"Το πιο επικίνδυνο από όλα τα ηθικά διλήμματα είναι όταν: είμαστε υποχρεωμένοι να κρύβουμε την αλήθεια για να βοηθήσουμε την αλήθεια να νικήσει!..."

Τσίπρας-Μοράλες-Παπας και τα εργοστάσια Κοκαΐνης της Αριστεράς και του Τζόρτζ Σόρος!....

Ο Έβο Μοράλες , ο βολιβιανός πρόεδρος, ήταν για πολλά χρόνια επικεφαλής της ένωσης των παραγωγών κόκας .

Η κυβέρνηση του Προέδρου Μοράλες έχει ρυθμίσει το σύστημα των φυτειών. Επί του παρόντος, για την καλλιέργεια του εργοστασίου κόκας, πρέπει να αποτελεί μέρος της επίσημης ένωσης και να διαθέτει άδεια που επιτρέπει, τουλάχιστον θεωρητικά, τη χρήση μόνο 40 τετραγωνικών μέτρων ανά οικογένεια.



Αυτοί οι εθνικοί κανονισμοί δεν άρεσαν ποτέ τις Ηνωμένες Πολιτείες (διοίκηση επιβολής του νόμου για τα ναρκωτικά), καθώς δεν υπάρχει πραγματικός έλεγχος για τον προορισμό των παραγόμενων φύλλων.

Τα εργοστάσια βρίσκονται όλα κατά μήκος του ποταμού Chapare, το οποίο λούζει τη βολιβιανή έκταση για 278 χιλιόμετρα ή κατά μήκος των παραπόταμων. Αυτό συμβαίνει επειδή για την παραγωγή κοκαΐνης, εκτός από ουσίες όπως βενζίνη , όξινο ανθρακικό νάτριο , θειικό οξύ και υδροχλωρικό οξύ , το νερό είναι απαραίτητο.

Το 2017, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, στη Βολιβία κατασχέθηκαν 18 τόνοι κοκαΐνης και εντοπίστηκαν 3116 εργοστάσια.

http://www.occhidellaguerra.it/piantagioni-cocaina-bolivia/

Στη συνεργασία των δυνάμεων της Αριστεράς ανά τον κόσμο αλλά και την συμπαράταξη των προοδευτικών δυνάμεων επέμεινε ο πρωθυπουργός Τσίπρας, στη συνάντηση που είχε στη Νέα Υόρκη με τον πρόεδρο της Βολιβίας Έβο Μοράλες στο περιθώριο της συνόδου του ΟΗΕ.

Ο Αλέξης Τσίπρας κατά τη συνάντηση του με τον Βολιβιανό πρόεδρο υποσχέθηκε να εργαστεί για την επιτυχία της συνόδου ΕΕ-Λατινικής Αμερικής, ενώ αποδέχτηκε και επίσημη πρόσκληση να επισκεφτεί την Βολιβία το ερχόμενο έτος ενώ προσκάλεσε και τον Έβο Μοράλες στην Αθήνα.

Πηγή: Τσίπρας-Μοράλες: Συνεργασία των δυνάμεων της Αριστεράς ανά τον κόσμο | iefimerida.gr 

http://dia-kosmos.blogspot.gr/

Ιωάννης Μάζης: Ο Δήμος Θεσσαλονίκης-Μπουτάρης χρηματοδοτεί ΜΚΟ του Μάθιου Νίμιτς για τα Σκόπια;

Η συστηματική προσπάθεια αναθεώρησης της εθνικής μας ιστορίας-από μία ΜΚΟ; CDRSEE..

Στα αλήστου μνήμης Δεκεμβριανά, που κάηκε η Αθήνα και ο Παυλόπουλος κρατούσε (παγκόσμια πρωτοτυπία!) την Αστυνομία σε ΄΄αμυντική στάση΄΄, η΄΄ομάδα΄΄ συναντιόταν στο Παλαιό Ψυχικό, σε οικία (σύμπτωσις!) ιδιοκτησίας πρεσβείας ΗΠΑ.

Φάκελος "ΠΟΡΟΣ": Η πραγματική (παρα)κυβέρνηση της Ελλάδας

Στο σχέδιο Ανάν που διέλυε το 2004 την Κύπρο, ο Ρόντος αρθρογραφούσε σε αμερικανικές εφημερίδες υπέρ του σχεδίου, υπέρμαχος του ΝΑΙ στο ρατσιστικό σχέδιο Ανάν, όπως και ο Γιώργος Παπανδρέου. Σε απλά ελληνικά, όποια πέτρα και αν σηκώσεις στα Βαλκάνια, από κάτω θα βρεις ιδρύματα ΄΄δημοκρατίας΄΄, με την ίδια πάντα παρέα και τον Soros επικεφαλής.

Η τελευταία έκδοση του Navarino Network με τίτλο “Συμβιώνοντας με τη μετανάστευση” θα αποτελέσει εγχειρίδιο για τους ψυχολόγους που θα συμμετάσχουν στη Δράση 6 – Προγράμματα ψυχολογικής υποστήριξης του έργου “Εκπαίδευση αλλοδαπών και παλιννοστούντων μαθητών”.
Advisors include:

Despina Afentouli, Caucasus Regional Coordinator & Information Officer for Greece, NATO Public Diplomacy Division, Brussels
Sahin Alpay, Professor of Turkish Politics and Comparative Politics, Bahcesehir University (Istanbul), columnist at the Turkish newspapers ‘Today’s Zaman’ and ‘Zaman’
Othon Anastasakis, Director, South East European Studies at Oxford (SEESOX), University of Oxford
Diana Chigas, Professor of Practice of International Negotiation and Conflict Resolution, The Fletcher School, Tufts University
Menderes Çinar , Assistant Professor of Political Science, Baskent University
Stathis Kalyvas, Professor of Political Science and Director of the Program on Order, Conflict, and Violence, Yale University
Laza Kekic, Regional Director, Central & Eastern Europe, Economist Intelligence Unit
Ivan Krastev, Chair, Centre for Liberal Strategies in Sofia, Bulgaria
Remzi Lani, Director, Albanian Media Institute
Sonja Licht, President, Belgrade Fund for Political Excellence (BFPE)
Kalypso Nicolaidis, Professor of International Relations, University of Oxford, Chair, South East European Studies at Oxford (SEESOX), European Group of Wise Men
Päivi Nikander, Deputy Head of Mission in Organisation for Securtity and Cooperation in Europe (OSCE), Field Operations Mission Kosovo
Gerald Knaus, Founding Chairman, European Stability Initiative (ESI)
Elaine Papoulias, Executive Director, Minda de Gunzburg Center for European Studies, Harvard University
Alex Rondos, former Ambassador-at-Large, Ministry of Foreign Affairs of Greece
Despina Syrri, Research Fellow, South East European Research Centre
The administration

The NN is headed by a board of directors comprised of the partners and the director.
The director is Dimitris Keridis, Associate Professor of International Politics at Panteion University
Meeting, at least once annually, the board approves the annual program of activities and the budget
The daily management is administered by the director with the support of the staff officers and student volunteers
For more information please contact us at info@navarinonetwork.org

Navarino Network
Ο κόσμος το 2019:
Οι απειλές και οι προκλήσεις της ανισότητας
Daniel Gros (μαγνητοσκοπημένο μήνυμα), διευθυντής του Centre for European Policy Studies στις Βρυξέλλες
Greece and Europe after the crisis
Θεσσαλονίκη, Κυριακή 21 Οκτωβρίου 2018, Ολύμπιον



Του ΜΑΡΙΟΥ ΕΥΡΥΒΙΑΔΗ , Αν. Καθηγητή Διεθνών Σχέσεων,

Πάντειο Πανεπιστήμιο

Ανάμεσα στις χιλιάδες οργανώσεις που δραστηριοποιούνται ανά τον κόσμο υπό την γενική μορφή Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (ΜΚΟ) πολλές εκ των οποίων μας είναι γνωστές και ως Δεξαμενές Σκέψεις ή Think Tanks, υπάρχουν τρεις που χρήζουν το ιδιαίτερο ενδιαφέρον μας.

Είναι η German Marshall Fund of the United States (GMFUS) που ιδρύθηκε στην Δυτική Γερμανία το 1972 και που χρηματοδοτήθηκε από την γερμανική κυβέρνηση και άλλους, είναι ηPeace and Research Institute (PRIO) που ιδρύθηκε στην Νορβηγία το 1959 και που χρηματοδοτείται από την κυβέρνηση της Νορβηγίας και άλλους και είναι και η International Crisis Group (ICG) που ιδρύθηκε από πρώην υψηλόβαθμους κυβερνητικούς αξιωματούχους δυτικών κρατών, Προέδρους, Πρωθυπουργούς, Υπουργούς Εξωτερικών, Στρατηγούς (με Αμερικανούς, Βρετανούς, Αυστραλούς και Σκανδιναβούς να κυριαρχούν) το 1995 και η οποία χρηματοδοτείται από όλες σχεδόν τις ευρω-ατλαντικές χώρες, και άλλους .

Πέραν της Δυτικής τους προέλευσης και οι τρεις αυτοδιαφημίζονται ως ανεξάρτητες, μη κερδοσκοπικές, μη κυβερνητικές οργανώσεις που παράγουν αντικειμενικό και επιστημονικό έργο. Το έργο τους, λένε, στοχεύει στην εμπέδωση της ειρήνης, στην πρόληψη των συγκρούσεων, στην επίλυση διεθνών και ενδοκρατικών διενέξεων και γενικά στη δημιουργία συνθηκών για το σεβασμό των ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων. Μία επίσκεψη στους ιστότοπους και των τριών οργανώσεων επιβεβαιώνει τα παραπάνω.

Ωστόσο τα πράγματα δεν έχουν έτσι. Και οι τρεις οργανώσεις ιδρύθηκαν επί σκοπώ και υπήρξαν από καταβολής τους στρατευμένες. Άρχισαν και συνεχίζουν να λειτουργούν ως πολιτικά δεκανίκια των κυβερνήσεών τους που υπήρξαν και παραμένουν οι μεγαλύτεροι χρηματοδότες του. Με τον καιρό και τις δραστηριότητές τους, διευρύνθηκαν και οι χρηματοδότες τους σήμερα είναι κυρίως, όπως στην περίπτωση των GMFUS και ICG, μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες, τράπεζες, χρηματοπιστωτικά και φιλανθρωπικά ιδρύματα ακόμα και φορείς όπως είναι η ευρωατλαντική Νατοϊκή συμμαχία. Χωρίς όμως την οικονομική στήριξη και πολιτική αρωγή των κρατών που τα ίδρυσαν, χωρίς δηλαδή τον κρατικό κορβανά, οι οργανώσεις αυτές θα είχαν προ καιρού πτωχεύσει. Διατηρούνται και λειτουργούν διότι εξυπηρετούν συμφέροντα των κρατών τους ή, γενικότερα, διότι εξυπηρετούν μια ευρύτερη ιδεολογία και θεώρηση των πραγμάτων, που επιθυμούν οι χρηματοδότες τους.

Στην προκειμένη περίπτωση οι πρώτες δυο, που ιδρύθηκαν στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, λειτούργησαν με βάση την ευρω-ατλαντική ψυχροπολεμική διάταξη και σήμερα, μαζί με την ICG που ιδρύθηκε μεταψυχροπολεμικά, εξυπηρετούν το ιδεολόγημα του ευρωατλαντισμού, δηλαδή του αμερικανικού ηγεμονισμού.

Συνεπώς καμία από τις τρεις δεν νομιμοποιείται να αυτοπροσδιορίζεται ως ΜΚΟ διότι το βασικό και ουσιαστικό χαρακτηριστικό κάθε αυθεντικής ΜΚΟ είναι η οικονομική της αυτονομία. Και όταν ένας μουσικός πληρώνεται (κατά τη λαϊκή σοφία, δυτικής μάλιστα προέλευσης) αυτός που τον πληρώνει του λέει και τι να παίξει (“He who pays the piper calls the tune”).

Στην ουσία και ως προς τις συνέπειές τους, οργανώσεις όπως οι προαναφερθείσες είναι Κυβερνητικές Οργανώσεις. Και έτσι αναφέρονται από φορείς όπως τα Ηνωμένα Έθνη για παράδειγμα και από αναλυτές. Ως GONGOs τις αναφέρουν, δηλαδή Governmental Non Governmental Organizations.

Η χειρότερη συνέπεια της κατάχρησης που γίνεται είναι ότι οι οργανώσεις αυτές έχουν δώσει κακό όνομα στις πραγματικές αυθεντικές και πολιτικά αυτόνομες ΜΚΟ. Οι τελευταίες λειτουργούν υπό αντίξοες συνθήκες και με χρηματοδοτήσεις από τις ατομικές εισφορές των μελών τους. Επιπλέον, στην εξέλιξή τους οι GONGOs χρησιμοποιήθηκαν ψυχροπολεμικά και μεταψυχροπολεμικά και ως φορείς που προσέφεραν και συνεχίζουν να προσφέρουν κάλυψη (cover) για κατασκοπευτικές και άλλες υπονομευτικές δραστηριότητες σε τρίτες χώρες υπέρ των κρατών που τις χρηματοδοτούν. Δέλεαρ, κατά κανόνα, είναι το άφθονο χρήμα που ανοιχτόχερα παραχωρείται σε άτομα και τοπικούς φορείς που είτε υφίστανται ή δημιουργούνται επί τούτου.

Αυτό που εμείς εδώ πρέπει να γνωρίζουμε είναι ότι οι τρεις αυτές οργανώσεις, GMFUS, PRIO, ICG, είναι δραστηριοποιημένες σε παγκόσμιο επίπεδο αλλά ιδιαίτερα δραστηριοποιημένες στο δικό μας βαλκανικό χώρο και την Ανατολική Μεσόγειο. Υλοποιούν μια δική τους ατζέντα πλουσιοπάροχα και αδιαφανώς χρηματοδοτούμενη.

H κριτική που ακολουθεί επικεντρώνεται στις τρεις αυτές διεθνείς οργανώσεις. Την German Marshall Fund of the United States (GMFUS) με έδρα την Ουάσιγκτον και με πολυεθνική παρουσία, την International Crisis Group (ICG) με έδρα τις Βρυξέλες και με πολυεθνική παρουσία και την Peace and Research Institute (PRIO) με έδρα το Όσλο και επίσης με πολυεθνική παρουσία.

Όπως προαναφέρθηκε, καμία από τις τρεις αυτές οργανώσεις δεν πληροί το βασικό κριτήριο της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης, που είναι αυτό της οικονομικής αυτονομίας. Δεν έχουν εισφορές από συνδρομές – δεν έχουν καν συνδρομητές, όπως έχει κάθε αυθεντική ΜΚΟ, ενώ τίποτα απ’ ότι παράγουν δεν τους αποφέρει πόρους. Και οι τρεις οργανώσεις είναι κρατικοδίαιτες. Το μεγαλύτερο μέρος του προϋπολογισμού τους είναι κρατικό. Είναι GONGOs.

Πιο συγκεκριμένα και σ’ ότι αφορά σε Ελλάδα και Κύπρο και οι τρεις αυτές GONGOsυλοποιούν μια ευρωατλαντική ατζέντα που αντιστρατεύεται κατά τρόπο προκλητικό τα συμφέροντά τους. Το προκλητικό και απαράδεκτο είναι ότι άμεσα στην περίπτωση της GMFUS και της ICG και έμμεσα της PRIO, οι οργανώσεις αυτές χρηματοδοτούνται και από δικούς μας πόρους. 
Χρηματοδότες της GMFUS και της ICG υπήρξαν κατά καιρούς όλα τα νατοϊκά κράτη, τα Υπουργεία Εξωτερικών Ελλάδας και Τουρκίας, ευαγή ελληνικά ιδρύματα ελληνικά και μη, τουρκικά εμπορικά επιμελητήρια, κ.α. Μια επίσκεψη στην ιστοσελίδα της GMFUS όχι μόνο θα εκπλήξει αλλά θα εντυπωσιάσει.
Πιο δύσκολη είναι η διερεύνηση της ICG και των πηγών χρηματοδότησής της. Πέραν της ιστοσελίδας της ICG, που είναι ελλιπέστατη, όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να ενημερωθούν από την ποιοτικά εξαιρετική έρευνα του Tom Hazeldine, “The North Atlantic Counsel: Complicity of the International Crisis Group ” στην επιθεώρηση New Left Review 63 (May-June 2010, www. newleftreview.org). Aπό τη μελέτη του Hazeldine ξεπροβάλλουν σε όλο τους το μεγαλείο και προσωποποιημένα ο αμοραλισμός, η υποκρισία, ο κυνισμός και η ηθική της χαβούζας που χαρακτηρίζουν τους θιασώτες της νεοταξικής ηγεμονικής ιδεολογίας του ευρωατλαντισμού και των πρόθυμων διανοουμένων ιθαγενών και μη, που την διακινούν και την εξαγνίζουν. Στην περίπτωση της PRIO οι χρηματοδοτήσεις, πέραν από τον νορβηγικό κορβανά, προέρχονται και από υπεργολαβίες που αυτή έχει αναπτύξει την τελευταία δεκαετία κυρίως με την USAID και με πόρους που το αμερικανικό Κογκρέσο διέθετε για την Κύπρο, τη χρήση των οποίων η αμερικανική πρεσβεία στην Λευκωσία άλλαξε αυθαίρετα και χωρίς τη γνώση του Κογκρέσου και τη συναίνεση της Λευκωσίας, για την προώθηση του Σχεδίου Ανάν.

Οι προαναφερθείσες GONGOs έχουν υπέρμετρη δραστηριότητα στα Βαλκάνια και στο τρίγωνο Ελλάδας – Κύπρου -Τουρκίας. Οι εκθέσεις τους, κλειστά και ανοικτά σεμινάρια, reference/fοcus groups, πολυπολιτισμικές συνάξεις και μουσικές εκδηλώσεις, ανέρχονται σε εκατοντάδες. Χωρίς καμία εξαίρεση οι εκθέσεις τους υπερθεματίζουν υπέρ των Σκοπίων, του Σχεδίου Ανάν, ενώ η GMFUS ανέλαβε εργολαβικά και επιπλέον να αναγάγει την Τουρκία ως τον ευμενή ηγεμόνα των Βαλκανίων και της Ανατολικής Μεσογείου. Όλα όσα αποδίδονται στον ισλαμιστή μέγα μάγιστρο της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, Αχμέτ Νταβούτογλου, περί νέο-οθωμανισμού, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να εντοπίσουν στις ανακυκλούμενες εκθέσεις της GMFUS και της ICG για την Τουρκία, χωρίς την αλαζονική γλώσσα του ισλαμιστή Υπουργού.

Επίσης τόσο η GMFUS όσο και η ICG έχουν ταυτιστεί με την ατλαντικής έμπνευσης τουρκική στρατηγική απονομιμοποίησης της Κυπριακής Δημοκρατίας και έχουν κινηθεί προς την κατεύθυνση αυτή με δραστηριότητες στις κατεχόμενες περιοχές της Κύπρου. Η GMFUS οργάνωσε με την συνεργασία Ουάσιγκτον και Άγκυρας την πρώτη «επίσημη» επίσκεψη επαγγελματικών μελών του Κογκρέσου και αμερικανικών εταιρειών δραστηριοποιημένων στην Τουρκία, στα κατεχόμενα για να σπάσει, δήθεν, το «εμπάργκο» της απομόνωσης των Τουρκοκυπρίων. Η επίσκεψη αυτή που έγινε τον Φεβρουάριο του 2005 οργανώθηκε από τοCongressional Affairs Program και το Congressional Study Group of Turkey του GMFUSτης Ουάσιγκτον. Σε αυτό, ενεργή συμμετοχή είχε και η αμερικανική πρεσβεία στην Άγκυρα, ο εμπορικός ακόλουθος της οποίας συνόδευσε την αποστολή στην κατεχόμενη περιοχή της Κύπρου μέσω Τουρκίας. Το συγκεκριμένο γεγονός ήταν μια παράνομη και καθ’ όλα εχθρική ενέργεια κατά της Λευκωσίας. Αυτός ίσως να είναι και ο πιο πιθανός λόγος που η δραστηριότητα αυτή του GMFUS δεν εμφανίζεται πλέον στον ιστοτόπο της οργάνωσης.

Αναφορικά με την ICG η πρώτη της έκθεση μετά το 2004, καταφέρεται με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς κατά του Προέδρου Παπαδόπουλου και προτείνει την έναρξη απευθείας εμπορίου με τα κατεχόμενα . Δηλαδή, και οι δυο οργανισμοί υπήρξαν «προπομποί» ιδεών και θέσεων που η γραφειοκρατία της ΕΕ προσπαθεί, καθόλου τυχαία, να επιβάλλει στην Λευκωσία.

Η συγγραφή της προαναφερθείσας έκθεσης της ICG (2006) καθοδηγήθηκε από τον Τούρκο πρέσβη στις Βρυξέλλες και εξυμνήθηκε από Κύπριους και Ελλαδίτες θιασώτες του Σχεδίου Ανάν σε επίσημες παρουσιάσεις σε Λευκωσία και Αθήνα.
Θα πρέπει επίσης να υπογραμμιστεί ότι ICG και PRIO έχουν κυκλοφορήσει σχεδόν πανομοιότυπες εκθέσεις προσβάσιμες στο διαδίκτυο, οι οποίες αμφισβητούν την εγκυρότητα των τίτλων ιδιοκτησίας των προσφύγων και την αξιοπιστία του κυπριακού κτηματολογίου υποστηρίζοντας έτσι, με έμμεσο αλλά σαφή τρόπο, την τουρκική θέση στο περιουσιακό.

Τέλος και οι δύο αυτές GONGOs υποστηρίζουν με εκθέσεις που αποτελούν την επιτομή της ψεύτικης ειδημοσύνης, ότι μία λύση του Κυπριακού στα δικά τους προτεινόμενα μέτρα θα αυξήσει κατά πολλές χιλιάδες το ετήσιο εισόδημα κάθε Κύπριου, ενώ θα προσθέσει στο ακαθάριστο εθνικό προϊόν σε Κύπρο Ελλάδα Τουρκία πολλά δισεκατομμύρια ευρώ.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

1). Σχετικές πληροφορίες και στοιχεία, όχι όμως ολοκληρωμένα, ειδικά σ’ ότι αφορά στις χρηματοδοτήσεις αλλά και στη διεθνή διαπλοκή των μελών και των τριών οργανισμών, μπορούν να εντοπισθούν στους επίσημους σχετικούς ιστοτόπους (www.gmfus.org,www.prio.orgwww.crisisgroup.org ).

2). Εκ των τριών η GMFUS εκφράζει κατεξοχήν το ιδεολόγημα του ευρωατλαντισμού, στο πλαίσιο του οποίου λειτουργεί , από το 1982, διατλαντικό πρόγραμμα ανάδειξης νέων ηγετών , το Marshall Memorial Fellowship ( MMF ). Ετησίως πάνω από 100 άτομα ( Fellows ) επιλέγονται από 37 χώρες των δύο πλευρών του ατλαντικού για επισκέψεις κατ’ομάδες στις αντίστοιχες χώρες , όπου έχουν υψηλού επιπέδου επαφές , συμμετέχουν σε σεμινάρια και απολαμβάνουν την τοπική φιλοξενία. Θεωρητικά, μέσω του MMF και του συναφούς networking οικοδομείται η νέα ελίτ του ευρωατλαντισμού.

Η επιλογή των Fellows γίνεται από συνεργαζόμενα με το GMFUS ιδρύματα , ΜΚΟ και οργανώσεις . Στην Ελλάδα, ο επιλογέας ( Selection Partner ) του προγράμματος για λογαριασμό της GMFUS είναι , κατά την ιστοσελίδα της GMFUS, το ΕΛΊΑΜΕΠ σε συνεργασία με το Ίδρυμα Νιάρχος . Η τελευταία επίσκεψη Fellows του MMF στην Ελλάδα με υποδοχέα το ΕΛΙΑΜΕΠ έγινε το Μάρτιο του 2011 με επισκέψεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη . Στη Θεσσαλονίκη η επίσκεψη έγινε με την συνεργασία της νεότευκτης και υπερδραστήριας οργάνωσης, Navarino Network (www.navarinonetwork.org).

3). Ακριβώς το νόημα της ρήσης αυτής φέρει ως τίτλο στη βρετανική της έκδοση η πρωτοποριακή μελέτη της Frances Stonor Saunders Who Paid the Piper (Granda Publications 1999). Η αμερικανική έκδοση τιτλοφορείται The Cultural Cold War: The CIA and the Word of Arts and Letters (The New Press, 2000). Στις σελίδες του βιβλίου ο ερευνητής θα δει να ξεδιπλώνεται το modus operandi για την κατίσχυση του κομμουνισμού στον «πόλεμο των ιδεών», πάμπολλα δείγματα γραφής «πρόθυμων» και εξωνυμένων «διανοούμενων», παραπλανητικών οργανώσεων και ευαγών ιδρυμάτων που σήμερα αναγνωρίζουμε ως ΜΚΟs, και, κυρίως τους φανερούς και αφανούς πόρους χρηματοδότησής τους.

4). Διεθνείς οργανισμοί, όπως τα ΗΕ και το ΝΑΤΟ , που ιδρύθηκαν από κράτη, ονομάζονται διακρατικοί οργανισμοί ή inter-governmental ( IGOs ). Ο όρος Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, ΜΚΟ , ή NGOs εμφανίστηκε τότε ακριβώς για να διαφοροποιούνται διεθνείς διακρατικοί οργανισμοί από ιδιωτικούς που προϋπήρχαν ή που ιδρύθηκαν μετά το 1945.

5). Βλ. Moises Naim, “What is a GONGO? How Government – Sponsored Groups Masquerade as Civil Society”, Foreign Policy, May-June 2007. Ο κ. Naim αν και επικριτικός του φαινομένου, εντούτοις δείχνει περισσή κατανόηση σε οργανώσεις που έχουν έδρες δυτικές χώρες όπως π.χ. την αμερικανική National Endowment for Democracy (NED) που χρηματοδοτεί το αμερικανικό Κογκρέσο και της οποίας ο κ. Naim αποτελεί στέλεχος. Για τη NED βλέπε παρακάτω.

6). Πέραν του πονήματος της Saunders, βλέπε ενδεικτικά τις εξαιρετικές μελέτες των Christopher Simpson, Science of Coercion: Communication Research and Psychological Warfare, 1945-1980 (Oxford University Press, 1996) και Joan Poelofs, Foundations and Public Policy: The Mask of Pluralism (State University of New York Press, 2003). Βλ. επίσης, Joan Poelofs, “The NED, NGOs and the Imperial Uses of Philanthropy”, Counterpunch, May 13/14 2006. Δες και το κλασσικό πλέον σχεδιάγραμμα με τους ομόκεντρους κύκλους που πρωτοδημοσιεύθηκε στην Τhe Washington Post στις 26 Φεβρουαρίου 1967, με τον απόλυτα διαφωτιστικό τίτλο “This is How the Money Goes Around”. Εκεί αποκαλύπτονται φορείς, ΜΚOs και παρένθετοι οργανισμοί μέσω των οποίων η CIA λειτουργούσε ένα παγκόσμιας εμβέλειας σύστημα χρηματοδοτήσεων. Όπως παραδέχτηκε ο πρώτος πρόεδρος της NED, Allen Weinstein, “ a lot of what we do today was done covertly 25 years ago by the CIA ”. Δές Eric Walberg, “Egypt/Serbia/Georgia: Learning from others’ mistakes”,www.ericwalberg.com

Στην έκδοση της 15ης Φεβρουαρίου 2011 η Ελευθεροτυπία δημοσιεύει ονομαστικό κατάλογο 528 φερομένων ως ΜΚΟ ελληνικών οργανώσεων που είναι καταγεγραμμένες στο μητρώο Υπηρεσίας Αναπτυξιακής Συνεργασίας (ΥΔΑΣ) του Υπουργείου Εξωτερικών (Αλίκη Μάτση, «528 ΜΚΟ στο τραπέζι|, σελ. 17), όλες χρηματοδοτούμενες από το ελληνικό δημόσιο και οι οποίες εξυπηρετούν τις όποιες σκοπιμότητές του. Είναι δηλαδή Κυβερνητικές Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις. Είναι GONGOs. Ο κατάλογος της Ελευθεροτυπίας είναι ελλιπής αφού δεν συμπεριλαμβάνονται τα ονόματα των Διοικητικών Συμβουλίων των οργανισμών. Στο κύριο σχόλιο της «Ε», «ΜΚΟ και διαφάνεια», η εφημερίδα αναδεικνύει την όλη παθογένεια των ελληνικών αυτών οργανώσεων οι οποίες με ελάχιστες εξαιρέσεις, εξυπηρετούν ιδιοτέλειες και των πλουτισμό των μελών τους.

Για την δημόσια απαίτηση του Προέδρου Μπούς του νεότερου, οι αμερικανικές ΜΚΟ να λειτουργούν ως προπαγανδιστικοί φορείς των ΗΠΑ, βλ. Naomi Klein “Now Bush wants to buy the complicity of aid workers”, The Guardian, 23 June 2003 και “Bush to NGOs: Watch Your Mouth”, Globe and Mail (Canada) June 20, 2003. Επί προεδρίας Κλίντον η προσέγγιση υπήρξε πιο εκλεπτυσμένη. Κατά τον υπουργό Εξωτερικών Ουόρεν Κρίστοφερ, “by enlisting international and regional institutions in the work, the US can laverage our own limited resources and avoid the appearance of trying to dominate others”. Δές www.ericwalberg.com

7). Σχετικά αλλά ανεπαρκή στοιχεία μπορούν να εντοπισθούν στους ιστοτόπους των οργανώσεων. Αυτά κατά καιρούς αλλάζουν ή απαλείφονται εσκεμμένα. Ωστόσο μια επίμονη έρευνα στο διαδίκτυο μπορεί να τα εντοπίσει.

8). Άμεσα συναφής είναι και η μελέτη του Jan Oberg, “The International Crisis Group: Who pays the Piper?”, The Transnational Foundation for Peace and Future”, April 15, 2005 (Press Info No.219). Η ICG είναι χωρίς υπερβολή ο «νονός» της απόσχισης του Κόσσοβου στη βάση μιας στρατηγικής δαιμονοποίησης των Σέρβων και εξαγνισμού των Αλβανών καθώς επίσης και μιας νεοταξικής αντίληψης περί «νεοφιλελεύθερου ιμπεριαλισμού» που «νομιμοποίησε» τους Νατοϊκούς βομβαρδισμούς του 1995 και 1999. Περί του τελευταίου δες ειδικά, Robert Cooper, “The new liberal imperialism”, The Guardian, April 7,2002. Ο Βρετανός Cooper είναι σήμερα υψηλόβαθμο στέλεχος της γραφειοκρατίας της ΕΕ στις Βρυξέλλες για ζητήματα εξωτερική πολιτικής. Παλαιότερα υπήρξε πρωτοσύμβουλος του Πρωθυπουργού Τόνι Μπλέρ.

Πέραν των Δυτικών / Νατοϊκών κυβερνήσεων, ο πιο σημαντικός χρηματοδότης της ICG υπήρξε ο George Soros που πρωτοχρηματοδότησε τη δημιουργία της ICG με φορέα τον πρώην Αμερικανό Υπουργό Εξωτερικών και Πρόεδρο του Ιδρύματος Carnegie, Morton Abramowitz. Μαζί με τον Abramowitz, τα μέλη και οι αξιωματούχοι της ICG, αποτελούν χαρακτηριστικό δείγμα της ευρωατλαντικής ελίτ. Πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο μέχρι το 2007 Πρόεδρος της ICG, ο Αυστραλός Gareth Evans, ο οποίος ως Υπουργός Εξωτερικών υπήρξε θιασώτης του Ινδονήσιου δικτάτορα Σουχάρτο και απολογητής της γενοκτονικής του πολιτικής στο Ανατολικό Τιμόρ.

9). Για την σχετική τεκμηρίωση βλέπε την πολυσέλιδη έκθεση της Nathan Associates, Inc. Final Report: Cyprus Bi-Communal Development Irregam Evaluation της 25ης Μαΐου 2004 (Evaluation IQC No. AEP-I-0000-0002300). Η Έκθεση Nathan υποβλήθηκε προς την United States Agency for International Development και (α) αποτιμούσε τους λόγους αποτυχίας του δημοψηφίσματος το 2004 για το Σχέδιο Ανάν και (β) πιο σημαντικό για τους σκοπούς μας, περιγράφει με μεγάλη λεπτομέρεια και με στοιχεία (χρηματοδοτήσεις ΜΚΟ και αποδέκτες χρημάτων)τις μεθοδεύσεις της αμερικανικής πρεσβείας για παράκαμψη της Κυπριακής Κυβέρνησης. Η Έκθεση Nathan αποσύρθηκε από το διαδίκτυο μετά από ολιγοήμερη διαθεσιμότητά της. Βλ. Επίσης, Μιχάλης Ιγνατίου, «Ταμείο για ευαίσθητες δραστηριότητες», Ο Φιλελεύθερος, 30 Νοεμβρίου 2008.

10). Όπως μας πληροφορεί ο Simpson στην προαναφερθείσα μελέτη του, τα reference/focus groups υπήρξαν ένα από τα πιο σημαντικά εργαλεία που οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ ανέπτυξαν τη δεκαετία του 1950 μέσω των οποίων επέβαλαν τις δικές τους θέσεις και θεωρήσεις για τα πράγματα, δηλαδή τη δική τους προπαγάνδα (communication theory). Η επιβολή της αμερικανικής θεώρησης επέτρεπε τον έλεγχο και τη διαχείριση των λεγόμενων αναπτυσσόμενων χωρών του τρίτου κόσμου, όχι όμως και την επίλυση των όποιων προβλημάτων που τις ταλάνιζαν. Ποτέ δεν αποτελούσε στόχο της αμερικανικής στρατηγικής η επίλυση τέτοιων προβλημάτων παρά μόνο η «διαχείρισή» τους μέσω μιας διατεταγμένης ιδεολογίας.

Ένας από τους πιονέρους της παραπάνω μεθοδολογίας υπήρξε το πρώην μέλος των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών και μεταπολεμικά καθηγητής στο Yale, “Leonard Doob – author of the 1948 text Public Opinion and Propaganda and an activist in US international propaganda projects until well into the 1980’s” – όπως γράφει ο Simpson (σελ. 87). Ο Doob και συνάδελφοί του όπως ο Herbert Kelman του Harvard έδρασαν και στην Κύπρο. «Απόφοιτοι» των σεμιναρίων και focus groups που διηύθυναν οι Kelman και Doob στο Cambridge και στην Λευκωσία (Λήδρα Πάλλας), βρίσκονται σήμερα σε νευραλγικές κρατικές θέσεις στην Κύπρο, σε Πανεπιστήμια και αλλού, και παραμένουν οι κατ’ εξοχήν θιασώτες του Σχεδίου Ανάν και της κατάλυσης του κυπριακού κράτους του 1960.

11). Βλ. το ειδικό πρόγραμμα για την Τουρκία στον επίσημο ιστότοπο της GMFUS. Ανάλογο πρόγραμμα για την Τουρκία με παρόμοιο υλικό υπάρχει και στον ιστότοπο της ICG.

12). Ο Λόρδος Patten of Barnes δηλώνει κομπάζοντας ότι στην οργάνωσή του, την ICG, “We often find ourselves saying the things that governments would like to say but find too difficult”. Jan Oberg, “The International Crisis Group”, ο.π.

13). Βλ. «Το Ευαγές Ίδρυμα ICG και οι Μυρωμένες Εκθέσεις του», Ο Φιλελεύθερος, 15 Μαρτίου 2006. Στην Λευκωσία, η Έκθεση του 2006 παρουσιάσθηκε σε ακροατήριο στο Intercollege όπου απόφοιτοι των σεμιναρίων Doob-Kelman κατέχουν διευθυντικές θέσεις και αμέσως μετά ο παρουσιαστής του Ιρλανδός Nicholas Whyte, φιλοξενήθηκε από το ΕΛΙΑΜΕΠ (16 Μαρτίου 2006) στην Αθήνα. Η ειρωνεία είναι ότι λίγο μετά, ο Whyte, υπεύθυνος της ICG για την έρευνα και την συγγραφή της κυπριακής έκθεσης, εξαναγκάσθηκε σε παραίτηση διότι άρχισε να αντιδρά στο μακρύ χέρι της Άγκυρας και να διαφοροποιείται κάπως από τη μέχρι τότε απόλυτα φιλοτουρκική στάση του ICG.

14). Σχετικά με μερικές από τις δραστηριότητες της PRIO στην Κύπρο, δες ενδεικτικά το επικριτικό κείμενό μου, «Κομπογιαννιτισμός και Προπαγάνδα», Ο Φιλελεύθερος, 16 Μαρτίου 2008. Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει ο Βρετανός Dan Smith, από το 1993 μέχρι το 2007 , διευθυντής της PRIO και ο άνθρωπος που εγκατέστησε τη PRIO στην Κύπρο το 1997. 
Ο Dan Smith συνεργάστηκε με το ΕΛΙΑΜΕΠ στην Αθήνα το 2003 και υπήρξε συνιδρυτής του Greek-Turkish Forum της PRIO. Το 2002, ο Dan Smith τιμήθηκε από τη Βασίλισσα Ελισάβετ με το Order of the British Empire ( OBE ). Ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο για τον Dan Smith , είναι το επταετές κενό που εμφανίζεται στο βιογραφικό του ( 1981-1988 ) για το οποίο ο ίδιος δηλώνει, “freelance”.

Πέραν των δραστηριοτήτων της σε Κύπρο και Τουρκία (συνεργασία με το Istanbul Policy Center ) η PRIO ανέπτυξε αδιαφανή δραστηριότητα με το ΕΛΙΑΜΕΠ πριν και μετά το 2004 με επίκεντρο το Σχέδιο Ανάν. Αποκορύφωμα της συνεργασίας των δύο «ΜΚΟ» υπήρξε το κλειστό σεμινάριο στην Ύδρα ( 16-17 Οκτωβρίου 2004 ) όπου παρευρέθηκαν μεταξύ άλλων, ο Λόρδος Χάνει, ο τότε βρετανός Υφυπουργός Εξωτερικών Ντένις ΜακΣέιν και ο έλληνας ομόλογός του Ευριπίδης Στυλιανίδης . Το σεμινάριο τέθηκε υπό την αιγίδα του βρετανικού Φόρειν Όφις και της βρετανικής πρεσβείας και του Βρετανικού Συμβουλίου της Αθήνας. Πέραν των 40 επιλεγμένων προσώπων , έλαβαν μέρος στο σεμινάριο της Ύδρας κατόπιν προσωπικής πρόσκλησης. Όλοι υπήρξαν θιασώτες του ΝΑΙ στο δημοψήφισμα του 2004 για το σχέδιο Ανάν. Οι οργανωτές αρνήθηκαν και απέκλεισαν επιδεικτικά τη συμμετοχή στο σεμινάριο εκπροσώπων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στρατηγικός στόχος της συνάντησης της Ύδρας, κατά βρετανό βουλευτή που παρευρέθη και αρνήθηκε να συμμορφωθεί στα Chatham House Rules που επέβαλλαν PRIO και ΕΛΙΑΜΕΠ, ήταν «πώς θα αυξηθούν οι πιέσεις για να αλλάξει το πολιτικό ισοζύγιο δυνάμεων στην Κύπρο». Για περισσότερες πληροφορίες , βλ. Φανούλα Αργυρού, Ελευθερία ( Λονδίνο 21 Οκτωβρίου 2004 ) και την πολύ καλή κάλυψη στη Σημερινή της Λευκωσία στις 23-24-25 Οκτωβρίου 2004.

15). Βλ. Ευρυβιάδης, «Κομπογιαννιτισμός και Προπαγάνδα», Ο Φιλελεύθερος, 16 Μαρτίου 2008

ΠΗΓΗ: Το κείμενο πρωτοδημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα www.aixmi.gr

PHOTO I: President George W. Bush meets with seven leaders of pro-democracy political parties and NGOs from Belarus, the last dictatorship in Europe, during their visit Thursday, Dec. 6, 2007, to the Oval Office. White House photo by Eric Draper

PHOTO II: ‘Applying UNSCR 1325 to Cyprus and the Region’ conference took place in Nicosia’s Buffer Zone, sponsored by USAID, UNDP Action for Cooperation and Trust and the Norwegian Ministry of Foreign Affairs’ Norway Grants. (Photo by American Embassy in Cyprus)


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ



http://dia-kosmos.blogspot.gr/

GERONTOCRACY AND DEAD-END LIBERALISM

Leonid Savin

Even taking a generous view of the situation, it is clear that the US is deeply politically polarized when it comes to ideas about gender traits, which includes interpretations of gender identity.

The Democratic Party, which includes many older women, openly supports expressions of sexual deviance.

Hillary Clinton’s name springs readily to mind, but even Chelsea Clinton, the director of the Clinton Foundation, recently announced that she is considering a foray into national politics.

That party also includes Maxine Waters, who turned 80 on Aug. 15 — she was elected to the US House of Representatives from California’s 43rd congressional district in January 2013 and is the former chair of the Congressional Black Caucus.
The Senate Judiciary Committee is among the power centers in Washington dominated by people in their 70s and 80s.

Probably not too many people remember how she sang the praises of the mob who came close to beating truck driver Reginald Denny to death during the 1992 riots in Los Angeles (in the end, 50 people were killed and the damages from the buildings that were burned totaled $1 billion).

Recently she claimed that Donald Trump had “isolated the United States from our allies and played right into the hands of two of our most dangerous enemies, North Korean leader Kim Jong Un and Russian President Vladimir Putin.”

Another Democrat is a slightly younger lady — 78-year-old Nancy Pelosi, the Minority Leader of the United States House of Representatives, a Democrat from California’s 12th congressional district. She has a personal net worth of about $100 million, is an enthusiastic supporter of abortion rights and the LGBT community, and has managed to ensnare herself in several major political scandals over the course of her career (for example, over her excessive use of government aircraft at taxpayer expense).

But out of the ranks of the Democratic Party another new face of American political feminism has emerged — the charismatic 28-year-old Latina Alexandria Ocasio-Cortez, who in the June primaries defeated Joe Crowley, the incumbent Democrat who was weighed down by heavy political baggage. In the US she is seen as even more left-wing than Bernie Sanders, who mused aloud about socialism during the last presidential election (but voted for Hillary Clinton). Ocasio-Cortez calls herself a Democratic Socialist and is popular with the American electorate. She is backed by a group known as the Democratic Socialists of America and, interestingly, like Trump she is an outsider who created an election campaign based on her own catchphrase. The last Democratic Socialist to be elected to Congress was Republican Ron Dellums, who served there from 1971 to 1998. Now after 20 years, this “vacuum” will once again be filled.

It will be interesting to see how she positions herself in regard to traditional family values, which are clearly in need of government attention. For example, the United States has the highest maternal morbidity rate in the developed world. Every year 700 to 900 women in the US die during their pregnancies, while giving birth, or shortly thereafter, and 65,000 come close to death due to the inexperience of the medical staff, physician errors, or the financial problems of their health-care institutions. This is partly tied to the larger strategy guiding the US medical system, which focuses more on the safety and protection of the child than on the health and well-being of the mother.

In the US it is abortion rather than medicine that is currently so politicized. The “pro-life” movement is opposed by the “pro-choice” faction. The first group wants to ban abortions (at least by prohibiting government funding for abortion in the US), while the second is trying to make the case that it is a human right to be allowed to make one’s own decision about whether to give birth to a baby or to kill it in the womb. Each state has its own specific rules and limitations. State-level prohibitions on abortion are perceived as a victory for the pro-life wing and immediately branded as manifestations of undemocratic tyranny by pro-choice supporters. It is telling that the Democratic base consists of pro-choice voters, who also enthusiastically support gay pride parades and illegal immigration. Meanwhile the right-leaning populace of the US troll the advocates for unconventional sexual orientations with claims that they are promoting pedophilia.

In this regard, one pro-life group even released a statement calling for more support for politicians who advocate for traditional family values, in particular — the Supreme Court nominee Brett Kavanaugh, whom the liberals are not exactly crazy about, to put it mildly.

But, looking at this objectively, what would result from the active support of abortion and sexual deviance, including changing one’s gender (incidentally, one gubernatorial candidate in Vermont is a transgender!)?

Liberalism as a political philosophy demands liberation from all variety of constraints, whatever those might be. Thus, beginning in the Enlightenment, many countries began to free themselves from the church, state institutions, social paradigms, and historical traditions. John Stuart Mill described this as negative liberty, as opposed to positive freedom. But even he could not define freedom itself.


Satan statue in Arkansas

Americans have also been quite good at discarding ethnic distinctions (at least in political discourse) and underscoring their freedom from religion, despite the fact that their own Founding Fathers were Christians — as exemplified by the new monument to Baphomet.

And today the issue of gender has risen to the top of the agenda. Obviously that’s something that needs to be jettisoned, because — as Donna Haraway, the author of “A Cyborg Manifesto” has pointed out — gender is discrimination. Gender must be eliminated in order to eradicate discrimination.

But what happens after a person is taught to change his or her gender, or at least to pretend that he or she does not possess the physical form and identity bestowed by nature and God (and hence the many odd terms that have been introduced to distinguish deviants or to create euphemisms for the sex organs)? In time, human beings themselves will top that agenda. After all, if one holds consistently liberal positions, one would then need to be liberated from one’s very human-ness itself, regardless of the fact that that is intrinsic to the meaning of life and the intent of history.

Source: OrientalReview.

https://www.geopolitica.ru/en/article/gerontocracy-and-dead-end-liberalism

http://dia-kosmos.blogspot.gr/

Γερμανία: "Ο γιος μου σκοτώθηκε από έναν Λαθρομετανάστη αλλά η εισαγγελική αρχή έχει καλύψει τα πάντα"

 ΓΙΑΤΙ ΚΡΥΒΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΗΣ;
(Kothen) " Αγωνίζομαι για τη δικαιοσύνη. Αυτό είναι το μόνο που μπορώ να κάνω, εξακολουθεί να ζει ". Καθώς μας μιλάει, ο Karsten Hempel έχει δύο μάτια που εκρήγνυνται με οργή και πόνο. Θα τρέμουν. Αυτός ο άνθρωπος στη δεκαετία του εξήντα από τον λεπτό τρόπο να κάνει τα πράγματα είναι ένας πατέρας που έχει χάσει το μοναδικό γιο του. Το χειρότερο πράγμα που μπορεί να συμβεί σε έναν γονέα τότε. Τώρα η ιστορία της, μετά την ασφυξία της από την παράλειψη των κυριότερων γερμανικών μέσων ενημέρωσης, φτάνει στην Ιταλία. "Στις 29 Σεπτεμβρίου 2017, ο γιος μου χτυπήθηκε μέχρι θανάτου από έναν συριακό αιτούντα άσυλο μπροστά σε ένα εμπορικό κέντρο στο Wittenberg. Το επεισόδιο - λέει ο Karsten - αναλήφθηκε από την αρχή μέχρι το τέλος από μια κάμερα παρακολούθησης του κτιρίου ». Στην πραγματικότητα, αφού καταγγέλλει το θέμα μέσω των δικηγόρων του, ο Karsten λαμβάνει ένα αντίγραφο του βίντεο από το γραφείο του εισαγγελέα του Dessau.

Όπως μπορείτε να δείτε από τις εικόνες, η ακολουθία είναι αρκετά ξεκάθαρη. Στις 29 Σεπτεμβρίου 2017, γύρω στις 3 μ.μ., ο Marcus Hempel, 30 ετών, φτάνει στο εμπορικό κέντρο μαζί με τη φίλη του. Το ζευγάρι παρκάρει τα ποδήλατά τους και αρχίζει να περπατάει προς την είσοδο. Εν τω μεταξύ, οι τέσσερις αιτούντες άσυλο της Συρίας στέκονται από τη μία πλευρά. Ο Μάρκους είναι ήδη πάνω από την πόρτα όταν ένας από αυτούς φωνάζει κάτι. Ο τριάνταχρονος επιστρέφει τότε απογοητευμένος. Οι δύο αρχίζουν να υποστηρίζουν και να πιέζουν, μέχρι ο Μάρκους να χτυπήσει τον Συρια. Σε εκείνο το σημείο, ο μετανάστης κλέβει τον εαυτό του εναντίον του και τον χτυπά στο κεφάλι. Μία, δύο, τρεις φορές. Στην τρίτη γροθιά, ο Μάρκος καταλήγει στο έδαφος, χτυπώντας βίαια το κεφάλι του. Θα πεθάνει μερικές ώρες αργότερα στο νοσοκομείο.

"Η αστυνομία απελευθέρωσε αμέσως μετά από ένα δελτίο τύπου. Και αυτό το δελτίο τύπου - εξηγεί Karsten - αντιστοιχεί σε αυτό που βλέπετε στο βίντεο, είναι σωστό ". Μέχρι στιγμής, έτσι όλα είναι τετράγωνα. Αλλά εδώ τι συμβαίνει στη συνέχεια. "Τρεις μέρες μετά το περιστατικό, ο εισαγγελέας του Dessau κυκλοφορεί ένα δελτίο τύπου που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την αστυνομία και αλλάζει ό, τι φαίνεται στο βίντεο". Στην πραγματικότητα, ο εισαγγελέας του Dessau θα καταθέσει την υπόθεση σύμφωνα με την οποία ο αιτών άσυλο είχε ενεργήσει σε αυτοάμυνα.

"Αυτός ο Makus Steeger (το όνομα της Συρίας, ed) δεν έχει συλληφθεί ποτέ ούτε έχει τεθεί υπό κράτηση. Τίποτα, απλά τίποτα », εξηγεί ο Karsten. Ο αιτών άσυλο που νίκησε τον Μάρκους είναι στην πραγματικότητα ελεύθερος και ζει ήσυχα στη Γερμανία. Η αστυνομία τον είχε σταματήσει για περίπου 24 ώρες στις 29 Σεπτεμβρίου, αλλά τότε ο εισαγγελέας δεν επικύρωσε το προληπτικό μέτρο. "Νομίζω ότι ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάστηκε η υπόθεση σχεδιάστηκε από την αρχή. Φανταστείτε ότι, σε οποιαδήποτε στιγμή, σε μια πόλη με τόσους πολλούς τουρίστες, μαθαίνετε ότι ένα γερμανό αγόρι σκοτώθηκε από τέσσερις αιτούντες άσυλο. Εδώ, νομίζω ότι ήθελαν να κρύψουν τα πράγματα πραγματικά ".

Επομένως, σύμφωνα με την αστυνομία, ο Μάρκος χτυπήθηκε από πολλά χτυπήματα στο κεφάλι. Ο εισαγγελέας του Dessau, από την άλλη πλευρά, μιλάει για ένα μόνο χτύπημα. "Γιατί θέλουν να μου πουν ότι κάτι είναι μπλε όταν είναι πράσινο;" Ζητάει ο Karsten. Και προσθέτει: "Ίσως το pm δεν μπορεί να μετρήσει;".

Ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Σαξονίας-Άνχαλτ Hubert Böning (CDU) αρνείται να λάβει θέση σχετικά με το περιστατικό. Στις 8 Ιουνίου η υπόθεση υποβλήθηκε στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο από ορισμένα μέλη της AFD. "Έχετε δει ποτέ κάμερες παρακολούθησης βίντεο;", ρωτήθηκε ο Böning. Αλλά ποτέ δεν απάντησε σε αυτή την ερώτηση.

Οι μήνες περνούν και, ένα χρόνο μετά το περιστατικό, ο Karsten Hempel δεν κατάφερε ακόμη να αναθέσει την υπόθεση σε δίκη. Η έρευνα έχει πλέον παραδοθεί στο Γραφείο του Εισαγγελέα του Μαγδεμβούργου. Εν τω μεταξύ, τα εθνικά ΜΜΕ παραμένουν σιωπηλά. Κάποιες τοπικές εφημερίδες, όπως η WittenbergerSonntag , επιτέθηκαν στον Μάρκους Χέμπελ, που τον αποκαλούσαν «δηλωμένο ναζί».

Μόλις πριν από δύο εβδομάδες, ένα 22χρονο γερμανό αγόρι πέθανε αφού συμμετείχε σε αγώνα με δύο Αφγανούς αιτούντες άσυλο. Τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης μιλούν για «θάνατο από καρδιακή ανακοπή» που δεν συνδέεται άμεσα με τους τραυματισμούς του εχθρού. Ο 22χρονος, ωστόσο, είχε σπασμένα πλευρά και κάταγμα κρανίου. Στα τέλη Αυγούστου, όμως, ένας Γερμανός-Κουβανός πολίτης έχασε τη ζωή του αφού μαχαιρώθηκε. Δύο αιτούντες άσυλο συνελήφθησαν για τη δολοφονία. Ωστόσο, στις 18 Σεπτεμβρίου, ο ιρακινός μετανάστης - ο κύριος ύποπτος - απελευθερώθηκε από τις γερμανικές αρχές. "Κανένας μάρτυρας δεν τον είδε να μαχαιρώνει", έγραψε ο δικηγόρος του σε μια δήλωση.

Πηγή http://www.occhidellaguerra.it/mio-figlio-ucciso-da-un-migrante-ma-la-procura-ha-nascosto-tutto/


http://dia-kosmos.blogspot.gr/

Ποιοι ΔΕΝ γελάνε με τον Τραμπ…

Του Θανάση Κ.

Το αν είναι «συμπαθής» ως άνθρωπος ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τράμπ δεν έχει καμία σημασία. Το τι εκπροσωπεί έχει.

Και το ποιοι και γιατί τον πολεμούν με τόσο μανία, έχει επίσης.

Και το αν αυτά που αναφέρει ή επικαλείται είναι σωστά ή όχι, επίσης έχει κάποια σημασία.

Και το πόσο αφορούν εμάς όλα αυτά, έχει ασφαλώς τη μεγαλύτερη σημασία…

* Πρώτα-πρώτα ο Τράμπ δεν… «γεννήθηκε» πριν δύο χρόνια, όταν έτρεξε για Πρόεδρος των ΗΠΑ και εξελέγη, παρά τα αντίθετα προγνωστικά…

Ήταν μέλος της αμερικανικής ελίτ και διατηρούσε ιδιαίτερα στενούς, ενίοτε και φιλικούς, δεσμούς με ολόκληρο το κατεστημένο της. Ιδιαίτερα δε με τους Δημοκρατικούς. Και ακόμα περισσότερο με τους Κλίντον, των οποίων υπήρξε και τακτικός (και γενναιόδωρος, όπως φημολογείται) χρηματοδότης.

Τότε ήταν «καλός» και «συμπαθής». Όχι το «τέρας» που παρουσιάζουν σήμερα.

Γεννήθηκε πλούσιος, αλλά γνώρισε την οικονομική χρεοκοπία κι ύστερα ξεκίνησε από την αρχή κι έφτιαξε περιουσία πολύ μεγαλύτερη από εκείνη που κληρονόμησε από τον πατέρα του. Και από την περιουσία αυτή δεν δίσταζε να προσφέρει πολλά σε χορηγίες, πολιτικού και κοινωνικού χαρακτήρα.

Όταν αποφάσισε να διεκδικήσει την Προεδρία, αρχικά πολλοί χαμογέλασαν ειρωνικά. Και κανείς δεν του έδωσε σημασία. Όπως έλεγαν τότε, δεν ήξερε «πώς παίζεται το παιγνίδι», άρα ήταν «ακίνδυνος»! Δεν θα πήγαινε μακριά…

Κι εδώ ήλθε η πρώτη έκπληξη. Γιατί άρχισε να κάνει αυτό που δεν τόλμησε κανείς ως τότε: Να αμφισβητεί τη «δικτατορία της πολιτικής ορθότητας»! Και να λέει καθαρά, απερίφραστα και δημόσια, όλα αυτά που σκέπτονται εκατομμύρια άνθρωποι, το μεγαλύτερο μέρος της μεσαίας τάξης στις ΗΠΑ (και όχι μόνο), αλλά κανείς δεν τολμούσε να ψελλίσει δημόσια ως τότε.

Αυτά που έλεγε ο Τράμπ δεν ήταν σωστά πάντα. Και ποτέ δεν ήταν «κομψά διατυπωμένα». Τις περισσότερες φορές ακούγονταν κάπως σαν «χοντράδες».

Αλλά τολμούσε να τα πει, αμφισβητώντας την «πολιτική ορθότητα»! Κι αυτό «άγγιζε» όλο και περισσότερους.

Κάθε άλλο υποψήφιο ο θόρυβος που ξεσήκωναν εναντίον του «τα μεγάλα και έγκριτα» ΜΜΕ θα ήταν αρκετός για να τον εξαφανίσουν!. Κανείς δεν θα χρηματοδοτούσε έναν προεδρικό υποψήφιο που μέσα σε λίγους μήνες κατάφερε να στρέψει όλον τον Τύπο και όλα τα κομματικά «κατεστημένα» εναντίον του…

Αλλά στην περίπτωση του Τράμπ το «κόλπο» δεν έπιασε. Γιατί ο Τράμπ χρηματοδοτούσε μόνος του την εκστρατεία του και – στην τελική – δεν τον ένοιαζε αν του έκλειναν την «κάνουλα» οι άλλοι χρηματοδότες. Απλούστατα, δεν τους είχε ανάγκη…

Κέρδισε τις εκλογές το Νοέμβριο του 2016! Πολλοί λένε ότι «μειοψήφησε» στη λαϊκή ψήφο. Δεν λένε όλη την αλήθεια, ωστόσο: Γιατί το αμερικανικό πολιτικό σύστημα το προβλέπει αυτό: Βγαίνει όποιος κερδίζει τους περισσότερους εκλέκτορες από τις 51 Πολιτείες, όχι τις περισσότερες ψήφους πανεθνικά.

Και τους περισσότερους εκλέκτορες τους κέρδισε με πολύ μεγάλη διαφορά ο Ντόναλντ Τράμπ.

Αν το ψάξει κανείς περισσότερο, θα διαπιστώσει ότι έχασε τη λαϊκή ψήφο γιατί σε δύο (από τις 51) Πολιτείες – κι από τις πολυάνθρωπες – την Καλιφόρνια και τη Νέα Υόρκη καταψηφίστηκε πανηγυρικά! Όμως είναι οι δύο Πολιτείες όπου από καιρό (πολύ πριν κατέβη ο ίδιος ως υποψήφιος) έχει καταγγελθεί ότι στις εκλογές ψηφίζουν και μετανάστες που δεν έχουν κανονικά δικαίωμα ψήφου. Δηλαδή γινόταν συστηματικά κάποια «νοθεία»…

Κι έτσι το θέμα του «πως εκλέχθηκε» το έχουν μαζέψει πλέον…

* Κατηγορήθηκε ότι είχε «ιδιαίτερες σχέσεις» με τους Ρώσους. Όμως περίεργα emails προς τους Ρώσους βρέθηκαν με προέλευση την Χίλαρυ Κλίντον – την αντίπαλό του και υποψήφια των Δημοκρατικών!

Δεν θα βρεθεί άκρη ποτέ στο που είναι η αλήθεια.

Πάντως η κατηγορία, αυτή καθαυτή, έχει υποχωρήσει πια.

* Κατηγορήθηκε ότι είναι, λέει, «ρατσιστής»! Γιατί; Γιατί θέλει να χτίσει, ένα «τοίχο» που να εμποδίζει τους λαθρομετανάστες (illegal immigrants) να περνούν παράνομα από το Μεξικό στις ΗΠΑ…

Αλλά εκεί τους αποστόμωσε κυριολεκτικά:

Γιατί το σχετικό «φράχτη» τον είχε εξαγγείλει ο Κλίντον στο Κογκρέσο το 1998. Και τον χειροκροτούσε τότε όρθιο ολόκληρο το Κογκρέσο! Κανείς δεν είχε πει τότε τον Κλίντον «ρατσιστή»…

Τον φράχτη τον συνέχισαν και τον ολοκλήρωσαν όλοι οι μετέπειτα Πρόεδροι. Και ο Ομπάμα! Ουδείς τους είπε «ρατσιστές».

Όταν ο Τράμπ χρησιμοποίησε τα ίδια ακριβώς λόγια με τον Κλίντον στο Κογκρέσο, έπεσαν να τον φάνε…

* Κατηγορήθηκε ο Τράμπ ότι φέρνει «οικονομικό πόλεμο» με Κίνα κλπ. Αλλά όλοι οι προηγούμενοι Πρόεδροι είχαν πει αυτά που λέει και ο Τράμπ: Ότι το κολοσσιαίο εμπορικό πλεόνασμα της Κίνας (σε βάρος και των ΗΠΑ), είναι «άδικο», είναι «μη βιώσιμο», είναι «απειλή για την παγκόσμια ισορροπία» και πρέπει να μειωθεί ή τέλος πάντως να ελεγχθεί.

Όλοι το διακήρυξαν. Όλοι υποσχέθηκαν «κάτι να κάνουν γι’ αυτό». Αλλά κανείς τους δεν τόλμησε να κάνει το παραμικρό. Ο Τράμπ είπε ακριβώς τα ίδια και άρχισε να το αντιμετωπίζει κι όλας…

* Κατηγορήθηκε ακόμα ότι «υπονομεύει το ΝΑΤΟ»! Γιατί τόνισε πως δεν μπορεί η Αμερική να πληρώνει σχεδόν αποκλειστικά για την Άμυνα της Ευρώπης μέσω του ΝΑΤΟ και οι Ευρωπαίοι να «ανταγωνίζονται τους εγγυητές της ασφάλειάς τους», δηλαδή τις ΗΠΑ – και οικονομικά και εμπορικά και νομισματικά!

Όλοι οι προηγούμενο ηγέτες των ΗΠΑ είχαν επισημάνει αυτή την αντίφαση. Κανείς τους δεν είχε κάνει το παραμικρό. Ο Τράμπ το έκανε «σημαία» του. Και όταν βγήκε το έθεσε ωμά. Και τώρα όλοι οι Ευρωπαίοι ξέρουν ότι κάτι πρέπει να κάνουν γι’ αυτό.

* Κατηγορήθηκε ότι «θα καταστρέψει την αμερικανική οικονομία». Αλλά στα δύο χρόνια της διακυβέρνησής Τράμπ συνέβη το αντίθετο: η αμερικανική οικονομία (και ο αδιάψευστο δείκτης της, η Wall Street) πάνε εξαιρετικά, ενώ και η ανεργία μειώνεται συνεχώς. Συμπτωματικά, η ανεργία μειώνεται πιο θεαματικά για τις κατηγορίες των Αμερικανών (μειονοτικών) που δεν ψήφισαν τον Τράμπ, ή που οι ηγέτες τους τον πολέμησαν με περισσότερο πάθος.

* Κατηγορήθηκε και για «σκάνδαλα» ο Τράμπ. Ακριβέστερα για «ροζ ιστορίες» που έγιναν – ή δεν έγιναν – πολλά χρόνια πριν αναλάβει Πρόεδρος!

Εδώ το πράγμα γίνεται φαιδρό. Κατηγορήθηκε για παράδειγμα ο Τράμπ, ότι πλήρωσε μια γνωστή πόρνη, για να «συνευρεθεί» μαζί της, πολλά χρόνια πριν διεκδικήσει την Προεδρία – όταν ήταν ιδιώτης. Ενώ ο Κλίντον είχε κατηγορηθεί ότι «συνευρέθηκε» με μια υπάλληλο του Λευκού Οίκου, όντας ο ίδιος Πρόεδρος!

Ο ίδιος ο Κλιντον το είχε αρνηθεί αρχικά. Αλλά η πρώην ερωτευμένη «παθούσα» Μόνικα Λεβίνσκι, εμφάνισε το φόρεμά της πάνω στο οποίο υπήρχε ακόμα λεκές από σπέρμα. Το οποίο «ταυτοποιήθηκε» από εργαστηριακή εξέταση ως γενετικό υλικό του ίδιου του «άτακτου» και Προέδρου Κλιντον…

Προσέξτε: το να συνευρεθεί κάποιος – ιδιώτης – επί πληρωμή με μια «κυρία» δεν είναι αδίκημα. Το να «ξελογιάσει» ο Πρόεδρος ένα κοριτσάκι από το προσωπικό του Λευκού Οίκου, είναι καραμπινάτη «σεξουαλική παρενόχληση»! Από αυτή την άποψη το ατόπημα του Κλίντον ήταν ασύγκριτα πιο σοβαρό από την προσωπική «περιπέτεια» του Τράμπ χρόνια πριν…

Προσέξτε και κάτι ακόμα: Ο Κλίντον πέρα από αυτό που «έκανε», το αρνήθηκε αρχικά κι ύστερα συνελήφθη ψευδόμενος! Κι αυτό ήταν ακόμα πιο σοβαρό.

Πώς το δικαιολόγησε;

Εδώ είναι το απολαυστικό – και γελοίο συνάμα: Υποστήριξε – ο Κλίντον – ότι …δεν είχε πει ψέματα αρχικά! Γιατί δεν υπήρξε «σεξουαλική συνεύρεση» με την …«βιβλική έννοια του όρου»! Δηλαδή δεν υπήρξε «διείσδυση»!!!

Έτσι ακριβώς το είπε!

Κι εξήγησε (ο Κλίντον πάντα): Η περί ης ο λόγος Μόνικα, του την… έπεσε μετά φορτικότητας, κι εκείνος δέχθηκε να την… εξετάσει στα «προφορικά». (Oral exam όπως λένε στην αμερικανική αργκό). Κι έτσι προέκυψε και ο σπερματικός λεκές στο φόρεμά της.

Αυτά όλα τα είπε δημόσια ο Κλίντον! Και όλοι εκείνοι που έτρεχαν να τον απαλλάξουν τότε, τώρα φωνάζουν γιατί… ο Τράμπ πήγαινε ή δεν πήγαινε με πόρνες όταν ήταν απλός ιδιώτης πριν δεκαπέντε χρόνια. Για γέλια όλοι τους!

* Φτάνουμε και στο σήμερα. Η Αμερική στα χρόνια του Ομπάμα είχε αρχίσει να χάνει ραγδαία την διεθνή επιρροή της. Είχε πάθει αληθινή «έκλειψη» από το διεθνές προσκήνιο.

Αυτό το έλεγαν οι πάντες πια. Εντός και εκτός ΗΠΑ. Και πολύ πριν εμφανιστεί ο Τράμπ στο προσκήνιο.

Στα δύο χρόνια της Προεδρίας του ο Τράμπ αρχίζει να αποκαθιστά αυτό το κενό της αμερικάνικής επιρροής.

Επιδεικνύοντας και ρεαλισμό και αποφασιστικότητα. Ακόμα και κατά ομολογία κάποιων ορκισμένων αντιπάλων του…

–Τα βρήκε με διάφορους παραδοσιακούς φίλους των ΗΠΑ διεθνώς, όπως με το Ισραήλ, οι σχέσεις του οποίου με τον Ομπάμα πήγαιναν από το κακό στο χειρότερο.

–Τα βρήκε και με νέους φίλους των ΗΠΑ, όπως ο Αιγύπτιος Πρόεδρος Σισι, που η κα. Χίλαρυ τον είχε απομονώσει, γιατί έκανε πραξικόπημα και ανέτρεψε τον Μόσι – εκπρόσωπο των «αδελφών Μουσουλμάνων»! Που είναι οι πνευματικοί ηγέτες του ΙΣΙΣ και της σουνιτικής τζιχάντ διεθνώς. Σκεφτείτε: Απομόνωναν οι Αμερικανοί στον αραβικό κόσμο, τον μοναδικό ως τότε εχθρό της τζιχάντ!

Ευτυχώς αυτή η παράνοια ανατράπηκε επί Τράμπ!

–Υποχρέωσε και τον επικίνδυνο Πρόεδρο της Βόρειας Κορέας Κίμ Γιόνγκ Ούν, να τα «μαζέψει» και να διαπραγματευθεί την αποπυρηνικοποίηση της χώρας του. Πράγμα που αν ολοκληρωθεί, θα είναι τεράστιο επίτευγμα Ειρήνης. Πάντως η αρχή ( το breakthrough όπως λένε οι Αμερικανοί), έγινε – και το έκανε ο Τράμπ.

–Έβαλε και τον Ερντογάν στη θέση του! Πράγμα που δεν είχε τολμήσει κανείς πρόεδρος – από το 1964 και την εποχή του Λίντον Τζόνσον…

* Τον Ιανουάριο του 2017, πριν παραδώσει την Προεδρία στον Τράμπ, ο «απερχόμενος» Μπάρακ Ομπάμα επισκέφθηκε της Ευρώπη με τελικό προορισμό το Βερολίνο. Όπου παρέδωσε την «σκυτάλη της παγκοσμιοποίησης» στη Μέρκελ! Έτσι γράφηκε τότε παντού…

Ενάμιση χρόνο αργότερα, γίνονται δύο σημαδιακά πράγματα:

Η Μέρκελ καταρρέει στη Γερμανία.

–Και Τράμπ εκφωνεί λόγο στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών όπου τους λέει ότι τέλειωσε η ιδεολογία των παγκοσμιοποίησης κι επανέρχεται ο «πατριωτισμός» ως παγκόσμια ιδεολογία! Γιατί η δημοκρατία είναι ασύμβατη με τις γραφειοκρατίες της «διεθνούς διακυβέρνησης»! Και γιατί η Ελευθερία μπορεί να υπάρξει μόνο σε δημοκρατικά έθνη που σέβονται την κυριαρχία τους τα σύνορά τους και τους νόμους τους.

Η Ελευθερία, η δημοκρατία και η ευημερία προϋποθέτει ισχυρά έθνη που συνεργάζονται! Η Ελευθερία, η δημοκρατία και η ευημερία κινδυνεύουν όταν τα έθνη σαρώνονται από λαθρομετανάστες και υποκύπτουν σε ανεξέλεγκτες γραφειοκρατίες.

Νομίζω ότι όλα αυτά ενδιαφέρουν και εμάς – στην Ευρώπη και στην Ελλάδα.

Γι’ αυτό, όμως, θα γράψω αύριο…

ΥΓ Κάποιοι γέλασαν χθες στο ακροατήριο της Γενικής Συνέλευσης, όταν ο πληθωρικός Τράμπ, κατά πώς το συνηθίζει, είπε κάποιες περιαυτολογίες…

Κάποιοι άλλοι χειροκρότησαν…

Στο τέλος χειροκρότησαν οι περισσότεροι – και εκείνοι που γέλασαν στην αρχή ήταν πολύ πιο «μελαγχολικοί». Γιατί κατάλαβαν…

Τι κατάλαβαν; Ότι για πολλά χρόνια η έννοια «έθνος» και το επίθετο «εθνικός» ήταν σχεδόν… απαγορευμένα και ακούγονταν μονάχα ως απαξιωτικοί χαρακτηρισμοί σε ένα Οργανισμό που ορίζεται υπερηφάνως ως Οργανισμός Ηνωμένων ΕΘΝΩΝ!Λίγο αντιφατικό δεν σας φαίνεται;

Ε λοιπόν, τα έθνη επιστρέφουν!

Και κυρίως η «αποδόμηση των εθνών» είναι μόδα που μάλλον πια αρχίζει να υποχωρεί. Να ξεπερνιέται…

ΥΓ Δεν ξέρουμε τελικά τι θα γίνει στις ΗΠΑ με τον ίδιο τον Τράμπ. 
Αλλά στην Ευρώπη πλέον μεγάλο μέρος και των χωρών και των κοινωνιών της έχει κουραστεί με την πολιτική ορθότητα και τους εθνομηδενιστές…
Κι όσο πιο γρήγορα το καταλάβουμε τόσο πιθανότερο είναι να αποφύγουμε ακραίες παρενέργειες.

Γιατί όταν το «εκκρεμές της Ιστορίας» αρχίζει να κινείται προς την αντίθετη πλευρά, μπορεί να πάει πολύ μακρύτερα απ’ όσο θα ’πρεπε…

Κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε…

http://dia-kosmos.blogspot.gr/

Στάνισλαβ Μπαργκαρντζίεφ-Επιβήτορας επώνυμων ομοφυλόφιλων, Ράνια Σβίγγου και Όλγα Γεροβασίλη

Ανησυχία μεγάλη έχουν προκαλέσει στον κόσμο της ελληνικής σόουμπιζ οι αποκαλύψεις του παιδοκτόνου Σάββα (Στάνισλαβ) Μπαργκαρντζίεφ, ότι ήταν επιβήτορας επί πληρωμή γνωστών και επώνυμων ομοφυλόφιλων ανδρών της μόδας αλλά και γενικότερα του κόσμου του θεάματος.

Ένταση στο Gay Pride. Εκδίωξαν τους ΛΟΑΤΚΙ Αστυνομικούς από την πορεία 

Καλέ μου, γλυκέ μου Ζακ
Μάλιστα ο «Σάββας» τους «έδωσε» κανονικά στην Αστυνομία. Όχι μόνο ποιοι είναι αλλά και πώς τους αρέσει να το «κάνουν»…

«Έχω κάνει έρωτα με πολλούς επώνυμους της σόου μπιζ και του χώρου της μόδας. Κοιμήθηκα με δύο μόδιστρους και έναν γνωστό κομμωτή. Τους αναγνώρισα μετά όταν τους είδα στα κανάλια. Μου έδιναν πολύ καλά λεφτά. Είχα πάρει 100-200 ευρώ την κάθε φορά από αυτούς», ισχυρίστηκε αφήνοντας εμβρόντητους τους αστυνομικούς που τον ανέκριναν.

Μάλιστα τα όσα κατάθεσε φαίνεται να επιβεβαιώνονται σε ένα βαθμό, παρά και τα στοιχεία της υπερβολής που προσέθεσε ο δράστης.

Ως πληρωμένο… ζιγκολό επωνύμων, της σόου μπιζ και του χώρου της μόδας, παρουσίασε τον εαυτό του ο 27χρονος Στάνισλαβ Μπαργκαρντζίεφ (Stanislav Bakardzhiev) ή «Σάββας», κατά τη διάρκεια των διαδοχικών και πολύωρων ανακρίσεων.

Υποστήριξε πως γνώριζε ακόμη και τους δολοφόνους του 83χρονου γνωστού συγγραφέα Μένη Κουμανταρέα, οι οποίοι σύχναζαν στα ίδια γκέι μπαρ, όπως και εκείνος, αναζητώντας «πελάτες».

Ένας «φίλος» του είχε καταθέσει στους αστυνομικούς πως είχε γνωριστεί με τον «Σάββα» το 2007, μέσω της τραβεστί «Ρόζα», κοινή γνωστή τους, και έγιναν «ζευγάρι» από το 2008 έως το 2010 όταν φαίνεται να γνώρισε τη Δημητρίνα Μπορίσοβα. η συνέχεια εδώ

Θα πέσει άπλετο φως στην υπόθεση του Ζακ Κωστόπουλου, δεσμεύτηκε η Όλγα Γεροβασίλη

http://dia-kosmos.blogspot.gr/

Επί 1 ώρα και 30 λεπτά, οδηγίες στον Κοτζιά, από τον επικεφαλής του American Jewish Committee (AJC)

Με τον επικεφαλής του American Jewish Committee (AJC) David Harris συναντήθηκε ο υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κότζιας στο περιθώριο της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ, όπου βρίσκεται με τον Αλέξη Τσίπρα.

Η συνάντηση κράτησε για περίπου μιάμιση ώρα και κατά τη διάρκεια της συζητήθηκαν θέματα που αφορούν την Ευρωπαϊκή Ένωση, τις διατλαντικές σχέσεις, την ανατολική Μεσόγειο και τα Βαλκάνια. Για την ακρίβεια ο Κοτζιάς έλαβε τις σχετικές οδηγίες. Απεχώρησε δε πιο έμπειρος από την συνάντηση. 

Δείτε στην εικόνα το τρυφερό βλέμμα του κυρίου με το μούσι καθώς αντικρύζει τον Ελληνα ΥΠΕΞ-χε, χε, χε!

Πηγή

(Κύριε ελέησον ημάς) Ιδρυτικό στέλεχος του ΚΚΕ -από το 1924- ο Κοτζιάς με τελεσίδικη δικαστική απόφαση....Αλλά «δεν απεδείχθη ο θαυμασμός του προς τα απολυταρχικά [κομμουνιστικά] καθεστώτα», σύμφωνα με απόφαση του Εφετείου


http://dia-kosmos.blogspot.gr/

ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ

Τροφή για σκέψη σχετικά με αυτά τα ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΜΕΙΖΟΝΟΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ.

σ.σ: Άλλο είναι ο ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ και άλλο είναι ο ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ.

ΓΡΗΓΟΡΟΥΜΕ - ΕΝΗΜΕΡΩΝΟΜΑΣΤΕ - ΚΟΙΝΟΠΟΙΟΥΜΕ

Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ, Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ!!!




FB page: To NOY sas

Το διαβάσαμε από το: ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ: Βίντεο τροφή για σκέψη http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2018/09/blog-post_9708.html#ixzz5SKU1OT3J


Νετανιάχου: «Θα διώξω τους παράνομους μετανάστες που απειλούν την εβραϊκή μας ταυτότητά»

Αλληλέγγυα που υποστήριζε με πάθος τους «μετανάστες» δηλώνει τώρα ότι έκανε λάθος! (video)

Οι Ηνωμένες Πολιτείες «πρέπει να είναι έτοιμες για μια καινούργια εποχή–την εποχή των ατέλειωτων πολέμων».

http://dia-kosmos.blogspot.gr/

Τυχαία όλη αυτή η συμμορία σήμερα στηρίζει τον αδίστακτο Τσίπρα;

Μέχρι και υπουργούς των κυβερνήσεων Καραμανλή και Παπανδρέου βλέπουμε στην κυβέρνηση Τσίπρα

Αυτά τα πρόσωπα εκπροσωπούν τον Ελληνισμό σήμερα. Μιλάμε για καταστάσεις πρωτοφανείς, οι οποίες δεν έχουν προηγούμενο...Τι περιμένουμε στο Μακεδονικό με αυτά τα πρόσωπα;

Στη «συνάντηση-κορυφής» της παγκόσμιας ελίτ, στην απονομή των ετήσιων βραβείων του Ιδρύματος «Appeal of Conscience» στην Νέα Υόρκη, παραβρέθηκε η Πρέσβυς Καλής Θελήσεως της UNESCO κυρία Μαριάννα Β. Βαρδινογιάννη, την Τετάρτη 26 Σεπτεμβρίου 2018.

Το «παρών» έδωσαν, ανάμεσα σε άλλους, ο Πρόεδρος της Γεωργίας Giorgi Margvelashvili, o Σεβασμιώτατος Aρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος, ο επιχειρηματίας Maurice Levy, o Διευθύνων Σύμβουλος του Ομίλου Blackstone κύριος Stephen A. Schwarzman, o Διευθύνων Σύμβουλος της Bank of America κύριος Brian Moynihan, ο ομογενής επιχειρηματίας John Katsimatides, ο πρώην Πρόεδρος της Ουκρανίας Viktor Yuchenko, ο πρώην Πρόεδρος της Βουλγαρίας Petar Stoyanov και πολλοί ακόμα εκπρόσωποι του πολιτικού, επιχειρηματικού και διπλωματικού χώρου.

H κυρία Βαρδινογιάννη, η οποία ήταν ανάμεσα στους επίτιμους καλεσμένους της εκδήλωσης, είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει για αρκετή ώρα με την κυρία Lagarde, αλλά και με τον Henry Kissinger, με τον οποίο συνδέεται με μακροχρόνιους οικογενειακούς δεσμούς φιλίας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το Ίδρυμα «Appeal of Conscience» ιδρύθηκε το 1965 από τον Ραββίνο Arthur Schneier, που ήταν ο οικοδεσπότης της βραδιάς, o οποίος έχοντας βασανιστεί από τους Ναζί κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, έβαλε σκοπό της ζωής του την ειρήνη ανάμεσα στους λαούς και την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της θρησκευτικής ελευθερίας.

europost.gr

Το κόλπο των "στρες τεστ".

Τα "τεστ" των τραπεζών, τα οποία έγιναν "τεστ" κρατών.


Η Τράπεζα Πειραιώς ήταν η κερκόπορτα της
προδοσίας.

Γνωρίζει κανένας πότε κάνει ασκήσεις ετοιμότητας η Πυροσβεστική Υπηρεσία ή ο Στρατός; ...Όχι βέβαια ...Γιατί να γνωρίζει κάτι, το οποίο δεν τον αφορά; ...Γιατί να γνωρίζει κάτι, το οποίο είναι μέσα στα πλαίσια της φυσιολογικής - και όχι της έκτακτης - λειτουργίας αυτών των σοβαρών υπηρεσιών; Τα "στρες τεστ" είναι μια αντίστοιχη εσωτερική λειτουργία ελέγχου τού ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος ...Μια λειτουργία, η οποία αφορά τις τράπεζες και άρα τις ελεγκτικές αρχές τους ...Μια λειτουργία ρουτίνας, η οποία ενεργοποιείται πολλές φορές μέσα στον χρόνο και τις περισσότερες φορές δεν γνωρίζει κανένας ότι έχει συμβεί ...Και όμως, αυτήν τη λειτουργία "ρουτίνας" οι συνωμότες την χρησιμοποίησαν σαν μια έκτακτη δήθεν ανάγκη, για να "τεστάρουν" δήθεν τις εθνικές οικονομίες μέσω των τραπεζών.

Λέμε "δήθεν", γιατί εντός της Ευρωζώνης η τραπεζική λειτουργία είναι παντελώς αποκομμένη από τη λειτουργία τής κάθε εθνικής οικονομίας. Από τη στιγμή που υπάρχει ενιαία Ευρωζώνη και ενιαίο τραπεζικό σύστημα, στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν εθνικές τράπεζες και άρα δεν υπάρχει ευθύνη ελέγχου τους από τα κράτη στα οποία θεωρητικά ανήκουν ...Υπάρχουν ευρωπαϊκές τράπεζες, οι οποίες είναι όλες τους μέλη τού κοινού ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος και υπό τον αυστηρό έλεγχο των οργάνων του. Την ευθύνη για τη λειτουργία τους την έχει αποκλειστικά η Κεντρική Τράπεζα, εφόσον αυτή ελέγχει το νόμισμα και άρα και όλες τις τραπεζικές λειτουργίες που το απειλούν και μεταξύ αυτών και τον δανεισμό τους.

Ως εκ τούτου, την αρμοδιότητα να ελέγχει τον δανεισμό - και άρα τις "τρύπες" των "ελληνικών" ιδιωτικών τραπεζών - την έχει η ΕΚΤ ...Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η οποία έχει κάνει "παραρτήματά" της τις κεντρικές εθνικές τράπεζες, όπως είναι η Τράπεζα της Ελλάδας ή της Τράπεζας Ιταλίας κλπ.. Μέσω αυτών των τραπεζών ασκείται υποτίθεται ο έλεγχος των ιδιωτικών τραπεζών στις χώρες τής Ευρωζώνης ...Των ιδιωτικών τραπεζών που έχουν απωλέσει τα εθνικά τους χαρακτηριστικά και αντιμετωπίζονται από τον νόμο ως ευρωπαϊκές τράπεζες. Άρα, αποτελούσε αρμοδιότητα της ΕΚΤ να ελέγχει τον δανεισμό των ελληνικών τραπεζών από τις διεθνείς "Αγορές" ...Αποκλειστική αρμοδιότητα, εφόσον, κάθε φορά που μια εθνική κυβέρνηση επιχειρούσε να παρέμβει σε αυτόν τον τομέα, καταγγελλόταν τόσο από την ΕΚΤ όσο και από τις ιδιωτικές τράπεζες για παρέμβαση στην ιδιωτική οικονομία.

Δουλειά λοιπόν της ΕΚΤ ήταν να εκτιμά τα ύψη των ποσών, τα οποία μπορούσαν να δανείζονται όλες οι τράπεζες της Ευρώπης, καθώς και τις επισφάλειες τους. Ποιος έλεγχε την αναλογία καταθέσεων και δανείων σε αυτές τις τράπεζες; Ποιος έθετε τις προϋποθέσεις δανεισμού από τις τράπεζες αυτές. Ποιοι ήταν αυτοί, οι οποίοι επέτρεπαν στις ελληνικές τράπεζες να δανείζονται χρήματα με τον "τόνο", για να χρηματοδοτούν τις ομολογιακές "σπατάλες" τού ελληνικού κράτους, οι οποίες κατέληγαν σχεδόν εξ’ ολοκλήρου στις γερμανικές "τσέπες"; Πώς ήταν σίγουροι ότι το ελληνικό κράτος, το οποίο είχε δείξει ήδη τον "εκτροχιασμό" του με τα swaps, θα ανταποκρινόταν στις "ομολογιακές" του και άρα στις μη δεσμευτικές υποχρεώσεις του;

Εφόσον η ΕΚΤ ήταν υπεύθυνη για τον έλεγχο και άρα και τη βιωσιμότητα των "ελληνικών" τραπεζών, γιατί τη "ζημιά" τής κακοδιαχείρισής τους να την αναλάβει το ελληνικό κράτος; Γιατί να αναλάβει ο Έλληνας πολίτης τις βρομιές που έκαναν ο Σάλλας της Πειραιώς, που, σε συνεργασία με τον πρώην συνεργάτη του Προβόπουλο, έπαιρναν τα χρήματα των τοκογλύφων ομοεθνών του Τρισέ; Εφόσον η ΕΚΤ ήταν υπεύθυνη για τη βιωσιμότητα των "ελληνικών" τραπεζών - από την οποία εξαρτάται η ρευστότητα της αγοράς μέσα σε μια χώρα που ανήκει στην Ευρωζώνη - ,δική της δουλειά ήταν να εξασφαλίσει τη ρευστότητα που είχε ανάγκη αυτή η αγορά.

Αυτά δεν τα λέμε εμείς ...Αυτά είναι νόμοι τής Ευρωζώνης. Αυτές είναι οι υποχρεώσεις τής Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, οι οποίες υπάρχουν μέσα στο ιδρυτικό της καταστατικό ...Στο καταστατικό αυτό, το οποίο της δίνει τα μέσα να ελέγχει το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα και να προστατεύει το ευρωπαϊκό νόμισμα. Ανάμεσα στις υποχρεώσεις τής τράπεζας αυτής είναι και η εξασφάλιση της ρευστότητας της κάθε "εθνικής" αγοράς, εφόσον αυτή ελέγχει τις τράπεζες. Αυτό το νόημα έχει και το απολύτως νόμιμο "εργαλείο", το οποίο δημιουργήθηκε από την ΕΚΤ μόλις εμφανίστηκε η κρίση και προκειμένου να προστατεύσει όλους τους άλλους εκτός από την Ελλάδα. Αυτός είναι ο ρόλος για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (European Financial Stability Facility - EFSF)

Αν λοιπόν έφτασε το ελληνικό τραπεζικό σύστημα σε ένα "ασφυκτικό" επίπεδο στην περίοδο Καραμανλή, τότε υπεύθυνος δεν είναι ο λαός και η κυβέρνησή του ...Υπεύθυνος είναι ο Διοικητής τής Τράπεζας τής Ελλάδας - και πρώην υποδιοικητής και μέτοχος της Πειραιώς - ,ο οποίος επέτρεπε στον κάθε καραγκιόζη τραπεζίτη να δανείζεται από τη διεθνή αγορά ποσά τέτοια, τα οποία δεν ήταν στις δυνατότητές του να "καλύψει". Ακόμα πιο υπεύθυνος απέναντι στους λαούς τής Ευρώπης - και βέβαια στους μηχανισμούς ελέγχου - ήταν ο Τρισέ ...Ο Διοικητής τής Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ο οποίος δεν έλεγξε τον υφιστάμενό του στην Ελλάδα, με ρίσκο να απειληθεί η σταθερότητα της ευρωπαϊκής οικονομίας και το κοινό νόμισμα.

Η αδυναμία δηλαδή των "στρες τεστ" των ελληνικών τραπεζών έπρεπε να δείχνει τους ενόχους και αυτοί ήταν ο Προβόπουλος και βέβαια ο Τρισέ. Αυτοί ήταν εκείνοι, οι οποίοι θα έβαζαν σε περιπέτειες την ΕΚΤ, εφόσον δική της δουλειά ήταν η χρηματοδότηση των "ελληνικών" τραπεζών, προκειμένου να επιβιώσουν, χωρίς να δημιουργηθεί πρόβλημα ρευστότητας. Δική τους δουλειά ήταν να βρούνε τα κεφάλαια για το EFSF και στη συνέχεια να αποδώσουν ποινικές ευθύνες όπου υπήρχαν. Δική τους η ζημιά και από την πλευρά τους η τιμωρία, εφόσον, αν υπήρχε σφάλμα ή ακόμα και έγκλημα, κάποιοι τραπεζικοί υπάλληλοι των κεντρικών τραπεζών ήταν υπεύθυνοι γι' αυτά και όχι ένας ανύποπτος λαός. Αν δηλαδή το πρόβλημα ήταν τόσο μεγάλο και κάποιοι έπρεπε να πάνε φυλακή, αυτοί ήταν οι τραπεζικοί υπάλληλοι και κανένας άλλος.

Στην Ελλάδα αυτό, το οποίο επιβάλει η λογική και βέβαια ο νόμος τής Ευρωζώνης, δεν το είδαμε να συμβαίνει. Για κάποιον "μυστηριώδη" λόγο η ελληνική κυβέρνηση ανέλαβε πολύ πρόθυμα μια τεράστια ευθύνη, η οποία δεν την αφορούσε. Έκανε αυτό, το οποίο λίγες ημέρες πριν είχε αρνηθεί να κάνει η μικρή Ισλανδία ...Ανέλαβε να κάνει κάτι πρωτοφανές και βέβαια παράνομο και ήταν να πληρώσει με δημόσιο χρήμα τη "χρηματοπιστωτική" σταθερότητα του ιδιωτικού τραπεζικού συστήματος. Πρωτοφανές ήταν, γιατί πρώτη φορά το κράτος αναλάμβανε χωρίς κανένα κέρδος ή αντάλλαγμα να πληρώσει ιδιωτικά χρέη. Παράνομο ήταν, γιατί, με βάση άλλους νόμους τής Ευρωπαϊκής Ένωσης, απαγορευόταν στα κράτη - ακόμα κι αν λόγω βλακείας το ήθελαν - να "ενισχύσουν" ιδιωτικές επιχειρήσεις και άρα να "νοθεύσουν" τον ανταγωνισμό στον τομέα όπου αυτές δραστηριοποιούνταν.

Για έναν "μυστηριώδη" λόγο τίποτε δεν έγινε φυσιολογικά στην περίπτωση τής Ελλάδας. Η ελληνική κυβέρνηση πήρε το "βάρος" αυτό, χωρίς να ρωτήσει κανέναν και κανένας δεν την σταμάτησε. Η ΕΚΤ τού Τρισέ έκανε το "κορόιδο", εφόσον καί τις δικές της ευθύνες "κουκούλωνε" με τον τρόπο αυτόν, αλλά καί τα έξοδά της μείωνε, εφόσον δική της ζημιά ήταν η χρηματοδότηση των "μπατίρηδων" μελών της ...Μέλη της ήταν τα προβληματικά ιδιωτικά τραπεζικά ιδρύματα ...Μέλη της ήταν οι "ελληνικές" τράπεζες και δική της υποχρέωση ήταν ή διάσωσή τους. Το ίδιο "κορόιδο" έκανε και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ...Η επιτροπή αυτή, η οποία ανακαλύπτει και τις δεκάρες αν δίνονται ως βοηθητικές επιδοτήσεις σε τίποτε αγρότες ή βιοτέχνες, έκανε πως δεν έβλεπε τα δις, τα οποία δίνονταν στις τράπεζες ...Η επιτροπή αυτή, η οποία ζητάει να επιστρέφονται οι επιδοτήσεις όποια ώρα και στιγμή αποκαλύπτονται, στην περίπτωση των "ελληνικών" τραπεζών δεν το αντιλήφθηκε ούτε την ώρα που γινόταν η παρανομία ούτε μέσα στα χρόνια που ακολούθησαν.

Περίεργα δεν είναι όλα αυτά; Γιατί τόση προθυμία η ελληνική κυβέρνηση να πάρει τις "αμαρτίες" άλλων και μάλιστα να τις "φορτώσει" στον φουκαρά τον λαό; Η εξήγηση είναι απλή: Οι κυβερνήσεις δεν είναι απρόσωπες. Ανήκουν σε κόμματα και αυτά τα κόμματα χρωστούσαν. Ανάμεσα δηλαδή στους ιδιώτες απατεώνες, οι οποίοι έπαιρναν παράνομα "θαλασσοδάνεια" από τις ιδιωτικές τράπεζες, βρίσκονταν και τα κόμματα, τα οποία μονοπωλούσαν την εξουσία στην Ελλάδα ...Τα κόμματα, τα οποία έβαζαν ψεύτικες "υποθήκες" μελλοντικών εκλογικών τους θριάμβων και άρα απατηλών "εγγυήσεων". Αυτά τα ιδιωτικά κόμματα και τα χρέη τους, όπως αντιλαμβανόμαστε, δεν είναι απρόσωπα. Κάποιος είναι υπεύθυνος γι' αυτά και αυτός είναι ο κομματάρχης ...Αυτός, ο οποίος για τα δύο μεγάλα κόμματα της Μεταπολίτευσης θα ήταν ο εκάστοτε Πρωθυπουργός τής χώρας.

Η ΝΔ χρωστάει 105.000.000 ευρώ στην Αγροτική τράπεζα (λήξη σύμβασης το 2013) και 15.000.000ευρώ στην Τράπεζα Πειραιώς (λήξη σύμβασης το 2015). ΣΥΝΟΛΟ : 120.000.000 ΕΥΡΩ !!

Το ΠΑΣΟΚ χρωστάει 96.800.000 ευρώ στην Αγροτική τράπεζα (λήξη σύμβασης το 2013), 10.000.000 ευρώ στην Marfin bank (λήξη σύμβασης το 2015) και 5.000.000 ευρώ στην Τράπεζα Πειραιώς (λήξη σύμβασης το 2015). ΣΥΝΟΛΟ: 111.800.000 ΕΥΡΩ.

Αυτούς είχε "πιασμένους" η τοκογλυφική συμμορία και ήταν σίγουρη ότι θα τους εκβίαζε μέσω της Μέρκελ ή του Σόιμπλε όταν θα ερχόταν η ώρα. Γνώριζε αυτή η συμμορία ότι τόσο ο Καραμανλής όσο και ο Γιωργάκης θα υπέκυπταν εύκολα σε έναν εκβιασμό, προκειμένου να σώσουν τα τομάρια τους. Κατάλαβε ο αναγνώστης γιατί η ελληνική κυβέρνηση έδειξε τόση προθυμία να αναλάβει το "βάρος" που αντιστοιχούσε στην ΕΚΤ; Όταν οι κομματάρχες είναι και Πρωθυπουργοί, αντιλαμβανόμαστε το πώς έγινε η προδοσία...

Για να μην μπούνε τα σκουπίδια - τα οποία "αγόραζαν" στελέχη και οπαδούς με παράνομα χρήματα - στη φυλακή, έβαλαν στη "φυλακή" έναν ολόκληρο λαό ...Για να μην μπει ο κηφήνας τής Ραφήνας φυλακή, γιατί το "μαγαζί" του χρωστούσε 120 εκατομμύρια ευρώ από παράνομα και χωρίς εγγυήσεις δάνεια από ιδιωτικές και κρατικές τράπεζες, πήρε έναν τόνο δημόσιο χρήμα και το έδωσε στους τοκογλύφους ...Για να μην μπει ο κρετίνος ΓΑΠ φυλακή για τα 111 εκατομμύρια ευρώ που χρωστούσε στις τράπεζες, οι οποίες δεν περνούσαν τα στρες-τεστ εξαιτίας των επισφαλών δανεισμών τους, πήρε ακόμα περισσότερο χρήμα και το έδωσε στους τοκογλύφους. Αν δεν το έκαναν, απειλούνταν με φυλακή, όπως και όλοι όσοι θα πιάνονταν να έχουν εξαπατήσει μια τράπεζα, η οποία θα έμπαινε σε διαδικασία "εκκαθάρισης" λόγω χρεοκοπίας. Αν δεν το έκαναν, θα θυμούνταν όλοι οι εκβιαστές τους τα χρήματα που έπαιρναν σε "βαλίτσες" οι "Τσουκάτοι" του κάθε κόμματος, εφόσον η παράνομη χρηματοδότηση των κομμάτων τους ήταν ο κανόνας και όχι η εξαίρεση.

Απειλούνταν με φυλακή πραγματική, εφόσον, με βάση τον νόμο περί προστασίας τής τραπεζικής λειτουργίας και ασφάλειας, η τραπεζική απάτη τιμωρείται ως απάτη κατά του δημοσίου και άρα με την ποινή των ισοβίων ...Φυλακή πραγματική, η οποία θα είχε σχέση και με τον διεθνή νόμο περί ξεπλύματος "βρόμικου" χρήματος ...Φυλακή πραγματική, εφόσον στην πορεία των ερευνών θα αποκαλυπτόταν όλη η "βρόμικη" χρηματοδότηση των δύο μεγάλων κομμάτων, τα οποία μονοπωλούσαν την εξουσία με αθέμιτο τρόπο. Αυτόν τον εκβιασμό ανέλαβε να κάνει η Γερμανία τού Σόιμπλε ...Του "ειδικού" Σόιμπλε, εφόσον και ο ίδιος κινδύνεψε να πάει φυλακή για τις παράνομες χρηματοδοτήσεις τού κόμματός του από τις τράπεζες, τους εμπόρους όπλων και από τις Siemens ...Ο "καθαρός" Σόιμπλε, ο οποίος κάνει τον "αρχάγγελο" της καθαρότητας και της αρετής και κυκλοφορεί ακόμα ελεύθερος απλά και μόνο γιατί τα αφεντικά του τον προστάτεψαν. Αυτός ο βαθύτατα διεφθαρμένος άνθρωπος μεθόδευσε τον εκβιασμό των πολιτικών αρχηγών και χάρη σε αυτόν και το ανθελληνικό μίσος του μπήκαμε στο Μνημόνιο.

Κατάλαβε ο αναγνώστης γιατί μπήκαμε στην "Κόλαση" και από ποιους; Το "στρες-τεστ" τού 2008 ήταν ο εκβιασμός τής ελληνικής πολιτικής ηγεσίας, προκειμένου να μας καταστρέψει. Εκεί βρίσκεται το "κλειδί" τής σημερινής αθλιότητας ...Τότε πάρθηκαν οι αποφάσεις των ηγεσιών των δύο υπερχρεωμένων κομμάτων για να μας προδώσουν ...Τότε αποφάσισαν από κοινού οι ηγεσίες των δύο κομμάτων εξουσίας - υπό το βάρος της απειλής τιμωρίας για κατάχρηση ιδιωτικού και δημοσίου χρήματος - να δώσουν δημόσιο χρήμα, για να σωθούν οι ιδιωτικές τράπεζες ...Γι' αυτόν τον λόγο "μοιράστηκαν" το έγκλημα μεταξύ τους ...Γι' αυτόν τον λόγο ο Καραμανλής στην πραγματικότητα "παραιτήθηκε" από την εξουσία για να αναλάβει ο Γιωργάκης ...Γι' αυτόν τον λόγο σε εκείνο το Debateτραύλιζε ο Καραμανλής, για να εμφανίσει τον Γιωργάκη σαν ρήτορα.

...Για να μην πάνε φυλακή οι ιδιοκτήτες τού δικομματισμού, έβαλαν "φυλακή" έναν ολόκληρο λαό ...Για να μην μπουν φυλακή οι Καραμανλήδες και οι Παπανδρέου για τα κομματικά τους δάνεια, μπήκε στην "κόλαση" ένας ολόκληρος λαός ...Για να μην απειληθούν τα κομματικά τους "μαγαζιά", καταστράφηκε ένα ολόκληρο κράτος. Γι' αυτόν τον λόγο - ακόμα και σήμερα - είναι απόλυτα πειθήνια όργανα του Σόιμπλε και των δανειστών. Γι' αυτόν τον λόγο αλληλοκαλύπτονται και δεν κάνουν εξεταστικές επιτροπές για τα εγκλήματα κατά του λαού. Γι' αυτόν τον λόγο ψηφίζουν "ναι σε όλα" σε ό,τι κι αν τους βάλουν μπροστά τους.

Τυχαία όλη αυτή η συμμορία σήμερα στηρίζει τον αδίστακτο Τσίπρα;

Μέχρι και υπουργούς των κυβερνήσεων Καραμανλή και Παπανδρέου βλέπουμε στην κυβέρνηση Τσίπρα

http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2015/02/to-megalo-finale.html

http://perimajestic.blogspot.com/2018/09/blog-post_27.html

http://dia-kosmos.blogspot.gr/