"Το πιο επικίνδυνο από όλα τα ηθικά διλήμματα είναι όταν: είμαστε υποχρεωμένοι να κρύβουμε την αλήθεια για να βοηθήσουμε την αλήθεια να νικήσει!..."

Ατιμωτικό υπήρξε το πολιτικό τέλος του Σεβαρντνάτζε που υπέγραψε την ένωση της Γερμανίας!.

Μόνο οι Γερμανοί και οι Αμερικανοί άκουσαν με μια δόση θλίψης τον θάνατο του Εντβαρντ Σεβαρντνάτζε.

ΣΤΟ «ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ» ΣΚΥΛΟΙ ΟΙ …ΕΛΛΗΝΕΣ;

Κυκλοφορεί ένα απόσπασμα από το Κατά Μάρκον Ευαγγέλιο, όπου ο Ιησούς αναφέρεται στους Έλληνες ως …σκυλάκια, που δεν είναι φυσικά εκλεκτός λαός όπως οι περιούσιοι.

Ιουδαϊκές θρησκείες: ελέησον ημάς – δηλ. μη μας σφάξεις

Τα επίθετα ἁγνός και ἁγιος (με δασεία) είναι πρώτα ξαδερφάκια, ετυμολογικά και

Επιχείρηση «ΣΑΜΡΟΚ» η NSA στην υπηρεσία των ισχυρών της γης!.... Η προετοιμασία!

Η επιχείρηση «Σάμροκ» ξεκίνησε τον Αύγουστο του 1945, ενώ διεξάγονταν οι τελευταίες μάχες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Οι υπεύθυνοι για την εσωτερική στρατιωτική κατασκοπία των ΗΠΑ, ανησυχούσαν μήπως το τέλος του πολέμου συμπέσει με την άρση της λογοκρισίας, η οποία τους επέτρεπε να έχουν πρόσβαση, μέχρι τότε, στις χιλιάδες συνδιαλέξεις που γίνονταν προς τις ΗΠΑ ή προς το εξωτερικό.

Στόχος αυτής της μικρής ομάδας ανθρώπων που δρούσε παράνομα, ήταν να πάρει γρήγορα στα χέρια της την πολιτική εξουσία και αν επιβάλει μια κατάσταση η οποία θα ήταν αδύνατον να ανατραπεί.

Γνώριζαν από τις αναφορές των πρακτόρων που είχαν διεισδύσει στον Λευκό Οίκο, ότι ο πρόεδρος Χάρι Τρούμαν ετοιμαζόταν, ένα μήνα πριν, να ανακοινώσει την διάλυση, των υπηρεσιών λογοκρισίας και το τέλος των δραστηριοτήτων τους.

Ένας από τους αρχηγούς της συνομωσίας, ο ταξίαρχος Πρέστον Κόρντμαν, αρχηγός της Signal Security Agency υπέδειξε δύο συνεργάτες του, που ανέλαβαν την αποστολή να πάνε στην Νέα Υόρκη και να διαπραγματευτούν εκεί με τους επικεφαλής των μεγάλων ΕΤΑΙΡΙΩΝ στον τομέα της επικοινωνίας, «τις διαδικασίες εντοπισμού όλων των μηνυμάτων που προέρχονται από ξένες κυβερνήσεις είτε μπαίνουν είτε βγαίνουν από τις ΗΠΑ είτε μόνον διέρχονται από την χώρα, καθώς επίσης και τις μεθόδους που θα επέτρεπαν την φωτογράφηση της εργασίας εντοπισμού».

Το πρώτο διάβημα έγινε στην ITT, την τόσο αμφιλεγόμενη πολυεθνική ΕΤΑΙΡΙΑ. Παραδόξως όμως, ο υπεύθυνος που δέχθηκε τους δύο άντρες, αρνήθηκε κατηγορηματικά. Ο αντιπρόεδρος της Γουέστερν Γιούνιον Τέλεγκρεφ, τον οποίο επισκέφθηκαν στη συνέχεια, εξέφρασε μερικές αντιρρήσεις, που γρήγορα έπαυσαν να ισχύουν και τελικά συνεφώνησε με το σχέδιο όπως και ο πρόεδρος του ισχυρού συγκροτήματος RCA, που τότε κατείχε το μονοπώλιο των ραδιοφωνικών και τηλεγραφικών συγκροτημάτων. Ο αντιπρόσωπος της εταιρίας έδωσε τελικά την συγκατάθεσή του, αλλά την εξήρτησε από την έγκριση του Διοικητικού Συμβουλίου.

Δυναμωμένοι από την συνεργασία των δυο αυτών εταιριών, που αντιπροσώπευαν τα τρία τέταρτα της αμερικανικής βιομηχανίας τηλεπικοινωνιών, οι δύο διαπραγματευτές των ΜΥΣΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ πήραν εντολή να επιστρέψουν στην έδρα της ITT για να πείσουν τους διευθυντές της: «ότι θα ήταν πραγματικά κρίμα να είναι η μόνη εταιρία που δεν θα βοηθήσει σε αυτό το σχέδιο που αποτελούσε και μια πατριωτική πράξη..».

Μέσα στις τρείς βιομηχανικές αυτοκρατορίες που επισκέφθηκαν οι μυστικές υπηρεσίες, δικηγόροι και νομικοί σύμβουλοι, υπογράμμισαν το «αυτόφωρο αδίκημα» της επιχείρησης που σχεδιαζόταν. Οι διευθύνοντες δεν έλαβαν υπόψη τους την αντίρρηση αυτή και στις αρχές Οκτωβρίου του 1945 άρχισε να υλοποιείται η επιχείρηση «ΣΑΜΡΟΚ».

Από τις τρεις εταιρίες η RCA είναι μάλλον αυτή που συνεργάσθηκε στενότερα με τις κατασκοπευτικές υπηρεσίες, φθάνοντας στον σημείο να αναθέσει σε έναν από τους αντιπροέδρους της, τον Γουίλλιαμ Σ. Σπακς, να ασχοληθεί αποκλειστικά με αυτό. Στην διάρκεια των συναντήσεών του με τον στρατηγό Κόρντμαν, ο Σπακς συζήτησε για της πιο διακριτικές και πιο αποτελεσματικές μεθόδους εργασίας.

Οι στρατιωτικοί πρότειναν να συλλέγει η RCA τα πιο σημαντικά μηνύματα και κατόπιν να τα αποτυπώνει. Ο Σπακς αρνήθηκε. «ο κίνδυνος είναι πολύ μεγάλος», είπε, «και θα χρειαζόταν τόσους χειρισμούς, που τελικά θα κινούσαν την προσοχή». Έκανε όμως μια αντιπρόταση που άρεσε ιδιαίτερα στους αρχηγούς των υπηρεσιών κατασκοπίας: «Όλα τα μηνύματα που θα περνούν από την ΕΤΑΙΡΙΑ θα εντοπίζονται…».

Μερικές μέρες αργότερα αποφασίστηκαν οι λεπτομέρειες του σχεδίου. Ο Σπακς είχε μυήσει στο μυστικό τους έξι υπεύθυνους που συντόνιζαν τις υπηρεσίες του τηλέγραφου. Κάθε βράδυ λίγο πριν τα μεσάνυχτα ένας από ελεγκτές θα μάζευε τους πολλούς σάκους τις μαγνητοταινίες με τις επικοινωνίες της ημέρας εκείνης κι ένας πράκτορας της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Στρατού θα ερχόταν να τους παρελάμβανε. Στην συνέχεια οι ταινίες θα ανατυπώνονταν, τα τηλεγραφήματα θα επιλέγονταν ανάλογα με την σημασία τους και το σύνολο θα έφτανε το πρωί στην RCA!....

Η συνεργασία της ΙΤΤ είχε παρόμοια μορφή αφού η συμφωνία προέβλεπε ότι: «όλη η διακίνηση θα καταγραφόταν σε μικροφίλμ που θα εμφανίζονταν από την Υπηρεσία Στρατού και μετά την ανάγνωσή του θα επιστρέφονταν στην ΙΤΤ».

Η Γουέστερν Γιούνιον είχε έναν πιο περιορισμένο ρόλο –δέχθηκε μόνο να παρακολουθεί τις επικοινωνίες που προέρχονταν από μια ξένη χώρα. Στις 4 κάθε πρωί, όπως και με την RCA, άντρες με πολιτικά έρχονταν να παραλάβουν τις ταινίες…..

Αυτή η περίεργη κατάσταση, ανησυχούσε όμως όλο και περισσότερο τους διευθύνοντες των τριών εταιριών, γιατί οι όροι της συμφωνίας προέβλεπαν μια εγγύηση που οι αρχηγοί των μυστικών υπηρεσιών δεν φαίνονταν ακόμα ικανοί να τους τα δώσουν;
«Την εγγύηση ότι σε περίπτωση που προκύψουν προβλήματα, οι πράξεις αυτές θα καλύπτονταν νομικά από τα υπουργεία Δικαιοσύνης και Άμυνας».
Στο τέλος του 1947 ο υπουργός Άμυνας, Τέιμς Φόρεσταλ, συνάντησε τον Σοσθήν Μπεν πρόεδρο και ιδρυτή της ΙΤΤ, τον Τζόζεφ Ήγκαν, πρόεδρο της Γουέστερν Γιούνιον και τον στρατηγό Χάρι Ηνγκλς, πρόεδρο της RCA, στην διάρκεια μυστικής συνεδρίασης που περιγράφεται από τον Τζέιμς Μπράντφορντ. Ξανατόνισε σε όλους την αναγκαιότητα της συνέχισης αυτής της επιχείρησης, «η οποία σε επίπεδο Εθνικής Ασφαλείας και ΚΑΤΑΣΚΟΠΙΑΣ είχε μείζονα σημασία».

Μετά ανέλαβε να τους καθησυχάσει: 
«Όσο ο υπουργός Δικαιοσύνης Τομ Κλαρκ είναι στην θέση του, μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι οι εταιρίες σας δεν κινδυνεύουν καθόλου». 
Μια από τις προσωπικότητες που ήταν εκεί ρώτησε τον υπουργό Άμυνας αν μιλούσε εξ ονόματός του μόνον ή και εξ ονόματος του προέδρου των ΗΠΑ. Ο Φόρεσταλ τα έχασε, δίστασε, και μετά απάντησε πως και βέβαια εξέφραζε εξίσου τις απόψεις του αρχηγού της εκτελεστικής εξουσίας.

Η στάση του Φόρεσταλ στην συνεδρίαση αυτή απεκάλυψε ότι επηρεαζόταν πολύ από τις ειδικές υπηρεσίες κι ότι η συμφωνία του προέδρου Τρούμαν για μια παράνομη επιχείρηση τέτοιας έκτασης, ήταν κάτι παραπάνω από αβέβαιη. Η εντύπωση επιβεβαιώθηκε από το διάβημα που έκανε μερικές μέρες αργότερα ο υπουργός Άμυνας σε μερικά μέλη του Κογκρέσσου. Δύο συνεργάτες του συνάντησαν τους Αλεξάντερ Γουίλλι και Ερλ Κ. Μίτσενερ, προέδρους των πανίσχυρων επιτροπών της Γερουσίας και της Βουλής για ΔΙΚΑΣΤΙΚΑ θέματα.

Το θέμα ήταν να δοκιμασθούν οι αντιδράσεις τους σε σχέση με μια ασαφή τροποποίηση, που θα «νομιμοποιούσε τον πρόεδρο των ΗΠΑ να εμπιστευθεί σε ειδικές υπηρεσίες την παρακολούθηση των συνδιαλέξεων, που προέρχονταν από ξένες κυβερνήσεις…». Επρόκειτο, βέβαια, σύμφωνα με τα λόγια του ίδιου του Φόρεσταλ, για μια εντελώς «θεωρητική υπόθεση», αλλά πράγματι πίστευαν πως θα μπορούσε να υπάρξει κοινοβουλευτική πλειοψηφία για την υπερψήφιση τέτοιου νομοσχεδίου;….

Η απάντηση των δύο μελών του Κοινοβουλίου δεν ήταν καθόλου ενθαρρυντική και το «ΣΑΜΡΟΚ» συνέχισε να υπάρχει παράνομα. Στις 28 Μαρτίου 1949 ο Φόρεσταλ παραιτήθηκε και εισήχθη αμέσως στο ναυτικό νοσοκομείο της Ουάσιγκτων. Υπέφερε από μια σοβαρή νευρική κατάπτωση και από οξεία παράνοια. Σε λιγότερο από δύο μήνες, στις 22 Μαΐου, αυτοκτόνησε πέφτοντας από παράθυρο του δωματίου του, από τον 16ο όροφο!....

Είναι δύσκολο να φαντασθεί κανείς τι θα είχε απογίνει η επιχείρηση «ΣΑΜΡΟΚ» χωρίς το βασικό υποστηρικτή της, αν ο κόσμος δεν είχε πέσει την ίδια στιγμή στον Ψυχρό Πόλεμο, μια κατάσταση κρίσης που δικαιολογούσε όλα τα μέτρα εσωτερικής ασφάλειας. Κι όταν, τρία χρόνια αργότερα, ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ η NSA, η επιχείρηση «ΣΑΜΡΟΚ» που είχε διευρύνει κατά πολύ το πεδίο ερευνών της, πέρασε κάτω από τον ΕΛΕΓΧΟ ΤΗΣ!......

Στη δεκαετία του 1960 ο τζίρος της RCA μειώθηκε, της Γουέστερν Γιούνιον έμεινε στάσιμος, ενώ η ΙΤΤ αναπτυσσόταν και πλούτιζε εξοργιστικά. Αλλά οι εμπλεκόμενες ΕΤΑΙΡΙΕΣ συνέχισαν με τον ίδιο ζήλο την περίεργη συνεργασία που είχαν εγκαινιάσει πριν δεκαπέντε χρόνια.

Κάθε τεχνική βελτίωση είχε επιπτώσεις γι’ αυτές. Έτσι, ανάμεσα στα 1963 και 1966 οι τηλεπικοινωνίες προσαρμόσθηκαν σ’ ένα σύστημα πληροφορικής και άρχισαν να μαγνητοφωνούνται σε ειδικές ταινίες. Η RCA ήταν η πρώτη που εφάρμοσε το νέο αυτό σύστημα και την ακολούθησε η ΙΤΤ.

Οι ταινίες μεταδίδονταν σ’ έναν γιγαντιαίο υπολογιστή τύπου «Χάρβεστ» που βρίσκονταν στην έδρα της NSA στο Φορντ Μηντ του Μέριλαντ, ο οποίος ταξινομούσε το περιεχόμενο με βάση τα ΟΝΟΜΑΤΑ, τις ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ και μερικές λέξεις κλειδιά. Η καθημερινή όμως μεταφορά των ταινιών από την έδρα της εταιρίας στη Νέα Υόρκη, στο Φόρντ Μηντ κοντά στην Ουάσιγκτον δημιουργούσε πρόβλημα ασφαλείας.

Τα αεροπλάνα μπορεί να έπεφταν, οι ταινίες να χάνονταν ή να καταστρέφονταν. Η NSA ζήτησε τη συνεργασία του FBI και αγόρασε ένα κτήριο στο κέντρο του ΜΑΝΧΑΤΑΝ, όπου με το πρόσχημα ενός υποτιθέμενου παραρτήματος κάποιου τηλεοπτικού σταθμού που έκανε κόπιες ταινιών ανατυπώνονταν οι ταινίες με τις κλεμμένες συνομιλίες……

Το 1961 ήταν μια μεταβατική χρονιά για την NSA…..
Συνεχίζετε !...@

Αθανάσιος Στριγάς
Μυστικές Υπηρεσίες.

http://dia-kosmos.blogspot.gr/

"Κύπρος 1974: Πέντε Μύθοι για το Πραξικόπημα"

του Μάριου Ευρυβιάδη

Το απόρρητο έγγραφο του Foreign Office που αποδεικνύει ότι ο Ευ. Αβέρωφ, άρχισε να προωθεί την ιδέα της διχοτόμησης τον Ιούλιο του 1956, σε συνάντηση που είχε στην Αθήνα με τον Αμερικανό υπουργό Kohler, ενώ βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη ο Απελευθερωτικός Αγώνας της ΕΟΚΑ.

Το Σεπτέμβριο του 1956, ο Αβέρωφ επανέλαβε την ιδέα της διχοτόμησης της Κύπρου ως τη μόνη λύση του Κυπριακού ζητήματος στον υπουργό Εξωτερικών της Νορβηγίας Halvard Lange. Δύο βδομάδες αργότερα πρότεινε ξανά τη διχοτόμηση στον ίδιο τον Τούρκο πρέσβη σε δύο συναντήσεις που είχε μαζί του στην Αθήνα. Το συγκεκριμένο έγγραφο αποδεσμεύτηκε, μόνο μετά την πάροδο 50 χρόνων αντί 30 χρόνων όπως ισχύει με άλλα απόρρητα βρετανικά έγγραφα.

1. Ότι ο Σαμψών και η ΕΟΚΑ Β’ οργάνωσαν το πραξικόπημα

Όχι.

Η ΕΟΚΑ Β’ υπήρξε ο πέμπτος τροχός της πραξικοπηματικής άμαξας. Ο δε Σαμψών ήταν τελείως ΑΣΧΕΤΟΣ με το πραξικόπημα. Το πραξικόπημα οργανώθηκε από την Αθήνα και υλοποίησαν χουντικοί αξιωματικοί στην Κύπρο. Αιχμή πυρός των πραξικοπημάτων υπήρξε, δυστυχώς, η ΕΛΔΥΚ – Ελληνική Δύναμη Κύπρου και επίλεκτες μονάδες της Κυπριακής Εθνοφρουράς υπό την ηγεσία χουντικών αξιωματικών. Ο Σαμψών μαζί με αριθμό σωματοφυλάκων του, βγήκε οπλισμένος στους δρόμους της Λευκωσίας το πρωΐ της 15ης Ιουλίου να μάθει τι συνέβαινε. Συνελήφθη σε οδόφραγμα και μαζί με τους σωματοφύλακές του φυλακίσθηκε στα υπόγεια του Αρχηγείου της Εθνικής Φρουράς, χωρίς να γνωρίζουν ποιος είναι. Όταν έγινε αντιληπτή η ταυτότητά του απαίτησε να αφεθούν ελεύθεροι οι σωματοφύλακές του και αυτόν τον πήγαν στην αίθουσα επιχειρήσεων όπου ο Στρατηγός Γεωργίτσης συντόνιζε το πραξικόπημα. Στο μεσοδιάστημα, ΗΠΑ, ΟΗΕ και άλλοι πίεζαν για «διάδοχη» κατάσταση.

Κανείς από τη λίστα των πραξικοπηματιών με επιφανείς Κύπριους ταγούς, με προεξέχοντα τον Γ. Κληρίδη, δεν αποδέχονταν να αναλάβουν. Και έτσι «επελέγη» ο Σαμψών τον οποίο η ΕΟΚΑ Β’ αλλά και ο πραγματικός της αρχηγός στην Αθήνα, που ήταν ο Ιωαννίδης καθώς και ο εκπρόσωπός του στην Κύπρο που ήταν ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, θεωρούσαν «παρανοϊκό». Εδώ έχουμε την αποθέωση του σουρεαλισμού των πραξικοπηματιών. Όταν ανακοίνωσε ο Γεωργίτσης στον Ιωαννίδη ότι επελέγη ο Σαμψών, ο τελευταίος άρχισε να βρίζει λέγοντας ότι αυτός, ο Σαμψών, «είναι παρανοϊκός». Έλεγε δηλαδή ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα. Μετά οι δυο άρχισαν να συνεργάζονται και η πρώτη εντολή που έδωσε ο Ιωαννίδης στον Σαμψών ήταν «Νικολάκη, θέλω το κεφάλι του Μούσκου». Όταν οι χουντικοί δεν σκυλόβριζαν τον Μακάριο (τραγόπαπα, κόκκινο παπά κλπ) τον αποκαλούσαν με το πατρικό του όνομα – Μούσκο. Τα παραπάνω στοιχεία προέρχονται από μαγνητοφωνημένες συνομιλίες μεταξύ Γεωργίτση – Ιωαννίδη – Σαμψών και τα πρωτοδημοσίευσε το 1975 ο μακαρίτης Christopher Hitchens.

Όσο για την ΕΟΚΑ Β’ αυτή, στις αρχές Ιουλίου ήταν διαλυμένη με ολόκληρη την τοπική της ηγεσία στη φυλακή. Τα μέλη τους, έδρασαν σαν παλικάρια της φακής δολοφονώντας αντιστασιακούς και τους πολιτικούς του εχθρούς, αφού οι χουντικοί πραξικοπηματίες κατέλαβαν την εξουσία. Πρίν το πραξικόπημα η ΕΟΚΑ Β’ λειτούργησε προβοκατόρικα, δημιουργώντας συνθήκες εμφυλίου στην Κύπρο στα πρότυπα της Νατοϊκής οργάνωσης Gladio ή αλλιώς “Κόκκινη Προβιά», στην ελληνική της έκδοση. Κατ΄εντολή της αθηναϊκής χούντας εφαρμόστηκε στην Κύπρο, η «στρατηγική της έντασης» – “strategy of tension” ώστε να δημιουργηθούν στην Κύπρο συνθήκες που θα δικαιολογούσαν πραξικόπημα. Αυτή υπήρξε η στρατηγική της χούντας στην Κύπρο από το 1967 μέχρι το 1974. Αυτή άρχισε να υλοποιείται από τον προ-πομπό της ΕΟΚΑ Β’, το Εθνικό Μέτωπο το 1969 (και αυτό δημιούργημα της χούντας) και συνεχίσθηκε από τον ιδρυτή της ΕΟΚΑ Β’, το 1971, τον Γ. Γρίβα. Ο τελευταίος αποπειράθηκε να ανατρέψει τον Μακάριο τον Φεβρουάριο του 1972 σε συνεργασία με τον Παπαδόπουλο και να τον δολοφονήσει ένα χρόνο αργότερα. Οι γριβικοί και η ΕΟΚΑ Β’ αυτοπαραμυθιάζονταν ότι λειτουργούσαν αυτόνομα από τη χούντα. Ωστόσο, η ταχύτητα με την οποία η ΕΟΚΑ Β’ πέρασε στον έλεγχο του Ιωαννίδη, μετά τον θάνατο του Γρίβα τον Ιανουάριο του 1973, αποδεικνύει ακριβώς το αντίθετο.


2. Ότι στόχος του πραξικοπήματος ήταν η Ένωση 

Καθόλου.

Η ατόφια, πραγματική ένωση είχε εγκαταλειφθεί από την Αθήνα το 1957 αν όχι από το 1956. Και η εγκατάλειψη έγινε αποδεκτή και νομιμοποιήθηκε με τις Συνθήκες Ζυρίχης-Λονδίνου του 1960.

Η οποιαδήποτε συζήτηση για «ένωση» μετά τα γεγονότα 1963-64 αφορούσε τη «διπλή ένωση» (double enosis), δηλαδή τη διχοτόμηση, ή πιο ορθά, τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την ενσωμάτωση περίπου 60% της Κύπρου στην Ελλάδα και το υπόλοιπο που θα περίσσευε από τις βρετανικές βάσεις στην Τουρκία.

Τα περί «ένωσης» ήταν η αποθέωση της χουντικής υποκρισίας στην Κύπρο. Στην γλώσσα του Orwell, ήταν το double speak της χούντας αλλά και το double think των Κυπρίων ιδεολόγων της Ένωσης.

Ο στόχος της χούντας του Ιωαννίδης ήταν πιο πεζός. Ήταν η επιβίωση του χουντικού καθεστώτος –που ένιωθε ότι απειλούνταν από μια ελεύθερη και δημοκρατική Κύπρο αλλά και από την Τουρκία στο Αιγαίο. Ανατρέποντας τον «τραγόπαπα» αλλά κυρίως τον «κοκκινόπαπα», ο Ιωαννίδης πίστευε ότι προσέφερε υπερπολύτιμη εξυπηρέτηση στο κύριο πάτρωνα ύπαρξής του, την Ουάσιγκτον. Πίστευε ότι ως αντάλλαγμα της ανατροπής / δολοφονίας του Μακάριου (το 1964 ο τότε Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ George Ball είχε πεί “That son-of-bitch- Makarios will have to be killed before anything can be done in Cyprus”, η Ουάσιγκτον θα στήριζε το κλυδωνιζόμενο αθηναϊκό καθεστώς αλλά, ταυτόχρονα, θα ήλεγχε τις αντιδράσεις της Άγκυρας στην Κύπρο αλλά και στο Αιγαίο, όπου οι Τούρκοι άρχισαν τις προκλήσεις από το Νοέμβρη του 1973.

Το επιχείρημά μου αυτό, ότι κύριο μέλημα της ιωαννιδικής χούντας και κίνητρο για το πραξικόπημα ήταν η επιβίωση του καθεστώτος, έχω αναπτύξει σε βάθος στο τέυχος αρ. 194 Ιστορικά της Ελευθεροτυπίας (17 Ιουλίου 2003) «Οι Τρείς Μοιραίοι Άνθρωποι: Η Πολιτική Κατάσταση πρίν από την Εισβολή».
3. Ότι στόχος του πραξικοπήματος ήταν η διχοτόμηση

Και ναι και όχι.

Είναι γεγονός ότι οι δυο αθηναϊκές χούντες είχαν συμφιλιωθεί με τη διχοτόμηση, που όταν δεν την αποκαλούσαν «διπλή ένωση» την αποκαλούσαν «ένωση με ανταλλάγματα». Η διχοτόμηση ως «ιδεώδη λύση» (“ideal solution” ) υπήρξε και ο στρατηγικός στόχος της Ουάσιγκτον. Ήταν όμως η διχοτόμηση στόχος και της Άγκυρας, ώστε να «συνεργασθεί» με τις δυο χούντες για την επίτευξή της; Εδώ βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα άλλο κυρίαρχο μύθο, ότι η Τουρκία είχε και συνεχίζει να έχει ως στόχο τη διχοτόμηση. Μέχρι τον Αύγουστο του 1964, ναι. Από τότε όχι. Τον Αύγουστο του 1964 η Τουρκία απέρριψε το διχοτομικό σχέδιο Άτσεσον (ενώ η Ελλάδα το αποδέχθηκε, και εδώ έχουμε ένα άλλο κυρίαρχο μύθο ως προς το αντίθετο), διότι δεν απέδιδε στην Τουρκία κυριαρχία στη μισή (βόρεια) Κύπρο. Υπάρχει απόδειξη για του λόγου το αληθές. Είναι η απαντητική επιστολή του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών Feridun Erkin της 28ης Αυγούστου 1964, προς τον περιβόητο Αμερικανό «διαμεσολαβητή» των ΗΠΑ, Άτσεσον.

 Η επιστολή μιλά από μόνη της.

Το στρατηγικό μάθημα των Τούρκων από το 1964 ήταν ότι η διχοτόμηση κάθε άλλο παρά επέλυε το στρατηγικό της δίλημμα, δηλαδή την στρατηγική παρουσία της Ελλάδας στην Κύπρο. Αντίθετα το επιδείνωνε. Έκτοτε οι Τούρκοι άλλαξαν στρατηγική. Επεδίωξαν και επιδιώκουν την ομοσπονδιοποίηση της Κύπρου με προαπαιτούμενο τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Με μια αλα- τούρκα ομοσπονδοιοποίηση, ο γεωστρατηγικός έλεγχος της Κύπρου θα περάσει στην Τουρκία.

Μπορεί λοιπόν ο Ιωαννίδης να είχε στόχο τη διχοτόμηση. Όχι όμως και η Άγκυρα. Η εξέλιξη της τουρκικής εισβολής και η σημερινή θέση της Τουρκίας το αποδεικνύουν αυτό περίτρανα.

4. Ότι ο Μακάριος «αφέθηκε» από τη χούντα να «διαφύγει» από το Προεδρικό Μέγαρο στις 15 Ιουλίου

Περισσότερο από ανοησία.

Θυμηθείτε ότι ο Ιωαννίδης απαίτησε από τον Σαμψών το κεφάλι του Μούσκου. Όταν οι χουντικοί διαπίστωσαν ότι ο Μακάριος κατέφυγε στην Πάφο, έστειλαν άρματα μάχης στην πόλη εναντίον του (τα άρματα ήταν ακόμα εκεί όταν οι Τούρκοι χτυπούσαν την Κερύνεια). Επί χούντας, είχαν γίνει επανειλημμένες προσπάθειες δολοφονίας του, κάποιες εντυπωσιακές. Το παραμύθι ότι η χούντα δεν ήθελε να δολοφονήσει τον Μακάριο και γιαυτό δεν περικύκλωσε το Προεδρικό Μέγαρο αλλά άφησε ελεύθερο το πίσω μέρος για να διαφύγει, εφευρέθηκε για να καλύψει την ανικανότητα των χουντικών αξιωματικών. Οι φωτογραφίες του καταβομβαρδισμένου και κατεστραμμένου από το πυροβολικό της ΕΛΔΥΚ Προεδρικού Μεγάρου και οι δολοφονίες των υπερασπιστών του, συγκρούονται με την καταγέλαστη αυτή χουντική εκδοχή.

5. Ότι οι Αμερικανοί «εξαπάτησαν» τον Ιωαννίδη

Πράγματι.

Τον ξεγέλασαν αλλά γιατί και πώς; Όχι διότι του υποσχέθηκαν κάτι και δεν το τήρησαν, αλλά διότι ο Ιωαννίδης υπήρξε ψώνιο και κορόιδο. Ήταν ένας δικτατορίσκος της πλάκας που πίστευε ότι οι Αμερικανοί ήταν «αμερικανάκια» και ότι με λίγο θέατρο, κλωτσώντας ένα τραπέζι μπροστά στον Αμερικανό εκπρόσωπο Σίσκο, κλείνοντας το μάτι στους υποτελείς του, φωνάζοντας «με εξαπατήσατε», και απειλώντας με πόλεμο κατά της Τουρκίας, ότι ο εκπρόσωπος του αμερικανικού imperium θα «ψάρωνε», όπως τα ανθρωπάρια που τον περιστοίχιζαν με στολές Ελλήνων αξιωματικών.
Δικτατορίσκους όπως τον Ιωαννίδη, οι Αμερικανοί τους έτρωγαν με το κουτάλι μεταπολεμικά. Γνώριζαν την ψυχολογία τους και τα «χούγια» τους. Τους περιστοίχιζαν με στρατιωτικούς από το γραφείο του Στρατιωτικού Ακόλουθου και από το Σταθμαρχείο της CIA. Για τους Αμερικανούς ο Ιωαννίδης (όπως και ο Παπαδόπουλος) ήταν ένας δικτατορίσκος της κατηγορίας των “tin-pot dictators”, δηλαδή των «δικτατόρων της κατσαρόλας». 

Γνώριζαν και καλλιεργούσαν τις ανασφάλειές του και του καθεστώτος, τις προκαταλήψεις και το μίσος του κατά του Μακάριου. Πράκτορες της CIA , όπως ο Ελληνο-Αμερικανός Γκάς Αβρακώτος, περηφανεύονταν ότι «διοικούσαν» την Ελλάδα. Γνώριζαν τους πραξικοπηματικούς σχεδιασμούς του Ιωαννίδη και έστελναν πολύ ενημερωμένες εκθέσεις στην Ουάσινγκτον. Η πιο πιθανή ερμηνεία του θεατρικού ξεσπάσματος του Ιωαννίδη «μας εξαπατήσατε», κατά του Σίσκο στις 21 Ιουλίου, ήταν ότι κάποιος πράκτορας πιθανότατα ο Αβρακώτος να του είπε «προχώρα και είμαστε μαζί σου». Αν τον εξαπάτησαν, τον εξαπάτησαν κατά το ήμισυ. Διότι από τις 15 Ιουλίου μέχρι τις 20 που εισέβαλλαν οι Τούρκοι, η Ουάσιγκτον στήριζε τη χούντα του Ιωαννίδη και τη χούντα του Σαμψών στην Κύπρο. Στις 17 Ιουλίου μάλιστα, η Ουάσιγκτον βρισκόταν στα πρόθυρα αναγνώρισης του Σαμψών, ενώ αρνείτο να κατηγορήσει την αθηναϊκή χούντα ως οργανωτή του πραξικοπήματος, αντίθετα με το υπόλοιπο κόσμο, συμπεριλαμβανομένης και της Βρετανίας.
Η Ουάσιγκτον άλλαξε βιολί όταν μπήκαν οι Τούρκοι στο χορό με την εισβολή. Τότε ο Ιωαννίδης εγκαταλείφθηκε, αφού τους ήταν πλέον άχρηστος. Ήταν και επικίνδυνος εάν πυροδοτούσε πόλεμο με την Τουρκία. «Πουλήθηκε» έναντι της Τουρκίας. Τι πιο φυσιολογικό και αναμενόμενο; 

Αρχίζοντας από τα Σεπτεμβριανά στην Κωνσταντινούπολη το 1955, η Ουάσιγκτον πάντοτε υποστήριζε την Άγκυρα σε κάθε διαμάχη με της Αθήνα. 

Έτσι και το 1974. Η Ουάσιγκτον συνέχιζε, προκλητικά μάλιστα, να υποστηρίζει τον μιλιταρισμό της Άγκυρας ακόμα και μετά τις 23 Ιουλίου 1974, όταν σε Αθήνα και Λευκωσία αποκαταστάθηκε συνταγματική τάξη. Όταν μετά και την δεύτερη εισβολή τον Αύγουστο, εκπρόσωπος του Κίσινγκερ (Anderson) ρωτήθηκε δημόσια γιατί η Ουάσινγκτον τηρούσε τόσο φιλοτουρκική στάση, η κυνική αλλά αποκαλυπτική απάντησή του ήταν, «βάλτε την Ελλάδα στη θέση του Βελγίου και την Τουρκία στη θέση της Δ. Γερμανίας. Εσείς ποια χώρα θα υποστηρίζατε;». Δεν τον εξαπάτησαν απλά τον Ιωαννίδη οι Αμερικάνοι. Τον ταπείνωσαν και τον εξευτέλισαν και μαζί του ταπείνωσαν και εξευτέλισαν τον ελληνισμό σε Ελλάδα και Κύπρο. Αυτά συμβαίνουν όταν για επτά χρόνια μετατρέπεις τη χώρα σου σε σατραπεία και εσύ και η κλίκα σου λειτουργείς ως ανδράποδο. Αποφασίζουν άλλοι για σένα με βάση τα συμφέροντά τους. Όπως και τότε, έτσι και σήμερα, δυστυχώς.

Το τηλεγράφημα που εστάλη στο υπουργείο Εξωτερικών από την κυπριακή Πρεσβεία στην Αθήνα τη νύχτα της Παρασκευής 19 Ιουλίου 1974. Το σήμα φέρει διαβάθμιση “Άκρως Απόρρητο-Ειδικού Χειρισμού” και μεταβιβάζει πληροφορίες του κλιμακίου της ΚΥΠ, σύμφωνα με το οποίο το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Φρουράς (ΓΕΕΦ) έχει αναγνωρίσει 5 τουρκικά πλοία που πλέουν σε απόσταση 12 μιλίων βόρεια του Ακρωτηρίου Αποστόλου Ανδρέα και 10 αποβατικά σκάφη που ακολουθούν από μεγαλύτερη απόσταση. Χαρακτηριστική είναι η τελευταία φράση “(το) ΓΕΕΦ δεν ανησυχεί”.

Πηγή
http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2014/07/1974.html#.U8ZjUpR_t2E
http://dia-kosmos.blogspot.gr/

Το Πεντάγωνο διατάζει την Ελληνική κυβέρνηση!...Το ΝΑΤΟ απειλεί, και οι ΜΙΖΕΣ πέφτουν βροχή! Στους Εβραίους πολιτικούς!...





Πιστεύει κανένας ότι έχει αλλάξει κάτι, σήμερα; ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΛΛΑΞΕΙ !...
ΟΙ ΜΙΖΕΣ ΠΕΦΤΟΥΝ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ!....

http://dia-kosmos.blogspot.gr/

Κύπρος: Η Λευκωσία ζήτησε άρση του εμπάργκο για αμερικανικά όπλα

Για την Κυπριακή Δημοκρατία ειδικά, όχι μόνο δεν επιτρέπονται οι πωλήσεις αμερικανικών όπλων,

O άνθρωπος των Σιωνιστών που χαράζει την Ενεργειακή πολιτική της Ελλάδας μέχρι το 2020

ΕΒΡΑΙΟΙ ΧΑΡΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΛΟΥΤΟ ΣΕ ΕΒΡΑΙΟΥΣ.....

Σχόλιο αναγνώστη με αφορμή την τοκογλυφική πρόσκληση Τσίπρα στο Μουντιάλ της Βραζιλίας και για τα γελοία δημοψηφίσματα.....με αφορμή τη Δ.Ε.Η

Ο/Η Ανώνυμος είπε... 

Τώωωρα μάλιστα... Σωθήκαμε. Ο Εβραίος του Brooking και του Levi.... που τάχα μάζεψε 120 βουλευτές για τη ΔΕΗ...

Ο Χένρυ Κίσσιγκερ και η θέση των ΗΠΑ στα νομικά ζητήματα απέναντι στην Ελλάδα!..

Στο Σαν Κλεμέντε (20/07/1974), ο Χένρυ Κίσσιγκερ δηλώνει ότι:

Αλβανός τζιχαντιστής τραυματίστηκε στην Συρία και νοσηλεύεται στην Λάρισα!

Επιβεβαιώνεται η πληροφορία; Τα νοσοκομεία της Ελλάδας είναι γεμάτα Ισλαμιστές Ταλιμπάν!....

Η Στρατιωτική βοήθεια των ΗΠΑ προς την Τουρκία και την Ελλάδα!

Από την εποχή του δόγματος Τρούμαν, οι ΗΠΑ χορηγούν στην Τουρκία και στην Ελλάδα στρατιωτική βοήθεια, δηλαδή Δάνεια και Δωρεές, για την αγορά στρατιωτικού εξοπλισμού και για την εκπαίδευση προσωπικού. Το 1973, το σύνολο της στρατιωτικής βοήθειας των ΗΠΑ προς την Τουρκία ήταν 133 εκατομμύρια δολλάρια (από τα οποία 60 εκατομμύρια ήταν δωρεάν βοήθεια και 20 εκατομμύρια πωλήσεις επί πιστώσει). Το 1974, το σύνολο ήταν 187,4 εκατομμύρια δολλάρια (75 εκατομμύρια πωλήσεις επί πιστώσει και 63,7 εκατομμύρια δωρεές). Η στρατιωτική βοήθεια το 1975 υπολογίζεται σε 218 εκατομμύρια δολλάρια.

Η βοήθεια αυτή χορηγείται, με βάση την σχετική νομοθεσία των ΗΠΑ και διμερείς ή πολυμερείς διεθνείς συνθήκες. Το 1962, στον νόμο περί εξωτερικής βοήθειας των ΗΠΑ προστέθηκε η ακόλουθη διάταξη, που σήμερα είναι η παράγραφος D του άρθρου 2314 του τόμου 22 του κώδικα νόμων των ΗΠΑ:
«στο εξής κάθε χώρα που χρησιμοποιεί τα αμυντικά είδη ή τις αμυντικές υπηρεσίες που τις χορηγούνται βάσει του παρόντος νόμου (και διάφορων άλλων σχετικών νόμων) κατά τρόπο που να παραβιάζει ουσιαστικά τις διατάξεις των άρθρων 2311-2320 του παρόντος νόμου ή τις συμφωνίες που έχουν συναφθεί βάσει οποιουδήποτε από τους παραπάνω νόμους, θα θεωρείται αυτόματα ότι δεν πληρή τις προϋποθέσεις για να λάβει περαιτέρω βοήθεια- (Νόμος 87-565, Μέρος ΙΙ, άρθρο 201 (α), 76 US STATUTES 259 (1962) που τροποποιεί τον Νόμο περί εξωτερικής βοήθειας προσθέτοντας νέα παράγραφο τώρα, 22 USCA, άρθρο 2314 D).
Στην σημερινή μορφή το άρθρο 2302 (που έχει αντικαταστήσει το άρθρο 2311 που αναφέρεται στο νόμο) και τροποποιήθηκε με το άρθρο 620 των Νόμων των ΗΠΑ, απαριθμεί διάφορους τέτοιους σκοπούς:
«Αμυντικά είδη και αμυντικές υπηρεσίες χορηγούνται σε μια χώρα αποκλειστικά και μόνο για την εσωτερική της ασφάλεια, την νόμιμη αυτοάμυνά της κλπ. Και ακόμα να βοηθούν σε εθελοντικές προσπάθειες προσωπικού των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ σε φίλες χώρες, για την διατήρηση ή αποκατάσταση της διεθνούς ειρήνης….., ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΡΓΩΝ και στην ανάληψη άλλων δραστηριοτήτων, που να υποβοηθούν την ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ και ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ των χωρών αυτών».

Εδώ παρατηρούμε ότι οι ΗΠΑ έχουν μεγάλες ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ Ενεργειών στο Ελληνικό έδαφος…
Στην συνέχεια υπάρχει και το άρθρο 2364 (α) του τόμου 22 του Κώδικα Νόμων των ΗΠΑ που ορίζει:
«Σε κάθε οικονομικό έτος, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ μπορεί να εγκρίνει την χρήση ορισμένων κονδυλίων, για τις χρήσεις που ορίζει το κεφάλαιο αυτό του Νόμου και την χορήγηση βοήθειας συνολικού ύψους όχι πάνω από 250.000.000 δολλάρια, εφ’ όσον ο Πρόεδρος διαπιστώσει μια τέτοια έγκριση έχει σημασία για την ασφάλεια των ΗΠΑ».
Ο Πρόεδρος λοιπόν έχει την δυνατότητα να χορηγεί βοήθεια σε ορισμένες περιστάσεις και μέχρι ένα προκαθορισμένο όριο, -χωρίς να λαμβάνει υπ’ όψιν του τους όρους που επιβάλλει ο νόμος».

Εφ’ όσον ο Πρόεδρος διαπιστώσει ότι η βοήθεια έχει σημασία για την ασφάλεια των ΗΠΑ, μπορεί να παραβεί τον Νόμο χάριν της πολιτικής σκοπιμότητας κλπ.

Το άρθρο 2301 τονίζει την φιλειρηνική πρόθεση της Νομοθεσίας, μόνο –για ατομική ή συλλογική αυτοάμυνα.

Ο σκοπός του Νόμου είναι: «Να θεσπίσει μέτρα για την κοινή άμυνα εσωτερικής και εξωτερικής επίθεσης.

Το άρθρο 2311 αναφέρει με συντομία άλλους δύο σκοπούς: 

Α) την ενίσχυση της ασφάλειας των ΗΠΑ και Β) την προώθηση της παγκόσμιας ειρήνης…..Σχετικό είναι και το άρθρο 2302, το οποίο όμως ο Πρόεδρος μπορεί να αγνοεί όταν εφαρμόζει το άρθρο 2364 (α) μια και αναφέρεται όχι στον σκοπό της βοήθειας αυτής καθαυτής, αλλά στους σκοπούς που μπορεί να χρησιμοποιηθεί η βοήθεια από τον παραλήπτη.

Για να μπορέσει λοιπόν ο Πρόεδρος των ΗΠΑ να ενεργήσει σύμφωνα με το άρθρο 2364 (α) πρέπει να διαπιστώσει ότι: Α) η βοήθεια εξυπηρετεί κάποιον από τους σκοπούς τους σχετικούς με την στρατιωτική βοήθεια νομοθεσίας, δηλ. ότι πρώτον αφορά μέτρα για κοινή άμυνα κατά εξωτερικής ή εσωτερικής επίθεσης ή συνεπάγεται την χρησιμοποίηση ένοπλης δύναμης για ατομική ή συλλογική αυτοάμυνα, ή ενισχύει την ασφάλεια των ΗΠΑ, ή προάγει την παγκόσμια ειρήνη.

Η συνέχιση της βοήθειας προς την Τουρκία με βάση το άρθρο 2364 (α) προσκρούει στον πρώτο από τους παραπάνω δύο κύριους όρους, ακόμα και αν ο Πρόεδρος κρίνει ότι καλύπτεται ο δεύτερος. Πρώτα απ’ όλα, προσφυγή στο άρθρο 2364 (α) σημαίνει πως αναγνωρίζεται ότι σύμφωνα με το άρθρο 2314 (D), η ΤΟΥΡΚΙΑ δεν έχει πια την Νομική δυνατότητα να παίρνει βοήθεια από τις ΗΠΑ.

Το επόμενο συμπέρασμα είναι ότι συνέχιση της βοήθειας δεν μπορεί να εξυπηρετεί τους σκοπούς (α), (β) και (δ) του πρώτου Νόμου, αφού η Νομική ανικανότητα της Τουρκίας οφείλεται στο γεγονός ότι χρησιμοποίησε και ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ να χρησιμοποιεί τον χορηγούμενο στρατιωτικό ΟΠΛΙΣΜΟ για να εξυπηρετήσει επιθετικά σχέδια, εναντίων της ΕΛΛΑΔΑΣ, χώρας μέλους του Στρ. σκέλους του ΝΑΤΟ!.....

Οπωσδήποτε όχι για να αμυνθεί απέναντι σε κάποιου είδους επίθεση, όπως οι σκοποί αυτοί απαιτούν!....

Για να συνεχιστεί η βοήθεια, πρέπει ο Πρόεδρος να επικαλεστεί τον τρίτο σκοπό, την ενίσχυση δηλ. της ασφάλειας των ΗΠΑ, κάτι που δεν υφίσταται!...

Ο σκοπός αυτό μοιάζει πολύ με τον δεύτερο όρο, στην διαπίστωση πως η βοήθεια έχει σημασία για την ασφάλεια των ΗΠΑ, αλλά δεν μπορεί να ταυτιστεί με αυτόν.

Οι δύο διατάξεις πρέπει να ερμηνευτούν έτσι, ούτως ώστε η κάθε μία διατηρεί ξεχωριστό νόημα.

Τέλος στην σχετική έκθεση της Βουλής Νο 1992, 1852 USC CAN 1528, 1578 και 1597 αναφέρεται ότι: 

Επειδή αναγνωρίζεται πως ίσως υπάρξουν περιπτώσεις που οι ΗΠΑ θα πρέπει να δείξουν φιλική διάθεση και επιθυμία να βοηθήσουν ορισμένες χώρες, που είναι αδύνατον να υπογράψουν ορισμένες επίσημες συμφωνίες παροχής βοήθειας, προβλέπεται ότι ένα ποσό από αυτά τα κονδύλια μπορεί να χορηγηθεί, χωρίς να ληφθούν υπ’ όψιν οι όροι που περιλαμβάνονται στον Νόμο περί αμοιβαίας ασφάλειας, όταν ο Πρόεδρος διαπιστώσει πως κάτι τέτοιο εξυπηρετεί τα συμφέροντα και την ασφάλεια των ΗΠΑ.

Ορισμένες χώρες, επειδή είναι γεωγραφικά εκτιθέμενες στην Κομμουνιστική απειλή και επειδή η εσωτερική πολιτική κατάστασή τους είναι επισφαλής τόσο, ώστε να διατρέχουν κίνδυνο κομμουνιστικής ανατροπής, φοβούνται να συνάψουν συμφωνίες που θα μπορούσαν να ερμηνευτούν σαν συμμαχία με τις ΗΠΑ, εναντίον της ΡΩΣΣΙΑΣ.

Μια έγκαιρη χορήγηση βοήθειας, σύμφωνα με την παρούσα διάταξη, θα μπορούσε να προφυλάξει την χώρα αυτή, από το να περιέλθει στην Σοβιετική κυριαρχία.

Στην ανάλυση (κατ’ άρθρο) που επισυνάπτεται στην έκθεση της επιτροπής, βρίσκουμε μια κάποια διαφορετική εξήγηση.
«….η επιτροπή έκρινε, πως είναι σημαντικό να υπάρχει κάποια ευελιξία στο χειρισμό καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης και την χορήγηση περιορισμένης έκτασης βοήθειας, για περιπτώσεις όπου δεν είναι δυνατή η διαπραγμάτευση συμφωνιών».
Πρόθεση λοιπόν του σχετικού άρθρου ήταν να κάνει δυνατή την έναρξη παροχής βοήθειας σε μια χώρα, που δεν έχει ακόμα τα τυπικά προσόντα για την λήψη βοήθειας.

Είναι σαφές ότι δεν έχει την πρόθεση να επιτρέψει την συνέχιση της βοήθειας προς ένα κράτος, που έχει γίνει εκ των υστέρων ανίκανο να λάβει βοήθεια….

Υπάρχει όμως ένας παράγοντας, που περιπλέκει λίγο ή πολύ τα πράγματα. Μια σχετική μελέτη της βιβλιοθήκης του Κογκρέσου (μελέτη της 20-9-1974 της Υπηρεσίας Μελετών), αναφέρει πολλές περιπτώσεις όπου οι συζητήσεις στο Κογκρέσο στηρίζονται στην εντύπωση, ότι αποκλειστικός όρος για την εφαρμογή της επίμαχης διάταξης είναι η διαπίστωση από τον Πρόεδρο, ότι η βοήθεια έχει σημασία για την ασφάλεια των ΗΠΑ.

Επίσης είναι χαρακτηριστική η έκθεση της επιτροπής της βουλής το 1962, που εισηγείται την τροποποίηση που είναι σήμερα το άρθρο 2314 (D), όπου αφού εξηγεί τον σκοπό του άρθρου προσθέτει:
«Ο Πρόεδρος μπορεί να χρησιμοποιήσει τις Ειδικές Εξουσίες του που προβλέπονται από το άρθρο 2364 (α) του παρόντος νόμου, για να μην εφαρμόσει τους όρους της παραγράφου αυτής».
Εδώ αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα της σωστής εκτίμησης της αξίας διαφόρων Αντιφατικών στοιχείων, της νομοθετικής προϊστορίας, μιας διάταξης.

Η άσκηση των ειδικών Εξουσιών του Προέδρου απαιτεί κάτι παραπάνω από μια απλή διαπίστωση εξυπηρέτησης του Εθνικού συμφέροντος, φαίνεται πιο σωστή….

Αθανάσιος Στριγάς
Παγκόσμιοι Εντολοδότες

http://dia-kosmos.blogspot.gr/

Νόμος ξένης βοήθειας (ΗΠΑ-Ελλάδας)!

Αγαπητέ κ. Στριγά

Στην τελευταία συνάντησή μας, μεταξύ των άλλων θεμάτων, μιλήσαμε και για την συμφωνία στην Αμυντική Βιομηχανία μεταξύ ΗΠΑ και Ελληνικής κυβερνήσεως.

Είμαι ιδιαίτερα προβληματισμένος με την συμπεριφορά των Ελλήνων πολιτικών (κ. Καραμανλή, κ. Μητσοτάκη, κ. Παπανδρέου), οι οποίοι δεν γνωρίζουν τον Νόμο για Ξένη βοήθεια των ΗΠΑ του 1961, όπως τροποποιήθηκε [Τμήμα 620 C (b)(4)].

Αναφορικά με τα παραπάνω έχω να παρατηρήσω ότι οι ανωτέρω Έλληνες πολιτικοί έχουν υπογράψει και δεχθεί όρους με τις ΗΠΑ…., εξακολουθούν να διακηρύσσουν την ανεξαρτησία τους από τις ΗΠΑ, ο κάθε ένας με τον δικό του τρόπο και για ΔΙΚΟ του ΌΦΕΛΟΣ….

Εύχομαι να μεταφέρετε τις σκέψεις μου στα αρμόδια πρόσωπα, με την ελπίδα οι (Έλληνες-Εβραίοι*) πολιτικοί να τηρούν τους όρους των συμφωνιών.

Δεχθείτε κ. Στριγά την διαβεβαίωση της υψηλής μου υπόληψης.

Ειλικρινώς
Γουίλλιαμ Η. Ταφτ, 4ος.

http://dia-kosmos.blogspot.gr/

ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΝΑΤΟΪΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ ΕΧΟΥΝ ΔΙΑΤΑΧΘΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΜΠΟΔΙΣΟΥΝ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ ΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ!

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΥ.

Λευτεριά, λευτεριά, θα σ' αγοράσουν έμποροι και κονσόρτσια κι εβραίοι.

είναι πολλά του αιώνα μας τα χρέη,  πολλές οι αμαρτίες, που θα διαβάσουν οι γενεές!!!!!!!!!!!!

Λευτεριά, λευτεριά σχίζει, δαγκάνει
τους ουρανούς το στέμμα σου.

Edward Snowden: Ο «χαλίφης» του ΙΚΙΛ είναι πράκτορας της Μοσάντ!

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Ο Edward Snowden, ο πρώην υπάλληλος της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφαλείας των ΗΠΑ-NSA,

Ο Εβραίο-Γερμανός Ράιχενμπαχ και το non-papers των 50 Εκατομμυρίων!...

Πάγια τακτική του Γερμανού επικεφαλής της περιβόητης Task Force Χορστ Ράιχενμπαχ είναι να στέλνει γραπτώς τις απαιτήσεις του στους αρμόδιους υπουργούς και υφυπουργούς, όχι βέβαια με επίσημα έγγραφα που να φέρουν υπογραφές και τίτλους της υπηρεσίας από την οποία προέρχονται, της ΕΕ ή άλλα διακριτικά. Όχι χωρίς λόγο βέβαια… 

Ο Ψυχάρης και η πολιτική!. ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟ-ΕΒΡΑΙΟΙ-ΕΛΛΗΝΕΣ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Η πολιτική μου μελέτη: ο Ψυχάρης και η πολιτική, εδιαβάστηκε στις 10 Φεβρουαρίου 1918 στα φιλολογικά Σαββατόβραδα που έχει διοργανώσει το λογοτεχνικό περιοδικό «Πυρσός» και που γίνονται μέσα στην αίθουσα του «Συλλόγου των Εμποροϋπαλλήλων».

Ο Υπουργός της Γεωργίας κ. Α. Μιχαλακόπουλος, πολλοί πολιτικοί, αξιωματικοί, λόγιοι και επιστήμονες μου έκαμαν την τιμή ν’ ακούσουν την μελέτη μου αυτή και να με συγχαρούν, μου ζήτησαν μάλιστα να την επαναλάβω, καθώς και να την τυπώσω και σε φυλλάδιο.

Ίσως γίνουν αυτά, ίσως δεν γίνουν. Ωστόσο, το αποφάσισα να τυπώσω Ένα κεφάλαιό της, όπου ζωγραφίζονται με αριστοτεχνική πέννα και μαστιγώνονται με καμτσίκι τσουχτερό από τον Ψυχάρη οι «Γερμανοέλληνες» και που απόσπασμά του δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Ριζοσπάστης» στις 13/02/1918.

Η ζωγραφιά και το καμτσίκι του Ψυχάρη ελπίζω να ανοίξουνε μερικά μάτια που ΕΠΙΜΕΝΟΥΝ, έτσι δεν ξέρω κι εγώ, από ποια πάθηση που δεν έχει μελετηθεί ακόμη από την επιστήμη, να μένουν κλειστά για να ΑΝΟΙΞΟΥΝ όταν η ΠΑΤΡΙΔΑ τους ΥΠΟΔΟΥΛΩΘΕΙ στους ΓΕΡΜΑΝΟΒΟΥΛΓΑΡΟΥΣ!.....

ΘΕΜΑ 1

Στην πατρίδα μας δυστυχώς υπάρχουν και Γερμανοέλληνες, λίγοι ή πολλοί, δεν το γνωρίζω, ΥΠΑΡΧΟΥΝ όμως και μόνο πως υπάρχουν, είναι αρκετό για να ΑΠΕΛΠΙΖΕΤΑΙ κανείς!...

Πρέπει όμως, κυρίες και κύριοι, ανάγκη απαραίτητη, πριν προχωρήσουμε, να κάνουμε μια διάκριση, να Ορίσουμε για ποιους ΓΕΡΜΑΝΟΕΛΛΗΝΕΣ θα μιλήσουμε εδώ, ποιοι Γερμανοέλληνες θα μας απασχολήσουν.

Υπάρχουν εκείνοι, που θαμπωμένοι και Μπουκωμένοι από τα μάρκα του Βαρώνου Σέγκ, έψαλαν και εξακολουθούν να ψάλλουν αίνους προς την Γερμανία (έμαθαν μάλιστα οι ΑΛΙΤΗΡΙΟΙ και τα λόγια του Γερμανικού ύμνου και θέλουν τη Γερμανία Υπεράνω όλων!), υπάρχουν κι άλλοι που το κομματικό πάθος τους έχει τυφλώσει τόσο, ώστε να είναι Γερμανόφιλοι μόνον και μόνον γιατί νομίζουν πως έτσι αντιπολιτεύονται αποτελεσματικά το –Εβραίο*- Βενιζέλο!...

Αυτές τις δύο κατηγορίες Γερμανοελλήνων τις αφήνουμε να βόσκουν ήσυχα-ήσυχα στα παχυλά λειβάδια του φανατισμού τους ή και του συμφέροντος τους αν θέλετε. Δεν μας ενδιαφέρουν καθόλου οι δύο αυτές κατηγορίες.

Εμάς μας ενδιαφέρει μια άλλη κατηγορία Γερμανόφιλων και αυτή θα εξετάσουμε εδώ, γιατί αυτή την κατηγορία εξετάζει και ο Ψυχάρης, καθώς θα ιδούμε, στα έργα του. Μας ενδιαφέρουν οι Έλληνες εκείνοι που παίρνοντας στραβά την ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ και γενικά την πολιτική της ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ, φτάσανε στο αξιοθρήνητο σημείο να αποκαλούν, όπως λέει κι ο Ψυχάρης, την ΓΕΡΜΑΝΙΑ Δεύτερη πατρίδα τους!.....
GERMAN-ΕΒΡΑΙΟΙ-ΕΛΛΗΝΕΣ

Προ πέντε έξι ημερών μου έτυχε να τα ακούσω με τα’ αυτιά μου:

Κάποιος λόγιος φίλος μου είχε την καλοσύνη να μου διαβάσει ένα ανέκδοτο διήγημά του. Το διήγημα είχε θέμα ερωτικό με ηρωΐδα όμως μια Γερμανίδα γεννημένη στην Αθήνα. Έτσι ο φίλος ευρήκε την ευκαιρία, μιλώντας γι’ αυτήν και ερωτοτροπώντας – στο διήγημα, εννοείται – μαζί της, να μας εξομολογηθεί όλο τον κρυφό σεβντά του για τον ΚΑΪΖΕΡ και το Νίτσε, για τον Μπετόβεν και τον Φόν Κλούκ, για τον Λέσιγκ και για τον- δεν ξέρω ποιον άλλον.

Κι όταν έτσι, για να πώ κι εγώ κάτι, τον διέκοψα και τον ρώτησα:
-τι θέλει η πολιτική μέσα στο αισθηματικό διήγημα;
-Βλέπεις, Γερμανίδα είναι η ηρωΐδα μου, αποκρίθηκε ο φίλος, και πρέπει να πούμε τίποτε και για την πατρίδα της.
-Που την θαυμάζεις τόσο πολύ!...
-Και είναι να μην την θαυμάσης!.. Είπε φουσκώνοντας τα μάγουλά του ο φίλος κι εξακολουθούσε το διάβασμα.

Το ίδιο βράδυ επήρα στα χέρια μου το «Ρωμαϊκό Θέατρο» του Ψυχάρη και επήγα κυριολεκτικά να τα χάσω, γιατί μέσα στις σελίδες του προλόγου βρήκα το πορτραίτο του φίλου μου διηγηματογράφου. Δεν ηξεύρω αν είναι κι αυτός απόψε εδώ ή αν θα έρθει αργότερα. Αν τύχη όμως να είναι ή αν θα έρθει, θα θαυμάσει κι ο ίδιος με την διαισθητική δύναμη του Ψυχάρη.

ΘΕΜΑ 2

Μέσα στο τρίτο επαναστατικό βιβλίο του, που τυπώθηκε στα 1901 με τον τίτλο «Για το Ρωμαίϊκο θέατρο», που έχει τα δύο σκηνικά του έργα, τον «Κυριούλη», δράμα, και το «Γιουανάκο», κωμωδία, και μπροστά ένα βαθυστόχαστο και πολυσέλιδο πρόλογο για το «Ρωμαίικο θέατρο» μέσα στο επαναστατικό αυτό βιβλίο του αγγίζει την πολιτική από πολλές μεριές.

Αφορμή παίρνοντας από τον αχαλίνωτο Νιτσεϊσμό που είχε μετακομίσει τότε από την Γερμανία ο Καμπύσης, κι από το Υπερανρωπικό ντελίριο που είχε κατακυριέψει τους διανοούμενους ΑΘΗΝΑΙΟΥΣ, έγραψε τον «Κυριούλη» για να υποστηρίξει και για να αποδείξει πόσο έξω από την ζωή είναι σήμερα οι υπερανθρωπιστικές ιδέες του «Μεσαιωνιάρικου Μπαζιμπουζούκου», όπως αποκαλεί το Νίτσε-σήμερα που κυβερνούν οι λαοί και που η ιδέα του «εις κοίρανος» έχει περάσει στην ιστορία.
«Όταν, λέει στον πρόλογό του, ξυπνάει ο κόσμος, όταν αρχίζη ο καθένας να νιώθει τι θα πεί καλό, το Ωραίο και το Δίκαιο, Έρχεται ο Τρελλός, ο ΒΑΡΒΑΡΟΣ (ΕΒΡΑΙΟ-ΓΕΡΜΑΝΟΣ) με τον Υπεράνθρωπό του και μας διδάσκει πως ο Υπεράνθρωπος έχει το δικαίωμα όλα με το βαρυό του ποδάρι να τα ΚΑΤΑΠΑΤΗΣΗ, την Δικαιοσύνη, τα Ιδανικά, την Ιδέα, φτάνει να έχει δύναμη κι έτσι να ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΙ τους μικρούς, γιατί μιάν ιδέα μονάχα ξέρει: να γίνη αυτός μεγάλος κι ας πα να χαθούν οι άλλοι. ΝΟΜΟ, παιδί μου, λέει στον «Κυριούλη», οι μεγάλοι δεν έχουν παρά την δύναμή τους. Ως ότου πάει η δύναμή τους, πάει κι ό Νόμος τους». 
Θαρρεί κανείς πως κι ο «Κυριούλης», κι ακόμα περισσότερο, ο πρόλογος στο «Ρωμαίικο θέατρο», εγράφηκαν επίτηδες για να απογοητέψουν τους σημερινούς ΓΕΡΜΑΝΟΦΙΛΟΥΣ-ΓΕΡΜΑΝΟΔΟΥΛΟΥΣ της ΑΘΗΝΑΣ!..

Τους είχε διαισθανθεί τους είχε προφητέψει από το 1901 ο Ψυχάρης και για τούτο, λές, και βάλθηκε από τότε να τους δασκαλέψει, να τους δείξει την αλήθεια, να τους φέρει στον ίσιο δρόμο.


του Δ. Π. ΤΑΓΚΟΠΟΥΛΟΥ
Απόσπασμα από την πολιτική μελέτη: Ο ΨΥΧΑΡΗΣ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤIΚΗ.

Διά την αντιγραφή -Διαγγελέας

http://dia-kosmos.blogspot.gr/


Ντοκουμέντο: Αγγελόπουλος- Σημίτης: Η μετεξέλιξη της μειοδοσίας


Το ελληνικό έθνος πίσω από τους χιλιάδες ήρωες της αντίστασης, είδε τα σωθικά του να τρώγονται από μία κάστα ανθρώπων που ο όρος «προδότης» θα ήταν μάλλον κολακευτικός.

Μαζί με τους αμέτρητους ήρωες που εξέθρεψε η αειφόρος ελληνική Γη, υπήρξαν και απεχθείς μορφές που σημάδεψαν για πάντα την ιστορία του Έθνους. Ως άλλα παράσιτα σε ένα θαυμαστό περιβόλι, ανδρώθηκαν στο ημίφως την ώρα που οι γενιές των Ελλήνων κοιτούσαν κατάματα τις ορδές των ξένων κατακτητών, κατατρώγοντας την ρίζα του δέντρου που έμελλε να βλαστήσει την συνέχιση της ιστορίας.

Η ιστορία της κατοχής και της Εθνικής Αντίστασης θα έπρεπε να αποτελεί βασικό μέρος εκπαίδευσης για τις επόμενες γενιές. Η σημερινή τραγωδία που βιώνει ο ελληνικός λαός δεν αφήνει περιθώρια για παρερμηνείες: Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται απλώς σαν φάρσα, αλλά οι ρόλοι των δοσίλογων που δρουν στο πλευρό των κατακτητών είναι βγαλμένοι ακριβώς από εκείνη την μαύρη περίοδο της ελληνικής ιστορίας. Κάποιοι αναλυτές, όπως ο Δημοσθένης Κούκουνας προχωρά ένα βήμα παραπάνω, ταυτίζοντας την διαχρονικότητα της προδοσίας με συγκεκριμένες κάστες ανθρώπων που η ενδελεχής έρευνα ταυτοποιεί ακόμα και πρόσωπα.

Ένας καλόπιστος ερευνητής θα μπορούσε εύλογα να απορήσει: Πώς είναι δυνατόν ένας λαός που πλήρωσε το βαρύτερο τίμημα αίματος σε όλη την Ευρώπη να ανέχεται φορείς εκείνης της μαύρης περιόδου να μεσουρανούν δεκαετίες μετά στην οικονομική και πολιτική ζωή του τόπου υπηρετώντας ακριβώς τα ίδια συμφέροντα; Πώς είναι δυνατόν μετά την Νυρεμβέργη, η Ελλάδα να διεκδικεί ακόμα το κατοχικό δάνειο και τις αποζημιώσεις, ενώ συγχρόνως καθίσταται έρμαιο οικονομικής υποδούλωσης από τους ίδιους ξένους δυνάστες;

Υπάρχει μία πιθανή εξήγηση. Η υπέρμετρη δολιότητα ελληνόφωνων «συνεργατών» του κατακτητή, που διαβλέποντας την πτώση του Ράιχ πέρασαν έγκαιρα στο αντίπαλο στρατόπεδο προκειμένου όχι απλώς να διασωθούν, αλλά και να διατηρήσουν τα κεκτημένα τους. Τα κεκτημένα της φρίκης πάνω στο αίμα των Ελλήνων ηρώων, αναβαπτίζοντας σε μία νύχτα την συνεργασία με τους κατακτητές ως «αντιστασιακή δράση».

Είδαμε σε προηγούμενο άρθρο την προσέγγιση του γνωστού συγγραφέα για τον πρόγονο της γνωστής οικογένειας Αγγελόπουλων, της ιστορικής επιχειρηματικής δυναστείας των καθόλα ευυπόληπτων σύγχρονων συνεχιστών της μεταπολεμικής «Χαλυβουργικής» και των δορυφορικών ενασχολήσεων τους όπου συνεργαζόταν με τον Γερμανό κατακτητή. Κατά τα ιστορικά ντοκουμέντα που παρατίθενται, οι «συνεργάτες των Γερμανών αδερφοί Αγγελόπουλοι», προέβαιναν σε μια σειρά οχυρωματικών έργων επ’ ωφελεία του γερμανικού στρατού Κατοχής και μεταξύ αυτών, κατασκεύαζαν με σίδερο και ατσάλι συρματοπλέγματα για τους Έλληνες αιχμαλώτους που συγκεντρώνονταν στα στρατόπεδα κράτησης και εκτέλεσής τους.

Ειδική αναφορά στο βιβλίο που αποτυπώνει την έρευνα του κ. Δημοσθένη Κούκουνα, γίνεται και για τον Γεώργιο Σημίτη, πατέρα του γνωστού «προοδευτικού» πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη. Ο πατήρ Σημίτης σύμφωνα με τον συγγραφέα, ήταν συνεργάτης και «αγαπημένο παιδί» του αρχηγού των Ελλήνων Ναζί, Γιώργου Μερκούρη, ο οποίος ανέλαβε επί Κατοχής διοικητής της Εθνικής Τράπεζας. Ο ίδιος ο Γεώργιος Σημίτης, διορίστηκε υψηλόβαθμο στέλεχος στην Εμπορική τράπεζα, από όπου και έφυγε μετά τον θάνατο του ναζί μέντορα του! Υψηλά τραπεζικά πόστα δηλαδή, όλως τυχαίως την εποχή που γινόταν η μεγάλη ληστεία του «κατοχικού δανείου». Ληστεία που ακόμα παραμένει ατιμώρητη, ενώ τις συνέπειες της ζούμε σήμερα στο έπακρο.

Και όμως, τόσο ο Αγγελόπουλος όσο και ο Σημίτης, εμφανίζονται το 1944 ως «αντιστασιακοί» σε ένα ρεσιτάλ λήθης πάνω στην κατοχική γενοκτονία του Ελληνικού λαού με τους εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς από την πείνα και τα βασανιστήρια. Τους τραγικούς χειμώνες του ’42 – 43, όταν αυτοί οι «αντιστασιακοί» έχαιραν της εκτίμησης των κατοχικών δυνάμεων…

Η εξήγηση είναι προφανής: Όταν η πτώση του Ράιχ έγινε ορατή, πολλοί εκ των συνεργατών έσπευσαν να αλλάξουν στρατόπεδο ώστε να πλασαριστούν για την επόμενη μέρα. Αυτό οδηγεί στο συμπέρασμα ότι υπάρχει ένα απεχθέστερο είδος από τον «πεπεισμένο» συνεργάτη, όπως ήταν ο δηλωμένος ναζί Γιώργος Μερκούρης. Ο Συνεργάτης επ’ αμοιβή.

Η ιστορική ατιμωρησία αλλά και η προκλητική συνέχιση της φιλογερμανικής πολιτικής από ανθρώπους όπως ο Κώστας Σημίτης, θα πρέπει να προβληματίσει. Να θυμήσουμε μόνο πως ο πρώην πρωθυπουργός ήταν ο άνθρωπος που υπέγραψε την γνωστή συμφωνία με την Γερμανία για την μη καταβολή του κατοχικού δανείου. Η λύση για την συνέχιση αυτών των στρεβλώσεων, πρέπει να δοθεί με την μόνη ενδεδειγμένη θεραπεία : Την λαϊκή αφύπνιση, την ιστορική γνώση, που είναι η μόνη που μπορεί να πολεμήσει και να γκρεμίσει την Δρακογενιά (όπως έλεγε και ο Ν. Γκάτσος στο γνωστό του ποίημα…).

πηγή: http://www.newsbomb.gr
http://www.makeleio.gr/?p=4491

Το κρυφό μήνυμα που έστειλε στον κόσμο η νέα φανέλα της Γερμανίας…


Του Δρ. Γεωργίου Κ. Φίλη
Είναι δυνατόν μία μικρή αλλαγή στην εμφάνιση και τα εθνικά χρώματα

Οι μεταπράτες Εφοπλιστές Πολιτικοί εβραίοι και βιομήχανοι!

Όλα ξεκίνησαν με τον ερχομό του υιού του, Ανδρέα Παπανδρέου, στις 3 Σεπτεμβρίου 1959.


Στις 6-9-59 πληροφορήθηκε η εφημερίδα «το ΒΗΜΑ» την άφιξή του και το δημοσίευσε. Έγραψε παραπλανητικά και το «λόγο» που ήρθε από την Αμερική.

Αυτό το δελτίο τύπου έστειλε η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ, αυτό έγραψε ο Χρίστος Λαμπράκης. Δεν το έψαξε….



Στην Αμερικανική βάση του Ελληνικού, ένα στρατιωτικό αεροσκάφος σε ειδική πτήση, προερχόμενο από το Βισμπάντεν της ΔΥΤΙΚΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ, προσγειώθηκε ήσυχα στο διάδρομο της βάσης. Ένας νέος άντρας κατέβηκε γρήγορα τα σκαλιά. Πίσω του ακολουθούσε η γυναίκα του, ψηλή ξανθή, με το χαρακτηριστικό χαμόγελο της Αμερικανίδας που διαφήμιζε οδοντόπαστα… Πίσω τα παιδιά.

Ο Διοικητής της βάσης χαιρέτησε στρατιωτικά. Επιβιβάστηκαν σε τρία αυτοκίνητα με πινακίδες της ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΠΡΕΣΒΕΙΑΣ διπλωματικές…. Κατευθύνθηκαν στο Καστρί.

Στο Κεφαλόσκαλο φάνηκε ένας ψηλόλιγνος ασπρομάλλης, με μεγάλη σουβλερή μύτη, κακογερασμένος γέρος. Το μόνο σωστό επάνω του ήταν το, καλοραμμένο κοστούμι του (σημ. οι καλοί πωλητές, πρέπει να ντύνονται άψογα) …
Έτσι για πολλά χρόνια η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΠΟΥΛΟΥΣΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ!.....
«Επί τέλους Ανδρέα, ήρθες πάλι κοντά μου. Δεν ξέρεις πόσο μου έλειπες όλα αυτά τα χρόνια!....» Έτσι υποδέχθηκε τον γυιό του Ανδρέα και την νύφη του Μάργκαρετ, ο Γεώργιος Παπανδρέου.

Τα πολιτικά γεγονότα που ακολούθησαν, ήταν ραγδαία. Ο Γ. Παπανδρέου τρόμαξε από την δύναμη που διέθετε ο γυιός του Ανδρέας. 

(Όντας πράκτορας, και εκπαιδευμένος από την NSA, σε αποστολή στην Ελλάδα!)….

Είχε αρχίσει να συνηθίζει αυτήν την νεκρική σιωπή, την αδράνεια, που του είχαν επιβάλλει. Μόλις ήρθε ο Ανδρέας, τα τηλέφωνα άρχισαν να χτυπούν δαιμονισμένα, οι ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ βροχή. Στο γυιό του φυσικά.

Μέχρι και το ΠΑΛΑΤΙ τον κάλεσαν. Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ έδωσε ΔΕΞΙΩΣΗ προς τιμήν του Ανδρέα και της Συζύγου του Μάργκαρετ…
(Πράκτορας της cia υποστηριζόμενη από άλλα Τραστ!..) .

Οι Ντόπιοι ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ του ξένου κεφαλαίου, άρχισαν το φλερτάρισμα και τις ΔΗΘΕΝ κοσμικές προσκλήσεις!... (¨ότι συμβαίνει σήμερα με τον ΑΞΕΛ ΤΣΙΠΡΑ, και την Ένωση Βιομηχάνων)… τυχαίο;



Μέχρι και για ενημέρωση στο Υπουργείο Άμυνας τον κάλεσαν!... Η πραγματικότητα για τις προσκλήσεις από τους ΝΤΟΠΙΟΥΣ αντιπροσώπους, του ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ Αποκαλούμενους, ήταν ότι είχε σταματήσει ξαφνικά το αρμόδιο ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ συντονισμού και οι ΤΡΑΠΕΖΕΣ, να τους χορηγούν ΚΕΦΑΛΑΙΑ από την ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ!......

Παραπονέθηκαν στον Ανδρέα Παπανδρέου, διότι εκείνοι δεν ήθελαν λεφτά για τον ΕΑΥΤΟ ΤΟΥΣ – Θεός φυλάξει- επιθυμούσαν την «εκβιομηχάνισιν της ΧΩΡΑΣ, δια το καλόν του Έθνους!!....».

Τον ίδιο τον δια-βεβαίωσαν και οι Ξυπόλητοι Βαρκάρηδες, που για συντομία αποκαλούνται ΕΦΟΠΛΙΣΤΕΣ!ΜΑΥΡΑΓΟΡΙΤΕΣ, ληστές του Λαού, συνεργάτες των Γερμανών ΝΑΖΙ, αγαπητικοί του τριγώνου Αθηνάς-Ζήνωνος- Πειραιώς.

ΧΑΦΙΕΔΕΣ της Ασφάλειας, που χαφιέδιζαν μόνο και μόνο για να έχουν την καλή μαρτυρία και την βούλα του ΕΘΝΙΚΟΦΡΟΝΑ, για να πάρουν την τάδε ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ, να εμπορευτούν το δείνα προϊόν ΞΕΝΗΣ Πολυεθνικής Εταιρίας….»διά το καλόν του τόπου».

Να ΜΗΝ Δημιουργήσουν ΤΙΠΟΤΑ το ΕΛΛΗΝΙΚΟ. Να εξαρτάται η χώρα από τα ΜΟΝΟΠΩΛΙΑ!....

ΌΤΙ, όποτε και όπως τα Μονοπώλια θέλουν να πουλήσουν, εκείνα που στην ΕΥΡΩΠΗ και στην ΑΜΕΡΙΚΗ θα έμεναν απούλητα, θα τα πουλούσαν εκείνοι στο Λαό. Αυτοί είναι οι ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ!....

ΜΕΤΑΠΡΑΤΕΣ των ΞΕΝΩΝ προϊόντων Γ’ Διαλογής, που τα μεταπωλούσαν στο Λαό και θησαύριζαν.
Αναφορικά με τους ΕΦΟΠΛΙΣΤΕΣ, σκεφθείτε μόνο πως οι Βαρδινογιάννηδες, το πρώτο «καράβι» τους, το απέκτησαν Δωρεάν από τους Αμερικανούς. (Πιθανόν αμερικανική βοήθεια προς την Ελλάδα και τους Έλληνες)!.... Ήταν παλιό, πολεμικό, άχρηστο για παλιοσίδερα, κι εκείνοι το έφεραν εδώ το μπογιάτησαν, το «βάφτισαν» ελληνικό και έπλεε στα πελάγη.

ΟΛΕΣ οι ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ- σε συνεργασία με το ΚΚΕ –ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΟΣ- έστειλαν τα Ελληνόπουλα στα Ξερονήσια με την ετικέτα «ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗ» για να Εισπράξουν λεφτά, επειδή όσο πιο πολλοί κομμουνιστές υπήρχαν στα νησιά, τόσο περισσότερα ΔΟΛΛΑΡΙΑ έστελνε η Φίλη Αμερική!....

ΚΑΙ ΤΑ ΕΠΕΡΝΑΝ ΔΙΑΚΟΣΙΕΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ!....

Και ήρθε ο Ανδρέας Παπανδρέου με την Ντιρεκτίβα της NSA στην τσέπη, να ΦΤΙΑΞΕΙ κι άλλους ΕΚΑΤΟ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΥΣ και ΕΦΟΠΛΙΣΤΕΣ, ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΥΣ…(;)…. Και υποθηκευμένους για πάντα.

Όπως και οι προηγούμενοι. Υποθηκεύονται οι ΙΔΙΟΙ, Υποθηκεύουν και τον ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ.

Με ποιο δικαίωμα;

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΣΤΡΙΓΑΣ
ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ ΕΝΤΟΛΟΔΟΤΕΣ!...
http://dia-kosmos.blogspot.gr/