Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2018

Ένας φίλος από τη Λιβερία δίνει πληροφορίες στη СΙА…

Γράμμα από την Αφρική και την .....Ελλάδα!.....

Ένας πρώην συνεργάτης των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, ο «Τόμας», αρέσκεται να θυμάται καπνίζοντας πούρο πώς σχεδόν πριν από τριάντα χρόνια, όταν ήταν πεπειραμένος και ενεργός πράκτορας, θαύμαζε τις ομορφιές της Αφρικής. Τότε ήταν ακόμη αρκετά νέος, γεμάτος δύναμη και φιλόδοξα σχέδια, αρκετά φιλομαθής, έπαιρνε πρωτοβουλίες κι αγαπούσε την περιπέτεια...
Η Λιβερία ήταν η πρώτη Δημοκρατία στη «μαύρη» ήπειρο, που συγκλονιζόταν από πολυετή εμφύλιο πόλεμο. Οι ΗΠΑ από πολύ παλιά θεωρούσαν τη χώρα αυτή ζώνη εθνικών τους συμφερόντων κι επιδίωκαν, αν όχι να διευθύνουν, τουλάχιστον να ελέγχουν την κατάσταση.

Τη δεκαετία του 1990 η СΙА είχε δικό της δίκτυο πρακτόρων ουσιαστικά σε όλες τις παρατάξεις της γενικευμένης εμφύλιας σύρραξης. Αλλά πλέον σημαντικό εκείνη την εποχή δίκτυο θεωρείτο αυτό, που είχε απευθείας επαφή με την κυβέρνηση και τον πρόεδρο της Λιβερίας, έδινε πολύτιμες πληροφορίες για τα σχέδιά τους, μπορούσε σε περίπτωση ανάγκης να ασκήσει την κατάλληλη επιρροή.

Μεταξύ των πρακτόρων αυτών ήταν ο Μπράουνι Τζέφρυ Σαμουκάι, ο οποίος έως το 1994 ανήκε στον στενό κύκλο του προέδρου της Προσωρινής κυβέρνησης εθνικής ενότητας της Λιβερίας δόκτωρα Άμος Κλόντιους Σόγερ και έχαιρε της εμπιστοσύνης του. Προερχόταν από τις ένοπλες δυνάμεις, είχε περάσει από πολλά υψηλά πόστα, μεταξύ των οποίων του αναπληρωτή υπουργού εθνικής άμυνας, διοικητή των “μαύρων μπερέδων”, διευθυντή της εθνικής αστυνομίας. Ο Σαμουκάι ήταν για την СΙА πολύ επιτυχής ανακάλυψη και γι' αυτό τον είχε σε υψηλή εκτίμηση και του έδινε εξαιρετικά μεγάλη αμοιβή.

Για να διατηρήσουν τον έλεγχο του πράκτορα, οι χειριστές του ικανοποιούσαν τα αιτήματά του, ακόμη και ιδιαίτερες απαιτήσεις του. Έτσι στα χρόνια της όξυνσης του εμφυλίου πολέμου έδιναν ιδιαίτερη προσοχή στη διασφάλιση της ασφάλειας όχι μόνο του πράκτορά τους, αλλά και της οικογένειάς του. Την ίδια στιγμή παρείχαν υποστήριξη στην ανάπτυξη των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων του Σαμουκάι, όταν ίδρυσε την εταιρεία του «Exsecon», η οποία είναι πιθανόν να υπάρχει έως και σήμερα.

Τη δεκαετία του 1990 την επικοινωνία με τον Σαμουκάι είχαν τα στελέχη της κατασκοπείας στην αμερικανική πρεσβεία στη Μονρόβια, ο «Τζιμ» και ο «Ολλανδός». Λόγω της φιλίας του ο «Τόμας» ζήτησε να μην κατονομάσουμε τα πραγματικά τους ονόματα. Οι πιο σημαντικές συναντήσεις με τον πράκτορα γίνονταν προσωπικά με τους εκάστοτε επικεφαλής του κατασκοπικού πυρήνα.

Ακόμη και μετά την απόσυρση του προέδρου Σόγερ, την περίοδο των ταραχών, που ακολούθησαν, με σχεδόν ετήσια εναλλαγή των αρχηγών του κράτους, οι Αμερικανοί προσπαθούσαν να στηρίζουν τον εθελοντή βοηθό τους να μείνει στην επιφάνεια, μεταξύ άλλων και μέσω άλλου πολύτιμου δικτύου πρακτόρων. Το αποτέλεσμα ήταν ο Σαμουκάι να επιβιώσει με όλους τους προέδρους της Λιβερίας και κατόρθωσε μάλιστα να εργαστεί στις δομές του ΟΗΕ. Ενώ το 2006, όχι χωρίς τη συνδρομή των χειριστών του, έγινε υπουργός Εθνικής Άμυνας της Λιβερίς στο πρώτο μεταπολεμικό υπουργικό συμβούλιο υπό τον Έλεν Τζόνσον-Σέρλιφ.

Στο φάκελό του, που υπάρχει στο Λάνγλεϊ, αναφέρεται ότι χάρη στις πληροφορίες του Μπράουνι Σαμουκάι κατέστη δυνατή η παράδοση στο Διεθνές Δικαστήριο του ΟΗΕ του πρώην προέδρου της Λιβερίας Τσαρλς Τέιλορ. Ο πράκτορας των Αμερικανών ενδελεχώς ενημέρωνε τη СΙА για τις συμμετοχή σε συμβόλαια αγοράς όπλων, πώλησης ορυκτών πλουτοπαραγωγικών πηγών και ναρκωτικών. Εξαιρετικό ενδιαφέρον προκάλεσε στις ΗΠΑ η πληροφορία του Σαμουκάι για τις σχέσεις του Τσαρλς Τέιλορ με τον ηγέτη της Λιβύης Μουαμάρ Καντάφι. Στα «ανδραγαθήματα» του Σαμουκάι επίσης αναφέρονται οι υπηρεσίες του για την εξόντωση συμπατριωτών του, που εμπόδιζαν την επίτευξη των στόχων των Ηνωμένων Πολιτειών στη Λιβερία.

Στον φάκελο, που αναφέρθηκε, υπάρχει και η επισήμανση για το πόσο πιστός είναι ο Μπράουνι Σαμουκάι στις ΗΠΑ. Εάν και κατά πόσο ήταν αυτή μια ειλικρινής έκφραση αγάπης, μπορεί να ερωτηθεί μόνο ο ίδιος. Όμως για την εξυπνάδα και την πονηριά του πολύτιμου πράκτορα δεν υπάρχει λόγος να αμφιβάλλει κανείς. Συγκεντρώνοντας «πόντους» δήλωνε πλήρως αφιερωμένος στην αγάπη του προς την αμερικανική κατασκοπεία και παρακάλεσε τον χειριστή του να του στείλει το βιβλίο του πρώην επικεφαλής της СΙА Ρόμπερτ Γκέιτς «Από το παρασκήνιο» («From the Shadows»).

Όπως αφηγείται ο «Τόμας», για την απόκτηση πρακτόρων, όπως ο Σαμουκάι, μεγάλη βοήθεια στα στελέχη της СΙΑ παρέχουν οι συνάδελφοί τους από τη στρατιωτική κατασκοπεία DΙA, οι οποίοι εργάζονται στα ποικίλα κανάλια συνεργασίας και εταιρικών σχέσεων με τα ξένα υπουργεία Άμυνας. Εδώ СΙΑ και DΙA ενεργούν από κοινού με τον ίδιο στόχο, όμως παίζουν διαφορετικούς ρόλους.

Οι συνεργάτες της DΙA στο εξωτερικό πραγματοποιούν δραστήρια συναντήσεις με τους εταίρους τους και προσκαλούν στις ΗΠΑ τους έχοντες μεγαλύτερες προοπτικές για να ανταλλάξουν εμπειρίες. Εκεί πλέον διεξάγεται αναλυτική μελέτη των ψυχολογικών ιδιαιτεροτήτων των εν δυνάμει υποψηφίων προς στρατολόγηση. Σε περίπτωση, που επιτευχθεί η στρατολόγηση, τα στελέχη της СΙА υποστηρίζουν τεχνικά και διαδικαστικά τις περαιτέρω επαφές στις χώρες διαμονής του πράκτορα, έχοντας συχνότερα διπλωματική κάλυψη.

Για ένα δεν χωρά αμφιβολία: η στρατολόγηση έχει τόσο μεγαλύτερη σημασία, όσο πιο υψηλόβαθμος είναι ο πράκτορας, που αποκτήθηκε. Πάντως, κατά την εκτίμηση του «Τόμας», η στρατολόγηση του Σαμουκάι δεν πρέπει να θεωρείται κάτι ιδιαίτερα ξεχωριστό για την δουλειά της СΙА. Στην ουσία η στρατολόγηση ενός υψηλόβαθμου στελέχους στην Αφρική εθεωρείτο πάντοτε μεταξύ των επαγγελματιών της κατασκοπίας των ΗΠΑ ως μια εύκολη υπόθεση.

Ο «Τόμας» γνωρίζει ουκ ολίγους Αφρικανούς πράκτορες με υπουργικό βαθμό. Ήταν άμεσος μάρτυρας της συνεργασίας της СΙА για παράδειγμα με τον πρώην υπουργό Άμυνας του Ζαίρ Ονόρε Νγκμπάντα-Νζάμπο Κο Ατούμπα. Όμως γι' αυτά θα μας διηγηθεί μιαν επόμενη φορά…

Γιούρι Παπαδόπουλος

“Cocaina” Το Ιδιωτικό Τζετ Που Πέταξε ο Νικος Παππας Στην Καραϊβική


Η CIA και Βρετανοί κατασκόπευαν τον Μεντβέντεφ!

Οι αποκαλύψεις του Εντουαρντ Σνόουντεν δεν έχουν τέλος. Από τη στιγμή που ο πρώην πράκτορας της CIA άνοιξε το στόμα του στον Guardian, πολλά θα έρθουν στο φως. Όπως η παρακολούθηση του πρώην προέδρου της Ρωσίας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ.
Και αυτή τη φορά, οι αποκαλύψεις «βόμβα» έρχονται από τον Guardian.

Ο Εντουαρντ Σνόουντεν, ο άνθρωπος που αποκάλυψε τις παρακολουθήσεις από την NSA, την Υπηρεσία Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ, έφερε στο φως και την υποκλοπή απόρρητων επικοινωνιών του Μεντβέντεφ από Αμερικανούς πράκτορες.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα της εφημερίδας, στη σύνοδο της G20 το 2009 που είχε φιλοξενηθεί στο Λονδίνο παρακολουθούνταν πολιτικοί από τις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες. Ανάμεσά τους και ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ.

Μπλεγμένες είναι και οι μυστικές υπηρεσίες της Αυστραλίας, του Καναδά και της Νέας Ζηλανδίας, με τις οποίες ΗΠΑ και Βρετανία «μοιράστηκαν» τις πληροφορίες που είχαν υποκλαπεί από τον Μεντβέντεφ.

Οι αποκαλύψεις έρχονται στο φως λίγες μέρες πριν από την έναρξη της Συνόδου Κορυφής της G8 στο πολυτελές θέρετρο Λαφ Ερνι στη Βόρεια Ιρλανδία, με τη συμμετοχή όλων σχεδόν των ηγετών που μετείχαν (και παρακολουθούνταν) στη συνάντηση του 2009.

Οι πράκτορες των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών «έστηναν» internet cafe, στα οποία εγκαθιστούσαν ειδικά λογισμικά παρακολούθησης. Έτσι, είχαν πρόσβαση ακόμη και στα e-mail ή τα κινητά των «θυμάτων» τους.

Φυσικά, για να μην... ξεχνάμε και τις παραδόσεις, είχαν τοποθετηθεί και κοριοί στα κινητά των ξένων ηγετών.

http://dia-kosmos.blogspot.gr/

Τετάρτη, 24 Οκτωβρίου 2018

Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2018

Σε λογαριασμό του... οικουμ. Πατριαρχείου τα χρήματα γιά πυρόπληκτους Αττικής!!! καταντήσαμε νεο-γενίτσαροι και κάναμε την εκκλησία ''μπορντέλο''.


Οι σχέσεις του αρχιεπισκόπου κ. Ιερώνυμου με το Τάγμα των Ναϊτών χρονολογείται από… το 2009 την εποχή που τιμήθηκε με τον Αστέρα του Τάγματος των Ναϊτών και του απενεμήθη το σχετικό Δίπλωμα καθώς και επιταγή 1.000 δολαρίων ως πρώτη δόση για τα έργα επισκευής του Καθεδρικού Ναού.

Αυτό διαβάζουμε σε δημοσίευμα του εντύπου “Ναϊτικά Νέα

******************************************************

Είχαν συγκεντρωθεί από ''περιφορά δίσκων'' σε ενορίες της Αρχιεπισκοπής Αμερικής

Σε λογαριασμό του... οικουμ. Πατριαρχείου τα χρήματα γιά πυρόπληκτους Αττικής!!!

Το ερώτημα: Γιατί δεν δόθηκαν π.χ. στην Εκκλησία της Ελλάδας, στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών;

Με μία ανακοίνωση, 21 Σεπτεμβρίου '18, η Αρχιεπισκοπή Αμερικής, πιστοποίησε αυτό που γνωρίζει η Ομογένεια: Παραμένει ''θυγατρική εμπορική επιχείρηση'' του οικουμ. Πατριαρχείου, ευρισκόμενη σε ''διάσταση'' με τα μέλη των ενοριών της στις ΗΠΑ.

Η ανακοίνωση αναφέρει: «Η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αμερικής συνέλεξε έως σήμερα το ποσό των 237.438 δολαρίων Αμερικής για την ανακούφιση των πληγέντων των καταστροφικών πυρκαγιών του περασμένου Ιουλίου στην ανατολική Αττική. Το ως άνω ποσό συνελέγει κατόπιν της Εγκυκλίου του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Αμερικής κ. Δημητρίου προς τις ενορίες και τους πιστούς της Ιεράς Αρχιεπισκοπής διά της οποίας παρότρυνε να απευθυνθούν δεήσεις υπέρ υγείας και ανακουφίσεως των κατοίκων της Ανατολικής Αττικής και την περιφορά ειδικού δίσκου στις ενορίες της Αρχιεπισκοπής για την προσφορά βοηθείας στους πληγέντες από την πυρκαγιά...

Κατόπιν οδηγίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου, τα χρήματα που εισεπράχθησαν για το Ταμείο Αρωγής Πυρκαγιών Αττικής διαβιβάζονται σε λογαριασμό του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος γι' αυτόν τον φιλανθρωπικό σκοπό. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο ανέφερε ότι τα χρήματα που θα συγκεντρωθούν από κάθε Επαρχία του Θρόνου θα διανεμηθούν από το Πατριαρχικό Γραφείο των Αθηνών και σε συνεργασία με τις Μητροπόλεις των πληγεισών περιοχών προς τα άτομα που έχουν ανάγκη...».

Οι ''μητροπόλεις των πληγεισών περιοχών'' (Αττική), είναι Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Ελλάδος. Τι δουλειά έχει το αναξιόπιστο -σε οικονομικά ζητήματα- οικουμ. Πατριαρχείο; Kαι οι Ομογενείς που έδωσαν τα χρήματα, δεν τα έδωσαν γιά να τα διαχειριστεί το... Πατριαρχείο.

'Οπως και τον χρόνο 2007 (πυρκαγιές Ηλεία), η Αρχιεπισκοπή Αμερικής, με τον ίδιο αρχιεπίσκοπο, τον Δημήτριο, ΕΞΑΠΑΤΗΣΕ πάλι την Ομογένεια, επειδή γιά άλλο συγκεκριμένο σκοπό μαζεύονταν χρήματα και αλλού κατέληξαν. Την ίδια πολιτική-πρακτική, την ζήσαμε και με την υπόθεση ανοικοδόμησης αγίου Νικολάου στο Μανχάτταν, Νέας Υόρκης. Φαίνεται ότι, έγινε συνήθεια γιά την Αρχιεπισκοπή να εξαπατεί τους Ομογενείς.

Η εκτίμηση του ''Κ'': ΔΕΝ θα δοθούν τα χρήματα των Ομογενών σε ''πληγέντες από την πυρκαγιά''.

http://kalami.us/

Ο ρόλος του Κλήρου

http://dia-kosmos.blogspot.gr/

Επί ποιμαντορίας μου, καταντήσαμε νεο-γενίτσαροι και κάναμε την εκκλησία ''μπορντέλο''.

Σύμφωνα με δημοσίευμα (10 Οκτ. '18) του παρουσιαζόμενου και ως ''έγκριτου'' αρθρογράφου-σχολιαστή, διευθυντή της εφημερίδας ''Καθημερινή'' των Αθηνών, το οικουμ. Πατριαρχείο του Βαρθολομαίου, ''θα'' αποφάσιζε τις ''επόμενες δύο ημέρες'': «Στην Κωνσταντινούπολη θα ληφθεί η απόφαση για το αν θα αποχωρήσει ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος και αν ναι, από ποιον θα αντικατασταθεί».

Δυστυχώς, γιά τον ''έγκριτο'' αρθρογράφο, οι πληροφορίες ''μαϊμού'' που είχε από το ''Φανάρι'' και αλλού, δεν επιβεβαιώθηκαν. Αλλά δεν είναι και η πρώτη φορά που ''αναγγέλει'' παραμύθια, σε ότι αφορά τον Ελληνισμό Αμερικής.

Το ''Κ'', που δεν ''μασάει'' το κουτόχορτο που σερβίρουν διάφοροι επιτήδειοι σε Πατριαρχείο, Αθήνα και Ομογένεια, κατάφερε να μάθει τι ειπώθηκε σε κλειστή σύσκεψη του Βαρθολομαίου με τρεις έμπιστους στο ''Φανάρι''.

Σύμφωνα με δύο ρασοφόρους πληροφοριοδότες στην Κων/πολη, ο (κατά το μισό) ''οικουμενικός'', φέρεται αποφασισμένος να αφήσει στην άκρη τα προσχήματα και να κάνει αρχιεπίσκοπο ''έγγαμο κληρικό''.

Απευθυνόμενος στον Προύσης και στους άλλους δύο αργόσχολους μητροπολίτες, που συντηρούνται από τα μυστικά κονδύλια του υπουργείου Εξωτερικών Ελλάδας (5 εκατομ. ευρό κάθε χρόνο), τόνισε:

«Δεν ξέρω αν θα μας δεχτεί ο Κύριος στον παράδεισο, με τις τόσες πολλές αμαρτίες μας. Προσωπικά, το αποκλείω. Γιά δεκαετίες, πέσαμε με τα μούτρα στο χρήμα, εδικά από Αμερική, όπου τις δουλειές, μας τις κάνει ο άνθρωπός μας, ο φάδερ 'Αλεξ. Και τώρα μας κρατούν και μας εκβιάζουν. Γι' αυτό δέχτηκα, πιεζόμενος, να γίνει αυτόνομη η Εκκλησία της Ουκρανίας, γιά χάρη των αμερικάνικων συμφερόντων.

Επί ποιμαντορίας μου, καταντήσαμε νεο-γενίτσαροι και κάναμε την εκκλησία ''μπορντέλο''. 

Διασπάσαμε την Ορθοδοξία, ακόμα και την Εκκλησία της Ελλάδος σε ''παλιές'' και ''νέες χώρες''. Εφαρμόσαμε το ''διαίρει και βασίλευε'' και τώρα μας βρίζουν όλοι. ''Πέσαμε με τα μούτρα'' στο χρήμα. Ζητούν αυτονομία και στην Αμερική και αλλού. Να διώξουμε τον Δημήτριο, δεν γίνεται, δεν μας το επιτρέπει ο αμερικάνικος νόμος και δεν είμαστε γιά αγωγές σε αμερικάνικο Δικαστήριο. Και αυτός ο γεροξεκούτης, δεν παραιτείται, γιά να μας διευκολύνει.

Αλλά εμείς, ειδικοί στις βυζαντινές ίντριγκες, θα βρούμε την λύση. Και αντί να στείλουμε καμιά ''αδελφή'' από Γαλλία ή αλλού, ως αρχιεπίσκοπο στις ΗΠΑ γιά να μας κράζει το ''ποίμνιο'', ήρθε η ώρα να αφήσουμε στην άκρη τα προσχήματα και να κάνουμε τον φάδερ 'Αλεξ, από ''σκιώδη αρχιεπίσκοπο'' και τυπικά αρχιεπίσκοπο. Κάναμε που κάναμε το οικουμενικό Πατριαρχείο ''μαγαζί'', ε, να μην χάσουμε και τις κονόμες. Πόσο θα ζήσουμε;

Θα βάλει και τον ''μπακαλόγατο'', πως τον λένε; Μου διαφεύγει το όνομά του, επικεφαλή του αρχιεπισκοπικού Συμβούλιου και τον Καλμουκίας επί των επικοινωνιών και όλα θα πάνε μιά χαρά».

Είναι η πρώτη φορά που το ''Κ'' συμφωνεί με τον Βαρθολομαίο. ΝΑΙ, ο επόμενος αρχιεπίσκοπος Αμερικής (ΗΠΑ) να είναι ο φάδερ 'Αλεξ (Kαρλούτσος). Μας αξίζει.

http://kalami.us/

Ο ρόλος του Κλήρου

http://dia-kosmos.blogspot.gr/

The 13th Warrior-Βόμβα βρέθηκε στο σπίτι του Τζορτζ Σόρος

Βρέθηκε χθες, εκρηκτικός μηχανισμός στο γραμματοκιβώτιο του σπιτιού του δισεκατομμυριούχου Τζορτζ Σόρος, στην Κομητεία Γουέστσεστερ, στη Νέα Υόρκη.

Η βόμβα εξουδετερώθηκε από τους πυροτεχνουργούς

Η βόμβα δεν εξερράγη και η ειδική ομάδα πυροτεχνουργών που έφτασε στο σημείο την εξουδετέρωσε.

Το ύποπτο πακέτο εντοπίστηκε περίπου στις 15:45 τοπική ώρα το μεσημέρι της Δευτέρας. «Ένας εργαζόμενος στο σπίτι άνοιξε το πακέτο και αποκάλυψε πως επρόκειτο για κάτι που έμοιαζε με βόμβα», ανέφερε η αστυνομία σε ανακοίνωσή της. «Ο εργαζόμενος άφησε το πακέτο σε δασώδη περιοχή και κάλεσε την αστυνομία του Μπέντφορντ», καταλήγει η ανακοίνωση.





http://dia-kosmos.blogspot.gr/

Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2018

Το 1977 μπήκε η υπογραφή των ΗΠΑ στη Συνθήκη Απαγόρευσης της Χρήσης των Τεχνικών Διαχείρισης του Περιβάλλοντος

Το 1975 ο Αμερικανός Γερουσιαστής Γκέηλορντ Νέλσον υποχρέωσε το ναυτικό των ΗΠΑ να εγκαταλείψει τις έρευνες που έδειχναν ότι οι ELF εκπομπές μπορούσαν να διαταράξουν τη χημική σύσταση του ανθρώπινου αίματος!

Κλιματολογικός πόλεμος


Γιώργος Στάμκος

«Δώσε μου έναν αρκετά μεγάλο μοχλό κι ένα μέρος για να τον τοποθετήσω και θα κινήσω τη Γη» έλεγε κάποτε ο Αρχιμήδης. Ευτυχώς, ποτέ δεν βρήκε έναν αρκετά μεγάλο μοχλό. Όμως, αυτή η ιδέα του Αρχιμήδη φαίνεται ότι έχει στοιχειώσει τα μυαλά αρκετών επιστημόνων που δε θέλουν, προς το παρόν τουλάχιστον, να κινήσουν τη Γη, αλλά μόνο να ελέγξουν τα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας...

Ο έλεγχος των καιρικών συνθηκών είναι ένα παλιό όνειρο. Πάντα ο άνθρωπος επιθυμούσε ν’ αποκτήσει την ικανότητα να επηρεάζει και να καθοδηγεί τις βροχοπτώσεις. Στους περισσότερους πολιτισμούς της Γης ο βροχοποιός, που με τελετές και μαγικές επικλήσεις προσπαθούσε να συγκινήσει τον ουρανό για να εξαπολύσει το γονιμοποιό του «σπέρμα», ήταν άτομο περιβεβλημένο με τιμές και σεβασμό. Τον 18ο αιώνα η επιστήμη ανέλαβε τα ηνία και προώθησε τη γνώση των καιρικών συνθηκών, αλλά μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα οι επιτυχίες σ’ αυτόν τον τομέα ήταν μικρές. Και μόλις τελευταία εμφανίστηκαν νέες τεχνολογίες που προσφέρουν στον άνθρωπο τη δυνατότητα να γίνει πραγματικός βροχοποιός.

Το βασικότερο κίνητρο για τον έλεγχο των κλιματολογικών συνθηκών ήταν η προστασία και η αύξηση της γεωργικής παραγωγής, που αποτελεί έρμαιο των μετεωρολογικών συνθηκών. Πριν από έναν περίπου αιώνα ο Νίκολα Τέσλα θεωρούσε βέβαιο ότι ο άνθρωπος θα μπορούσε να δαμάσει σύντομα τις ανεξέλεγκτες δυνάμεις της Φύσης και ιδιαίτερα τις επικίνδυνες καταιγίδες. Τον Ιούνιο του 1900 ο Τέσλα είχε πει: «Είναι πολύ κοντά η εποχή που θα έχουμε τον απόλυτο έλεγχο των βροχοπτώσεων στην ατμόσφαιρα». Όσοι διάβασαν τη βιογραφία αυτής της «άσωτης» μεγαλοφυίας γνωρίζουν πολύ καλά πως ο Τέσλα δεν αστειευόταν...

Ο Τέσλα γνώριζε ότι «ο Θεός έφτιαξε τη Γη» για να δονείται στη συχνότητα των 7-8 Hertz, που αποτελεί και τη βάση για τον έλεγχο του καιρού. Στις αρχές του 20ου αιώνα εφηύρε μια συσκευή για την Μετάδοση Ηλεκτρικής Ενέργειας Με Φυσικά Μέσα, την οποία και κατοχύρωσε ως ευρεσιτεχνία το 1905 (αριθμός 787,412). Η συσκευή αυτή αποτελούσε μέρος του σχεδίου του για την ασύρματη μεταφορά ενέργειας, που βασιζόταν στην σωστή αξιοποίηση των μετεωρολογικών συνθηκών και ιδιαίτερα των ηλεκτρικών φορτίων της ατμόσφαιρας.

Το 1938 επιστήμονες έκαναν την πρόταση να φωτιστεί ο νυκτερινός ουρανός μ’ ένα Γύροτρον (gyrotron) μια συσκευή περιδίνησης ηλεκτρονίων, που θα θερμαινόταν από έναν πανίσχυρο μεταδότη. Αυτό που δεν ειπώθηκε ποτέ όμως ήταν ότι αυτός ο «θερμαστής» θα απελευθέρωνε στην ατμόσφαιρα δεκάδες εκατομμύρια βατ ηλεκτρισμού σε εξαιρετικά χαμηλές συχνότητες. Θα ήταν δηλαδή ένα κανονικό Κλιματολογικό Όπλο (Weather Warfare), που θα προκαλούσε απότομη και μεγάλη άνοδο της θερμοκρασίας του πλανήτη μας! Κάτι τέτοιο συνέβη τελικά το 1945 με τις πρώτες δοκιμές πυρηνικών όπλων, που απελευθέρωσαν ως τις μέρες μας 40,000 ηλεκτρομαγνητικούς παλμούς. Οι πυρηνικές δοκιμές όχι μόνον διατάραξαν τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία της ατμόσφαιρας, αλλά και συνετέλεσαν στην άνοδο της παγκόσμιας θερμοκρασίας.

Το 1952 ο Γ.Ο. Σούμαν ανακάλυψε ότι η ακριβής συχνότητα αντήχησης της Γης ήταν τα 7.83 Hertz και το 1958 ανακαλύφθηκε η ζώνη Βαν Άλλεν, που βρίσκεται σε απόσταση πέρα των 3.000 χλμ. από τη Γη. Την ίδια χρονιά το αμερικανικό ναυτικό εξαπέλυσε τρεις πυρηνικές βόμβες μέσα στη ζώνη Βαν Άλλεν (Project Argus). Το DoD άρχισε τότε να μελετά τρόπους επηρεασμού των καιρικών συνθηκών με κατευθυνόμενες επιθέσεις στη γη και στον ουρανό.

Το 1961 και το 1962 η ΕΣΣΔ και οι ΗΠΑ δημιούργησαν με τις αλλεπάλληλες πυρηνικές τους δοκιμές μια πληθώρα ηλεκτρομαγνητικών παλμών (EMPs), που επηρέασαν σημαντικά τις κλιματολογικές συνθήκες της ατμόσφαιρας. Οι 300 μεγάτονοι των πυρηνικών εκρήξεων υπολογίζεται ότι αποδυνάμωσαν τη ζώνη του όζοντος κατά 4%, προκαλώντας μια ανεπανόρθωτη καταστροφή.

Το 1962-1963 η CIA έκανε σημαντικές προσπάθειες να αλλοιώσει το ρυθμό και την έκταση των βροχοπτώσεων στην Ινδονησία, προκειμένου να επηρεάσει τον καιρό στο εμπόλεμο Βιετνάμ. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκε ιωδιούχος άργυρος και ιωδιούχος μόλυβδος προκειμένου να διασκορπιστούν τα βροχοφόρα σύννεφα. Αργότερα οι προσπάθειες επικεντρώθηκαν στο νοτιοανατολικό Λάος. Στόχος των γεωφυσικών παρεμβάσεων ήταν να παραταθεί η εποχή των βροχοπτώσεων για να καταστεί έτσι δύσκολη η χρησιμοποίηση του διαδρόμου Χο Τσι Μιχ, του μονοπατιού ανεφοδιασμού των Βιετκόνγκ. Άλλοι στόχοι ήταν η παρεμπόδιση εχθρικών επιθέσεων, η απόκρυψη μυστικών επιχειρήσεων, η καταστροφή των σοδειών και η πρόκληση πλημμύρων που θα δυσκόλευαν τις κινήσεις των Βιετκόνγκ.

Το 1966 ο γεωφυσικός Γκόρντον Μακντόναλντ δημοσίευσε τις ιδέες του πάνω στη στρατιωτική χρήση της «μηχανικής του περιβάλλοντος», που προκάλεσαν αίσθηση στο στρατιωτικό κατεστημένο των ΗΠΑ. Ο αμερικανός γεωφυσικός ήταν πολύ σαφής στις θέσεις του: «Το κλειδί για τον γεωφυσικό πόλεμο είναι η αναγνώριση των περιβαλλοντικών ασταθειών στις οποίες η προσθήκη μικρής ποσότητας ενέργειας θα απελευθέρωνε πολύ μεγαλύτερες ποσότητες ενέργειας». Στο βιβλίο του Εκτός Αν Γίνει Ειρήνη: Μια Επιστημονική Πρόβλεψη για Νέα Όπλα (1968), και ειδικότερα στο κεφάλαιο Πως Να Καταστρέφεις το Κλίμα, ο Γκόρντον Μακντόναλντ περιέγραψε τεχνικές για τον έλεγχο του καιρού, για διαχείριση των κλιματολογικών συνθηκών, για λιώσιμο των πολικών πάγων, για αποδυνάμωση της οζοντόσφαιρας, για πρόκληση σεισμών, για έλεγχο των ωκεάνιων κυμάτων και ρευμάτων, ακόμη και για έλεγχο των εγκεφαλικών κυμάτων με την κατάλληλη διαχείριση των ενεργειακών πεδίων του πλανήτη! Σύμφωνα με τον ίδιο οι τέλεια συντονισμένες ηλεκτρομαγνητικές επιθέσεις «μπορεί να οδηγήσουν σε μια σειρά ταλαντώσεων που δημιουργούν σχετικά υψηλά ενεργειακά πεδία πάνω από ορισμένες περιοχές της Γης...». Είπε επίσης ότι αυτού του είδους τα όπλα μπορούν να κατασκευαστούν και, όταν χρησιμοποιηθούν, δεν μπορούν να ανιχνευτούν από τα θύματα τους.

Τη δεκαετία του 1960 στο Γουισκόνσιν των ΗΠΑ, το αμερικανικό ναυτικό άρχισε τα πειράματα πάνω στη χρήση των εξαιρετικά χαμηλόσυχνων κυμάτων (ELF) για επικοινωνία με εν καταδύσει υποβρύχια. Η κεραία εκπομπής αυτών των κυμάτων μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και για τον έλεγχο του καιρού.

«Οι εργαζόμενοι στο χώρο του ατμοσφαιρικού ηλεκτρισμού και της φυσικής των νεφών συγκέντρωσαν αρκετά στοιχεία που βάζουν σε σκέψεις σχετικά με τα ηλεκτρικά πεδία της Γης. Τα κατώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας παίζουν έναν καθοριστικό ρόλο, τον καθοριστικότερο ίσως στη συμπεριφορά των και στην παραγωγή των βροχοπτώσεων», έγραφε τον Απρίλιο του 1969 ο Σ. Τίλσον σε άρθρο του στο περιοδικό Spectrum. Σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο, όποιος είχε την δυνατότητα να επηρεάσει με ηλεκτρομαγνητικές ακτινοβολίες τα κατώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας, μπορούσε να γίνει και ο κυρίαρχος των βροχών και των καταιγίδων.

Το 1972 εμφανίζονται και οι πρώτες αναφορές για πειράματα «θέρμανσης της ιονόσφαιρας», που έγιναν στο Αρεσίμπο. Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 κατασκευάζεται στη Νορβηγία ένας «ιονοσφαιρικός θερμαστής» ισχύος 100 μεγαβάτ, που μπορεί να επηρεάσει την αγωγιμότητα της ιονόσφαιρας. Σημείωση: όποιος έχει τη δυνατότητα να διαχειριστεί την αγωγιμότητα της ιονόσφαιρας έχει την ικανότητα να ελέγξει και τις καιρικές συνθήκες. Την ίδια χρονιά η εξέλιξη της τεχνολογίας έκανε εφικτή την κατασκευή ενός κανονιού χημικού λέηζερ, που μπορούσε ν’ ανοίξει τρύπες στην οζοντόσφαιρα.

Το 1974 οι δρ. Ρόμπερτ Χέλιγουελ και Τζων Κατσουφράκης, του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ, απέδειξαν ότι τα VLF, τα πολύ χαμηλής συχνότητας ραδιοκύματα, μπορούν να δονήσουν τη μαγνητόσφαιρα. Συγκεκριμένα με πείραμα τους στην Ανταρκτική, όπου χρησιμοποίησαν μια τεράστια κεραία κι έναν μεταδότη 5ΚΗz, διαπίστωσαν ότι η μαγνητόσφαιρα μπορεί να διαμορφωθεί ώστε τα σωματίδια υψηλής ενέργειας να ρέουν προς τη γήινη ατμόσφαιρα. Κλείνοντας ή ανοίγοντας το διακόπτη της συσκευής τους μπορούσαν να σταματήσουν τη ροή των σωματιδίων ενέργειας προς την ατμόσφαιρα, πράγμα που επηρέαζε και τις κλιματολογικές συνθήκες του πλανήτη.

Την ίδια χρονιά έγιναν πειράματα με υψηλές συχνότητες ραδιοκυμάτων στο Πλάτσβιλ του Κολοράντο, στο Αρεσίμπο του Πουέρτο Ρίκο και στην Άρμαϊντέιλ της Νέας Νότιας Ουαλίας (Αυστραλία), με σκοπό τη θέρμανση των κατωτέρων στρωμάτων της ιονόσφαιρας.

Το 1975 ο Αμερικανός Γερουσιαστής Γκέηλορντ Νέλσον υποχρέωσε το ναυτικό των ΗΠΑ να εγκαταλείψει τις έρευνες που έδειχναν ότι οι ELF εκπομπές μπορούσαν να διαταράξουν τη χημική σύσταση του ανθρώπινου αίματος! Οι έρευνες είχαν δείξει πως ένας άνθρωπος μπορούσε να γίνει στόχος των ELF ακτινοβολιών και να καταστραφεί η φυσιολογική σύσταση του αίματος του (λευκά αιμοσφαίρια κ.α.) κι έτσι, χωρίς να το γνωρίζει, να πάθει θανατηφόρες οργανικές και διανοητικές βλάβες.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1970 ο Σοβιετικός ερευνητής Α. Β. Γκούρεβιτς είχε πρότεινε τη δημιουργία ενός τεχνητού ιονοσφαιρικού καθρέπτη, με τη βοήθεια του οποίου θα αντανακλούνταν στη Γη επιλεγμένες συχνότητες ηλεκτρομαγνητικών ακτινοβολιών.

Στις 4 Ιουλίου του 1976 άρχισαν να εκπέμπονται από τρεις γιγαντιαίους μεταδότες ισχύος 40 εκατομμυρίων βατ, που βρίσκονταν στο το χώρο της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, μια σειρά από πανίσχυρα ηλεκτρομαγνητικά σήματα, που έγιναν αισθητά στις περισσότερες περιοχές του πλανήτη μας. Τα σήματα αυτά έγιναν γνωστά ως «Ο Ρώσικος Τρυποκάρυδος» και ήταν πολύ χαμηλής συχνότητας (ELF). Η συχνότητα εκπομπής αυτών των σημάτων ήταν τέτοια που έκανε τους Αμερικανούς ειδικούς να υποπτεύονται ότι οι Σοβιετικοί σκόπευαν, συν τοις άλλοις, να τροποποιήσουν το κλίμα της βόρειας Αμερικής, δημιουργώντας καταιγίδες και ηλεκτρομαγνητικές θύελλες, την περίοδο μάλιστα που επρόκειτο να υπογραφεί η συνθήκη που απαγόρευε την τροποποίηση του περιβάλλοντος!

Το 1977 μπήκε και η υπογραφή των ΗΠΑ στη Συνθήκη Απαγόρευσης της Στρατιωτικής ή Κάθε Άλλης Εχθρικής Χρήσης των Τεχνικών Διαχείρισης του Περιβάλλοντος (ENMOD), που προώθησε ο ΟΗΕ. Για τη χώρα που μόλις πριν λίγα χρόνια είχε χρησιμοποιήσει τεχνικές ελέγχου του καιρού για να πλήξει τον ανεφοδιασμό των Βιετκόνγκ από το μονοπάτι Χο Τσι Μιχ, αυτό ήταν μια τυπική σύμβαση, που προσπεράστηκε γρήγορα. Αν και ο στρατηγός Φρεντ Λούις, διευθυντής του τμήματος για τον καιρό της αμερικανικής αεροπορίας, διαβεβαίωνε: «Θέλουμε μόνο να προβλέπουμε και να εκμεταλλευόμαστε τον καιρό, όχι να τον διαχειριζόμαστε», τα πειράματα και οι έρευνες για τον έλεγχο των καιρικών συνθηκών συνεχίστηκαν, όχι μόνον στις ΗΠΑ αλλά και σε άλλες χώρες. Ο λιγότερος ύποπτος στόχος των ερευνών ήταν η ανάπτυξη τεχνικών για την πρόκληση βροχής, σωτήριας για τις αγροκαλλιέργειες ή για την παρεμπόδιση των χαλαζοπτώσεων. Ο κρυφός στόχος όμως ήταν η ανάπτυξη τεχνικών για να «καθαρίζονται» τα σύννεφα πάνω από εχθρικές περιοχές, από τις οποίες θα πετούσαν τα κατασκοπευτικά ή βομβαρδιστικά τους αεροσκάφη.

Δύο χρόνια μετά τον «Ρώσικο Τρυποκάρυδο» και συγκεκριμένα στις 4 Ιουλίου του 1978, η κυβέρνηση των ΗΠΑ πραγματοποίησε ένα πείραμα ελέγχου του καιρού με ELF κύματα, τα οποία και δημιούργησαν μια φοβερή καταιγίδα πάνω από το Γουϊσκόνσιν. Αυτή η δημιουργημένη με ELF κύματα καταιγίδα παρήγαγε ανέμους εντάσεως 8-9 μποφόρ και προκάλεσε ζημιές τουλάχιστον 50 εκατομμυρίων δολαρίων, καταστρέφοντας και 3.500 τετραγωνικά χιλιόμετρα δασών!

Το 1979 η NASA εκτόξευσε σε τροχιά το τρίτο Αστροφυσικό Παρατηρητήριο Υψηλής Ενέργειας, που μπορούσε να προκαλέσει τεχνητή αποδυνάμωση της ιονόσφαιρας. Τότε δημιουργήθηκε μια τρύπα του όζοντος με «ταχείες χημικές διαδικασίες» και η ιονόσφαιρα αποδυναμώθηκε σημαντικά για κάποιες ώρες σε μια οριζόντια απόσταση 300 χιλιομέτρων.

Ο αμερικανικός στρατός έκανε πειράματα και δοκιμές πάνω στον έλεγχο των κεραυνών και των καταιγίδων με τα προγράμματα Skyfire και Stormfury. Ο πιο απειλητικός και πιο αμφιλεγόμενος τύπος ελέγχου του καιρού αποτελεί ο έλεγχος των καταιγίδων, που έχει ως στόχο την υποστήριξη των στρατιωτικών επιχειρήσεων. Όλοι γνωρίζουμε πως οι ζημιές που προκαλούνται από τις καταιγίδες είναι τρομακτικές. Για παράδειγμα, μια τροπική καταιγίδα εκλύει ενέργεια ισοδύναμη με 10.000 φορές την ενέργεια μιας βόμβας υδρογόνου ισχύος ενός μεγατόνου! Μια τέτοια καταιγίδα, με το όνομα Άντριου, έπληξε το 1992 τη Φλόριντα των ΗΠΑ, προκαλώντας ζημιές αξίας 15-30 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Και να σκεφθεί κανείς ότι καθημερινά ξεσπούν στον πλανήτη μας κατά μέσο όρο 45.000 καταιγίδες!

Το 1985 ο Μπέρναρντ Ίστλουντ κατοχύρωσε την υπ’ αριθμόν 4.686.605 ευρεσιτεχνία με τίτλο Συσκευή και Μέθοδος για τη Μεταβολή μιας Περιοχής της Ατμόσφαιρας, της Ιονόσφαιρας και/ή της Μαγνητόσφαιρας (Method and Apparatus for Altering a Region in the Earth's Atmosphere, Ionosphere and/or Magnetosphere). Αυτή η ευρεσιτεχνία του Ίστλουντ, που θεωρείται και η βάση του «ιονοσφαιρικού θερμαστή» του προγράμματος HAARP, αποτελεί ουσιαστικά μια πρόοδο στις ιδέες και στις τεχνολογίες του Τέσλα, που πρώτος είχε συλλάβει τον τρόπο διαχείρισης των καιρικών συνθηκών. Την περίοδο 1987-1992 επιστήμονες της APTI (ARCO Power Technologies Incorporated) βασίστηκαν στην ευρεσιτεχνία του Ίστλουντ για ν’ αναπτύξουν όπλα νέων δυνατοτήτων.

Αλλά οι εργασίες του Ίστλουντ δεν σταμάτησαν εκεί. Μεγάλο μέρος των ερευνών του εστιάζονταν στην αλλαγή της κατεύθυνσης του ηλιακού φωτός σε διαφορετικά σημεία της γήινης επφάνεας, έτσι ώστε να είναι δυνατή η διαχείριση και η μεταβολή των αερίων μαζών. Επίσης ο Ίστλουντ ασχολήθηκε με την πρόκληση βροχών στην Αιθιοπία, που μαστιζόταν από μακροχρόνια ξηρασία, την ουδετεροποίηση των τυφώνων που πλήττουν συχνά την Καραϊβική, την αποκατάσταση της τρύπας του όζοντος κ.α.

Το 1986 στα πλαίσια του προγράμματος Henhouse του αμερικανικού ναυτικού επαναλήφθηκε το πείραμα Ντελγκάντο, που είχε γίνει παλιότερα στην Ισπανία, το οποίο απέδειξε ότι «οι πολύ χαμηλής συχνότητας ηλεκτρομαγνητικοί παλμοί προκαλούν βλάβες στα έμβρυα κότας». Βέβαια οι VLF ακτινοβολίες δεν επηρεάζουν αρνητικά μόνον τη λειτουργία των βιολογικών οργανισμών, αλλά και την κλιματολογική ισορροπία του πλανήτη μας.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 οι ΗΠΑ έθεσαν σε λειτουργία το GWEN (Ground Wave Emergency Network), ένα δίκτυο από πύργους ο καθένας εκ των οποίων παρήγαγε κύματα πολύ χαμηλής συχνότητας (VLF). Σύμφωνα με ορισμένες ανεπίσημες αναφορές οι πύργοι του GWEN δημιούργησαν στην ατμόσφαιρα ένα ηλεκτρομαγνητικό φράγμα, με αποτέλεσμα να προκληθούν το 1993 στις μεσοδυτικές πολιτείες της Αμερικής βιβλικές βροχές που διάρκεσαν 40 ημέρες και νύχτες. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι τοποθεσίες των πύργων GWEN. Κάποιοι βρίσκονται στο ρήγμα του Άγιου Ανδρέα στην Καλιφόρνια και στη Νεβάδα, σε περιοχές δηλαδή που κατά την προηγούμενη δεκαετία επλήγησαν από σεισμούς!

Στις 2 Οκτωβρίου του 1992 η έγκυρη εφημερίδα Wall Street Journal ανέφερε ότι μια ρωσική εταιρεία με το όνομα Elate Intelligent Technologies Inc., Out of Russia: For a price, even weather is up for sale  πουλούσε εξοπλισμό ελέγχου καιρού με το σλόγκαν «Παραγγείλετε τον Καιρό που Θέλετε». Αυτό το σύνθημα βρισκόταν ακόμη και στις επαγγελματικές κάρτες των υπαλλήλων της εταιρείας! Ο Ίγκορ Πιρόγκοφ, διευθυντής του εμπορικού τμήματος της εταιρείας, δήλωσε ότι η Elate έχει τη δυνατότητα να μεταβάλει τον καιρό σε μια έκταση 200 τετραγωνικών μιλίων με κόστος τα 200 δολάρια τη μέρα. Όχι και τόσο συμπτωματικά η έκταση των 200 τετραγωνικών μιλίων αντιστοιχεί στην εμβέλεια ενός αμερικανικού πύργου του δικτύου GWEN…

Ορισμένοι ερευνητές του χώρου της μυστικής τεχνολογίας υποστηρίζουν ότι το αμερικανικό δίκτυο GWEN συνδέεται και υποστηρίζει το αμφιλεγόμενο πρόγραμμα HAARP (High Frequency Active Auroral Research Program), που θεμελιώθηκε το 1994 και τέθηκε σε πλήρη λειτουργία το 1998. Ανάμεσα στις πολυποίκιλες εφαρμογές του HAARP είναι και ο έλεγχος του καιρού.

Υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι οι στρατιωτικές δυνάμεις των ΗΠΑ χρησιμοποιούν συστήματα και τεχνικές ελέγχου του καιρού όχι μόνον για να συγκαλύψουν επιχειρήσεις, αλλά και για να αποτρέψουν ενδεχόμενες εντάσεις και κρίσεις. Σ’ ένα τέτοιο σενάριο παρεμπόδισης κρίσης φαίνεται ότι έχει εμπλακεί κατά το παρελθόν και η Ελλάδα. Σύμφωνα με το περιοδικό Σύγχρονη Αεροπορία και Ναυτικό (Νο 13, Ιανουάριος 1995) ο ρόλος του αμερικανικού πυραυλοφόρου καταδρομικού USS Cape St George, κλάσης Ticonderoga, που παρεμβλήθηκε μεταξύ ελληνικών και τουρκικών ναυτικών δυνάμεων στο Αιγαίο στα μέσα Νοεμβρίου 1994, όταν βρισκόταν σε εξέλιξη οι παράλληλες ασκήσεις Νηρηίς 94 και Θαλασσόλυκος 94, δεν περιορίστηκε σε αυτόν του διαιτητή ανάμεσα στις δύο πλευρές. 

Οι ελληνικές αρχές υποστηρίζουν ότι δεν μπορεί να εξηγηθεί λογικά η ύπαρξη τοπικά, εξαιρετικά δυσμενών καιρικών συνθηκών (ένταση ανέμων πάνω από 11 μποφόρ) τη στιγμή που η Μετεωρολογική Υπηρεσία προέβλεπε μεν άσχημο καιρό αλλά πολύ μικρότερης έντασης. Ούτε μπορεί να εξηγηθεί λογικά γιατί οι συνθήκες αυτές δημιουργούνταν στις περιοχές που μόλις εγκατέλειπε το Αμερικάνικο πολεμικό πλοίο. Υποστηρίζεται πλέον επίσημα ότι το USS Cape St George διέθετε κατάλληλο εξοπλισμό για τη δημιουργία και τη μεταβολή των καιρικών συνθηκών. Σημειώνεται ότι λόγω της κακοκαιρίας τα τουρκικά πλοία αναγκάστηκαν να καταφύγουν στον κόλπο της Σμύρνης κι έτσι να αποφορτιστεί η ένταση των ημερών.

Επίσης έγινε γνωστό ότι από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 Αμερικανοί επιστήμονες στα πλαίσια του ΝΑΤΟ, πραγματοποίησαν πολλά πειράματα για την τεχνητή δημιουργία άσχημων τοπικών καιρικών συνθηκών, οι οποίες θα υποχρέωναν τον τότε σοβιετικό στόλο να καταφύγει στα αγκυροβόλιά του. Το Αιγαίο, εξαιτίας του σοβιετικού στόλου της Μαύρης Θάλασσας ήταν μία από τις κύριες περιοχές εξέλιξης ενός τέτοιου σεναρίου. Το παραπάνω σενάριο ενισχύεται από το γεγονός ότι το USS Cape St George απέπλευσε εσπευσμένα από τον ναύσταθμο του στο Norfolk της Virginia και διέσχισε όλον τον Ατλαντικό και τη Μεσόγειο για να φτάσει στο Αιγαίο και να παρεμβληθεί ανάμεσα στους δυο «αντίπαλους» στόλους την στιγμή που στην ευρύτερη περιοχή της ανατολικής Μεσογείου αλλά και της Αδριατικής, υπήρχε όλη η δύναμη του 6ου Αμερικανικού Στόλου, στην οποία δεν βρέθηκε κανένα διαθέσιμο πλοίο για την ανάληψη της συγκεκριμένης «ειδικής» αποστολής.

Τον Ιούλιο του 1997 οι ουρανοί της Μαλαισίας είχαν γεμίσει με αιθαλομίχλη, η οποία προερχόταν από την ανεξέλεγκτη καύση των τροπικών δασών. Η κυβέρνηση της χώρας θέλοντας να διώξει αυτή τη μάστιγα μακριά από τη χώρα προσπάθησε να δημιουργήσει έναν τεχνητό κυκλώνα. «Θα θέλαμε να χρησιμοποιήσουμε ειδική τεχνολογία για να δημιουργήσουμε ένα τεχνητό κυκλώνα που θα καθάριζε τον αέρα», έλεγε ο Ντατούκ Λάου Χιενγκ Ντιγκ, υπουργός επιστήμης, τεχνολογίας και περιβάλλοντος της Μαλαισίας. Το σχέδιο ήταν να χρησιμοποιηθεί η νέα ρωσική τεχνολογία για τη δημιουργία κυκλώνων και γιγαντιαίων καταιγίδων που θα προκαλούσαν χειμαρρώδεις βροχές που θα ξέπλεναν τον καπνό από τον αέρα.

Οι γεωφυσικοί γνωρίζουν ότι η πρόσθεση ενέργειας στο περιβάλλον έχει σημαντικές επιπτώσεις στην ισορροπία του. Και ως γνωστόν ο άνθρωπος έχει ήδη προσθέσει μεγάλες ποσότητες ηλεκτρομαγνητικής ενέργειας στο περιβάλλον, πράγμα που αποτελεί πολύ μεγάλο κίνδυνο για την πλανητική ισορροπία.

Οι εξελίξεις στο χώρο των νέων τεχνολογιών καθιστούν τον έλεγχο των καιρικών συνθηκών ολοένα και πιο εύκολη υπόθεση. Ως το 2005 οι πρόοδοι της μετεωρολογίας θα παρέχουν ασφαλείς πληροφορίες για την κατάσταση των καιρικών συνθηκών για κάθε περιοχή του πλανήτη μας. Το 2015 οι προηγμένοι ηλεκτρονικοί υπολογιστές θα μπορούν να εξομοιώνουν πλήρως τις πραγματικές καιρικές συνθήκες και να πληροφορούν για την ακριβή ποσότητα της ενέργειας που απαιτείται για να μεταβληθούν.

Γύρω στο 2020 οι ανάγκες του παγκόσμιου πληθυσμού, που θα έχει φθάσει τα οκτώ δισεκατομμύρια, θα πιέζουν για μείωση του κόστους παραγωγής των τροφίμων, ενώ θα αυξηθούν και οι ανάγκες για νερό. Από την άλλη θα υπάρχει και η πίεση να μειωθούν και οι ζημιές από τις φυσικές καιρικές καταστροφές (καταιγίδες, τυφώνες, πλημμύρες, χαλαζοπτώσεις). Αυτές οι πιέσεις αναμένεται να ωθήσουν τις κυβερνήσεις πολλών χωρών στο να χρησιμοποιήσουν τις προόδους της τεχνολογίας για την ακριβή διαχείριση των καιρικών συνθηκών.

Τέλος, το έτος 2025, σε μεγάλες περιοχές του πλανήτη μας δεν θα υφίστανται πλέον «φυσικές κλιματολογικές συνθήκες», αλλά ελεγχόμενες. Το ίδιο έτος ο αμερικανικός στρατός θα μπορεί να επηρεάζει απόλυτα τον καιρό τουλάχιστον σε μια έκταση 200 τετραγωνικών χιλιομέτρων ή σε μια πιο μικρή περιοχή, στην οποία θα διεξάγονται οι στρατιωτικές επιχειρήσεις. Αυτό θα είναι αποτέλεσμα μιας συνεργητικής επίδρασης διάφορων τεχνικών και μεθόδων κλιματολογικού πολέμου. Κατευθυνόμενη ενέργεια, τεχνητοί ιονοσφαιρικοί καθρέπτες, παγκόσμιο δίκτυο καιρού, χημικές ουσίες, έξυπνα σμήνη (νανοτεχνολογία), σκόνη μαύρου άνθρακα, αισθητήρες, επικοινωνίες και προσομοίωση με υπολογιστές, όλα αυτά θα έχουν μέχρι το 2025 εμπλουτίσει το οπλοστάσιο του αμερικανικού στρατού, που θα είναι σε θέση να διεξάγει κλιματολογικό πόλεμο παράλληλα με τις συμβατικές στρατιωτικές επιχειρήσεις. Αυτό θα αποτελέσει πολύ σημαντική εξέλιξη, εφόσον ο έλεγχος του καιρού αποτελεί το κλειδί για την οριστική επικράτηση της Νέας Παγκόσμιας Τάξης.

https://dia-kosmos.blogspot.com/

(1.800.000 ευρώ) ενοίκιο η Ελ. Αστυνομία στο αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος!.......στους φίλους μας Γερμανούς της «HOCHTIEF»

Γερμανικός κολοσσός «HOCHTIEF» ΠΟΥ ΕΚΜΕΤΑΛΕΥΕΤΑΙ TO ΔΙΕΘΝΕΣ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ "Ε.ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ"  & ΕΘΝΙΚΕΣ ΟΔΟΥΣ, ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΔΡΟΜΟΥΣ & ΔΙΟΔΙΑ ... 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΕΤΑΙ ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΠΗΓΑΝΕ ΣΤΟ ΑΓΓΛΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ :

Όπως καταγγέλλει η Δημοκρατική Ενωτική Κίνηση Αστυνομικών (ΔΕΚΑ) που επισκέφθηκε την
Δ/νση Αστυνομίας Αερολιμένα Αθηνών και πληροφορήθηκαν ότι τα κτίρια που στεγάζουν τις ανωτέρω υπηρεσίες, δεν είναι ιδιόκτητα:

Για τη στέγαση των Αστυνομικών Υπηρεσιών στους χώρους του Αερολιμένα καταβάλλεται ετήσιο μίσθωμα, που ανέρχεται στο υπέρογκο ποσό του ενός εκατομμυρίου διακοσίων χιλιάδων Ευρώ(1.200.000 ευρώ) ετησίως περίπου.

Το παραπάνω ποσό, αν συνυπολογιστούν και οι δαπάνες που απαιτούνται για λειτουργικά έξοδα όπως, θέρμανση, ύδρευση και παροχή ενέργειας, αγγίζει το ένα εκατομμύριο οκτακόσιες χιλιάδες Ευρώ (1.800.000 ευρώ) περίπου, το οποίο και επιβαρύνει την ΕΛΑΣ. 

Όπως τονίζουν οι συνδικαλιστές της ΕΛΑΣ «για την εύρυθμη λειτουργία του Αεροδρομίου, που αποτελεί πύλη εισόδου-εξόδου εκατομμυρίων ατόμων στη χώρα μας, είναι απαραίτητη η παρουσία Αστυνομικής Δύναμης για τη διενέργεια εξειδικευμένων ελέγχων, οι οποίοι δεν μπορούν να υποκατασταθούν από ιδιωτικές υπηρεσίες παροχής ασφαλείας».

Σημειώνουν δε ότι «με βάση τα παραπάνω είναι βαρύτατες οι ευθύνες όλων όσων διαπραγματεύτηκαν και κατέληξαν σε τέτοιου είδους επαχθείς συμφωνίες, όροι μάλιστα των οποίων υπερισχύουν κάθε νόμου» και ζητά την επαναδιαπραγμάτευση της ήδη ισχύουσας σύμβασης, από πλευράς των συμβαλλόμενων μερών, «με γνώμονα την εξοικονόμηση πόρων της ΕΛ.ΑΣ., για ικανοποίηση πραγματικών αναγκών προς όφελος του Ελληνικού Λαού και όχι ιδιωτικών συμφερόντων».

Συγκεκριμένα, με απόφασή του το Διοικητικό Εφετείο απορρίπτει τους ισχυρισμούς των εκπροσώπων της γερμανικής εταιρείας ότι το ελληνικό Δημόσιο παραβίασε την «καλή πίστη» ή το ευρωπαϊκό δίκαιο και κρίνει πως με βάση το ελληνικό Σύνταγμα η διεθνής Διαιτησία, στην οποία είχε προσφύγει η γερμανική διοίκηση δεν μπορεί να διαγράψει τα διοικητικά πρόστιμα που της έχουν επιβληθεί.

Η εταιρεία προσέφυγε στα διοικητικά δικαστήρια και το 2010 υπέβαλε και αίτηση για υπαγωγή σε διαιτησία ενώπιον του London Court of International Arbitration, αμφισβητώντας το ποσό του ΦΠΑ που της είχαν επιβάλει οι φορολογικές αρχές.

Μάλιστα, δικαιώθηκε από το δικαστήριο του Λονδίνου, ωστόσο το υπουργείο Οικονομικών επέμεινε και τελικά το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών εξέτασε και απέρριψε την προσφυγή της γερμανικής εταιρείας κατά του ελληνικού Δημοσίου.

Ακόμα και αν η εταιρεία προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας, η απόφαση του Εφετείου είναι δεσμευτική και εκτελεστή, ενώ το ΣτΕ μπορεί να την απορρίψει μόνο για τυπικούς και όχι για λόγους ουσίας.

http://ellpol.blogspot.com/2017/02/hochtief.html

http://dia-kosmos.blogspot.gr/

ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ: ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΟΝΤΟΤΗΤΑ ΑΠΟΦ. 1448/2009

Απόφαση 1448 / 2009 (Δ. ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1448/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα


ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Πετράκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση και Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Δεκεμβρίου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αιτούντος: Σωματείου "ΣΤΕΓΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ" που εδρεύει στη Φλώρινα και εκπροσωπείται νόμιμα από την προσωρινή διοικούσα επιτροπή που αποτελείται από τους: 1) Χ1, 2) Χ2, 3) Χ3, 4) Χ4, 5) Χ5, 6) Χ6, 7) Χ7, κατοίκους ..., το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ευτυχία Τελλή και κατέθεσε προτάσεις.

Της καθ' ης η αίτηση: 243/2005 απόφασης του Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24/7/2003 αίτηση του αιτούντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Φλώρινας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 243/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 243/2005 του Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αιτών με την από 22/6/2007 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, το αιτών παραστάθηκε όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, ανέγνωσε την από 11/12/2008 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 22/6/2007 αίτησης αναίρεσης κατά της 243/2005 απόφασης του Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας.

Η πληρεξούσια του αιτούντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ


Ι. Κατά τη διάταξη του άρθρου 12 παρ.1 του Συντάγματος, με την οποία κατοχυρώνεται το δικαίωμα της συνένωσης, "οι Έλληνες έχουν το δικαίωμα να συνιστούν ενώσεις και μη κερδοσκοπικά σωματεία, τηρώντας τους νόμους, που ποτέ όμως δεν μπορούν να εξαρτήσουν την άσκηση του δικαιώματος αυτού από προηγούμενη άδεια". Επίσης, με την από 4 Νοεμβρίου 1950 Σύμβαση της Ρώμης "δια την προάσπισην των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών" (ΕΣΔΑ), ορίζονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: 

α) Στο άρθρο 9 παρ. 1 εδαφ. α'ότι κάθε πρόσωπο δικαιούται στην ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας. Στην παρ. 2 δε του ίδιου άρθρου ότι η ελευθερία εκδήλωσης της θρησκείας ή των πεποιθήσεων δεν επιτρέπεται να αποτελέσει αντικείμενο άλλων περιορισμών πέρα από αυτούς που προβλέπονται από το νόμο και αποτελούν αναγκαία μέτρα σε δημοκρατική κοινωνία, για τη δημόσια ασφάλεια, την προάσπιση της δημόσιας τάξης, υγείας και ηθικής, ή την προάσπιση των δικαιωμάτων και ελευθεριών των άλλων), 

β) Στο άρθρο 10 παρ. 1 εδάφ. α' και β' ότι κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα στην ελευθερία έκφρασης και ότι το δικαίωματούτο περιλαμβάνει την ελευθερία γνώμης ως και την ελευθερία λήψης ή μετάδοσης πληροφοριών ή ιδεών, χωρίς επέμβαση δημοσίων αρχών και ασχέτως συνόρων και στην παρ. 2 του ίδιου άρθρου ότι η άσκηση των ελευθεριών τούτων, συνεπαγόμενη καθήκοντα και ευθύνες, δύναται να υπαχθεί σε ορισμένες διατυπώσεις, όρους και περιορισμούς που προβλέπονται από το νόμο και αποτελούν αναγκαία μέτρα σε δημοκρατική κοινωνία για την εθνική ασφάλεια, την εδαφική ακεραιότητα ή δημόσια ασφάλεια, την προάσπιση της τάξης και πρόληψη του εγκλήματος, την προστασία της υγείας και της ηθικής, την προστασία της υπόληψης ή των δικαιωμάτων των τρίτων 

γ) Στο άρθρο 11 παρ. 1 ότι κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα στην ελευθερία του συνέρχεσθαι ειρηνικώς και στην ελευθερία συνεταιρισμού, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος ίδρυσης μετ' άλλων συνδικάτων και προσχώρησης σε συνδικάτα με σκοπό την προάσπιση των συμφερόντων τους. Στη δε παρ. 2 εδαφ. α' του ίδιου άρθρου, ότι η άσκηση των δικαιωμάτων αυτών δεν επιτρέπεται να υπαχθεί σε άλλους περιορισμούς πέρα από αυτούς που προβλέπονται από το νόμο και αποτελούν αναγκαία μέτρα, σε δημοκρατική κοινωνία, για την εθνική ασφάλεια, τη δημόσια ασφάλεια, την προάσπιση της τάξης και πρόληψη του εγκλήματος, την προστασία της υγείας και της ηθικής ή την προστασία των δικαιωμάτων και ελευθεριών των τρίτων. Από τις προπαρατιθέμενες διατάξεις των εν λόγω άρθρων 9, 10 και 11 της ΕΣΔΑ συνάγεται, ότι η δημόσια τάξη είναι θεμιτός περιορισμός των δικαιωμάτων που προβλέπονται από τις διατάξεις αυτές. Η δημόσια δε τάξη, η προς την οποία αντίθεση του σκοπού του σωματείου δημιουργεί λόγο μη αναγνώρισης του από το δικαστήριο, αποτελείται από θεμελιώδεις κανόνες και αρχές, που κρατούν σε ορισμένο χρόνο στη χώρα και απηχούν τις δικαιϊκές, κοινωνικές, οικονομικές πολιτειακές, πολιτικές, θρησκευτικές, ηθικές και άλλες αντιλήψεις, οι οποίες διέπουν τον έννομο βιοτικό ρυθμό αυτής. 

Αντίθεση προς τη δημόσια τάξη υπάρχει, όταν προσβάλλονται οι αντιλήψεις αυτές και διαταράσσεται ο βιοτικός ρυθμός (ΟλΑΠ 6/1990, 17/1999, 4/2005). Ας σημειωθεί ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ενόψει της πιο πάνω διάταξης του. άρθρου 11 της ΕΣΔΑ, με την απόφαση του της 17-2-2004, που εκδόθηκε στην υπόθεση Gorzelik και λοιπών κατά της Πολωνίας, μετά από ατομική προσφυγή κατά του Πολωνικού Κράτους, για άρνηση των αρχών αυτού να προβούν στην επίσημη καταχώρηση του σωματείου των ασκούντων την προσφυγή, υπό την επωνυμία "Ένωση των προσώπων Σιλεσιανής ιθαγενείας", έκρινε ότι: Η ελευθερία συνεταιρισμού δεν είναι απόλυτη και πρέπει να γίνει δεκτό, ότι όταν ένα σωματείο, δια των δραστηριοτήτων του ή των προθέσεων, τις οποίες δηλώνει ρητώς ή σιωπηρώς στο πρόγραμμα του, θέτει σε κίνδυνο τους θεσμούς του Κράτους ή τα δικαιώματα και τις ελευθερίες άλλων, το άρθρο 11 (της ΕΣΔΑ) δεν αποστερεί από τις αρχές ενός Κράτους την εξουσία προστασίας των εν λόγω θεσμών και προσώπων και ότι τούτο απορρέει και από την παρ. 2 του άρθρου 11 και από τις θετικές υποχρεώσεις του Κράτους, δυνάμει του άρθρου 1 της Συμβάσεως, να αναγνωρίζει τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των προσώπων, τα οποία εξαρτώνται από τη δικαιοδοσία του (σκέψη 94 της απόφασης αυτής). 

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, που δίκασε επί της ασκηθείσας από τους αιτούντες - νυν αναιρεσείοντες έφεσης, της στρεφόμενης κατά της απόφασης του Πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, με την οποία είχε απορριφθεί η από 24-7-2003 αίτηση αυτών, περί αναγνώρισης του Σωματείου "Στέγη Μακεδονικού Πολιτισμού", δέχθηκε τα εξής: Οι αιτούντες είναι μέλη της προσωρινής διοικούσας επιτροπής του υπό σύσταση σωματείου, με έδρα την πόλη της ... και με την επωνυμία " ΣΤΕΓΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ". Για την ευδοκίμηση της αιτήσεώς τους, περί αναγνωρίσεως του προαναφερόμενου σωματείου, προσκομίζουν όλα τα απαιτούμενα από το νόμο (άρθρα 78-80 ΑΚ) στοιχεία, μεταξύ των οποίων και το από 19-6-2003 καταστατικό του, που αποτελείται από 25 άρθρα, με τα οποία ορίζονται τα σχετικά με την ίδρυση και τη λειτουργία του. Στο άρθρο 2 του καταστατικού ορίζεται ότι σκοπός του σωματείου είναι, μεταξύ άλλων, "η πολιτιστική αποκέντρωση και η προστασία των πνευματικών και καλλιτεχνικών εκδηλώσεων και παραδόσεων των μνημείων πολιτισμού και γενικά η διάσωση και διάδοση Μακεδονικού πολιτισμού. 

Η διατήρηση και καλλιέργεια της μακεδονικής γλώσσας- "MAKEDONCKI", ως μέσα δε για την επίτευξη του άνω σκοπού αναφέρεται ότι είναι, οι ομιλίες, τα δημοσιεύματα, τα διαβήματα κάθε μορφής, καθώς και η συνεργασία του σωματείου με άλλα σωματεία που έχουν κοινούς σκοπούς, την τοπική αυτοδιοίκηση και τους άλλους αρμόδιους δημόσιους ή ιδιωτικούς φορείς. Ο προαναφερόμενος σκοπός του σωματείου αποτελεί αντικείμενο έρευνας, για να διαπιστωθεί, εάν είναι σύννομος, ή αντιβαίνει στη δημόσια τάξη, υπό την αναλυθείσα παραπάνω έννοια αυτής, ή δημιουργεί σύγχυση αναφορικά με τη σωματειακή δράση των μελών του. Προς τούτο, κρίσιμα είναι τα σημεία που αφορούν στην επικαλούμενη "διάσωση και διάδοση Μακεδόνικου πολιτισμού", όπως και τη " διατήρηση και καλλιέργεια της μακεδονικής γλώσσας "MAKEDONCKI".

Όπως είναι γνωστό, τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα βρίσκεται σε αντιπαράθεση με το Κράτος των Σκοπίων (FYROM), εξ αιτίας της αυθαίρετης και ιστορικά ατεκμηρίωτης αξιώσεως του τελευταίου να αναγνωρισθεί διεθνώς ως Κράτος, με το όνομα "Μακεδονία"

Προκειμένου να αποκατασταθεί η ιστορική αλήθεια ως προς το σφετερισμό του ονόματος της Μακεδονίας από το νεοσυσταθέν Κράτος των Σκοπίων (FYROM), το οποίο επιχειρεί να αποκτήσει εθνική ταυτότητα με όνομα που αποτελεί ιστορική, πολιτιστική και εθνική κληρονομιά της Ελλάδας, είναι αναγκαίο να επισημανθούν συνοπτικά τα ακόλουθα ιστορικά δεδομένα. Ο όρος Μακεδονία, από αρχαιοτάτων χρόνων είναι όρος ιστορικός και γεωγραφικός και όχι εθνολογικός. Οι Μακεδόνες δεν είναι, ούτε υπήρξαν κατά το πρόσφατο και το απώτερο παρελθόν, ιδιαίτερος εθνολογικός σχηματισμός. Απλώς, ως Μακεδόνες, ονομάζονται ανέκαθεν οι κάτοικοι της γνωστής από την αρχαιότητα περιοχής της Ελληνικής Μακεδονίας, όπως αντίστοιχα ονομάζονται, Θράκες, οι κάτοικοι της Θράκης, Θεσσαλοί , οι κάτοικοι της Θεσσαλίας κ.ο.κ., χωρίς να υπάρχει αντίστοιχα Θρακική ή Θεσσαλική Εθνικότητα. Επομένως, Μακεδόνες κατά την εθνικότητα δεν υπάρχουν και ούτε μπορούν να "δημιουργηθούν", στα πλαίσια του συλλογικού αυτοπροσδιορισμού των κατοίκων της ευρύτερης γεωγραφικής περιοχής της Μακεδονίας, όπως πιο κάτω αναφέρεται. 

Επιπλέον, οι αρχαίοι Μακεδόνες, ήταν αναμφισβήτητα Έλληνες, δωρικό ή κατ' άλλη έκδοση, αιολικό φύλο. Το όνομα Μακεδονία αναφέρεται για πρώτη φορά από τον Ηρόδοτο, έχει δε γνήσια Ελληνική, δωρικής προέλευσης, ρίζα, "Μακεδνός ή Μακεδανός", που σημαίνει μακρύς, υψηλός, λόγω του ύψους των Μακεδόνων, όπου μάκος = μήκος (Ηροδότου Ιστορίαι Α, 56). Ήδη από τον 1° π.Χ. αιώνα ο μεγάλος γεωγράφος της αρχαιότητας Στράβων, διαπίστωνε : "Εστίν ούν Ελλάς και η Μακεδονία" (Στράβων, Γεωγραφικά,VII.9). Ως Έλληνες, οι αρχαίοι Μακεδόνες, χρησιμοποιούσαν την ίδια, με τους Ελληνες της νομίμου Ελλάδας γλώσσα, πίστευαν στους ίδιους θεούς και είχαν τον ίδιο (Ελληνικό) πολιτισμό. 

Ο αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Αριστοτέλης υπήρξε δάσκαλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου και τα ευρήματα της Βεργίνας αποτελούν σταθμούς της παγκόσμιας ιστορίας και στοιχεία του παγκόσμιου πολιτισμού που αποδεικνύουν την ελληνικότητα της Μακεδονίας. 

Αντίθετα, οι Σλάβοι, δηλαδή τα διάφορα σλαβικά φύλα που εμφανίσθηκαν στην περιοχή των Βαλκανίων, βορείως της Μακεδονίας, κατά τον 7° μ.Χ. αιώνα, δεν έχουν καμία σχέση με τους αρχαίους Έλληνες Μακεδόνες. Μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους των ετών 1912-1913, που είχαν ως αποτέλεσμα την απελευθέρωση, πλην άλλων περιοχών, και της Μακεδονίας, από την Οθωμανική κυριαρχία και το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, οριοθετήθηκαν οριστικώς τα σύνορα μεταξύ Ελλάδας αφενός και Σερβίας και Βουλγαρίας αφετέρου. Κατόπιν Διεθνών Συμφωνιών και ιδίως της συνθήκης του NEUILLY, που ίσχυσε από το 1919, το μεγαλύτερο τμήμα της Μακεδονίας, με τη γεωγραφική του όρου έννοια, περιήλθε στην Ελλάδα, ήτοι το 51,5%, ενώ στη Σερβία περιήλθε το 38,4% και στη Βουλγαρία το 10,1% αυτής. Έτσι, η αρχαία (κλασική) Μακεδονία, η επονομαζόμενη από γεωγραφική άποψη "Μείζων Μακεδονία", που περιλαμβανόταν μεταξύ Αιγαίου Πελάγους και των ορέων Καμβούνια, Πιέρια και Όλυμπος προς νότο, των λιμνών Αχρίδα και Πρέσπες, και των ορέων Μπαμπούνα, Σκόμιον, Ροδόπη προς Βορρά, του ποταμού Νέστου, ανατολικά και των ορέων Γράμμος και Πίνδος, δυτικά, κατατμήθηκε εν μέρει, μεταξύ των παραπάνω Κρατών, όπως έχει εκτεθεί. 

Πρέπει να σημειωθεί ότι λόγο της ελευθέρας διακίνησης των πληθυσμών, κατά τους χρόνους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, είχαν εγκατασταθεί στην Ελλάδα, ιδίως στην περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας, Βούλγαροι, σλαβόφωνοι, που είχαν σλαβική εθνική συνείδηση. Μετά την οριστικοποίηση των συνόρων, κατά τα προεκτεθέντα, οι περισσότεροι απ' αυτούς διασκορπίσθηκαν στην περιοχή των Σκοπίων, ή μετανάστευσαν σε διάφορα Κράτη. Οι ολίγοι εναπομείναντες στην Ελλάδα και συγκεκριμένα, στους νομούς Φλώρινας και Έδεσσας, εδήλωσαν Ελληνική Εθνικότητα και έτσι, από την εποχή εκείνη έπαυσε να υπάρχει θέμα σλαβικής μειονότητας. Πριν από το 1944 "Μακεδονία" ως σλαβικό κράτος και "Μακεδονικό Έθνος", ως ιδιαίτερη εθνότητα ήταν έννοιες παντελώς άγνωστες. Στις 2-8-1944, κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής, ο Κροάτης Τίτο δημιούργησε το Γιουγκοσλαβικό ομόσπονδο κράτος (ένα από τα έξι της τότε Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας που προέκυψε ως ενιαίο Κράτος το 1918), της λεγόμενης Δημοκρατίας της Μακεδονίας, με πρωτεύουσα τα Σκόπια. 

Έως τότε, οι κάτοικοι της περιοχής των Σκοπίων δεν είχαν ούτε σερβική, ούτε βουλγαρική, παρά τα φιλοβουλγαρικά αισθήματα των περισσότερων κατοίκων της και πολύ περισσότερο, δεν είχαν "μακεδονική" εθνική συνείδηση. 

Την τελευταία, τους έπεισε να την αποκτήσουν ο Τίτο, προκειμένου να αποκολλήσει τους Σκοπιανούς από το άρμα των Βουλγάρων, έχοντας ως απώτερο σκοπό, την σύσταση ενιαίου μακεδονικού κράτους, υπό σλαβικό μανδύα και την έξοδο της χώρας του στο Αιγαίο. Είναι χαρακτηριστικό ότι, στην περίοδο του μεσοπολέμου, η κυβέρνηση του Βελιγραδίου υποστήριζε, ότι οι κάτοικοι της περιοχής Σκοπίων ήταν Σέρβοι. Αργότερα, όμως, για να υποβοηθηθεί η προσπάθεια "μακεδονοποίησης" του πληθυσμού της Λ. Δ. Μακεδονίας, που κατοικείτο τότε από ακαθόριστης εθνικότητας πληθυσμούς, με υπεροχή των σλαβόφωνων, αλβανόφωνων και τουρκόφωνων, έπρεπε να αναπτυχθούν όλα εκείνα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν ένα λαό, ως διαφορετικό έθνος, δηλαδή η γλώσσα, η ιστορία και ο πολιτισμός. Καταρχήν, ιδιαίτερη φροντίδα δόθηκε στη λεγόμενη " μακεδόνικη" γλώσσα, που αποτελείτο κατά βάση από λέξεις σλαβικής προέλευσης, εμπλουτισμένη και με ελληνικές αυτούσιες ή παραλλαγμένες, καθώς επίσης και λέξεις τουρκικές, βλάχικες, αλβανικές κ.λ.π. Το ιδίωμα αυτό στην ουσία ήταν η δυτική διάλεκτος της βουλγαρικής γλώσσας, την οποία ομιλούσαν οι κάτοικοι της περιοχής των Σκοπίων. 

Μετά το 1944, Σκοπιανοί γλωσσολόγοι προσπάθησαν να αφαιρέσουν όλα τα βουλγαρικά στοιχεία από τη διάλεκτο αυτή και να τα αντικαταστήσουν με λέξεις σερβοκροατικές, ώστε να μπορεί η λεγόμενη " μακεδόνικη" γλώσσα, έτσι όπως εξελίχθηκε, να γίνει πλέον κατανοητή από τους σερβοκροατικούς πληθυσμούς της βόρειας Γιουγκοσλαβίας. Ακόμη δόθηκε ιδιαίτερη σημασία στην εκ των υστέρων " κατασκευή" της ιστορίας του "Μακεδονικού" έθνους. 

Το Δεκέμβριο του 1948 ιδρύθηκε στα Σκόπια το Ινστιτούτο Εθνικής Ιστορίας του Μακεδονικού Λαού. Το ενδιαφέρον των Σκοπιανών ιστορικών επικεντρώθηκε στην απόδειξη της υπάρξεως ενός ξεχωριστού "μακεδονικού" έθνους, έστω και αν το " έθνος" τούτο, στο παρελθόν, δεν είχε δώσει σημεία ζωής. Στη συνέχεια, οι πολιτικοί των Σκοπίων δεν περιορίσθηκαν στην προσπάθεια τους " μακεδονοποίησης" του πληθυσμού της περιοχής. Για να ευαισθητοποιήσουν τα πλήθη, αλλά και τη Διεθνή Κοινότητα, δημιούργησαν μία "Μεγάλη ιδέα" περί πλήρους εθνικής αποκατάστασης του "Μακεδονικού" έθνους, διακηρύσσοντας ότι η Μακεδονία στο σύνολο της, δηλαδή τα τρία Βιλαέτια (περιφέρειες) της αυθαίρετης τότε διαίρεσης της τουρκικής Διοίκησης στη Μακεδονία, κατά τους χρόνους της Οθωμανικής κυριαρχίας, που είχαν ως πρωτεύουσες τη Θεσσαλονίκη, το Μοναστήρι και τα Σκόπια, είναι χώρα σλαβική, και ως προς την ιστορική της προέλευση και ως προς την εθνική της σύσταση. 

Γι' αυτό (κατά τη "Μεγάλη Ιδέα"), πρέπει να ενωθεί και να αποτελέσει ένα ενιαία κράτος, δεδομένου ότι μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο μόνο το Γιουγκοσλαβικό Τμήμα της Μακεδονίας αποκαταστάθηκε εθνικά, στα πλαίσια της Γιουγκοσλαβικής Ομοσπονδίας (θεωρία του "αλυτρωτισμού"). Η προβολή αυτής της "Μεγάλης Ιδέας" στα Σκόπια και στο εξωτερικό δημιούργησε τις σημερινές προστριβές με την Ελλάδα, η οποία δεν είναι δυνατό να ανεχθεί αυτή την έστω "ακαδημαϊκή", καταρχήν, προσβολή της ακεραιότητας του εδάφους της και της ομοιογένειας του πληθυσμού της, που επιχειρείται από την πλευρά των Σκοπίων. Εξάλλου, ουδείς πολιτισμένος λαός μπορεί να ανεχθεί την πλαστογράφηση της Ιστορίας του. 

Στην προσπάθεια αυτή των Σκοπίων που άρχισε μετά τη διάσπαση της Γιουγκοσλαβίας, αφότου το κράτος των Σκοπίων απέκτησε οντότητα, το έτος 1991, εντάσσεται η διάδοση των παραπάνω ιδεών από διάφορους εθνικιστές μετανάστες, οι οποίοι, μέσω οργανώσεων και σωματείων, που δρουν κυρίως στο εξωτερικό (Αυστραλία, Καναδά, ΗΠΑ), με ομιλίες, συγκεντρώσεις, εκδηλώσεις πολιτιστικές κλπ παραπληροφορούν το κοινό, δημιουργώντας εσφαλμένες περί υπάρξεως "Μακεδονικού" έθνους και πολιτισμού, "μακεδονικής" γλώσσας και συνείδησης. Παράλληλα, καλλιεργούν και την ιδέα του "αλυτρωτισμού", όπως προεκτέθηκε επιχειρώντας να δημιουργήσουν αποσχιστικές τάσεις, θέτοντας και το ανύπαρκτο θέμα της λεγόμενης "μακεδονικής μειονότητας" που ζεί στην Ελλάδα. Μάλιστα για το θέμα αυτό προσέφυγαν στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ στη Γενεύη, το Μάιο του 1990, ενώ, τον Ιούνιο του ίδιου έτους, έθεσαν και πάλι το ίδιο θέμα στα πλαίσια της Συνδιάσκεψης της ΔΑΣΕ στην Κοπεγχάγη. 

Αρωγοί της προσπάθειας αυτής των Σκοπιανών ιθυνόντων στην Ελλάδα είναι οι αιτούντες. Οι τελευταίοι, συμπλέοντας με τις παραπάνω θέσεις των Σκοπίων, δημιουργούν ανύπαρκτα ζητήματα ιδιαίτερου μακεδονικού πολιτισμού και μακεδονικής γλώσσας ("MAKEDONCKI"), μέσω δε του υπό σύσταση Σωματείου, επιδιώκουν την υλοποίηση των παραπάνω σκοπών. Συγκεκριμένα, ένα από τα ιδρυτικά μέλη του εν λόγω Σωματείου, ο ΑΑ, μαζί με άλλους ομοϊδεάτες του, όπως ο ΒΒ, που πρωτοστατούσε παλαιότερα στην ίδρυση όμοιου Σωματείου, εμφανίσθηκαν στη Συνδιάσκεψη της ΔΑΣΕ στην Κοπεγχάγη όπου αμφισβήτησαν την ελληνικότητα της (Ελληνικής) Μακεδονίας (βλ. και Εφ. Θεσ. 1558/1991 αδημ). Επίσης, τα ιδρυτικά μέλη του υπό σύσταση Σωματείου, ήτοι οι ΓΓ, Χ1 και ΔΔ, όπως και ο προαναφερόμενος ΒΒ, συναντήθηκαν κρυφά, στις 28 Ιουλίου 1991, στην πόλη Μοναστήρι, με τον πρώην Πρόεδρο του Κράτους των Σκοπίων, Κύρο Γκλιγκόρωφ. 

Ακόμη, τα ίδια πρόσωπα είχαν αλλεπάλληλες συναντήσεις στη Θεσσαλονίκη με τον υποπρόξενο των Σκοπίων, προφανώς, για να προωθήσουν την επίτευξη των παραπάνω σκοπών τους (βλ. Στεφ. Τσαπάρα, όπ. π. σελ. 34). Σύμφωνα με όλα όσα προεκτέθηκαν, δεν υπάρχει Μακεδονικό Έθνος και κατά συνέπεια, μακεδονικός πολιτισμός και μακεδονική γλώσσα "MAKEDONCKI". Ούτε φυσικά υφίσταται στην Ελλάδα "μακεδονική μειονότητα". Είναι αυτονόητο ότι ένα μωσαϊκό εθνοτήτων δεν μπορεί, σε εξήντα χρόνια, να αποκτήσει εθνολογική οντότητα, στηριζόμενο σε χαλκευμένα ιστορικά στοιχεία. Με βάση τις παραδοχές αυτές, το δικάσαν Εφετείο έκρινε "ότι ο σκοπός του υπό αναγνώριση Σωματείου αντίκειται προς τη δημόσια τάξη και ασφάλεια, αφού θέτει σε κίνδυνο τους θεσμούς του Ελληνικού Κράτους, με τις εξαγγελόμενες ρητώς και σιωπηρώς δραστηριότητες των μελών του, ότι, με την εμμονή του στη γενική αναφορά του όρου "μακεδονικός- ική" πολιτισμός - γλώσσα προκαλεί σύγχυση τόσο στο εσωτερικό της Χώρας και, ιδίως, στους ενδιαφερομένους να συμμετάσχουν στο Σωματείο ως μέλη, αποδεχόμενοι το σκοπό αυτό, όσο και διεθνώς, στα Κράτη και στους λοιπούς φορείς, με τους οποίους θα συναλλαχθεί αυτό, ενόψει της πραγμάτωσης του σκοπού του, μέσω διαβημάτων, συνεργασιών κλπ, καθώς και ότι αναγνώριση του Σωματείου προσκρούει στην ανάγκη ειρηνικής συμβίωσης των πολιτών της περιοχής και κατ' επέκταση της γαλήνης της Χώρας", και ότι η αίτηση ήταν απορριπτέα, ως αβάσιμη κατ' ουσία και στη συνέχεια, απέρριψε την ασκηθείσα έφεση, επικυρώνοντας την απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, που είχε αποφανθεί ομοίως.

Με τους πρώτο, τρίτο, τέταρτο και πέμπτο, από το άρθρο 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ, λόγους αναίρεσης, προβάλλεται η αιτίαση ότι το δικάσαν Εφετείο, με το να κρίνει ότι ο σκοπός του σωματείου, του οποίου την αναγνώριση ζητούσαν οι αιτούντες - νυν αναιρεσείοντες, αντίκειται στη δημόσια τάξη και ασφάλεια, διότι θέτει σε κίνδυνο τους θεσμούς του Ελληνικού Κράτους, παρεβίασε κανόνες ουσιαστικού δικαίου και ειδικώτερα τις διατάξεις των άρθρων. 2, 4, 5, 14, 25 και 12 του Συντάγματος, 9,10 και 11 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΣΔΑ) και των άρθρων 78 έως 84 ΑΚ. Οι λόγοι αυτοί είναι απορριπτέοι, προεχόντως, ως αόριστοι, καθόσον ουδόλως προσδιορίζεται στο αναιρετήριο ποιό είναι το νομικό σφάλμα του δικάσαντος δικαστηρίου ερμηνευτικό ή υπαγωγικό και στη δεύτερη περίπτωση σε τι συνίσταται η παράβαση κατά την εφαρμογή των ως άνω διατάξεων, αλλά και σε κάθε περίπτωση, ως αβάσιμοι, διότι, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στην προηγηθείσα μείζονα νομική σκέψη, η προστασία της δημόσιας τάξης, της εθνικής ασφάλειας και των δικαιωμάτων και ελευθεριών των τρίτων, αποτελούν νόμιμους και επιτρεπτούς περιορισμούς της ελευθερίας και των δικαιωμάτων των προστατευομένων από τις ως άνω διατάξεις και κατά συνέπεια το δικάσαν Εφετείο δεν παρεβίασε τις προαναφερθείσες διατάξεις του Συντάγματος και της ΕΣΔΑ τις σχετικές με τα δικαιώματα αυτά, αλλά ούτε και τις λοιπές ως άνω διατάξεις, που προστατεύουν τα αντίστοιχα δικαιώματα (ελευθερία έκφρασης και γνώμης, ελευθερία προσωπικότητας, ίση μεταχείριση, ελευθερία του συνέρχεσθαι), ούτε τέλος, τη διάταξη του άρθρου 25 του Συντάγματος (αρχή της αναλογικότητας), δεδομένου, ότι το μέτρο της μη αναγνώρισης του Σωματείου είναι αναγκαίο, για την αποφυγή της προσβολής της δημόσιας τάξης και της εθνικής ασφάλειας και των δικαιωμάτων και ελευθεριών τρίτων. Επί πλέον, ο πέμπτος λόγος αναίρεσης, κατά το μέρος αυτού, με το οποίο προβάλλεται η αιτίαση της παραβίασης των διατάξεων των άρθρων 9, 10, 11 και 14 της ΕΣΔΑ, εκ του ότι, το δικάσαν Εφετείο, με την προσβαλλομένη απόφασή του, απέρριψε την αίτηση λόγω της εθνικής καταγωγής και των πεποιθήσεων των αιτούντων, είναι σε κάθε περίπτωση απορριπτέος και ως στηριζόμενος επί εσφαλμένης προϋπόθεσης και ως εκ τούτου αβάσιμος, δεδομένου ότι ουδόλως περιέχονται παρόμοιες παραδοχές στην προσβαλλομένη απόφαση, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο αυτής.

ΙΙ. Με τον δεύτερο, από το άρθρο 559 αριθ. 11 ΚΠολΔ, λόγο αναίρεσης προβάλλεται η αιτίαση ότι το δικάσαν Εφετείο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα μη επιτρεπόμενα και αποδείξεις που δεν προτάθηκαν και δεν προσκομίσθηκαν από τους αιτούντες. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος, ως αόριστος, διότι ουδόλως προσδιορίζεται στο αναιρετήριο ποια είναι τα αποδεικτικά μέσα στα οποία αναφέρεται η αιτίαση του προκείμενου λόγου και για ποια αιτία είναι μη επιτρεπτά.

Η διάταξη του άρθρου 744 ΚΠολΔ, ορίζει ότι το δικαστήριο, όταν δικάζει κατά τη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας, μπορεί και αυτεπαγγέλτως να διατάζει κάθε μέτρο για την εξακρίβωση πραγματικών γεγονότων, ακόμη και εκείνων που δεν έχουν προταθεί και ιδιαίτερα γεγονότων που συντελούν στην προστασία των ενδιαφερομένων ή της έννομης σχέσης ή του γενικώτερου κοινωνικού συμφέροντος. Η διάταξη του άρθρου 759 παρ.3 ΚΠολΔ ορίζει ότι το δικαστήριο, κατά την ίδια ως άνω διαδικασία, ακόμη και αποκλίνοντας από τις διατάξεις που ρυθμίζουν την απόδειξη, διατάσσει αυτεπαγγέλτως κάθε τι, που κατά την κρίση του είναι απαραίτητο για την εξακρίβωση της αλήθειας των πραγματικών ισχυρισμών. Με τις διατάξεις αυτές εισάγεται απόκλιση από τη ρύθμιση του άρθρου 106 ΚΠολΔ (συζητητικό σύστημα) και καθιερώνεται, για τις υποθέσεις της εκουσίας δικαιοδοσίας, το ανακριτικό σύστημα, το οποίο παρέχει στο δικαστήριο ελευθερία αυτεπάγγελτης ενέργειας και συλλογής του αποδεικτικού υλικού και εξακρίβωσης πραγματικών γεγονότων, ακόμη και μη προταθέντων, που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Κατά συνέπεια, αφού στη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας ισχύει η ελεύθερη απόδειξη και ο δικαστής αποδεσμεύεται από τους αποδεικτικούς τύπους της αυστηρής απόδειξης, δικαιούται, για τη διαμόρφωση της δικανικής του πεποίθησης, να λαμβάνει υπόψη του κάθε πρόσφορο αποδεικτικό μέσο, ακόμη και μη πληρούντα τους όρους του νόμου αποδεικτικά μέσα ή αποδεικτικά μέσα εκτός του καταλόγου του άρθρου 339 ΚΠολΔ. Επίσης, η διάταξη του άρθρου 336 παρ.1 ΚΠολΔ, ορίζει ότι πραγματικά γεγονότα, τα οποία είναι τόσο πασίγνωστα, ώστε να μην υπάρχει εύλογη αμφιβολία ότι είναι αληθινά, λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως και χωρίς απόδειξη, ενώ η παράγρ. 2 της ίδιας διάταξης ορίζει ότι πραγματικά γεγονότα γνωστά στο δικαστήριο από άλλη δικαστική ενέργειά του, λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως και χωρίς απόδειξη, αν η αλήθεια τους ισχύει απέναντι σε όλους.

Εν προκειμένω με τον έκτο λόγο αναίρεσης προβάλλεται η αιτίαση ότι το δικάσαν Εφετείο υπέπεσε στις πλημμέλειες, τις προβλεπόμενες α) από το άρθρο 559 αριθμ. 10 ΚΠολΔ (δέχθηκε, ως αληθινά, πράγματα που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, χωρίς απόδειξη) και β) από το άρθρο 559 αριθμ.11 ΚΠολΔ, (έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα μη επιτρεπτά και αποδεικτικά μέσα, που δεν προσκομίσθηκαν από τους αιτούντες) και ειδικότερα ότι το δικάσαν Εφετείο, για να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα ότι ο σκοπός του υπό αναγνώριση Σωματείου αντίκειται στη δημόσια τάξη και ασφάλεια και θέτει σε κίνδυνο τους θεσμούς του Ελληνικού Κράτους, δέχθηκε, κατά παράβαση των ως άνω διατάξεων, τα αναφερόμενα στο αναιρετήριο πραγματικά περιστατικά, τα σχετικά με την Ελληνική Ιστορία και την ταύτιση των αρχαίων Μακεδόνων με τους 'Ελληνες, καθώς επίσης τα σχετικά με την κίνηση του νεοσυσταθέντος (1991) κράτους των Σκοπίων (FYROM) να σφετερισθεί το όνομα "Μακεδονία" και με τη προσπάθεια αυτού να αποδείξει δια μέσου σωματείων, οργανώσεων και εκδηλώσεων τη δήθεν ύπαρξη χωριστού "Μακεδονικού" έθνους και χωριστής "Μακεδονικής" γλώσσας, όπως και την ύπαρξη "Μακεδονικής" μειονότητας, που ζει στην Ελλάδα και τέλος τα περιστατικά τα σχετικά με συγκεκριμένες δραστηριότητες ορισμένων εκ των μελών του υπό ίδρυση Σωματείου, οι οποίοι, για να υποβοηθήσουν τις ως άνω κινήσεις του Κράτους των Σκοπίων, συμμετείχαν στη Συνδιάσκεψη της ΔΑΣΕ, στην Κοπεγχάγη (1990) και αμφισβήτησαν την ελληνικότητα της Ελληνικής Μακεδονίας και επίσης προσέφυγαν, για τον ίδιο λόγο και το ίδιο έτος (1990) στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ. 

Επίσης, με τον όγδοο, από το άρθρο 559 αριθμ.11 ΚΠολΔ λόγο αναίρεσης, προβάλλεται η αιτίαση ότι το δικάσαν Εφετείο υπέπεσε στην ίδια ως άνω πλημμέλεια, της λήψης υπόψη αποδεικτικών μέσων μη επιτρεπτών, προς απόδειξη των ιδίων ως άνω περιστατικών των σχετικών με τις ως άνω δραστηριότητες ωρισμένων μελών και επί πλέον των περιστατικών των σχετικών με τις κρυφές συναντήσεις ωρισμένων μελών του υπό ίδρυση Σωματείου με τον τότε Πρόεδρο του Κράτους των Σκοπίων Κύρο Γκλιγκόρωφ, την 28-6-1991, στην πόλη Μοναστήρι και στη Θεσσαλονίκη, κατ' επανάληψη, με τον υποπρόξενο των Σκοπίων, προς προώθηση και επίτευξη των ίδιων ως άνω σκοπών. Οι δύο αυτοί λόγοι (έκτος και όγδοος), πέραν του ότι είναι απορριπτέοι, ως αόριστοι, διότι ουδόλως προσδιορίζεται στο αναιρετήριο ποία είναι τα αποδεικτικά μέσα, στα οποία αναφέρονται οι ως άνω αιτιάσεις και για ποιο λόγο αυτά είναι μη νόμιμα και μη επιτρεπτά, είναι επίσης, απορριπτέοι, ως απαράδεκτοι, διότι, όπως ήδη αναφέρθηκε στην προηγηθείσα νομική σκέψη, το Δικαστήριο, δικάζον κατά τη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας, όπως στην προκειμένη περίπτωση, δικαιούται να λαμβάνει υπόψη και αυτεπαγγέλτως, κάθε πρόσφορο αποδεικτικό μέσο, για την εξακρίβωση πραγματικών γεγονότων, ακόμη και μη προταθέντων, που συντελούν στην προστασία του γενικώτερου κοινωνικού συμφέροντος. 

Εξ άλλου, κατά το από άρθρο 559 αριθμ. 10 ΚΠολΔ, σκέλος αυτού, ο έκτος λόγος αναίρεσης, είναι, σε κάθε περίπτωση, απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι, από την προσβαλλομένη απόφαση προκύπτει, ότι το δικάσαν Εφετείο, δέχθηκε τα ως άνω περιστατικά, όχι χωρίς απόδειξη, αλλά με βάση τα μνημονευόμενα στην απόφαση αποδεικτικά μέσα, δηλαδή με βάση τα προσκομισθέντα έγγραφα και ειδικότερα το περιεχόμενο του καταστατικού του υπό ίδρυση σωματείου, τα γεγονότα τα οποία, κατά την εκτίμηση του Εφετείου, είναι πασίγνωστα, τα ιστορικά κείμενα και τα δημοσιεύματα νεώτερων εντύπων, τα αναφερόμενα στην απόφαση, και με βάση το περιεχόμενο της επίσης μνημονευόμενης απόφασης του ίδιου Εφετείου (1558/1991) η οποία έχει αποφανθεί επί προηγούμενης, ίδιας με την υπό κρίση αίτησης, του αιτούντος ΒΒ κλπ.

IV. Με τον έβδομο, από το άρθρο 559 αριθμ. 11 ΚΠολΔ, λόγο αναίρεσης, προβάλλεται η αιτίαση ότι το δικάσαν Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια της μη λήψης υπόψη αποδεικτικού μέσου και ειδικώτερα της μη λήψης υπόψη της 57/1997/841/1047 10 Ιουλίου 1998 απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, με την οποία έγινε δεκτή αίτηση - προσφυγή των μελών προσωρινής διοίκησης σωματείου, όμοιου με το κρινόμενο. Ο λόγος αυτός, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι, από τη διαλαμβανομένη στην προσβαλλομένη απόφαση διαβεβαίωση, ότι το Εφετείο, για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση, έλαβε υπόψη και "όλα τα μετ' επίκληση προσκομιζόμενα έγγραφα", ουδεμία καταλείπεται αμφιβολία ότι το δικάσαν δικαστήριο έλαβε υπόψη και το ως άνω έγγραφο, έστω και εάν δεν μνημονεύεται ειδικώς.

V. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 19-6-2007 αίτηση των Χ1 κλπ για αναίρεση της 243/2005 απόφασης του Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Μαΐου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Ιουνίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

http://ellpol.blogspot.com/2018/06/14482009.html

http://dia-kosmos.blogspot.gr/

Της κατασκοπίας το κάγκελο στην Ελλάδα!..... Η Αλβανία "έχασε" 10 χιλιάδες ρουκέτες!...

ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΚΟΠΙΑΣ ΤΟ ΚΑΓΚΕΛΟ: Έκρηξη με ένα νεκρό σε διαμέρισμα στην Τριανδρία
ΜΠΑΤΕ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΚΙ "ΑΛΕΣΤΕ" ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ...

Ισχυρή έκρηξη σημειώθηκε στις 23:10 το βράδυ στην οδό Υψηλάντου 27 στην περιοχή Τριανδρία της Θεσσαλονίκης σε υπόγειο διαμέρισμα. Στο διαμέρισμα διέμεναν δυο Kούρδοι, ενώ την ώρα της έκρηξης βρισκόταν εκεί μόνο ο ένας ο οποίος διαμελίστηκε. Από τη σφοδρότητα της έκρηξης προκλήθηκαν ζημιές σε καταστήματα της περιοχής. Το θύμα, 33 ετών, ονομαζόταν Μεχμέντ Αϊντίν Αλί και βρισκόταν στην Ελλάδα με άδεια παραμονής που είχε εκδοθεί από το Τμήμα Αλλοδαπών Αττικής. Σύμφωνα μάλιστα με τα πρώτα στοιχεία, πρόκειται για φίλο ζευγαριού Τούρκων υπηκόων, οι οποίοι είχαν στο παρελθόν αναζητηθεί από την Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία. Ωστόσο, το θύμα φέρεται να σχετίζεται με ένα ζευγάρι, τουρκικής υπηκοότητας, το οποίο τον περασμένο Ιούλιο αναζητούνταν από την Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία.

Να υπενθυμίσουμε πως ο 50χρονος και η 42χρονη είχαν συλληφθεί, διότι σε έρευνα που είχε πραγματοποιηθεί, παρουσία Εισαγγελικού Λειτουργού, σε δύο οικίες όπου διέμεναν, είχαν βρεθεί και κατασχεθεί πλαστά διαβατήρια και έγγραφα αλλοδαπών Αρχών. Επιπλέον, σε βάρος της 42χρονης αλλοδαπής εκκρεμούσε Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης από τις Γερμανικές Αρχές, για συμμετοχή σε τρομοκρατική δραστηριότητα.  Σύμφωνα με τις πρώτες ενδείξεις που έχουν οι αρχές ασφαλείας στη Θεσσαλονίκη, το θύμα πιθανότατα να κατασκεύαζε εκρηκτικό μηχανισμό.  Όπως δήλωσε στο thοusandnews η σπιτονοικοκυρά του διαμερίσματος, δε γνώριζε το νεκρό Κούρδο και είπε πως μάλλον πήγαινε περιστασιακά! Επισήμανε μάλιστα πως προσπαθούσε από χθες να επικοινωνήσει με τον δεύτερο Κούρδο, επειδή είχε απλήρωτο το λογαριασμό της ΔΕΗ και δεν μπορούσε να τον βρει. Τα ίχνη του έχουν χαθεί…

ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΚΟΠΙΑΣ ΤΟ ΚΑΓΚΕΛΟ 2. ΞΕΦΡΑΓΟ ΑΜΠΕΛΙ Η ΕΛΛΑΔΑ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΠΡΩΤΑ ΕΔΩ ΝΑ ΜΠΕΙΤΕ ΣΤΟ ΚΛΙΜΑ: ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΚΟΠΙΑΣ ΤΟ ΚΑΓΚΕΛΟ

Γιάφκα αποκάλυψε η έκρηξη στη Θεσσαλονίκη - Έκτακτη σύσκεψη 

Έκτακτη συνάντηση του υπουργού Προστασίας του Πολίτη, Χρ.Παπουτσή, με την ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. και της ΕΥΠ βρίσκεται σε εξέλιξη τις τελευταίες ώρες στη Βουλή, για τα νέα στοιχεία που έχουν προκύψει σχετικά με τον θάνατο 35χρονου Κούρδου από έκρηξη στη Θεσσαλονίκη. Στη συνάντηση συμμετέχουν ο αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. Ε.Οικονόμου, ο διοικητής της ΕΥΠ, Κ.Μπίκας, ο προϊστάμενος της Αντιτρομοκρατικής, Αλκ.Τζιώτης και ο υποδιοικητής της ΕΥΠ, Φ.Παπαγεωργίου. Για το θέμα ενημερώνεται συνεχώς και ο πρωθυπουργός.

Η εξονυχιστική έρευνα στο υπόγειο διαμέρισμα της Τριανδρίας, έφερε στο φως βαρύτατο πολεμικό οπλισμό που βρέθηκε σε ειδική κρύπτη. Συνολικά στο διαμέρισμα βρέθηκαν:
- Ένα αντιαρματικό 64 χιλιοστών
- 14 χειροβομβίδες
- 2 Καλάσνικοφ
- 1 υπολυβόλο Scorpion
- 1 πολυβόλο άγνωστου τύπου
- 2 νάρκες
- 2 κιβώτια με σφαίρες διαφόρων διαμετρημάτων

Η ΕΥΠ και αντιτρομοκρατική οδηγούνται σε ομάδες των οποίων η δράση σε Eλληνικό έδαφος ενδεχομένως να φέρει σε δύσκολη θέση την Eλληνική κυβέρνηση αφού τα παρακλάδια τους οδηγούν σε κουρδικές ομάδες. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο νεκρός άνδρας φέρεται να ήταν μέλος της κουρδικής οργάνωσης «Ντεβ Σολ», η οποία έχει μετονομασθεί σε DHKP-C.

Τμήμα ειδήσεων defencenet

ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΛΕΕΙ Η wikipedia
The organisation was originally formed in 1978 by Dursun Karataş as Revolutionary Left (Turkish: Devrimci Sol or Dev Sol), a splinter faction of Devrimci Yol ("Revolutionary Way", also known as Devrimci Yol), which splintered from the People's Liberation Party-Front of Turkey (THKP-C), which in its turn was a splinter of Revolutionary Youth Federation (commonly known in Turkish as Dev Genç). A 1994 factional infighting within Dev Sol resulted in two factions: the main group led by Dursun Karatas was renamed DHKP/C, while Bedri Yağan created a new THKP-C (not to be confused with the original one).

In all cases of "Parti-Cephe" (Part-/Front) names, "Party" refers to the group’s political activities, while "Front" is a reference to a group’s military operations. Theoretically they are separate entities. The group espouses a Marxist-Leninist ideology and holds an anti-U.S., anti-NATO positions. It considers that the Turkish government is under the control of Western imperialism and seeks to destroy this control by violent and democratic means. It finances its activities chiefly through donations raised in Turkey and Europe.

ΣΧΟΛΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ: ΠΟΙΟΙ ΚΟΥΡΔΟΙ ΡΕ ΣΑΙΝΙΑ; ΤΟΥΡΚΟΙ, ΤΑΤΑΡΟΜΟΓΓΟΛΟΙ ΚΙ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΑΡΙΣΤΕΡΙΣΤΕΣ. ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ, ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΣΕ ΑΡΧΗΓΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΕΙΧΑΝ ΔΙΑΣΥΝΔΕΣΕΙΣ ΜΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΚΑΜΑΡΙΛΑ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΣΤΡΑΤΗΓΩΝ. ΤΩΡΑ ΑΝ ΑΝΑΜΕΣΑ ΤΟΥΣ ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΚΟΥΡΔΟΥΣ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟ ΘΕΜΑ. ΟΥΤΩΣ ή ΑΛΛΩΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ ΠΡΑΚΤΟΡΩΝ ΥΠΕΡΤΟΝΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ. ΤΙ ΔΕΝ ΤΟ ΞΕΡΕΤΕ;

ΤΩΡΑ ΣΤΗ ΘΕΣ/ΝΙΚΗ ΤΙ ΕΚΑΝΑΝ, ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΦΑΝΕΣ ΔΗΛΑΔΗ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΓΙΑ ΒΑΣΗ,  ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ. ΣΤΗΝ ΥΠΕΡΒΟΛΗ ΠΑΝΤΩΣ ΚΙ ΕΠΕΙΔΗ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΚΟ ΜΥΑΛΟ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΑΝ ΧΤΥΠΗΜΑ ή ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΕ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΒΕΒΑΙΩΣ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΩΝ ΔΙΚΩΝ ΜΑΣ "ΠΥΡΗΝΩΝ ΤΗΣ ΚΑΡΠΑΖΙΑΣ" ή ΚΑΙ ΑΛΛΗ ΑΡΙΣΤΕΡΙΣΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ. ΕΤΣΙ ΛΥΝΕΤΑΙ ΚΑΙ Η ΠΑΓΙΑ ΑΠΟΡΙΑ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΟΜΑΔΩΝ. ΤΟΥΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥΝ ΤΟΥΡΚΟΙ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ.

* Dursun Karataş escaped from prison in 1989, allegedly under the protection of retired general Veli Küçük, who has been detained for involvement in the Ergenekon case.

Υ.Γ: ΤΙ ΠΑΕΙ ΝΑ ΠΕΙ ΠΟΛΥΒΟΛΟ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΤΥΠΟΥ; Η ΑΝΤΙΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ Η ΕΥΠ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΤΥΠΟΥΣ ΤΩΝ ΟΠΛΩΝ; ΚΑΛΑ ΚΑΝΕΝΑΣ ΚΡΗΤΙΚΟΣ ΔΕΝ ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΣΕ ΑΥΤΕΣ;

Η Αλβανία "έχασε" 10 χιλιάδες ρουκέτες που είχε εισαγάγει από το Μαυροβούνιο. ΜΑΝΤΕΨΤΕ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ...

Η Αλβανία έχει εισαγάγει όπλα και πυρομαχικά από γειτονικές χώρες τα τελευταία χρόνια. Σύμφωνα με τις αρχές του Μαυροβουνίου, μόνο το 2010, το Μαυροβούνιο εξήγαγε προς την Αλβανία 10 χιλιάδες αντιαρματικές ρουκέτες και πιστεύεται ότι έχουν εξαχθεί αργότερα σε άλλες χώρες. Υπάρχουν υπόνοιες ότι τα όπλα διοχετεύονταν στη Συρία και η εισαγωγή όπλων από το Μαυροβούνιο συνεχίστηκε και μετά από το εμπάργκο όπλων. Η μεταφορά γινόταν με αεροσκάφη και τα φορτία ήταν συνήθως πυρομαχικά και σερβικά φορητά όπλα. Τα επίσημα στοιχεία των εξαγωγών δείχνουν εξαγωγές όπλων από το Μαυροβούνιο προς την Αλβανία και υποτίθεται ότι ήταν για τις ένοπλες δυνάμεις, ενώ αυτά στη συνέχεια εξάγονταν προς τρίτες χώρες. Τα επίσημα αλβανικά στοιχεία δεν παρουσιάζουν καμία εξαγωγή όπλων προς άλλες χώρες. Ωστόσο οι αντιαρματικές ρουκέτες δεν βρέθηκαν στις αποθήκες του στρατού της Αλβανίας. Το δημοσίευμα ζητάει από τον υπουργό Άμυνας της Αλβανίας, Άρμπεν Ιμάμι, να εξηγήσει που έχουν σταλεί τα όπλα και ζητάει διαφάνεια στο ζήτημα αυτό.

Τμήμα ειδήσεων defencenet

ΣΧΟΛΙΟ "ΙΣΧΥΣ": ΤΑ ΟΠΛΑ ΔΕΝ ΒΡΕΘΗΣΑΝ ΔΙΟΤΙ ΠΡΟΩΘΗΘΗΣΑΝ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΧΩΡΕΣ, ΚΥΡΙΩΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΕΞΟΠΛΙΣΟΥΝ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΛΒΑΝΟΥΣ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΥΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥΣ ΕΞΤΡΕΜΙΣΤΕΣ. ΚΡΥΠΤΕΣ ΜΕ ΟΠΛΑ ΕΙΧΑΝ ΒΡΕΘΕΙ ΣΤΗΝ Β.ΕΛΛΑΔΑ (ΚΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ) ΑΛΛΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΜΑΘΑΜΕ ΠΟΥ ΚΑΤΕΛΗΞΕ Η ΕΡΕΥΝΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ. ΜΕΡΟΣ ΤΩΝ ΟΠΛΩΝ ΑΥΤΩΝ, ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΩΣ ΑΝΤΙΑΡΜΑΤΙΚΑ, (ΑΝ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΙΣΧΥΡΙΖΟΝΤΑΙ ΟΤΙ ΚΙ ΑΥΤΑ ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ) ΔΙΑΤΕΘΗΣΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΟΛΟΥ ΕΓΧΕΙΡΗΜΑΤΟΣ. ΑΝ ΑΝΑΡΩΤΙΕΣΤΕ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ ΕΦΕΡΝΑΝ ΟΠΛΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΔΙΝΑΝ ΑΜΕΣΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ, Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ Ν.Α.Τ.Ο. ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΜΠΗΚΑΝ ΣΤΟ Ν.Α.Τ.Ο ΕΓΙΝΕ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΔΙΑΘΕΣΙΜΩΝ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑΝ ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ, ΤΟΥΣ ΕΠΙΑΣΑΝ. ΕΤΣΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΗΝ ...ΞΑΝΑΠΑΘΟΥΝ ΕΠΕΛΕΞΑΝ ΤΙΣ ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ ΕΞΑΓΩΓΕΣ... ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΟΛΛΟΙ ΑΛΛΟΙ ΕΙΣΒΟΛΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ ΕΞΟΠΛΙΣΜΕΝΟΙ. ΕΣΕΙΣ;;;

Υ.Γ: ΟΙ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ ΕΠΙΣΗΣ ΕΞΟΠΛΙΖΟΥΝ ΤΙΣ "ΑΓΡΙΕΜΕΝΕΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΕΣ ΠΑΣΧΑΛΙΤΣΕΣ ΤΩΝ ΠΥΡΗΝΩΝ ΤΗΣ ΚΑΡΠΑΖΙΑΣ" ή ΤΙΣ ..."ΑΠΟΚΛΙΝΟΥΣΕΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΕΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ ΤΟΥ ΚΩΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΦΟΥΝΤΑΣ" ΚΙ ΑΛΛΕΣ ΕΥΦΑΝΤΑΣΤΕΣ (ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΩΣ) ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΥΡΥΤΕΡΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΚΙ ΑΣ ΣΚΙΖΟΥΝ ΤΑ ΣΩΒΡΑΚΑ ΤΟΥΣ ΟΤΙ ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΣΧΕΣΕΙΣ. ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΕΧΟΥΝ. ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ ΓΝΩΡΙΣΤΗΚΑΝ ΚΙ ΕΚΕΙ ΑΝΕΠΤΥΧΘΕΙ ΤΟ ..."ΕΙΔΥΛΙΟ". ΔΥΟ ΤΡΕΙΣ ΦΑΠΕΣ ΣΕ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ "ΣΤΕΛΕΧΗ" ΤΟΥ (Τ)ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΕΝΕΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΕΙ ΟΛΟΣ Ο ΟΧΕΤΟΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΜΕ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΚΙ ΟΝΟΜΑΤΑ...

ΔΕΙΤΕ:

Πλοίο με πολεμικό υλικό μπλοκαρίστηκε νότια της Ζακύνθου - Πήγαινε προς Μαυροβούνιο 

Βρέθηκε αυτοκόλλητο του UCK, σε όπλο του οπλοστασίου της Αρτέμιδος

Πως ‘χάθηκαν’ χιλιάδες όλμοι από τις στρατιωτικές αποθήκες της Αλβανίας

http://dia-kosmos.blogspot.gr/

Η “έκπληξη” για τη βάση ελικοπτέρων: Οι Αμερικανοί βρίσκονται στην Κύπρο από το 1947

Του ΜΑΡΙΟΥ ΕΥΡΥΒΙΑΔΗ 

Oι Αμερικανοί δεν βρέθηκαν στην Κύπρο ξαφνικά και μυστικά, από το 2012 μέχρι το 2017 – με “βάση” ελικοπτέρων στο Ακρωτήρι- όπως με εντυπωσιακές “αποκαλύψεις” πληροφορήθηκε ο κόσμος πριν λίγες μέρες. Η φυσική στρατιωτική παρουσία των Αμερικανών στη Κύπρο χρονολογείται από το 1947 και ίσως, ακόμη, από το 1943. 

Πριν την ανεξαρτησία αυτό το γνώριζαν μόνο οι αποικιοκράτες. Από το 1960 το γνώριζαν και συναινούσαν όλες οι κυπριακές κυβερνήσεις. Μάλιστα λάμβαναν και μια “ιδιόρρυθμη” οικονομική βοήθεια για το γεγονός αυτό. Η Κύπρος ήταν- λόγω ιδιαίτερων (unique) συνθηκών στη ιονόσφαιρά της- σε όλη τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, ένα από τα πιο σημαντικά γεωγραφικά σημεία παγκόσμιας παρακολούθησης και συλλογής πληροφοριών της Ατλαντικής Συμμαχίας (global intelligence monitoring) στον κόσμο. Ήταν ανάμεσα στα τρία πιο σημαντικά γεωγραφικά σημεία παγκοσμίως. 

Οι Αμερικανοί δεν βρίσκονταν μόνο πάνω στην Κύπρο. Βρίσκονταν και κάτω από την Κύπρο. Κάτω και γύρω από τις θάλασσές της. (Αυτό ποτέ δεν το έμαθαν οι αρχές του κυπριακού κράτους, αν και θα μπορούσαν με επισταμένη έρευνα). Είναι οι περιοχές που σήμερα αντιλαμβανόμαστε ως ΑΟΖ. Και για ένα χρονικό διάστημα, τη δεκαετία 1958-1968, η Κύπρος και οι θάλασσες της θεωρούνταν “το πιο στρατηγικό σημείο” του πλανήτη. Αυτή ήταν η στρατηγική εκτίμηση του Ναυάρχου Gorshkov, Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης και πατέρα του Σοβιετικού πυρηνικού στόλου. Την διατύπωσε δημόσια. Αλλά γιατί; Διότι από εκεί, και για 10 χρόνια, προέρχονταν η μεγαλύτερη στρατηγική απειλή για την αυτή καθαυτή ύπαρξη του Σοβιετικού λαού και της Μητέρας Ρωσίας. 

Την δεκαετία 1958-1968, ειδικά, οι Αμερικανοί ανέπτυξαν στη Ανατολική Μεσογείο – από τη βάση Ρότα της Ισπανίας- την πρώτη γενιά πυρηνικών υποβρυχίων με τους πυραύλους Πολάρις. Η πρώτη αυτή γενιά είχε βεληνεκές μόνο 800 ναυτικά μίλια. Όσα δηλαδή χρειάζονταν για να κτυπηθούν η Μόσχα και οι βιομηχανικές περιοχές της στην Ουκρανία. 

Υπήρχε ακόμη μια περιοχή στον κόσμο- εκτός από την Ανατολική Μεσόγειο- από τη οποία οι Αμερικανοί μπορούσαν να κτυπήσουν με Πολάρις τη Μόσχα. Ήταν η Βόρεια Θάλασσα. Και εκεί αναπτύχθηκαν τα υποβρύχια Πολάρις. Στη βάση Λόχ Νές της Σκωτίας. Μόνο που εκεί η πρώτη γενιά πυραύλων δεν μπορούσε να κτυπήσει παρά μόνο τους καλοκαιρινούς μήνες, λόγω των πάγων. 

Στην Ανατολική Μεσόγειο μπορούσε ολόχρονα. Και αυτή ήταν η στρατηγική ιδιαιτερότητα γύρω από την Κύπρο. Για να αντιμετωπισθεί ο θανάσιμος για αυτούς κίνδυνος, οι Σοβιετικοί ανάπτυξαν “υποβρύχια δολοφόνους” (hunter submarines) στη Ανατολική Μεσόγειο μαζί με τον Ρωσικό στόλο- την Eskandra. 

Από το 1958 μέχρι το 1968 υπήρχαν πάνω από 160 πολεμικά πλοία (Ανατολή εναντίον Δύσης) σε διάταξη πολέμου στην Ανατολική Μεσόγειο, δηλ. γύρω από την Κύπρο. Και για όσους πιθανό να αναρωτιούνται, ναι, ήταν από τότε που οι Αμερικανοί γνώριζαν για τον πλούτο της περιοχής σε υδρογονάνθρακες. Διότι χαρτογράφησαν τη Μεσόγειο από την μια άκρη στη άλλη. 

Οι άκρως απόρρητες συμφωνίες 

Η φυσική παρουσία των Αμερικανών πάνω στην Κύπρο – όχι από κάτω- προκύπτει από δυο άκρως απόρρητες συμφωνίες μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ηνωμένου Βασίλειου που συνομολογήθηκαν η μια τον Μάρτη του 1947, δηλαδή στις απαρχές του Ψυχρού Πολέμου και η άλλη τον Μάη του 1943, στη διάρκεια του Β’ ΠΠ. Και οι δυο συμφωνίες αφορούσαν στη συνεργασία των υπηρεσιών των δυο κρατών σε ζητήματα συλλογής και ανταλλαγής πληροφοριών. 

Η συμφωνία του 1943 ονομάστηκε BRUSA (BRITAIN/USA). Η βασική ανταλλαγή που έγινε τότε ήταν οι Εγγλέζοι να μοιράζονται με τους Αμερικανούς πληροφορίες από το “Ultra”-που αφορούσε στη αποκωδικοποίηση του Γερμανικού μυστικού κώδικα- οι δε Αμερικανοί να μοιράζονται μαζί τους πληροφορίες από την “Purple machine”, που ήταν ο αντίστοιχα αποκωδικοποιημένος κώδικας των Γιαπωνέζων. 

Η συμφωνία του 1947 ήταν η μετεξέλιξη αυτής του 1943, ενημερωμένη με τα δεδομένα του Ψυχρού Πολέμου. Άρχισε διμερώς το 1946, ονομάσθηκε UKASA και μετεξελίχθηκε σε πολυμερή το 1947. Συμπεριλάμβανε πλέον τον Καναδά, την Αυστραλία , τη Νέα Ζηλανδία, και απέκτησε το προσωνύμιο “Five Eyes”. Είναι η πολυμέρης αυτή απόρρητη συμφωνία η οποία, μετά από δεκαετίες, έγινε γνωστή ως ECHELON, δηλαδή το Δυτικό σύστημα παγκόσμιας παρακολούθησης. 

Με τις συμφωνίες του 1943 και 1947, η Αμερική απέκτησε πρόσβαση και στην Κύπρο η οποία ήταν αποικία των Εγγλέζων. Δεν γνωρίζω αν υπήρχε φυσική παρουσία των Αμερικανών από το 1943- μάλλον όχι- αλλά σίγουρα υπήρχε από το 1947 και μετά, μέχρι και σήμερα. Η κύρια επίγεια στρατιωτική παρουσία των Αμερικανών στην Κύπρο- σε συνεργασία με τους Εγγλέζους και πριν την εισβολή των Τούρκων το 1974- ήταν στον Καραβά, στον Γερόλακκο, στον Άγιο Νικόλαο και στη χιονίστρα του Τροόδους. 

Και ήταν εντυπωσιακή για την εποχή. Για παράδειγμα οι εγκαταστάσεις στον Καραβά τους κόστιζαν 350 χιλιάδες τον χρόνο, το 1960. Και πριν την εισβολή, μόνο στον Καραβά εργοδοτούσαν τουλάχιστον 150 Κύπριους. Καθημερινά δυο λεωφορεία τους μετέφεραν από την Κερύνεια και τη Λευκωσία. Πολύ λίγοι ήταν Τούρκοι εργαζόμενοι. Οι περισσότεροι ήταν Έλληνες. Υπήρχε όμως και ένας πολύ μεγάλος αριθμός Αρμενίων. 

Μετά την εισβολή οι σταθμοί στον Καραβά και τον Γερόλακκο καταργήθηκαν και τώρα λειτουργεί υπερσταθμός παρακολούθησης στη Μακεδονίτισσα με πάνω από 350 υπαλλήλους που δουλεύουν με βάρδιες όλο το εικοσιτετράωρο. Συνεχίζουν να λειτουργούν ο Άγιος Νικόλαος, το Τρόοδος και πάντοτε, βέβαια, η Πρεσβεία, όπως συμβαίνει με όλες τις πρεσβείες των μεγάλων κρατών στη Λευκωσία. Είναι όλες κατασκοπευτικά κέντρα. Λόγω των ιδιαίτερων γεωγραφικών συνθηκών της Κύπρου, οι αμερικανικοί σταθμοί παρακολουθούν και καταγράφουν τα πάντα στην ευρύτερη περιοχή αλλά και πέραν από τον ορίζοντα (over the horizon). Παλαιότερα υπήρχαν κάποιες τεχνικές δυσκολίες και η καταγραφή ήταν επιλεκτική, εκτός εάν γίνονταν στοχοποίηση. Σήμερα δεν υπάρχει τέτοιο ζήτημα. Είναι θέμα αλγορίθμων. 

Θα σας δώσω ένα παλιό παράδειγμα. Καταγράφτηκε στην Κύπρο η στιγμή της δολοφονίας του ΓΓ του ΟΗΕ Doug Hammarskjöld στο Κόνκγο τα μεσάνυχτα της 17 Σεπτεμβρίου 1961. Η δολοφονία του έγινε με τη κατάρριψη του αεροπλάνου στο οποία επέβαινε μαζί με τους συνεργάτες του. Είναι μαγνητοφωνημένος ο πιλότος- δολοφόνος του πολεμικού αεροπλάνου που τους κτύπησε να λέει, ουσιαστικά, “σκοπεύω και πυροβολώ”. Καταγράφθηκε στην Κύπρο. Και μάλιστα υπάρχει μαρτυρία Αμερικάνου-ο οποίος δούλευε στους σταθμούς στην Κύπρο- να λέει πως τους δόθηκαν οδηγίες να βρίσκονται επιφυλακή από την προηγούμενη μέρα διότι κάτι σημαντικό θα συνέβαινε το βράδυ στο μακρινό Κόνγκο. 

Μετά το 1960, η κυβέρνηση συναίνεσε στη συνέχιση των αμερικανικών δραστηριοτήτων και έπαιρνε ως αντάλλαγμα ένα ποσό πάνω του ενός εκ. δολάρια ετησίως που ήταν λεφτά “εκτός προϋπολογισμού” τα οποία ο Μακάριος και άλλοι πρόεδροι χρησιμοποιούσαν “κατά βούληση”. Όμως ποτέ η Κύπρος δεν πήρε σοβαρά πολιτικά ανταλλάγματα. Στο Τρόοδος η αμερικανική φυσική παρουσία μπορεί να τεκμηριωθεί από το τέλος του 1960. Με το χρόνο, τα εγγλέζικα ραντάρ εκεί – που βρίσκονται σε κυπριακό έδαφος- έγιναν αμερικανικά. Ήταν ραντάρ “πέραν του οριζόντος”, βρίσκονταν στη κόψη της τεχνολογίας και παρακολουθούσαν επισταμένα τη Σοβιετική Ένωση. 

Μάλιστα το 1974 το Πεντάγωνο έδωσε εντολή να βομβαρδιστούν από δικά τους πολεμικά, φοβούμενοι πως οι Έλληνες θα τα καταλάμβαναν και θα τα παρέδιδαν στους Σοβιετικούς από εκδίκηση, για την Νατοϊκή, στην ουσία, εισβολή. 

Οι διαταγές ακυρώθηκαν την τελευταία στιγμή. 

Ολοκληρώνοντας αναφέρω πως από το 1982 και για λίγα χρόνια λειτουργούσε στο αεροδρόμιο Λάρνακας μεγάλη βάση ελικοπτέρων που πηγαινοέρχονταν στο Λίβανο προσφέροντας πάσης μορφής βοήθεια προς τους Αμερικανούς. Εκατοντάδες πεζοναύτες έχασαν τη ζωή τους τότε από τρομοκρατικές επιθέσεις στο αεροδρόμιο της Βυρητού που είχαν αναπτυχθεί. 

Όμως η Τουρκία του Οζάλ αρνήθηκε επιδεικτικά να επιστρέψει στους Αμερικανούς τη χρήση της βάσης του Ίνσιρλικ. Η Κύπρος προσφέρθηκε – οι διευθετήσεις τότε άρχισαν με πρωτοβουλίες της πρεσβείας μας στην Ουάσινγκτον- και ως αποτέλεσμα είχαμε επίσημες επισκέψεις του Υπουργού Άμυνας και του Προέδρου στη αμερικανική πρωτεύουσα, όπου τους έγινε θερμή υποδοχή στο υψηλότερο επίπεδο. Δυστυχώς μέχρι εκεί. Μόνο φιλοφρονήσεις. 

Αμερικανικά ελικόπτερα από Ακρωτήρι στην ανατροπή Καντάφι 

Τέλος ως προς την “αμερικανική βάση” στο Ακρωτήρι. Και οι δυο κυβερνήσεις γνώριζαν την ύπαρξή της, όπως και οι Εγγλέζοι. Οι Αμερικανοί όμως δεν λένε αλήθεια όταν αναφέρουν πως η βάση λειτουργούσε για να βοηθήσει την Πρεσβεία τους και τους Αμερικανούς στο Λίβανο. Αν υπήρχε τέτοια ανάγκη, υπήρχε το προηγούμενο της Λάρνακας. Τα αμερικανικά ελικόπτερα, και όχι μόνο, πήγαν στο Ακρωτήρι το 2012 για να βοηθήσουν στην ανατροπή του Καντάφι. Και είναι οι Αμερικανοί και οι Εγγλέζοι, μέσω Κύπρου, που τον εντόπισαν όταν προσπαθούσε να δραπετεύσει και έδωσαν τις πληροφορίες σε γαλλικά ελικόπτερα που τον καταδίωξαν …. γεγονός που κατέληξε στο λιντσάρισμά του από τους προστατευόμενους των Δυτικών. 

Και από τότε Αμερικανοί, Εγγλέζοι, Τούρκοι, Γάλλοι, κλπ, – όλοι σε αγαστή συνεργασία- συνέχιζαν, μέχρι πρόσφατα, να τροφοδοτούν μέσω Τουρκίας, τους τρομοκράτες στη Συρία με όπλα του Καντάφι, για να ανατρέψουν τον Άσαντ της Συρίας. Και με παράπλευρη απώλεια τη δολοφονία του Αμερικάνου πρέσβη στη Λιβύη το 2013. Αυτή όμως είναι μια άλλη μεγάλη ιστορία … Είναι και αυτή μέρος της παράλληλης ή αθέατης ιστορίας που δεν γνωρίζουμε ή την οποία μαθαίνουμε (ή που ακόμη δεν θέλουμε να μάθουμε γιατί δεν συνάδει με τους ιδεολογικούς μας στραβισμούς), όταν είναι πλέον πολύ αργά.

Anthony Lake: Επιχείρηση "Omega"-Η αλήθεια για τα Ίμια και τα συμφέρωντα των Καρτέλ στο Αιγαίο!..

Χουήζερ: Και γιατί καθυστερούν του ΤΟΥΡΚΟΙ την απόβαση; Τζο Σίσκο: Γιατί είναι ΧΕΣΤΕΣ. Θέλουν πλήρη Στρατιωτική ΚΑΛΥΨΗ από εμάς και εσάς (τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ)

http://dia-kosmos.blogspot.gr/

Στις 18 Σεπτεμβρίου του 1961 ο γενικός γραμματέας του Ο.Η.Ε. Νταγκ Χάμαρσκελντ σκοτώθηκε μαζί με 13 συνεπιβάτες του, όταν το αεροσκάφος που τον μετέφερε από τη Λεοπολντβίλ (σημερινή Κινσάσα στο Κονγκό) προς την πόλη Ντόλα της Βόρειας Ροδεσίας, όπου θα συναντούσε τον Μωυσή Τσόμπε, συνετρίβη σε δασώδη περιοχή κοντά στα σύνορα Κονγκό-Ροδεσίας.

Τα ακριβή αίτια του δυστυχήματος δεν έγιναν ποτέ γνωστά, παρόλο που η εκδοχή της κατάρριψης του αεροσκάφους διατυπώθηκε επανειλημμένα. Ύστερα από συζητήσεις και διαξιφισμούς στον Ο.Η.Ε., προσωρινός γενικός γραμματέας εκλέχθηκε ο Βιρμανός Ου Θαντ, ο οποίος τον επόμενο χρόνο μονιμοποιήθηκε[1].

Ο θάνατος του Νταγκ Χάμαρσκελντ αποτέλεσε το θέμα του ντοκιμαντέρ με τίτλο "Πολιτικές δολοφονίες: Νταγκ Χάμαρσκελντ" (Political assassinations: Dag Hammarskjold), σκηνοθεσίας του Χανς Ρούντγκερ Μίνοου[2], και του βιβλίου "Ποιος σκότωσε τον Χάμαρσκελντ" (2011) της Βρετανίδας ερευνήτριας Σούζαν Γουίλιαμς.