ένας αριθμός των οποίων είχαν τυπωθεί και στην τουρκική γλώσσα.

Αρχικά όταν του έγινε η πρόταση για το βραβείο, ο συγγραφέας την δέχθηκε με
χαρά και ενθουσιασμό. “Προσωπικά πάντοτε πίστεψα και πιστεύω στην ΕλληνοΤουρκική φιλία”, μου δήλωσε σε κάποια συνάντησή μας ο Γιώργος.
Δεν πέρασαν ωστόσο μερικές εβδομάδες από την ημέρα εκείνη, όταν ένα πρωινό ο Γιώργος Ανδρεάδης μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου με ενημέρωσε ότι είχε συλληφθεί στην Τουρκία και ότι τον κρατούσαν στο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης για να τον απελάσουν.

Πράγμα που τελικά έγινε, αφού προηγουμένως οι αρχές ασφαλείας της Τουρκίας χαρακτήρισαν τον βραβευμένο «εργάτη της Έλληνό-Τουρκικής φιλίας”, ανεπιθύμητο άτομο, και τον προειδοποίησαν να μην τολμήσει να ξαναγυρίσει πίσω.
Πολιτική Εθνικής Μειοδοσίας
Έκανα όλη αυτή την εισήγηση επειδή πίστεψα στην ανάγκη της απρόσκοπτης ενημέρωσης του αναγνώστη της επιθεώρησης “Πατρίδες”.

Στο σημείο δε αυτό ας μου επιτραπεί να επανέλθω στην αρχική μου θεματολογία.

Σύμφωνα με ότι μπορώ να γνωρίζω, οι τρεις Έλληνες πολιτικοί αποφάσισαν να αποκαλύψουν την μυστική συμφωνία, μόνον σε συνεργάτες της απόλυτης εμπιστοσύνης τους, προκειμένου να ξεπεραστούν πιθανές πολιτικές συνέπειες Και το πολιτικό κόστος, από την αντίδραση των λαϊκών τάξεων, των ψηφοφόρων τους.

Κάθε πολιτικός αρχηγός από την δική του πλευρά κάλεσε τα πιο έμπιστα στελέχη του κόμματος του και εξήγησε τι συμβαίνει. Με την υπόσχεση μάλιστα της αναμενόμενης άφιξης του χρηματικού ποσού βοηθείας που είχε συμφωνηθεί να εκχωρηθεί κατόρθωσε άνετα να αποσπάσει την υπόσχεση της συνεργασίας τους.

Το κακό είναι ότι την εποχή εκείνη ΥπΕξ της κυβέρνησης Μητσοτάκη, ήταν ο Αντώνης Σαμαράς, τον οποίο ο πρωθυπουργός δεν θέλησε να ενημερώσει, λόγω του ότι δεν του είχε εμπιστοσύνη εξ αιτίας των εθνικιστικών του αισθημάτων.

Η παράληψη όμως αυτή του ηγέτη της κεντροδεξιάς παράταξης έγινε αιτία της πρώτης διάσπασης και αποχώρησης από το κόμμα του Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος περηφανεύεται ότι στην οικογένεια του υπάρχουν και Μακεδονομάχοι αγωνιστές.

Όταν λοιπόν ο ΥπΕξ αρνήθηκε να δεχθεί τις προτάσεις του συμβουλίου των αρχηγών για την χάραξη εξωτερικής πολιτικής και διαφώνησε με την ιδέα αποδοχής δημιουργίας Μακεδονικού κράτους, λέγεται ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και προεδρεύων του συμβουλίου, απέπεμψε τον διαφωνούντα Σαμαρά και στην συνέχεια ζήτησε από τον πρωθυπουργό να του αφαιρέσει τις ευθύνες του Υπουργού Εξωτερικών, για να ξεπεραστεί το πρόβλημα αποδοχής δημιουργίας “Δημοκρατίας της Μακεδονίας”.

Ήταν μια δραματική εξέλιξη στα πολιτικά πράγματα της Ελλάδας, η οποία όμως βοήθησε στην καθυστέρηση εφαρμογής του προγράμματος και την δημιουργία των συνθηκών που γνωρίζουμε σήμερα.

Από την άλλη πλευρά στη κεντροαριστερή πολιτική παράταξη, ο αρχηγός του κόμματος ενημέρωσε και έλαβε διαβεβαιώσεις συμφωνίας, από έναν αριθμό έμπιστων συνεργατών του, μεταξύ αυτών αναφέρεται και το όνομα του αργότερα Υπουργού Εξωτερικών του ΠΑΣΟΚ και σημερινού Προέδρου της Δημοκρατίας.

Ακολούθησε η εκλογή του Κωστή Στεφανόπουλου, στο αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας. Ο νέος πρόεδρος ουδέποτε ενημερώθηκε πάνω στις λεπτομέρειες των πολιτικών παρασκηνίων, πολύ δε περισσότερο ουδέποτε επέτρεψε να γίνει συζήτηση για παραχώρηση εδαφών προς οποιαδήποτε πλευρά των συνόρων της Ελλάδας.
Κάτω από αυτές τις πολιτικές διαμορφώσεις, η μεν Αθήνα ισχυριζόταν “τεχνικό πρόβλημα” για την εφαρμογή του σχεδίου “Φαιδώρα”, η δε Άγκυρα άρχισε να γίνεται απαιτητική και να προκαλεί καθημερινά, καθώς πίστεψε ότι η Αθήνα συνεχίζει να παίζει πολιτικά παιγνίδια σε βάρος της.

Το κακό είναι ότι το έγγραφο Λουνς είχε σταλεί σε όλους τους συμμάχους της Βορειοατλαντικής συμμαχίας, οι οποίοι είχαν πεισθεί για την απόλυτη συμφωνία του πολιτικού κατεστημένου των Αθηνών. Έτσι όμως τόσο το ΝΑΤΟ όσο και η Ουάσιγκτον άρχισαν να εμφανίζονται νευρικοί έναντι των Κυβερνήσεων των Αθηνών, η δε Τουρκία άρχισε να κατηγορεί την Αθήνα για ασυνέπεια και να πιέζει για “δικαιώματα της”, τα οποία είχε εγγυηθεί την φορά αυτή το ΝΑΤΟ.

Τέλος, ακολούθησε το δημοψήφισμα και το ΟΧΙ του Κυπριακού Ελληνισμού.

Για την Άγκυρα το αποτέλεσμα ερμηνεύτηκε ως η μεγαλύτερη ασυνέπεια και έλλειψη πολιτικού θάρρους από την Αθήνα και την Κύπρο. Από την στιγμή εκείνη άρχισε πλέον να απαιτεί και να προκαλεί ισχυριζόμενη ότι τελικά είναι αποφασισμένη να πάρει με την βία των όπλων ότι αρχικά συμφώνησε και αποδέχθηκε η Αθήνα. Έτσι άρχισε ένας πόλεμος νεύρων καθώς καθημερινά τα αεροσκάφη της πολεμικής αεροπορίας της Άγκυρας άρχισαν να παραβιάζουν τον Ελληνικό εναέριο χώροπάνω από το Αιγαίο και να ενοχλούν ακόμα και το αεροπλάνο που μετέφερε τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας της Ελλάδας, ενώ οι εικονικές αερομαχίες μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων αεροπόρων κατάντησαν καθημερινή μονοτονία

Το σπουδαίο είναι ότι μετά το θάνατο των δύο πρωταγωνιστών εκείνης της συμφωνίας και την περιθωριοποίηση του τρίτου από το πολιτικό προσκήνιο των Αθηνών, την απομάκρυνση από την εξουσία της Κυπριακής Δημοκρατίας του Κληρίδη, η “νεότερη γενιά” πολιτικών του ΠΑΣΟΚ, δεν φάνηκε και πολύ εντυπωσιασμένη από τις απαιτήσεις της Τουρκίας και τις αξιώσεις της Ουάσιγκτον και του ΝΑΤΟ.

Μια λεπτομέρεια άσκησης πολιτικής με την οποία δεν φαίνεται να συμφωνεί η σημερινή κυβέρνηση της κεντροδεξιάς παράταξης, της οποίας ο ηγέτης ανέλαβε προσωπικά την ευθύνη και υποσχέθηκε στον Λευκό Οίκο ότι θα “τιμήσει τα συμφωνημένα”.
Με τον τρόπο αυτό φθάσαμε στα σημερινά γεγονότα της πρότασης Μάθιου Νίμιτς, για την ονομασία της βόρειας μικρής δημοκρατίας των Σκοπίων ως “Δημοκρατία της “Makedonija-Scopje”, και την ταυτόχρονη αποδοχή της πρότασης από την Αθήνα και την κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή.
Η πρόταση, όπως ήταν επόμενο, ξεσήκωσε θύελλα λαϊκών διαμαρτυριών, τόσο μέσα στα σύνορα του Ελληνικού κράτους, όσο και μεταξύ των αποδήμων.

Χιλιάδες ηλεκτρονικά μηνύματα συνεχίζουν να βομβαρδίζουν καθημερινά το υπουργείο εξωτερικών, την κυβέρνηση και τέλος τα μέλη του κοινοβουλίου της Ελλάδας, από κάθε γωνία της γης. “Και οι 300 στη Βουλή, θα είστε υπεύθυνοι απέναντι στην Ιστορία..”, γράφει μεταξύ άλλων ο Βασίλης Γκατζούλης από την διασπορά, ενώ ο Χρίστος Σιδέρης από την Αθήνα λέει: “ Πουλάτε δύο εκατομμύρια Μακεδόνες για ποιό όμως λόγο; λες και η υπερηφάνεια ενός λαού είναι περιουσιακό σας στοιχείο προς πώληση..” και άλλοι πολλοί οι οποίοι ξαφνικά αισθάνθηκαν το αίσθημα της προδοσίας από εκείνους που με την ψήφο τους εμπιστεύτηκαν τις τύχες του ελεύθερου κράτους. Το Μακεδονικό, δυστυχώς, σήμερα βρίσκεται στο δυσκολότερο σημείο της ιστορίας, καθώς έχει ξεπουληθεί από τα δύο μεγάλα κόμματα της Ελλάδας.
Έτσι τουλάχιστον θα πρέπει να ερμηνευθεί το μήνυμα του “ αφέντη και κουμπάρου του Ερντογάν”, Κώστα Καραμανλή, ο οποίος διαμαρτύρεται για τα προβλήματα που κληροδοτεί η κυβέρνησή του από το παρελθόν και υπόσχεται να τα “ρυθμίσει”.

Από την δική του πλευρά ο “προσωπικός φίλος του Ισμαήλ Τζέμ”, Γιώργος Παπανδρέου, κάνει πως δεν καταλαβαίνει, ενώ από τον δικό του “θρόνο”, ο νέος Πρόεδρος της Δημοκρατίας “προτρέπει και παρακαλά” την ηγεσία των Σκοπίων να αποδεχθούν την πρόταση.
Παράλληλα το ίδιο διάστημα ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών με δικές του δηλώσεις αναφέρει (για πρώτη φορά), ότι η “Ελλάδα και Τουρκία έχουν την βούληση για ειρηνική επίλυση των μεταξύ τους προβλημάτων”( Π.Ε. Ανατολή 10/04/05).

Ένα γεγονός το οποίο έρχεται να επιβεβαιώσει το έγγραφο Λούνς και να μας πείσει ότι η Μακεδονία, η Θράκη, η Κύπρος και το Αιγαίο, βρίσκονται στο κρισιμότερο σημείο της ιστορίας τους, σήμερα κινδυνεύουν όσο ποτέ στο παρελθόν και έγιναν διαπραγματεύσιμα από την “νέα γενιά ηγετών” της Ελληνικής “Δημοκρατίας”. Στις εκατοντάδες χιλιάδες μηνύματα διαμαρτυρίας της ελληνικής διασποράς και του εθνικού κέντρου, η Αθήνα απαντά με τον ξαναμωραμένο “παγκόσμιο ηγέτη του ΣΑE”, οποίος με δικό του μήνυμα τάσσεται ανοικτά υπέρ των θέσεων της κυβέρνησης Καραμανλή και ζητά από τους “υπηκόους του” να ακολουθήσουν το παράδειγμά του. Με τον τελευταίο, όμως, διαφωνεί ο αντιπρόεδρος του “υπέρτιμος και έξαρχος βορείου και νοτίου Αμερικής”, ο οποίος με δική του ανακοίνωση δηλώνει ότι τάσσεται συμπολεμιστής στο μέτωπο των Παν μακεδονικών Ενώσεων και διαφωνεί με την πρόταση της κυβέρνησης των Αθηνών να γίνει αποδεχτή η προτεινόμενη ονομασία του Νίμιτς.

Και ενώ η πλειοψηφία των Ελλήνων του Κέντρου, θα συνεχίζει να ζει με την νιρβάνα του Ευρωπαίου, διατηρώντας την ψεύτικη αυτοπεποίθηση του πολιτικά ώριμου πολίτη, πάνω στην αδιαφορία και ανοχή της κινδυνεύει να διαπραχτεί το μεγαλύτερο έγκλημα εθνικής μειοδοσίας που γνώρισαν οι γενιές των Ελλήνων των ημερών μας.

Το ερώτημα όμως που δημιουργείται και πάλι είναι το εάν και κατά πόσον οι απόγονοι των δημιουργών του δημοκρατικού πολιτεύματος θα ανεχθούν την “δικτατορία” και το ξεπούλημα των μερικών, ή θα πιάσουν τους δρόμους με την απαίτηση της άμεσης παραίτησης της διεφθαρμένης και ξενόδουλης ηγεσίας η οποία τους επιβλήθηκε από τα ξένα κέντρα λήψης αποφάσεων ;

Σε μια περίοδο μάλιστα που οι καταπιεσμένοι λαοί της Ασίας, καθημερινά ξηλώνουν τα σκιάχτρα που τους κληροδότησε το πτωχευμένο καθεστώς των διεφθαρμένων “ηγετίσκων” του παρελθόντος.

Καιρός λοιπόν να πάρει ο Ελληνικός λαός τις τύχες του στα δικά του χέρια.

Θ.Σ.Σ.

http://dia-kosmos.blogspot.gr/

ΤΟΥΣΙΑΔ σαν μια μυστική οργάνωση…

Σχετικό είναι και το αποκαλυπτικό δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας «Ακίτ», στις 17 Απριλίου 2001,
με τίτλο «ΤΟΥΣΙΑΔ σαν μια μυστική οργάνωση» (υπενθυμίζουμε ότι η «ΤΟΥΣΙΑΔ» είναι η μεγαλύτερη Ένωση Τούρκων Επιχειρηματιών και Βιομηχάνων), σύμφωνα με το οποίο η Τουρκία ακόμα και σήμερα κυβερνάται ουσιαστικά από μία μυστική ομάδα «Σαμπεταϊστών».


Η εφημερίδα ισχυρίζεται ότι, το 1908, η Οθωμανική Αυτοκρατορία οδηγήθηκε,βάσει ενός οργανωμένου σχεδίου, στην πλήρη διάλυση από τρείς «Σαμπεταϊστές», δηλαδή του Ταλάτ, Εμβέρ και Τζεμάλ, και στη συνέχεια υποστηρίζει ότι και στην αρχή του 21ου αιώνα διευθύνονταν πάλι από τρείς Σαμπεταϊσρές, τους Κεμάλ Ντερβίς, Ισμαήλ Τζεμ και Ραχσάν Ετσεβίτ ( η σύζυγος του Μπουλέντ Ετσεβίτ), που οδηγούσαν κι αυτή τη φορά την Τουρκία σε οριστική διάλυση και διάσπαση.

Η τουρκική εφημερίδα παρέθετε στοιχεία, σύμφωνα με τα οποία η «ΤΟΥΣΙΑΔ» ελέγχεται ΠΛΗΡΩΣ από τους «Σαμπεταϊστές» και του Εβραίους.

Όπως ανέφερε, οι κυριότεροι «Σαμπεταϊστές» στην «ΤΟΥΣΙΑΔ», στην αρχή του 21ου αιώνα, είναι η οικογένεια του Ντιντς Μπιλγκίν, του πρώην ιδιοκτήτη του δημοσιογραφικού συγκροτήματος της «Σαμπάχ» και ο οποίος βρισκόταν στη φυλακή εξαιτίας μεγάλων σκανδάλων και οι εξής μεγαλοεπιχειρηματίες: Ομέρ Ακγκερμάν, Αλί Ντιντσικιόκ, Ομέρ Ντιντσκιόκ, Μπολέτ Ετζατζίμπασι, Σακίρ Ετζατζίμπασι, Εσάτ Εντίν, Ερκέμ Ελγκινκάν, Φουάτ Μπεζμέν, Μεχμέτ Μπιρτζέντ, Τζαν Πακέρ, Νουρ Γκέρ, Οσμάν Καβαλά, Τζεμ Μποϊνέρ, και Μεχμέτ Σουχουμπί.

Εκτός από αυτούς υπάρχουν και οι Εβραίοι, επίσημα μέλη της «ΤΟΥΣΙΑΔ», Ελί Ατζιμάν, Ισαάκ Αλατόν, Λεϊλά Αλατόν, Ισαάκ Αντίκα, Ουζεΐρ Γκαρίχ, Ελμπέρ Μπιλέν και Λορί Μπουρλά με επίσης μεγάλη οικονομική δύναμη.

Όσον αφορά τη μεγάλη οικογένεια των Κοτς, έχει γραφεί, χωρίς να επιβεβαιωθεί ότι είναι εβραϊκής καταγωγής από τη Ρωσία.

Ποιες όμως, σε γενικές γραμμές, είναι οι επιδιώξεις όλης αυτής της ΚΑΣΤΑΣ που συχνά δρά μη λαμβάνοντας υπόψιν της τα μεγάλα προβλήματα του τουρκικού λαού;

Πολλοί από την Ελλάδα βλέπουν σαν μια καλή ευκαιρία, τον διαμελισμό της Τουρκίας, με το επίμαχο σημείο και αναφοράς τους Κούρδους…. Εμείς δεν είμαστε ένθερμη υποστηρικτές αυτής της ιδέας στο άμεσο μέλλον μέσα στα όρια της Τουρκίας…. Και αυτό γιατί, (για όσους δεν το γνωρίζουν) οι Κούρδοι έχουν μπει στην σφαίρα επιρροής και ελέγχου των Εβραίων μεγιστάνων καθώς και από το Ισραήλ.

Το πιθανό θα είναι αν διαμελίσουν αυτή τη στιγμή την Τουρκία θα της δώσουν το ανάλογο αντάλλαγμα. Ποιο νομίζετε ότι θα είναι; Εμείς πιστεύουμε ότι έχουν στα σχέδια τους, το ΝΑΤΟ, η Συμμαχία και οι Μασώνοι, την Θράκη, και το μισό Αιγαίο.

Για αυτό όλοι οι παραπάνω «Σαμπεταϊστές» Μασώνοι είναι ΑΔΕΛΦΙΑ με τους εδώ Μασώνους και σχεδιάζουν πίσω από την πλάτη μας, σκάβοντάς μας το λάκκο….

Ένα από αυτά τα σχέδια είναι και η οικονομική κρίση. Σε αυτήν την μορφή, και έτσι όπως εξελίσσεται… Θα χαρούμε πολύ να κάνουμε λάθος…

Νίκος Χειλαδάκης

ΣΧΕΤΙΚΟ.....ΑΡΘΡΟ.

Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ; ή Η ΕΥΡΩΠΗ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ.


Στο Βερολίνο ο Τούρκος Αντιπρόεδρος εγκαινίασε τα γραφεία της TÜMSİAD

Ο Τούρκος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ο οποίος πήγε στη Γερμανία για διήμερη επίσκεψη είχε μια συνάντηση με τους Τούρκους επιχειρηματίες στη χώρα αναφέρει το trt .
Ο Bozdağ ο οποίος πραγματοποίησε και τα εγκαίνια του γραφείου του Συλλόγου Βιομηχάνων και Επιχειρηματιών TÜMSİAD στο Βερολίνο παράστησε στη 3η Συνεδρίαση της Γενικής Συμβουλευτικής Επιτροπής καθώς και στο Οικονομικό Φόρουμ 2013.

Ο Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης αφού τόνισε ότι κατά την ίδρυση μιας ισχυρής Ευρώπης μόχθησαν και οι Τούρκοι δήλωσε «αν σήμερα υπάρχει μια ισχυρή Γερμανία, μια δυνατή Αυστρία και μια ισχυρή Γαλλία, σε αυτό υπάρχει ο μόχθος, ο ιδρώτας των αδερφών μας (Τούρκων) οι οποίοι κόπιασαν κατά την ανοικοδόμηση αυτών των χωρών μαζί με του Γερμανούς, τους Αυστριακούς και τους Γάλλους».Ο Bozdağ ο οποίος έκανε νύξη στο πρόβλημα ταξιδιωτικών θεωρήσεων που αντιμετωπίζουν οι Τούρκοι επιχειρηματίες δήλωσε ότι η άρση της χορήγησης βίζας θα ενισχύσει και τις δυο χώρες.
Σχόλιο: Οι χιλιάδες έλληνες της Γερμανίας , Αυστρίας , Ελβετίας , Σουηδίας, Γαλλίας, τι έκαναν τόσα χρόνια , μόνο οι Τούρκοι δούλευαν για την Ευρώπη ; Από τέτοιες δηλώσεις καταλαβαίνουμε πως εννοούν στην Τουρκία την Ευρωπαϊκή ένωση.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

http://dia-kosmos.blogspot.gr/

Επί Σαακασβίλι οι γεωργιανές φυλακές μετατράπηκαν σε γκουλάγκ

Ο Σαακασβίλι και ο σύμβουλός του Αλεξ Ρόντος. Αυτός που ήταν και σύμβουλος του ΓΑΠ και στο ΕΛΙΑΜΕΠ.
Ο Μιχαήλ Σαακασβίλι είναι ένας «Πολ Ποτ του Καυκάσου».

Όχι μόνο μετέτρεψε τη Γεωργία σε ένα καταπιεστικό κράτος, αλλά και το οδήγησε σε πόλεμο με τη Ρωσία. Αυτή τη γνώμη εξέφρασε σε συνέντευξή του στη «Φωνή της Ρωσίας» ο πολιτικός επιστήμονας και καθηγητής του Πανεπιστημίου της Τιφλίδας Βαχτάνγκ Μαϊσάγια. Σημ: Φάκελος "ΠΟΡΟΣ": Η πραγματική (παρα)κυβέρνηση της Ελλάδας


Τί σημαίνει «καταπιεστικό κράτος» ο καθηγητής Mαϊσάγια γνωρίζει από πρώτο χέρι. Έως πρόσφατα ο ίδιος, όπως και πολλοί άλλοι αντίπαλοι του καθεστώτος Σαακασβίλι, κρατούνταν στη φυλακή. Μάλιστα λόγος για τη στέρηση της ελευθερίας του πολιτικού επιστήμονα αποτέλεσε η παράλογη κατηγορία ότι συνεργαζόταν ταυτοχρόνως με τις μυστικές υπηρεσίες του ΝΑΤΟ και της Ρωσίας. Εννοείται ότι ο πραγματικός λόγος, για τον οποίο ο Μαϊσάγια βρέθηκε στη φυλακή δεν ήταν για τον ίδιο μυστικό:

Παρόμοιες κατηγορίες απαγγέλθηκαν εναντίον όλων γενικώς, των λεγόμενων πολιτικώς «αναξιόπιστων» εκπροσώπων της γεωργιανής αντιπολίτευσης. Αλλά το πραγματικό κίνητρο ήταν πολιτικό, γιατί επέτρεπα στον εαυτό μου να προβαίνει σε επικριτικές διατυπώσεις εναντίον του καθεστώτος Σαακασβίλι. Τον επέκρινα για εκείνες τις ενέργειες, που είχε επιλέξει κατά τη διάρκεια του πολέμου, για το ότι βομβάρδισε την ειρηνική πόλη του Τσχινβάλι. Και για το ότι συμπεριφέρθηκε με ανάξιο τρόπο ως αρχιστράτηγος των στρατιωτικών δυνάμεων.

Για ό,τι συνέβη τον Αύγουστο του 2008 ο Μαϊσάγια έγραψε ένα βιβλίο στα αγγλικά. Τα γεγονότα, που παρατίθενται εκεί έρχονταν σε αντιπαράθεση με την ερμηνεία των γεγονότων εκείνων, που προσπαθούσε να επιβάλει σε ολόκληρο τον κόσμο το καθεστώς Σαακασβίλι. Το αποτέλεσμα ήταν ο συγγραφέας αυτής της μελέτης να βρεθεί στη φυλακή και ο όγκος της δικογραφίας του να φθάσει τους πέντε τόμους. Ο πολιτικός επιστήμονας κατόρθωσε να αποφυλακιστεί μόνο μετά την ανάληψη της εξουσίας στη Δημοκρατία από το συνασπισμό «Γεωργιανό Όνειρο» με επικεφαλής τον Μπιτζίνα Ιβανισβίλι. Η νέα σύνθεση του Κοινοβουλίου αναγνώρισε τον Βαχτάνγκ Μαϊσάγια ως πολιτικό κρατούμενο και αμέσως μετά επωφελήθηκε της αμνηστίας.

Σήμερα ο καθηγητής Μαϊσάγια μπορεί ανοιχτά, χωρίς να φοβάται καταπιεστικά αντίποινα, να εκφράζει τις απόψεις του σχετικά με τον πρόεδρο Σαακασβίλι και την πολιτική, που ακολούθησε. Μάλιστα ο πολιτικός επιστήμονας δεν μασά τα λόγια του, χαρακτηρίζοντας τον Σαακασβίλι τυχοδιώκτη και δικτάτορα:

Όλα οι επιλογές και οι αποφάσεις του Μιχαήλ Σαακασβίλι στην εσωτερική πολιτική της Γεωργίας ήταν απολύτως λανθασμένες. Γιατί ο Μιχαήλ Σαακασβίλι επέβαλε ένα καταπιεστικό καθεστώς. Ήταν το καθεστώς ενός «Καυκάσιου Πολ Ποτ». Σε μια από τις δημοσιεύσεις μου χαρακτήρισα μάλιστα τον Μιχαήλ Σαακασβίλι «Καυκάσιο Πολ Ποτ». Και η τυχοδιωκτική πολιτική, την οποία εφάρμοσε ο Μιχαήλ Σαακασβίλι σε διεθνές επίπεδο, επίσης το αποδεικνύει.

Αδιαμφισβήτητη προσφορά της νέας γεωργιανής κυβέρνησης ο Βαχτάνγκ Μαϊσάγια θεωρεί όχι μόνο τις αλλαγές στην εσωτερική πολιτική της Γεωργίας, αλλά και τη διόρθωση της γραμμής της στην εξωτερική πολιτική. Σύμφωνα με τον πολιτικό ερευνητή, είναι ακόμη νωρίς για να πούμε πότε οι σχέσεις Μόσχας και Τιφλίδας τελικά θα αποκατασταθούν. Ωστόσο είναι πεπεισμένος ότι αρχικώς πρέπει να αποκατασταθούν οι πολιτιστικοί και οικονομικοί δεσμοί μεταξύ των δύο χωρών. Υπό την έννοια αυτή, θεωρεί ο Μαϊσάγια, η κυβέρνηση Ιβανισβίλι κάνει τώρα απολύτως σωστά βήματα.

Πηγή

http://dia-kosmos.blogspot.gr/

Οργανωμένο έγκλημα στο Καύκασο και τη Κεντρική Ασία

Αρμενία 

Αναφορές κατά καιρούς της Ιντερπόλ και του Αμερικανικού ΥΠΕΞ, χαρακτηρίζουν την Αρμενία ως πηγή προέλευσης εμπορίου γυναικών για σεξουαλική εκμετάλλευση στη Γερμανία, την Ελλάδα, τη Ρωσία, την Τουρκία, καθώς και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Παρά θέση της χώρας κατά μήκος της διαδρομής παραδοσιακών ναρκωτικών από την Ασία προς την Ευρώπη το κλείσιμο των συνόρων της με το Αζερμπαϊτζάν και την Τουρκία, ως αποτέλεσμα του Ναγκόρνο – Καραμπάχ, έχει εξ’αποτελέσματος περιορίσει τις διαδρομές των τοπικών λαθρεμπόρων.


Η λεγόμενη Αρμένικη μαφία είναι ισχυρή στο εξωτερικό εκεί που εδρεύουν πολυάριθμες κοινότητες της Αρμένικης Διασποράς και ειδικότερα στη Καλιφόρνια, το Παρίσι αλλά και τον Παναμά και το Λίβανο. Στην Ελλάδα δεν υφίσταται Αρμενικό οργανωμένο έγκλημα και οι κακοποιοί από εκεί συγχωνεύονται με Ελληνικές ομάδες. Κατά καιρούς υπάρχουν φημολογίες για χρησιμοποίηση της Ελλάδας ως κέντρο ξεπλύματος κεφαλαίων εκ μέρους των ολιγαρχών και εγκληματιών του Γιερεβάν εάν και κάτι τέτοιο μένει να αποδειχθεί ενώ είναι εξαιρετικά πιθανό ότι συμβαίνει σε μεγάλο βαθμό στη Κύπρο.


Αζερμπαϊτζάν

Στο Αζερμπαϊτζάν υπάρχει σοβαρό πρόβλημα λαθρεμπορίας αλλά και χρήσης ναρκωτικών ουσιών και η χώρα χρησιμοποιείται ως πέρασμα Τουρκικών αλλά και Ιρανικών ομάδων ενώ η διαφθορά του κρατικού τομέα όπως και στην Αρμενία αποτελούν σημαντικά εσωτερικά ζητήματα.

Σύμφωνα με το Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης (ΔΟΜ), το Αζερμπαϊτζάν, δεν διαθέτει επαρκή νομοθεσία για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων, καθώς και τη θεσμική ικανότητα για την ανίχνευση και πρόληψη της εμπορίας που είναι ελλιπέστατη. Σύμφωνα με μία μελέτη υπάρχουν ισχυρότατα κυκλώματα λαθρεμπορίας «λευκής σαρκός» και οι περισσότερες γυναίκες έχουν περάσει από το Αζερμπαϊτζάν προς την Τουρκία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Τέλος οι Αζέροι εγκληματίες έχουν δημιουργήσει σοβαρές βάσεις προώθησης ποικίλων δραστηριοτήτων στη Κωνσταντινούπολη, τη Βιέννη και τις μεγάλες Γερμανικές πόλεις. Στις περισσότερες περιπτώσεις υπάρχει και ανάμειξη της υπηρεσίας πληροφοριών της χώρας η οποία είναι αρκετά ανεπτυγμένη για τα δεδομένα του κράτους και ελέγχει ένα μεγάλο μέρος της δημόσιας ζωής.

Γεωργία

Το λαθρεμπόριο ναρκωτικών είναι πολύ διαδεδομένο στη Γεωργία σήμερα και συμμετέχουν και άλλες εθνοτικές ομάδες όπως Τσετσένοι, Αζέροι και Τούρκοι. Λαμβάνοντας υπόψη τη θέση της Γεωργίας, πολλές μαφίες την χρησιμοποιούν ως ένα διάδρομο μεταξύ Μέσης Ανατολής-Μαύρης θάλασσας και Βαλκανίων. Έχουν υπάρξει μάλιστα τα τελευταία έτη αρκετές υποθέσεις μεταφοράς ηρωίνης προερχόμενης από το Αφγανιστάν προς τη Κονστάντζα της Ρουμανίας και το Μπουργκάς της Βουλγαρίας. Ο ετήσιος παράνομος τζίρος εκτιμάται άνω του 1 δις. Δολαρίων ανά έτος, ποσό ιδιαιτέρως μεγάλο για τα δεδομένα της χώρας.

Επίσης μια νέα τάση είναι η ολοένα και αυξανόμενη χρησιμοποίηση ντόπιων γυναικών στη παράνομη βιομηχανία του σεξ, μια εξέλιξη που έρχεται σε αντίθεση με την παραδοσιακή αντίληψη της Γεωργιανής κοινωνίας για το δικό της γυναικείο πληθυσμό.

Η διαφθορά στη Γεωργία βρίσκεται σε απόλυτα επίπεδα όπως και το λαθρεμπόριο όπλων. Κατά τη κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, απροσδιόριστος αριθμός φορητών κυρίως όπλων, εκλάπη από τις αποθήκες του Κόκκινου Στρατού και αρκετά από αυτά βρήκαν διέξοδο στις διεθνείς παράνομες αγορές.

Η Γεωργιανή μαφία είναι ισχυρή στην Ρωσία, την Ανατολική Ευρώπη, το Ισραήλ ενώ υπάρχουν και έχει καταφέρει να δημιουργήσει ομάδες στην Αθήνα και κυρίως τη Θεσσαλονίκη.

Οι Γεωργιανοί θεωρούνται ευρέως ως σκληροτράχηλος λαός με ιδιαίτερη έφεση σε σχεδιασμό και εκτέλεση ειδικών μυστικών επιχειρήσεων γι'αυτό και κατά τη Σοβιετική περίοδο η Μόσχα τους χρησιμοποιούσε σε μεγάλο βαθμό στα συστήματα πληροφοριών της. Εκ τούτου μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι η ύπαρξη Γεωργιανής μαφίας στην Ελλάδα πέρα από Αστυνομικό πρόβλημα ενδεχομένως να απασχολήσει και την υπηρεσία πληροφοριών.

Καζακστάν

Το Καζακστάν είναι μια σημαντική χώρα διέλευσης για την διακίνηση ναρκωτικών από το Αφγανιστάν προς τη Ρωσία και από εκεί στη Δυτική
Ευρώπη. Στο βόρειο Καζακστάν και στις πόλεις Pavlodar και Kustanay, κοντά στα ρωσικά σύνορα, διεξάγεται ο μεγαλύτερος όγκος του παράνομου αυτού εμπορίου. Σύμφωνα με κατά καιρούς ανακοινώσεις των Ρωσικών αρχών από το Καζακστάν έρχεται προς τη Ρωσία το 80 τοις εκατό της ηρωίνης, το 70 τοις εκατό του οπίου, και 60 τοις εκατό της κάνναβης που καταναλώνουν οι πολίτες της.

Η διαφθορά στη χώρα αυτή απλώνεται σε όλα τα επίπεδα και είναι ενδεικτικό της κατάστασης ότι οι ντόπιοι «Ολιγάρχες» επιδεικνύουν σε υπερθετικό βαθμό το πρόσφατα αποκτηθέντα πλούτο τους ενδυόμενοι με τα ακριβότερες διεθνώς μάρκες και διαμένουν σε αχανής περιφραγμένες εκτάσεις που φυλάσσονται από δεκάδες φρουρούς όπου έχουν δημιουργηθεί ακόμα και ιδιωτικοί ζωολογικοί κήποι…

Το μεγαλύτερο μέρος της τοπικής διαφθοράς που έχει γεννήσει παρακρατικά εγκληματικά δίκτυα, εντοπίζεται στον ενεργειακό τομέα και τα τεράστια ποσά που εκταμιεύονται από πολυεθνικές στους τοπικούς ταγούς προκειμένου να εξασφαλίσουν συμβόλαια για επενδύσεις στους τομείς του πετρελαίου και του φυσικού αερίου.

Έχουν υπάρξει επίσης ορισμένες απόπειρες λαθρεμπορίας πυρηνικών υλικών και σε μία περίπτωση το 2001 οι δράστες ήταν Τσετσένοι αντάρτες.

Κιργιστάν

Το Κιργιστάν έχει καταστεί μείζον κέντρο διαμετακόμισης ναρκωτικών ουσιών και οπλισμού ναρκωτικών .

Το πολιτικό σύστημα κυριαρχείται από μια κατακερματισμένη εξουσία και χωρισμένη σε ένα σύστημα περιφερειακών φατριών. Σε συνδυασμό με το χαμηλό βιοτικό επίπεδο, έχουν δημιουργηθεί τα προβλήματα των οργανωμένων εγκληματικών ομάδων αλλά και του Ισλαμικού εξτρεμισμού.

Η πόλη Ος, που βρίσκεται σε στρατηγικό σημεία στα σύνορα με το Ουζμπεκιστάν και τη κοιλάδα «Fergana» έχει μετατραπεί σε κομβικό σημείο
διακίνηση ναρκωτικών, ιδιαίτερα ηρωίνης. Η πρωτεύουσα του Κιργιστάν, Μπισκέκ, επίσης γνώρισε ταχεία ανάπτυξη διακίνησης ναρκωτικών, εν μέρει λόγω του ότι βρίσκεται κοντά στα σύνορα με το Καζακστάν, την επόμενη διαδρομή του παρανόμου δρόμου του μεταξιού στη σημερινή Κεντρική Ασία.
Ενδεικτικό του προβλήματος που υπάρχει είναι ότι σύμφωνα με εκθέσεις του FBI, για ολόκληρη την πόλη πληθυσμού άνω του ενός εκ. υπάρχουν μόνο 19 Αστυνομικοί στην αντίστοιχη διεύθυνση δίωξης οι οποίοι είναι κατά βάση κακοπληρωμένοι και ανεκπαίδευτοι.

Παράλληλα η χώρα έχει γίνει και σημαντικό κέντρο εγχώριας παραγωγής κάνναβης, ιδιαίτερα στην Βορειοανατολική περιοχή Issyk-Kul που εξάγεται στις χώρες της Πρώην Σ. Ένωσης. Ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης, εκτιμά ότι υπάρχει και σοβαρό ζήτημα με το τράφικινγκ γυναικών προς οίκους ανοχής της Γερμανίας, Ρωσίας, Τουρκίας και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.

Τέλος είναι ενδιαφέρον να ειπωθεί ότι σε αυτή τη χώρα το μεγαλύτερο μέρος των εγκληματικών δικτύων προέρχεται από τα γειτονικά κράτη και δεν υπάρχει εθνική μαφία όπως στις άλλες περιπτώσεις.

Τατζικιστάν

Η κεντρική κυβέρνηση του Τατζικιστάν έχει ουσιαστικά τον πλήρη έλεγχο μόνο σε ένα μικρό μέρος της χώρας, γύρω από την πρωτεύουσα Ντουσάνμπε. Ιδιαίτερα στις ορεινές και Ανατολικές οροσειρές το λαθρεμπόριο ανθεί όπως και η εκπαίδευση της τρομοκρατικής Ισλαμικής οργάνωσης IMU.

Λόγω ενός εξαιρετικά καταστροφικού εμφυλίου πολέμου, το Τατζικιστάν εξακολουθεί να είναι από τις φτωχότερες χώρες της Κοινοπολιτείας Ανεξαρτήτων Κρατών (ΚΑΚ), ενώ μεγάλος όγκος των παράνομων εμπορίων ελέγχεται από πρώην πολέμαρχους αρκετοί εκ των οποίων διακρίνονται από θρησκευτικό φανατισμό και συνδέονται ακόμα και με συγγενικά δίκτυα με τις αντίστοιχες του γειτονικού Αφγανιστάν.

Το Τατζικιστάν αποτελεί το κύριο άξονα μεταφοράς ηρωίνης περιοχή από το Αφγανιστάν προς το Βορά και Δυτικά .

Οι διακινητές είναι διαφόρων εθνικοτήτων και από όλη την Ευρασία. Πολύ συχνά το λαθρεμπόριο γίνεται με ανταλλαγή είδους, όπως ναρκωτικά με όπλα ή και με καύσιμα. Ο ετήσιος τζίρος μόνο για την ηρωίνη ξεπερνά τα 300 εκ. Δολάρια και αποτελεί έναν από τους κύριους πόρους για πολλές κοινότητες αυτής της Κεντρασιατικής χώρας.



Τουρκμενιστάν 

Το Τουρκμενιστάν αντιμετωπίζει όλα τα θέματα που άπτονται του οργανωμένου εγκλήματος όπως και οι γειτονικές του χώρες και σε ότι αφορά το λαθρεμπόριο ναρκωτικών, αυτό λαμβάνει χώρα σε μεγάλο βαθμό στο κύριο αεροδρόμιο της χώρας, το «Ashgabat». Υπάρχει ισχυρή διασύνδεση των τοπικών κυκλωμάτων με Καυκάσιους ιδίως Αζέρους και η οικονομία σε μεγάλο βαθμό εξαρτάται από παράνομους κύκλους εργασιών ενώ το ξέπλυμα μαύρων κεφαλαίων ξεπερνά ίσως τα νόμιμα με εξαίρεση τον ενεργειακό τομέα.

Ουζμπεκιστάν

Ουζμπεκιστάν είναι κυρίως μια χώρα διέλευσης για ναρκωτικά με μικρή εγχώρια παραγωγή ναρκωτικών.

Παρόλο που η εκεί κρατική δομή διαθέτει υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων, η Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας, και Κρατικής Επιτροπής Τελωνείων, όπως και Εθνικό Κέντρο για τον έλεγχο των ναρκωτικών, οι επιτυχίες είναι λίγες ενώ σε έκθεση του το Αμερικανικό Κογκρέσο το 2003 κατονόμαζε το Ουζμπεκιστάν ως χώρα με σοβαρότατο πρόβλημα δωροδοκίας των τοπικών αξιωματούχων, γεγονός που εξακολουθεί να υφίσταται.

Η χώρα αντιμετωπίζει επίσης έντονη Τουρκική διείσδυση τόσο σε εγκληματικό επίπεδο όσο και σε ευρύτερο πολιτικό.

Με εξαίρεση την Αρμενία και σε δεύτερο βαθμό το Καζακστάν, σε όλες τις ανωτέρω χώρες υφίσταται και διασύνδεση οργανωμένου εγκλήματος και Ισλαμικής τρομοκρατίας με σαφείς προεκτάσεις σε "συντονιστές" χώρο της Μέσης Ανατολής.

του Ιωάννη Μιχαλέτου

http://dia-kosmos.blogspot.gr/

Ιταλός πολιτικός: Η πραγματική απειλή για αμφοτέρους είναι άλλη: η Κίνα.

Πρόσφατα, στη Ρώμη, ένας Ιταλός πολιτικός στην πορεία μιας συζήτησης για την παγκόσμια πολιτική ισχυρίστηκε ότι ανησυχεί ιδιαίτερα για την αναζωπύρωση της διεθνούς «επιθετικότητας» της Ρωσίας. Φυσικά, έκανε λόγο για την υποτιθέμενη ρωσική επέμβαση στα γεγονότα του Κιέβου και την απόφαση της Ρωσικής Ομοσπονδίας - που αργότερα διαψεύσθηκε - να αναπτύξει πυραύλους «Iskander» στον θύλακα του Καλινινγκράντ.


Ο συγκεκριμένος πολιτικός, όπως και πολλοί άλλοι, έχει ξεχάσει ότι μεταξύ των βασικών πρωταγωνιστών της διαμαρτυρίας κατά της νόμιμης κυβέρνησης ήταν ακριβώς οι Ευρωπαίοι πολιτικοί και η Ευρωπαϊκή Ένωση, που, παρόλο που επιθυμούσε τη σύνδεση με την Ουκρανία, δεν ήταν ωστόσο έτοιμη να συνδράμει με κάποιο τρόπο στην ανόρθωση της κατεστραμμένης οικονομίας της. Ο ίδιος εξάλλου δεν θυμάται ότι πολύ πριν από την απόφαση της Μόσχας να αναπτύξει πυραύλους στο Καλινινγκράντ, οι ΗΠΑ αποφάσισαν να εγκαταστήσουν πυραύλους στη Ρουμανία, την Πολωνία και την Τουρκία. Αν ο σκοπός της εγκατάστασης αυτών των πυραύλων ήταν η προστασία από πιθανές επιθέσεις του Ιράν, τότε γιατί να υλοποιηθεί η απόφασή τους, παρά τη χαλάρωση της έντασης με τη χώρα αυτή;

Μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, κύριο μέλημα ενός σημαντικού μέρους των πολιτικών της Δύσης ήταν η «συγκράτηση» της Ρωσίας. Πολλές ενέργειες της Δύσης στην Κεντρική Ασία, καθώς και πολύμορφες επικρίσεις του πολιτικού συστήματος της Ρωσίας στα μέσα ενημέρωσης, προσανατολιζόταν στην αποδυνάμωση της ρωσικής κυβέρνησης και ενδεχομένως αποσκοπούσαν στην αποσύνθεση της χώρας. Είναι να απορεί κανείς ότι η Μόσχα απαντά στο πλήγμα με πλήγμα;

Κατά τα φαινόμενα, αυτές οι αντιθέσεις εντείνονται κατά τους τους τελευταίους μήνες. Φαίνεται, ότι τόσο στη μία και στην άλλη πλευρά, τα πραγματικά, ορθολογικά, αμοιβαία συμφέροντα γίνονται όλο και λιγότερο αντιληπτά.

Κι όμως, η βιομηχανική Δύση θα χρειάζεται πάντα πρώτες ύλες και ειδικότερα ενέργεια. Η Ρωσία είναι πλούσια σε όλα αυτά και θέλει να μας τα πουλήσει. Την ίδια στιγμή, είναι προφανές ότι η Ρωσία έχει μεγάλη ανάγκη από τεχνολογία, που μπορούμε να της παράσχουμε. Η Ρωσία είναι σίγουρο ότι δεν θέλει να χάσει ένα σοβαρό πελάτη και η Ευρώπη θα ήταν τρελή αν απέρριπτε μια τέτοια πηγή πρώτων υλών και μια τέτοια αγορά.

Η πραγματική απειλή για αμφοτέρους είναι άλλη: η Κίνα. Από εκείνη την πλευρά - και όχι από τη Μόσχα - θα προκύψουν οι προκλήσεις στο εγγύς μέλλον, αυτές που θα θέσουν υπό αίρεση όχι μόνο την ευημερία αλλά και το ρόλο που ασκούμε στον κόσμο.

Η Κίνα αντιλαμβάνεται θαυμάσια ότι δεν είναι δυνατό να προβάλει άμεσα τις διεκδικήσεις της για τη θέση του μοναδικού βασικού παίκτη, ότι είναι αναγκαίο να αποκρύπτει για αρκετά ακόμη χρόνια τους πραγματικούς της σκοπούς. Αλλά η παρουσία της Κίνας στο πλαίσιο της ασιατικής ηπείρου αποκτά έναν όλο και πιο διεκδικητικό χαρακτήρα. 'Όλο και συχνότερα, η Αφρική και ο πλούτος της περιέρχονται υπό τον έλεγχο του Πεκίνου. Επενδύει στη Νότια Αμερική και την Ευρώπη, αποκτώντας τεχνολογικά προηγμένες επιχειρήσεις, των οποίων την τεχνογνωσία μπορεί να υιοθετήσει.

Οι Κινέζοι έχουν κάθε δικαίωμα να επιθυμούν για τον εαυτό τους, μια παρόμοια οικονομική πρόοδο, όπως αυτή που απολαμβάνουμε εμείς σήμερα. Αλλά είναι προφανές ότι δεν είναι δυνατή η εξασφάλιση μιας ανάλογης ανάπτυξης χωρίς σκληρό ανταγωνισμό στην προμήθεια των πρώτων υλών και χωρίς εντατική εκμετάλλευση του περιβάλλοντος. Και αυτό μπορεί να γίνει μόνο σε βάρος της Ευρώπης, καθώς ο κόσμος έχει τα όριά του.

Αντί να συνεχίσουμε να φοβούμαστε τη «ρωσική αρκούδα», ίσως είναι προτιμότερο να δούμε ποιος πραγματικά είναι ο αντίπαλος μας; Και να μη συνεχίσουμε να υποδαυλίζουμε τη διάθεση που θα μπορούσε να ωθήσει τους φυσικούς φίλους μας σε αυτούς που αποτελούν πραγματική απειλή για το μέλλον μας.

Μάριο Σομόσα

http://greek.ruvr.ru/2013_12_27/257224773/
http://dia-kosmos.blogspot.gr/

Αλβανικό-Τουρκικό οργανωμένο έγκλημα εν Ελλάδι


Το παρακάτω κείμενο παρουσιάζει με επιγραμματικό τρόπο την εξάπλωση τη σημερινή εποχή του Αλβανικού οργανωμένου εγκλήματος στην Ελλάδα και κυρίως τους κινδύνους που εγκυμονούνται εξ'αυτού σε ότι αφορά θέματα εσωτερικής ασφάλειας. 

Η δράση του Αλβανικού οργανωμένου εγκλήματος διαθέτει σε ότι αφορά την εσωτερική ασφάλεια της Ελλάδος, τέσσερα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. 

Ι) Πρώτον, διαπλέκεται με πολιτικούς κύκλους της γείτονας χώρας Αλβανίας αλλά και του Κοσσυφοπεδίου και της ΠΓΔΜ. 

ΙΙ) Αποτελεί εν δυνάμει αποσταθεροποιητικό παράγοντα λόγω των εθνικιστικών τάσεων (Βλ. Τσαμουριά, Μεγάλη Αλβανία) 

ΙΙΙ) Έχει σχέσεις με τις Τουρκικές εγκληματικές οργανώσεις που με την σειρά τους διαπλέκονται με το Τουρκικό κράτος 

ΙV) Είναι δύσκολή η ριζική αντιμετώπισή του, λόγω της ύπαρξης μεγάλου αριθμού Αλβανών υπηκόων στην Ελλάδα, γεγονός που διευκολύνει - προς το παρόν - τη δόμηση "παράλληλων κοινωνιών", όπως και το ικανό αριθμό ανθρώπινου δυναμικού για υποστηρικτικούς λόγους. 

Αυτό που έχει κρίσιμη σημασία, είναι ότι πλέον το οργανωμένο έγκλημα Αλβανικής προέλευσης, έχει αποκτήσει στέρεες βάσεις στην Ελλάδα και σε περίπτωση σχεδίων αποσταθεροποίησης της χώρας θα αποτελέσει παράγοντα "μισθοφορικού τύπου" με σκοπό να πλήξει τα Ελληνικά συμφέροντα. 

Στοιχεία (Βασιζόμενα σε εκτιμήσεις της Ελ. Αστυνομίας κατά βάση) 

-Η λεγόμενη Αλβανική μαφία ελέγχει περί το 80% της λιανικής διανομής ηρωίνης στην Ελλάδα. 

-Ελέγχει περί του 50% τόσο της χονδρικής όσο και της λιανικής διάθεσης χασίς 

-Ελέγχει το 90% της εισαγωγής παράνομου φορητού οπλισμού στη χώρα (Καλάσνικοφ, Μακάροφ, χειροβομβίδες) 

-Εκτιμάται ότι το 50% των κυκλωμάτων "τραφικινγκ" γυναικών ελέγχεται από Αλβανούς με σχεδόν απόλυτη κυριαρχία στις περιοχές Μεταξουργείου, Παραλιακής, Κέντρου Αθηνών και "γραφείων" συνοδών σε όλα τα μεγάλα αστική κέντρα. 

-Το 50% των ένοπλων ληστειών σε σπίτια-καταστήματα-επιχειρήσεις διαπράττεται από Αλβανούς. 

-Κατά μέσο όρο τα τελευταία 5 έτη ανακαλύπτονται περι τις 15 κρύπτες όπλων ετησίως που ανήκουν σε Αλβανούς, τα περισσότερα εκ των οποίων στα περίχωρα της Αττικής, στην Ήπειρο και στην Βόρειο-Δυτική Μακεδονία. 

Σε περιοχές όπως την Ομόνοια, Πειραιώς, Πλατεία Βάθης, Αχαρνών, Βάρκιζα, περιοχές Παγκρατίου, Ταύρου, περιοχές Περιστερίου Αλβανικά κυκλώματα πωλούν "προστασία" και διαχειρίζονται το παρεμπόριο "νοικιάζοντας" τον χώρο σε Αφρικανούς και Ασιάτες παρεμπόρους. 

- Στην Αττική δρουν 2 Αλβανικά από τα 5 συνολικά οργανωμένα κυκλώματα διακίνησης κοκαίνης. Ένα δραστηριοποιείτε στο κέντρο και ένα στα Βόρεια προάστια. Τα υπόλοιπα κυκλώματα είναι Ελληνικά. 

- Επίσης περί το 30% των παράνομων χαρτοπαιχτικών λεσχών στην Αττική "προστατεύονται" από Αλβανικά κυκλώματα. 

- Μία ανερχόμενη τάση των τελευταίων ετών είναι η ολοένα και αυξανόμενη εμπλοκή Αλβανών σε πλαστογραφίες, διευκόλυνση εξόδου από τη χώρα Ασιατών λαθρομεταναστών και ψεύτικων γάμων για την απόκτηση νόμιμων εγγράφων από αυτούς. 

- Τα Αλβανικά κυκλώματα λειτουργούν ως πραγματικοί παρακρατικοί μηχανισμοί. Εκτελούν επιχειρήσεις αλίευσης πληροφοριών, αντί-κατασκοπείας, έχουν λογιστική υποστήριξη (διαδρομές διαφυγής, οχήματα, ασφαλή σπίτια) χρησιμοποιώντας συνήθως γυναίκες και όχι μόνο της ίδιας εθνικότητας και δρουν συντονισμένα ως προς την εγκληματική τους δράση και όχι παρορμητικά. Προτού αποφασίσουν μια δράση, εκπονούν πλάνο που συζητείται μεταξύ των μελών και εγκρίνεται από τις "κεφαλές". Δίνουν μεγάλη έμφαση στη συλλογή πληροφοριών και στη δικτύωση με Έλληνες που είναι ευεπίφοροι σε χρηματισμούς ή πιθανοί συνεργάτες, κτλ. 

Ο όγκος όλων αυτών των "μαύρων " κεφαλαίων (αρκετά δις ανά έτος) που παράγονται από αυτές τις εγκληματικές δραστηριότητες "ξεπλένονται" με τη βοήθεια Ελλήνων είτε τραπεζιτών, χρηματιστών, κτηματομεσιτών, καταστηματαρχών, κτλ. Το αποτέλεσμα είναι ότι υπάρχει μια σημαντική και διεσπαρμένη τάξη ανθρώπων στην Ελλάδα που έχουν άμεσο συμφέρον με το Αλβανικό οργανωμένο έγκλημα και παράλληλα αποτελούν τους "αγωγούς" αυτού για να συλλέγουν πληροφορίες ή να διασυνδέονται με πολυποίκιλα πολιτικά-κοινωνικά δίκτυα στη χώρα. Βεβαίως το ίδιο και περισσότερο όφελος έχει και το εγχώριο οργανωμένο έγκλημα που συνεργάζεται εν πολλοίς με το αντίστοιχο Αλβανικό. 

 

Σημείο προσοχής 

Οι "κεφαλές" των Αλβανικών κυκλωμάτων δεν εδρεύουν κατά βάση στην Ελλάδα. Εδώ δραστηριοποιούνται πυρήνες με "εντολοδόχους" και "στρατιώτες".
Ορισμένες "κεφαλές" που ελέγχουν εγκληματικά κυκλώματα (και) στην Ελλάδα 
- Γκέργκ Λάτσι 

- Οικογένεια Κελμέντι 

- Οικογενεια Λιμάνι 

- Οικογένεια Αλλούσι 

- Οικογένεια Λούκα 

- οικογένεια Σελίμι 

- Οικογένεια Κελμέντι 

- οικογένεια Οσμάνι 

- Οικογένεια Χάκα 

Όλοι οι παραπάνω έχουν διεθνείς δραστηριότητες σε χώρες όπως Ελλάδα, Βαλκάνια, Σκανδιναβία, Γερμανία, Ελβετία, Βέλγιο κ.α. Γνωρίζουν και έχουν εξυπηρετήσει σχεδιασμούς ξένων μυστικών υπηρεσιών. Έχουν την ικανότητα κινητοποίησης εκατοντάδων σκληροτράχηλων Αλβανών στην Ελλάδα για οποιονδήποτε λόγο θα τους αποφέρει κέρδος ή εάν "υποχρεωθούν" λόγω διεθνών πιέσεων. 

Η γενικότερη επιρροή που υφίσταται η χώρα από τη δράση του οργανωμένου εγκλήματος συνίσταται και στο προσπορίσμο κάποιου οφέλους από αυτό, προκειμένου να λειτουργήσει ως 5η φάλαγγα στη χώρα, με αφορμή κάποιο ζήτημα τρίτης χώρας ή εξωτερικού παράγοντα. 

Περιστατικά πιθανής ανάμειξης εθνικιστικής και οργανωμένης εγκληματικής δράσης 

-"Δεκεμβριανά 2008" 

Εκείνες τις ημέρες είχε σημειωθεί συστηματική λεηλασία καταστημάτων από Αλβανικές συμμορίες, όπως και διαδηλώσεις με Αλβανικές σημαίες και εθνικιστικά συνθήματα. Είχαν έρθει συντονισμένα στην Ελλάδα και Αλβανοί μόνο και μόνο για να συμμετάσχουν σε διαδηλώσεις.έναντι πληρωμής. 

-"Οκτώβριος 2012" Διοργανώθηκε για πρώτη φορά στην Αθήνα εκδήλωση της λεγόμενης Συμμαχίας-πολιτικού κόμματος "Κόκκινου-Μαύρου" (Εάν και υποβαθμισμένη σε σχέση με τις αρχικές επιδιώξεις). Η συγκεκριμένη "Συμμαχία" έχει διαπλοκές τόσο με οργανωμένες εγκληματικές οργανώσεις στην Αλβανία όσο και με Τουρκικό στοιχείο. 

-Μεταξύ 2008-2012 παρατηρείτε μια συνεχή δραστηριότητα δημιουργίας άτυπων δικτύων εθνικιστών Αλβανών με μετανάστες εδώ στην Ελλάδα, αλλά μέχρις στιγμής δεν έχουν εμφανίσει κάποιον "ηγέτη" η ομάδα και λειτουργούν με τη λογική μιας "προπαγάνδας του δρόμου" προκειμένου να φτιάξουν το υπόστρωμα που χρειάζεται και να μετρήσουν τις αντιδράσεις. Οι συναντήσεις μεταξύ των μελών λαμβάνουν χώρα ακόμα και σε πλατείες το βράδυ υπό την μορφή "παρεών" που συζητούν και αποφεύγουν συνεστιάσεις και συμπεριφορές που μπορούν να παρακολουθηθούν εύκολα. Η διασύνδεση με εγκληματικές οργανώσεις είναι ένα ξεχωριστό και λίαν ενδιαφέρον κεφάλαιο το οποίο μπορεί να αναλυθεί σε επόμενη έκδοση. 

Αντί επιλόγου 

Σε αντίθεση με άλλα Ευρωπαϊκά κράτη όπως το Βέλγιο, Ελβετία, Ιταλία και Δανία, το οργανωμένο έγκλημα εξ’Αλβανίας ουδέποτε μέχρι στιγμής κατάφερε να εδραιωθεί στέρεα επί Ελληνικού εδάφους , παρόλη την ευμεγέθη δραστηριότητα του. 

Η κύρια αιτία είναι η μακρόχρονη και πολυαίωνη εμπειρία των Ελληνικών κοινοτήτων από τη δράση των οργανωμένων συμμοριών εκ Βορρά, που είχε ως αποτέλεσμα την εγρήγορση των Αρχών καθ'όλη τη διάρκεια των τελευταίων ετών. Επιπλέον σε μεγάλο βαθμό το εισαγόμενο Αλβανικό οργανωμένο έγκλημα, υποθάλπεται από το αντίστοιχο εγχώριο, ελλατώνοντας κατά πολύ την αυτόνομη πορεία του και την συνεπακόλουθη ανάπτυξη ανεξάρτητων και εθνικιστικών χαρακτηριστικών. 

Παρόλα αυτά δεδομένης και της δριμείας οικονομικής κρίσης που πλήττει τη χώρα, είναι πλέον του βέβαιου ότι υφίσταται μεγάλος κίνδυνος διείσδυσης εγκληματικών δικτύων όπως αυτών που περιγράφηκαν, στον κρατικό μηχανισμό της χώρας και της διάβρωσης του εκ των έσω. 

Τέλος, οι τυχόν ενέργειες των εγκληματικών δικτύων δύναται να πλήξουν και 
την μελλοντική πορεία απεξάρτησης από διεθνείς ελέγχους που ενδεχομένως μια Ελληνική κυβέρνηση δύναται να έχει, καθ'απαίτηση της κοινωνίας και των συμφερόντων του Έθνους. 

http://www.rimse.gr/2013/01/blog-post.html#more

http://dia-kosmos.blogspot.gr/